ΜΠΗΚΑΝ ΤΑ ΓΙΔΙΑ ΣΤΟ ΜΑΝΤΡΙ

Άρε Νταλί. Δεν έζησες στην χώρα που βιώνει τον πολιτικό και κοινωνικό σουρεαλισμό καθημερινώς. Έχασες μεγάλη ευκαιρία να σκίσεις τους καμβάδες και απλά να παρακολουθήσεις πρωτοσέλιδα εφημερίδων και δελτία ειδήσεων, διαγγέλματα και παραγγέλματα. 

[όταν ο πολιτικός πάτος συνάντησε τον δημοσιογραφικό απόπατο!!!]

Το κωμειδύλλιο των τελευταίων ημερών απλά καταδεικνύει πως όσο κι αν πιστεύαμε πως είχαμε πιάσει πάτο υπήρχαν ακόμα περιθώρια για λίγο παρακάτω. Αλλά όπως γράφει σήμερα και η φίλη Αθηνά, "Διότι δεν σκέφτηκα ότι ζω στη χώρα που δεν μπορεί να έχει καν ένα αξιοπρεπές πρωτάθλημα, πόσο μάλλον ξαφνικά να συζητά κάποιος για κυβέρνηση". 

Αυτά προς το παρόν. Εύχομαι να περάσετε ένα υπέροχο υπόλοιπο εβδομάδας (και φυσικά ένα υπέροχο σου-κου) έστω και βροχερό, με ή χωρίς κυβέρνηση, αλλά σίγουρα με τα φιλαράκια σας και γιατί όχι μερικά ποτάκια. Φιλάκια σε όλους.

Υ.Γ 1: Λευτεριά στην Άννα Νταλάρα!!!! 

Υ.Γ 2: Ε ναι, μπήκαν τα γίδια στο μαντρί και μάλιστα από Έφη Θώδη και μάλιστα σε dance remix. Γιατί έτσι μας αξίζει!!!

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ-ΤΑΙΝΙΟΡΑΜΑ ΑΣΤΥ

Κακά τα ψέματα τα πράγματα δεν είναι καλά στο Ελλαδιστάν. Φτώχεια, μιζέρια, άνθρωποι που κυκλοφορούν σαν ζόμπι έτοιμοι να "φάνε" τον διπλανό τους και ο ανέκαθεν υφέρπον ρατσισμός μας να βγαίνει απροκάλυπτα στην επιφάνεια.

Τώρα θα μου πείτε που κολλάει η Τέχνη εδώ? Πείτε το καταφύγιο, πείτε το διέξοδο, πείτε το τρόπο προσωπικής έκφρασης μέσα από την δημιουργικότητα των καλλιτεχνών. 

Έτσι είπα να κάνω μερικές προτάσεις βασισμένες στα προσωπικά μου καθαρά γούστα έτσι για να αλλάξουμε λίγο θέμα από τα τετριμμένα. 

Δύο θα είναι οι βασικές μας στάσεις, το ταινιόραμα στον κινηματογράφο  Άστυ και το Φεστιβάλ Αθηνών.

Ξεκινάμε για αυτό το πόστ με το γνωστό και προσωπικά λατρεμένο Ταινιόραμα που για 20 χρόνια διοργανώνεται κάθε χρόνο στον κινηματογράφο Άστυ στην πλατεία Κοραή στο κέντρο της Αθήνας. Από τις 19 Μαΐου ως τις 13 Ιουλίου, 3 ταινίες καθημερινά με ένα εισιτήριο με τις προβολές να ξεκινούν από τις 6 το απόγευμα. Οι ταινίες κάθε μέρα είναι οργανωμένες σε θεματικές ενότητες βάσει σκηνοθέτη, θέματος γεωγραφικού χώρου παραγωγής τους κλπ. Ταινίες κλασικές και γνωστές μαζί με άγνωστα αριστουργήματα. Στην πανέμορφη αίθουσα του Άστυ έχω ζήσει μερικές από τις ομορφότερες κινηματογραφικές μου εμπειρίες στα πλαίσια δε παλιότερων Ταινιοραμάτων έχω δεί καταπληκτικές ταινίες. Το ίδιο ελπίζω να κάνω και φέτος καθώς έχω μαρκάρει αρκετά πράγματα να δώ αν βρώ χρόνο και φράγκα. Παρακάτω θα σας βάλω σκαναρισμένο το πλήρες πρόγραμμα και πού ξέρετε ίσως τα πούμε εκεί :)

Καλό βράδυ σε όλους παίδες. ΘΑ έχουμε μιαν υπέροχη βδομάδα :)

(για το Φεστιβάλ Αθηνών θα τα πούμε σε μελλοντικό πόστ ελπίζω)

ΟΙ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ...

