Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014

Νοσταλγία


Ένοιωσα τόσο γέρος και αρχαίος... :(

Ανεκτίμητη η απορία της μικρής (στο 2:50 λεπτό) όταν μαθαίνει πως ο υπολογιστής αυτός δεν έμπαινε ιντερνέτ διότι απλά αυτό δεν υπήρχε τότε:

-How do you like, look up homework?
-You had to go to the library.
-Who wants to do that?

Καλή βδομάδα σε όλους σας :)

Υ.Γ: Που να σας εξηγώ τώρα πως έφτασα στην επιλογή του άσματος. Είναι κάψιμο του εγκεφάλου χαχα. Απλά απολαύστε το. 


Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

Εκλογικό (ξανά)





Να είναι καλά το Trash is Art για το βίντεο. 

Πέρα από την πλάκα, ψοφήστε τους...ε, ψηφίστε τους. Καλή σας μέρα :)

Δευτέρα, 19 Μαΐου 2014

Μετεκλογικό

Α χα χα χα. Κάποιοι μας τρολλάρουν άσχημα τελικά.

Καλή βδομάδα σε όλους σας παίδες, πάρτε και ένα τραγουδάκι να σας βρίσκεται επειδή είμαι σε σούπερ ανεβασμένη διάθεση σήμερα.

Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

H επιστροφή της Σαύρας


Ναι, κυρίες και κύριοι, αυτό που περίμενε ολόκληρη η ανθρωπότητα (λέμε τώρα) είναι γεγονός. Ο Γκοτζίλας είναι εδώ. Με όσο σενάριο χρειάζεται, κάτω από την βάση επιστημονικός, αλλά πατώντας πάνω στην Ιαπωνικά πρότυπα των αντίστοιχων ταινιών. Ακομπλεξάριστος fun κινηματογράφος, και ένα τέρας που θές να το πάρεις αγκαλίτσα. Πραγματικά η μόνη χολιγουντιά που πλήρωσα φέτος και δεν έκλαψα τα λεφτά μου ή τον χρόνο που έκανα να την κατεβάσω χαχα. 
Προτείνεται ανεπιφύλακτα για μετά την ψήφο της Κυριακής. Καααααλή σας μέρα!!!

Υ.Γ: Παρεμπιπτόντως, επειδή τα 12 ευρά που συνήθως ζητάνε όσοι προβάλουν 3D είναι αισχρή εκμετάλλευση, ψάξτε για προσφορές. Στα Αέλλω στην Πατησίων ισχύει Τετάρτη και Πέμπτη 2 άτομα με ένα εισιτήριο και για τις προβολές 3D. Κοινώς είδαμε την ταινία με 5,25 (γιατί και το κανονικό 3D είναι στα 10,5). 


Τετάρτη, 14 Μαΐου 2014

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ





[από την ταινία Brazil]

Επίσης, το αιδοίο που έδωσε τον αριθμό του κινητού μου στους Ολυμπιακούς και μου στέλνουν κάθε μέρα ενημερώσεις για την προεκλογική εκστρατεία των Μόραλη-Μαρινάκη, θα το βρω. Και όταν το βρω θα την κάνω την ανωμαλία και θα το πηδήξω. 

Και επειδή υπάρχουν πολλοί τρόποι για να προσεγγίσεις την δικιά σου Brazil, έχω και με τον Frank Sinatra που πέθανε σαν σήμερα. Καλή σας μέρα :)

Παρασκευή, 9 Μαΐου 2014

Απόδραση από την πραγματικότητα

O Sam Lowry ζει την ζωή του ως μια απόδραση. Από την πραγματικότητα της ζωής του, στην "πραγματικότητα" της εργασίας του στο τερατώδες παρανοϊκό δημόσιο (σε μια θέση τέτοια ώστε να μπορεί να είναι "αόρατος"), στις αποδράσεις με τα φτερά της φαντασίας του στα σύννεφα που βρίσκεται η γυναίκα των ονείρων του. Όταν όμως αυτή η γυναίκα αποκτήσει σάρκα και οστά τότε θα βρεθεί αντιμέτωπος με το σύστημα που τόσο υπηρετούσε και απέφευγε, επιχειρώντας μια τελευταία, μεγάλη και οριστική απόδραση. 

Από τις ομορφότερες ταινίες που έχω δει στην ζωή μου. Κάθε φορά που την βλέπω, και μια νέα μικρή μα τόσο αναγκαία απόδραση στην δικιά μου Brazil

Καλή σας μέρα. 

Brazil
When hearts were entertained in June
We stood beneath an amber moon
And softly whispered 'some day soon'

We kissed and clung together
Then
Tomorrow was another day
The morning found me miles away
With still a million things to say

Now
When twilight beams the skies above
Recalling thrills of our love
There's one thing I'm certain of

