Είναι ο Ορέστης νεκρός??? Και αν αυτό δεν είναι αλήθεια, που βρίσκεται το ψέμα και που η πραγματικότητα??? Στην "αλήθεια" της συζυγοκτόνου Κλυταιμνήστρας, ή στην "αλήθεια" του μητροκτόνου Ορέστη????
«Πάντως η ζωή δεν είναι τόστ, και η αλήθεια τυράκι- ζαμπονάκι για να είναι πάντοτε στην μέση».
Ας μιλήσουμε λοιπόν για την αλήθεια, με λέξεις (όπως αφελώς έπραξα πιο πάνω εγώ), μουσική ή ό,τι άλλο επιθυμείτε εσείς, λίγο πρίν όλοι μας χαθούμε στην αλήθεια(???) της θάλασσας και του καλοκαιρινού ήλιου.
Έχω την εντύπωση πως έχωσα πολύ κόσμο....Παίδες sorry, παίζετε αν θέλετε φυσικά, προσκαλείτε όσους θέλετε, γράφετε ό,τι θέλετε, αρκεί να είναι "ΠΕΡΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ".
Αυτά και καλή μας εβδομάδα :)
Birgit Nilsson & Gwyneth Jones Final Scene Elektra_Wiener Staatsoper. January 22, 1982
Υ.Γ: Και αν θέλετε όντως να ξεκινήσει καλά η βδομάδα, περάστε από τον μεγάλο μας DJ (One Big DJ) και ακούστε το θαυμάσιο κομμάτι που έχει βάλει και έχω κολήσει και ακούω ώρες ξανά και ξανά.
***Καλημέρα καλημέρα!!!! Ξύπνησα επιτέλους από την χτεσινή μας μικρή κραιπάλη. Ήταν μακράν η πολυπληθέστερη μπλογκοσυνάντηση που κάναμε ποτέ, και αν είχαν έλθει όλοι οι προσκεκλημένοι θα έπρεπε να κάνουμε ρεζερβέ όλο το Blue Train!!! Χάρηκα πολύ που τα είπαμε παίδες γιατί με κάποιους είχαμε πολύ καιρό να βρεθούμε. Ιδιαίτερα θα ευχαριστήσω τα νέα μέλη της παρέας μας, τους The hourglass καi Profilaktikoπου έκαναν δυναμική εμφάνιση, και φυσικά την Μαρία που θέλησε χτές να με αποκαταστήσει βρίσκοντάς μου γκόμενο (ανεπιτυχώς φυσικά). Τώρα για τους υπόλοιπους ρε παιδιά βαριέμαι να γράψω πόσοι και πoioi παραβρεθήκαμε, ήμασταν και πολλοί ζωή να έχουμε, όμως χάρηκα πολύ πολύ που ήσασταν όλοι καλά. Μάκια τρελά αγόρια και κορίτσια!!!*** (και επειδή΄όταν έπαιξε η 6η Αίσθηση στο S-Cape είχαμε ποιάσει το μπουρου μπούρου και δεν τίμησα δεόντως την Χριστίνα Κωλέτσα, πάρτε και το βίδεο να έχετε!!! Καλά MADούλη σκυλάδικο το έκανα το μαγαζί)
Δηλώσεις συμμετοχής στα κατά τόπους ταξιδιωτικά γραφεία ή στα τηλέφωνα, e-mail της διεύθυνσης. Keen on BoysLive and Unplugged, The Gazi fuck tour 2008.
O Freunde, nicht diese Tone! Sondern lasst uns angenehmere anstimmen Und freudenvollere!
Freude schoner Gotterfunken, Tochter aus Elysium, Wir betreten feuertrunken, Himmliche dein Heiligtum! Deine Zauber binden wieder, Was die Mode Streng geteilt; Alle Menschen werden Bruder, Wo dein sanfter Flugel weilt
Wem der gross e Wurf gelungen, Eines Freundes Freund zu sein, Wer ein holdes Weib errungen, Mische seinen Jubel ein! Ja, wer auch nur eine Seele Sein nennt auf dem Erdenrund! Und wer's nie gekonnt, der stehle Weinend sich aus diesem Bund
Freude trinken alle Wesen An den Bursten der Natur; Alle Guten, alle Bosen Folgen ihrer Rosenspur Kusse gab sie uns und Reben, Einen Freund, gepruft im Tod; Wollust ward dem Wurm gegeben, Und der Cherub steht vor Gott!