στις Ισλαμικές χώρες για τα βασικά τους ανθρώπινα δικαιώματα...

 [Πηγή φωτογραφιών]

στην Ισπανία για το μέλλον τους...

[Πηγή φωτογραφίας]

και στην Ελλάδα για τις ποδοσφαιρικές ομάδες τους...

[Πηγή φωτογραφίας]

 [Πηγή φωτογραφίας]

 [Πηγή φωτογραφίας]

τι ομορφιά...

Στην μουσική μας οι Judas Priest στο κλασσικό (υποθέτω για να το ξέρω μέχρι κι εγώ) Breaking the law.

 

Καλό βράδυ σε όλους και καλή μας βδομάδα :) 

ΣΕ ΦΟΝΤΟ ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΟ...Vol.5

Μετά από αρκετό καιρό μερικές φωτογραφίες από μια βόλτα στο κέντρο. Καλό σας βράδυ. ΘΑ έχουμε μια τέλεια βδομάδα :)

στην μουσική μας οι Teddy Bears ερμηνεύουν το τραγούδι "Τo know him is to love him" άσμα που προσφάτως μου έχει κολλήσει επικίνδυνα και το έχω κατεβάσει σε άπειρες εκτελέσεις-μέχρι και το ζάκι η Amy Whinehouse το έχει πει- και τις ακούω όλες μαζεμένες χαχαχα.

ΕΛΑ, ΕΛΑ, ΕΛΑ, ΠΑΡΕ ΜΕ ΑΠΟ ΠΙΣΩ

Η σχέση μου με το shopping είναι γνωστή (με το δε sex διαβόητη αλλά αυτό είναι άλλου πόστ ζήτημα). Γεγονός λοιπόν είναι πως βαριέμαι φρικαλέα τα ψώνια ειδικά σε ρούχα, παπούτσια κ.λ.π. και μόνο αν με πάρει κάποιος με το ζόρι πάω ή όταν τα ρούχα μου έχουν αποκτήσει τρύπες (seriously δεν κάνω πλάκα). Χτες το πρωί λοιπόν έκανα το απονενοημένο και πήγα να ψωνίσω κάνα παντελόνι, όχι γιατί συνέτρεχε κάποιος από τους προαναφερθέντες λόγους αλλά γιατί στο συγκεκριμένο μαγαζί έκαναν 80-90% έκπτωση λόγω κλεισίματος (διότι εκτός των άλλων είμαι και μαντζίρης γύφτουλας και δεν πληρώνω για να ντυθώ).

Ε μπήκα στο μαγαζί λοιπόν βλέπω ένα παντελόνι στο νούμερο μου, (ναι μαρή το ΧΧL υπάρχει πρόβλημα?), το φοράω και αφού το δοκιμάζω και μου κάνει το πληρώνω και φεύγω. Instant shopping, 10 λεπτά χρόνος και ένα παντελόνι που από 185 ευρώ το πήρα μόλις 18,5!!!

Σήμερα το πρωινό μου ξύπνημα συνοδεύτηκε από τα χλευαστικά σχόλια και το γέλωτα του αδελφού μου. Όταν τον ρώτησα με απορία προς τι όλο αυτό μου έδειξε την πίσω όψη του παντελονιού που είχα αγοράσει...

...και το μυστήριο λύθηκε!!! Το παντελόνι έχει φερμουάρ από πίσω!!! OMG!!! Δηλαδή πόσο γελοίο ως ιδέα είναι αυτό και επίσης πόσο περισσότερο γελοίο είναι που το πήρα εγώ που είμαι αδερφή???? (καλά το ότι το αγόρασα χωρίς να το δώ δεν το συζητώ κάν).