Return I will
To old Brazil

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

ΠΙΟ ΚΛΙΣΕ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ

Ο Μαϊλο, μικρός γιος οικογένειας Κελτών, βλέπει την οικογένειά του να σφαγιάζεται από Ρωμαίους στρατιώτες. Πουλιέται σκλάβος και φροντίζει καθώς μεγαλώνει να διοχετεύσει το μίσος του για αυτούς, στις αρένες όπου διαπρέπει ως μονομάχος. 
Στην πορεία ερωτεύεται κόρη καλής οικογένειας που όμως είναι κατά βάθος μια αντισυμβατική ανάρχα που επίσης δεν γουστάρει τους Ρωμαίους, επειδή η ίδια είναι Πομπηιανή (say what???). Την κορασίδα αυτή πολιορκεί όμως και ο συγκλητικός Κόρβους που βρίσκεται στην Πομπηία για δουλειές και όλως τυχαίως ήταν αυτός που είχε σφάξει την οικογένεια του Μάϊλο (πεθαίνω). 
Αναμενόμενα, λίγο πριν την μεγάλη μέρα του στην αρένα της Πομπηίας, γίνεται φίλος με τον καλύτερο μονομάχο της πόλης (φυσικά μαύρο) και μαζί τελικά ξευτελίζουν με τις ικανότητές τους την Ρώμη (ναι σίγουρα).  
Κι εκεί που οι 2 μονομάχοι καταλαβαίνουν πως οι Ρωμαίοι δεν έχουν μπέσα και δεν θα ελευθερωθούν παρά την νίκη τους, και ενώ ο Κόρβους (που σημειωτέον ερμηνεύει μοναδικά  με αγγλική προφορά ο ακατούρητος Τζάκ Μπάουερ) εκβιάζει τον πατέρα της κοπέλας να του την δώσει για νύφη αλλιώς θα τους ρίξει στα λιοντάρια, σκάει ο Βεζούβιος και γίνεται της Πομπηίας. 

Σας φάνηκε κάπως γνωστή η ιστορία; Αυτό θα έλειπε να μην. Τόσες σειρές και ταινίες έχουμε δεί με σχεδόν πανομοιότυπο θέμα! Μιλάμε για το έπος της κλισεδούρας. Κάθε σκηνή αναμενόμενη, κάθε διάλογος χιλιοειπωμένος. Όλοι όσοι αξίζουν να πεθάνουν το παθαίνουν και ούτε η εντελώς ανιστόρητη παρουσίαση της έκρηξης του Βεζούβιου δεν σώζει τα πράγματα, oύτε καν οι κοιλιακοί του Τζόν Σνόου που παίζει τον Μάϊλο.  

Την προτείνω ανεπιφύλακτα αν θέλετε να πέσετε σε κόμμα από τα γέλια ή την βαρεμάρα.

Το μόνο χειρότερο είναι οι δηλώσεις του συνήθους υπόπτου:
Γιατί τελικά η μνήμη του Έλληνα είναι πιο κοντή και από ψωλή Κινέζου. 

Αυτά τα ωραία για σήμερα. Καλή βδομάδα βρε :)

Σάββατο, 3 Μαΐου 2014

Iris - Wim Mertens/The Belly of an architect - Peter Greenaway

Βλέποντας ξανά χτες την υπέροχη - τουλάχιστον για τους αρχιτέκτονες - ταινία του Peter Greenaway, The belly of an architect, έβαλα στο γραμμόφωνο το σουντρακ της ταινίας από τον Wim Mertens. Το ένα οδήγησε στο άλλο και έμεινα να ανακαλύπτω το υπέροχο κομμάτι Iris που σας παραθέτω, αν και άσχετο με την ταινία.

Ένας μετρίως(;) αξιόλογος αρχιτέκτονας από την Αμερική, η φήμη του οποίου οφείλεται στον μεταμοντερνισμό (που δικαιολογούσε και συγχωρούσε τα πάντα) και στα χρήματα του πεθερού του (που χρηματοδοτεί τα κτήρια του), μεταβαίνει με την γυναίκα του στην Ρώμη για να επιμεληθεί μιας αναδρομικής έκθεσης για  τον Etienne-Louis BoulleΠασίγνωστο (στους αρχιτεκτονικούς κύκλους αποκλειστικά) συνάδελφό του  του οποίου τα οράματα και η δημιουργική σκέψη έρχονται σε πλήρη αντίθεση (ως προς την ποσότητα) με το κτισμένο του έργο.



Περισσότερο οραματιστής από δημιουργός και ο ήρωας της ταινίας, αφήνεται να παρασυρθεί από τις εμπνεύσεις του για την έκθεση, από τα ερείπια της Ρώμης, και το "φάντασμα" του πρώτου της Αυτοκράτορα Γαΐου Οκταβιανού Αυγούστουπαραμελώντας πλήρως την γυναίκα του, την φθίνουσα υγεία του αλλά και τελικά την υλοποίηση των εμπνεύσεών του. Τυπικός αρχιτέκτονας δηλαδή (lol).






H πρησμένη του κοιλιά που "εγκυμονεί" καρκίνο, δηλητηρίαση με σύκα ή απλά δυσπεψία, η φουσκωμένη κοιλιά της εγκύου γυναίκας του, ο θόλος του Πανθέου της Ρώμης αλλά και ο αντίστοιχος του Κενοταφίου του Νεύτωνα, μπλέκονται σε ένα συνεχές παιχνίδι μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, θέλω και πραγματοποιώ.




Και αν στην αρχή της ταινίας οι πρωταγωνιστές της δηλώνουν πως "η καλή αρχιτεκτονική πρέπει να χειροκροτείται", στο τέλος της βλέπουμε πως ο αρχιτέκτονας, φεύγει από τον κόσμο αυτό πάντα μόνος.

Πολύ καλό σας Σαββατόβραδο. 

ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ

Related Posts with Thumbnails