Froh, wie seine Sonnen fliegen Durch des Himmels pracht'gen Plan, Laufet, Bruder, eure Bahn, Freudig, wie ein Held zum Siegen
Seid umschlungen, Millionen Diesen Kuss der ganzen Welt! Bruder! Uber'm Sternenzelt Muss ein lieber Vater wohnen Ihr sturzt nieder, Millionen? Ahnest du den Schopfer, Welt? Such' ihn uber'm Sternenzelt! Uber Sternen muss er wohnen .......................μέχρι νεοτέρας η "Ωδή στη Χαρά" απο την 9η συμφωνία του Μπετόβεν, επειδή έτσι το ζήτησε (χωρίς να το πολυκαταλάβει) στο προηγούμενο πόστ ο Hfaistionas
***Πρέπει εδώ να κάνω μία διευκρίνηση. Το ακόλουθο πόστ, δεν έγινε με σκοπό την απόδοση ευθυνών, σε καμία περίπτωση. Αν αυτό έδωσα προς τα έξω, τότε λυπάμαι αφάνταστα και ζητώ συγνώμη πρωτίστως από τον άμεσα ενδιαφερόμενο και έπειτα από όλους όσους διαβάσατε και γράψατε ως τώρα. Πάνω από όλα δεν αναζητώ ευθύνες για την μή ανταπόκριση των πέραν της φιλίας συναισθημάτων μου. Αυτό θα ήταν άλλωστε αφάνταστα γελοίο. Δεν ταιριάξαμε ως φίλοι, απλά, και αν είχαμε δώσει ένα καλύτερο και πιο αξιοπρεπές τέλος σε αυτή την ιστορία, τότε δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να γίνει αυτό το πόστ. Ακούγοντας όμως το κομμάτι που παίζει στο μπλόγκ, ένοιωσα σαν να γράφτηκε ως επίλογος για αυτή την φιλία.Το αν οι Θεοί διασταυρώσουν κάποια στιγμή τις ζωές μας και πάλι, αυτό δεν το γνωρίζω και ούτε θέλω να σχεδιάζω την ζωή μου βάση αυτής της πιθανότητας. Αν όμως γίνει, θα συμβεί με εντελώς διαφορετικούς όρους και συνθήκες. Κλείνοντας να πώ, πως αν και σε κάποιους ακούγεται περίεργο, μπορώ να κρατήσω στην ψυχή μου όλες τις όμορφες και σημαντικές στιγμές που σφράγισαν αυτή την φιλία και μόνον αυτές. Για τον λόγο αυτό, δεν επιθυμώ να γραφτεί κανένα αρνητικό σχόλιο για τον φίλο μου, δεν είναι δικαστήριο αυτό το πόστ αλλά αποχαιρετιστήριο, και άλλωστε όταν ένας άνθρωπος φεύγει από την ζωή μας δεν έχει τόση σημασία το γιατί αλλά η απουσία.***
και κάτι πραγματικά άσχετο. Εύχομαι ολόψυχα σε όλους τους φίλους μπλόγκερς που περιμένουν αύριο αποτελέσματα απο τις Πανελλαδικές, και σε όλα τα παιδιά άλλων φίλων μπλόγκερς που έχουν την ίδια αγωνία, την καλύτερη δυνατή επιτυχία αύριο. Μακάρι να είναι για όλους σας τα αποτελέσματα αυτά που πραγματικά θέλετε, αυτά που πραγματικά θα αποτελέσουν βάση για να χτίσεται τα όνειρά σας. Πολλά φιλιά σε όλους.
Δεν είναι πως αδιαφόρησα για τα όσα έγιναν τον τελευταίο καιρό…
Δεν είναι πως δεν πόνεσα για την κατάληξή της ιστορίας αυτής…
Δεν είναι πως δεν έκλαψα για τα γεμάτα κακία e-mailπου ανταλλάξαμε εκείνο το βράδυ…
Είναι που με κούρασε το να προσπαθώ να γίνω κάποιος που θα μπορείς να αποδεχθείς…
Είναι που σε κούρασε το ότι δεν προσπάθησα ποτέ αρκετά, μικρέ μου πρωταθλητή…
Είναι που κουραστήκαμε να παρεξηγούμε ο ένας τα λεγόμενα του άλλου...
Είναι που ξέραμε εδώ και μήνες, από εκείνες τις περιβόητες συζητήσεις στο msn, πως δεν θα μπορούσαμε να λειτουργήσουμε ως φίλοι, "δεν υπήρχει η χημεία"…
Είναι που ο καθένας για τους λόγους του ανέβαλε το αναπόφευκτο τέλος μέχρι που δεν αντέξαμε να προσποιούμαστε άλλο και αποφασίσαμε να πάρουμε ξεχωριστούς δρόμους...