Οπότε πέρα από το δεδομένο πως θα το πάω στην μοδίστρα να μου το ράψει (εεεε όχι να μου τον ράψει καλέ), τίθεται το εξής ερώτημα. Θέλει το Σύμπαν να μου πεί κάτι με αυτό το γεγονός? Κι αν όντως θέλει, αυτό είναι να κάνω στο μέλλον προσεκτικότερο shopping ή απλά να πάω να γαμηθώ??

Και με αυτό το μέγα και βαρύ φιλοσοφικό ερώτημα σας αφήνω με τις ευχές μου για ένα υπέροχο σου-κού και μια φανταστική εβδομάδα.

Υ.Γ: Ναι ξέρω θα ταίριαζε να ανεβάσω ίσως το άσμα της Καρλότας "Ελα, έλα έλα πάρε με από πίσω" (από το οποίο έκλεψα και τον τίτλο) αλλά πόσο να το φτηνύνω αυτό το μπλόγκ ποια.

GO WEST, LIFE IS PEACEFULL THERE...

"Έφαγαν" λοιπόν οι Αμερικανοί (και τάισαν με αυτόν τα ψάρια) τον πλέον διαβόητο καταζητούμενο του Πλανήτη, δολοφονώντας τον δολοφόνο, διότι κακά τα ψέματα στον πόλεμο δεν υπάρχουν ηθική και κανόνες και όποιος περίμενε δίκες κ.λ.π. είναι μάλλον αφελής η εξαιρετικά καλοπροαίρετος. 

Τώρα το ποιος θα είναι ο επόμενος στην λίστα δεν ξέρω (κάνας Καντάφι, κάνας Αχμαντινετζάντ) πάντως όλο και κάποιος εχθρός θα υπάρχει ή θα εφευρεθεί. Άλλωστε οι "βάρβαροι "ήταν πάντοτε καλοδεχούμενοι...

Στην μουσική μας, οι Pet Shop Boys διασκευάζοντας Village People μας προτρέπουν να μεταφερθούμε στην Δύση, εκεί που η ζωή είναι ειρηνική... 

Καλό βράδυ σε όλους σας :)

ΟΙ ΦΙΛΟΙ...

...είμαστε σαν τα δίχτυα ασφαλείας. Δεν μπορούμε να εμποδίσουμε τις πτώσεις, μόνο να περιορίσουμε τις συνέπειες αυτών.

(Αλήθεια, πόσο λατρεμένα κίτς είναι η Sarah Brightman σε αυτό το βίντεο. Αισθάνθηκα κανονικά!!!)

ΘΑ έχουμε ένα υπέροχο Που-Σου-Κου. Φιλούρες παίδες :)

ΞΕΚΑΤΙΝΙΑΣΜΑ ΚΑΙ ΟΠΕΡΑ

Στην τέχνη όπως συνήθως και στην ζωή το καλό ξεκατίνιασμα γίνεται για 2 λόγους. Το "στέμμα" και τον πούτσο. Πολλά χρόνια πριν οι Alexis και Krystle επιδοθούν σε πολλαπλά μαλλιοτραβήγματα για το σάπιο σαρκίο του γέρο-Blake (αλήθεια what the fuck was that??) αλλά και το ποιά θα γίνει prima-βλάχα στο Denver U.S.A.,

οι συνθέτες και λιμπρετίστες της όπερας είχαν βρεί κατάλληλο πεδίο στα κιτάπια της ιστορίας αλλά και της φαντασίας για επικά ξεκατινιάσματα μεταξύ κορασίδων.

Σήμερα θα ασχοληθούμε με το διασημότερο εξ αυτών, την περίφημη σκηνή της αντιπαράθεσης Μαρίας Στιούαρτ και Ελισάβετ από την όπερα Maria Stuarda ρου G. Donizetti.

Η ιστορία μας εκτυλίσσεται στα 1587. Η Μαρία Στιούαρτ βρίσκεται για 18 χρόνια φυλακισμένη της βασίλισσας Ελισάβετ της 1ης (της φαρμακομούνας). Ο Κόμης του Λέστερ, Ροβέρτος Ντάντλεϊ που είναι ερωτευμένος με την Μαρία Στιούαρτ προσπαθεί να πείσει την Ελισάβετ να δείξει επιείκεια στην φυλακισμένη όμως η Ελισάβετ που τον ορέγεται για πάρτη της δεν πολύ ψήνεται. Παρ'όλα αυτά, ο Λέστερ καταφέρνει να κανονίσει μια συνάντηση μεταξύ τους με σκοπό την συμφιλίωση.

Οι δύο γυναίκες συναντιόνται στον τόπο φυλάκισης της Μαρίας από όπου δήθεν τυχαία περνούσε η Ελισάβετ με την συνοδεία της κατά την διάρκεια ενός κυνηγιού (μην πέσει και η υπόληψή της). Η Μαρία, δασκαλεμένη από τον Λέστερ πέφτει στα πόδια της υπεροπτικής Ελισάβετ παρακαλώντας για συγχώρεση.

-Αδελφή μου, ελπίζω να είσαι ικανοποιημένη από όλες τις πίκρες που έριξες πάνω μου. Τώρα το μόνο που θέλω είναι την συγχώρεση σου.
-Αυτή είναι η θέση που σου αξίζει στο βούρκο και την ντροπή, της απαντάει η Ελισάβετ την οποία παροτρύνουν οι δικοί της άνθρωποι να μην πιστεύει στα όσα της λέει η Μαρία.
-Μα ποιος σε έχει κάνει να με μισείς τόσο? της απαντά η Μαρία δαγκώνοντας τα χείλη της.
-Ποίος??? Εσύ μαρή. Με την καταραμένη σου υπεροψία και την κακιασμένη άθλια ψυχή σου.
-Ως πότε θα τα υπομένω όλα αυτά, αναρωτιέται η Μαρία που το παίζει παρθενώπη ενώ τις έχει κάνει τις πουστιές της.
-Ρώτα την βρωμερή σου καρδιά και το καταραμένο χέρι που μόνο για μίσος και δολοπλοκίες είναι ικανά, μοιχαλίδα που ξέκανες τον άντρα σου και τώρα μας το παίζεις αθώα.

Κάπου εκεί ο Λέστερ κάνει το λάθος να δείξει ξεκάθαρα την εύνοια και την αγάπη του για την Μαρία, οπότε η Ελισάβετ που βλέπει να χάνει και αυτόν τον γκόμενο τα παίρνει στην κράνα.

-Κι εσύ τέκνον Ροβέρτο??? Μια τέτοια αγάπη αιώνια ντροπή για άλλη μια φορά στο κεφάλι μιας Στιούαρτ. Τρέμε μπροστά μου!!
-Τι είπες μωρή σκρόφα? απαντάει η Μαρία που πλέον δεν μπορεί να κρατηθεί άλλο. Μπάσταρδη κόρη της Μπολένα έχεις μούτρα να μιλάς εσύ για ατιμία?? Πρόστυχη ανάξια πόρνη η ντροπή μου στα μούτρα σου μαντάμ, το χώμα της Αγγλίας έχει βεβηλωθεί που το πατάς βρωμερή μπάσταρδη.

Κάπου εκεί όπως όλοι καταλαβαίνετε η εύθυμη συντροφιά μας γίνεται μπουρδέλο. Η Ελισάβετ έξαλλη εντελώς διατάζει την σύλληψη της Μαρίας για να οδηγηθεί στον αποκεφαλιστή. Η Στιούαρτ φωνάζει πως ένας τέτοιος θάνατος θα είναι τιμή της και η αυλαία της πράξης πέφτει μέσα σε θύελλα χειροκροτημάτων.

(εδώ το απόσπασμα "vil bastarda" με χαστούκι)

Ηθικό δίδαγμα (διότι ναι, έχει και τέτοιο σήμερα).  Αν πρόκειται να αποκεφαλιστείς, ρίξε ένα καντάρι μπινελίκια στην τύπισσα που θέλει να σου πάρει το κεφάλι, τράβα τις και κάνα φούσκο να έχει να σε θυμάται. Επίσης αν προλαβαίνεις πηδήξου και με τον άντρα που αυτή γουστάρει και τότε θα έχεις φύγει από την ζωή λιγότερο Κιουρία μεν αλλά περισσότερο εντυπωσιακά δε χαχαχα.

Πολλά φιλιά σε όλους και ευχές για μια υπέροχη βδομάδα. Ελπίζω να περάσετε τέλεια στις διακοπές του Πάσχα όπου κι αν πάτε, ότι κι αν κάνετε :)