Και κάπως έτσι έγινε (;;) λίγο πιο εύκολος ο αποχωρισμός, γιατί ο ένας μας ζεί για την λογική και ο άλλος για το συναίσθημα και αυτά τα 2 δύσκολα ισορροπούν με επιτυχία ακόμα και σε μια φιλική σχέση…
Στην εικόνα του παιδιού (που γνώρισα ένα κρύο βράδυ του Γενάρη), του τόσο ώριμου για την ηλικία του και τόσο παθιασμένου για την ζωή, θα κρύψω τις καλές μας αναμνήσεις…
Τις άλλες θα αφήσω να τις παρασύρουν ο Χρόνος και η Λήθη…
Αντίο φίλε μου, σε ευχαριστώ για όλα και εύχομαι η ζωή να σου φέρει όλα όσα επιθυμείς...
Δεν ήθελα τον επίλογο, της έστω σύντομης φιλίας μας, να τον γράψουν τα τελευταία e-mail μας και έγραψα αυτά τα λόγια…
Δεν ήθελα τον επίλογο να τον ακούσω στις γεμάτες ένταση φωνές μας την τελευταία φορά που μιλήσαμε από το τηλέφωνο και γι’ αυτό μας αφιερώνω το Spiegel Im Spiegelτου Arvo Part…(που βρίσκεται από κάτω).
Δάσκαλε, σε ευχαριστώ που έπαιξες από την εκπομπή σου το κομμάτι αυτό που στάθηκε και η αφορμή για να βάλω τις σκέψεις μου σε τάξη…
WanteD, η ανάρτησή σου αυτή-Στγμές αυθονίας (!)- ήταν το σπρώξιμο που χρειαζόμουν για να κάνω επιτέλους αυτή την ανάρτηση που αναποφάσιστος κρατούσα από την Δευτέρα που μας πέρασε, έστω και "λογοκριμένη" αφού κάποια πράγματα καλύτερα να τα ξέρουμε μόνο οι 2 μας...
Alexis, δεν ξέρω αν πράττω σωστά που αφήνω ανοικτό το σχολιασμό...το αποτέλεσμα θα δείξει...
Toymaker, έχω ρίξει πολύ κλάμα σπίτι σου...εύχομαι σύντομα να έχω και κάποιο λόγο να γελάσω...σε ευχαριστώ για όλα.
Στους λίγους μήνες τις γνωριμίας μας, μόνο μία φωτογραφία βγάλαμε μαζί...
Όλως περιέργως αυτή η φωτογραφία δεν υπάρχει πουθενά στον υπολογιστή μου, ούτε στο cd με τις φωτογραφίες που μου έδωσες, και ίσως να είναι καλύτερα έτσι. Ίσως πάλι όχι...
Η αλλαγή στην εμφάνιση του μπλόγκ είναι παροδική, μια επιστροφή στην προ εξαμήνου δημιουργία αυτού του ιστολογίου, όταν ξεκινούσαν κάποια πράγματα υπέροχα...Στις 25 του μήνα που θα συμπληρώσω αυτούς τους 6 μήνες, θα επανέλθω στα λευκά.
Ο φιλαράκος Mr. Wintour αποφάσισε αφού τελείωσε τις Πανελλήνιες και πρίν αυτές του ανοίξουν τον δρόμο της διεθνούς καταξίωσης στο χώρο της δικηγορίας, να ανοίξει ο ίδιος ένα μπλόγκι γιατί έχει χρόνο προφανώς για σκότωμα. Μεγάλε όταν με το καλό έρθει ή ώρα σου να παντρευτείς μοντέλο, φρόντισε να ξέρει πως παίρνουν τηλέφωνο στην αστυνομία από κινητό τηλέφωνο χαχαχαχα.
Περάστε μια βόλτα να του πείτε τα καλορίζικα, και μην σας φοβίζει που στα ενδιαφέροντά του έχει βάλει την όπερα, δεν είναι βαρετός τύπος όπως εγώ.
NEW GAME ON THE BLOGG O συνήθης ύποπτος Toymaker ξεκίνησε ένα νέο interactive παιχνίδι, το
"Η μάχη των bloggers". Τώρα από που το εμπνεύστηκε αυτό δεν καταλαβαίνω, λές και τσακώνονται οι μπλόγκερς μεταξύ τους... Anyway, στον πρώτο αγώνα βρέθηκα αντιμέτωπος με τον γιατρούλη MAD σε έναν άνισο αγώνα αφού
