ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΣ

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΣ στις ευχές των φίλων για την ονομαστική μου εορτή

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΣ στην περίεργη θαλπωρή της οικειότητας ενός μπάρ

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΣ στην ανάγκη μου να προλάβω να κάνω όσα δεν τόλμησα ως τώρα

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΣ στις γνώριμες για εμένα μουσικές

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΣ στην δικιά μου "Φάρσα της οδού Γουόλγορθ" όσο η χώρα φλέγεται, αγωνιά και οργίζεται

ευχή δεν έχει για καλή εβδομάδα

θα δούμε πως θα κάτσει.

αυτά για σήμερα

7 ΨΕΜΑΤΑ

Παιχνιδιών η συνέχεια λοιπόν.

Μετά από πρόσκληση του φίλου Tovene592 αποφάσισα να σας πώ 7 μικρά και αθώα ψεματάκια για την πάρτη μου, με τον δικό μου φυσικά τρόπο. Οπότε χωρίς άλλη καθυστέρηση, 7 ΨΕΜΑΤΑ για μένα.

Μικρή ολιγόλεπτη καθυστέρηση.

Το τραγούδι που ακούτε στο πικ-απ δίπλα είναι μια προσφορά του Dr. Proktor ή κατά κόσμο Hourglass που είχε την ευγενική καλοσύνη να μου το προσφέρει. O γιατρούλης αποφάσισε να το κλείσει το μπλόγκι του άλλα δεν θα γλιτώσει τόσο εύκολα από εμάς. Ξέρουμε που μένεις Γιατρέ και έχουμε και τα τηλέφωνά σου.

See you soon bitch!!!!

Ακούστε το άσμα γιατί θα το καταλάβω αν δεν το κάνετε. Α, και όταν λέω ακούστε το, εννοώ ολόκληρο φίλε basnia.

1-ΔΕΝ είμαι ιδιοκτήτης αυτής της αντρουά πράσινης τσάντας με το λογότυπο της ΕΡΤ με την οποία ΔΕΝ κυκλοφορούσα κάποτε κανονικά στο δρόμο.

2-ΔΕΝ είμαι ο εικονιζόμενος στη φωτογραφία και ναι το γούστο μου στο ντύσιμο είναι ακόμα πάνω κάτω το ίδιο και δεν είναι ψέμα αυτό. (αφιερωμένη στον lost thoughts, light ,love ,life που ζήτησε να δεί παλιές μας φωτογραφίες).

3-ΔΕΝ είμαι ιδιοκτήτης αυτού του βινυλίου της Απόλυτης. Κάπου εγώ ακούω τον Giorgio να λέει, «Αχα!!! Το ‘ξερα εγώ!!!»



4-ΔΕΝ έχω στην κατοχή μου τις κάτωθι βιογραφίες τις οποίες συχνά πυκνά διαβάζω και αισθάνομαι.


5-ΔΕΝ έχω κάνει σεξ με Παλαιοντολόγο και ΔΕΝ ήταν το καλύτερο γαμήσι της ζωής μου.

6-ΔΕΝ έγραψα πέρσι το καλοκαίρι στο Μίλα μου βρώμικα της Μυρτώς Κοντοβά.

7-ΔΕΝ έφαγα χθες σάντουιτς με λακέρδα και κεφαλογραβιέρα και ΔΕΝ μου άρεσε καθόλου.

Αυτά τα ψέματά μου λοιπόν, και αυτή τη φορά δεν θα καλέσω κανένα γιατί το παιχνίδι παίζεται πολύ καιρό και δεν ξέρω ποιόν να καλέσω.
Καλέ αλήθεια λέω κανένα δεν θα καλέσω.

Ά όχι άλλαξα γνώμη (Jesus βράχος είμαι ο πούστης). Λοιπόν, προσκαλώ, τους: the g(reat)ay expectations, Shyhunter, και kikop80 που πρόσφατα βρήκαμε αλλήλους, έτσι για να μπαίνουν στο κλίμα σιγά σιγά, και το αγαπημένο xipakion που μου έκανε την τιμή να γράψω ένα μέρος από το διήγημά του.

Όμως επειδή ο lost thoughts, light ,love ,life με προκάλεσε να δείξω κι εγώ λίγο γυμνό, να δείξω λίγο κρέας ρε αδερφέ, πάρτε μια φωτό του ενός εκ των οφθαλμών μου.


Αυτό ήταν παίδες. Πολλά φιλιά και ΘΑ έχουμε άλλο ένα υπέροχο Που-Σου-Κου.

ΜΙΑΟΥ

ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΜΕΡΑ

Αφιερωμένο στην Cathrine που μου έδωσε τις φωτογραφίες και είναι κάτα δήλωσή της χουζουρλού και υπναρού, και σε όλα τα γατούλια της μπλογκόσφαιρας, στα γατούλια των φίλων μπλόγκερς που μου προκαλουν αλεργία όταν πάω σπίτια τους, και σε όλους, όλους όλους εσάς που θα θέλατε το πρωί λίγα λεπτά υπνο παραπάνω.

ΜΙΑΟΥ

Υ.Γ: Στο πικ-απ δίπλα ακούτε το "Ντουέτο για 2 γάτες", από τις Ruth Rosique και Marina Pardo, του μέγιστου Gioachino Rossini (ναι αυτού με τις όπερες Κουρέας της Σεβίλης, Ιταλίδα στο Αλγέρι και πολλές άλλες), γιατί συνεχίζουμε να εμπιστευόμαστε τους κλασικούς ακόμα και για μια απλή καλημέρα.

ΣΕ ΦΟΝΤΟ ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΟ...

[Αιόλου, 2008]

[Αιόλου, 2008]

[Αθηνάς, 2008]

[Πλατεία Κοτζιά, 2008]

...με την πεποίθηση πως και αυτό το Σου-Κου όλα θα πάνε καλά

Birgit Nilsson "Isolde's Liebestod" Osaka, 1967

ΣΤΟ ΝΕΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ...

...αφήνοντας το φώς να παίξει με το χώρο και τα εκθέματα.

Σε ευχαριστώ πολύ για την παρέα και την ιδέα της επίσκεψης.

Στο πικ-απ ακούτε το Mirros (version L. Olson 1998) για φλάουτο και βιολοντσέλο της Kaija Saariaho από το άλμπουμ Chamber Music

WE WISH YOU A GAY CHRISTMAS (updated)

Ε ναι λοιπόν!!!! Το Καποτόδεντρο στολίστηκε.

και oh my God!!! Πάτε δείτε τώρα το βίντεο από την βραδιά!!! ΕΔΩ!!!

Καλά όχι από μόνο του, βάλαμε ένα χεράκι (σας παρακαλώ δεν θα θελα) ένα τσούρμο μπλόγκερς, γνωστά και μη εξαιρετέα εγκλήματα της μπλογκόσφαιρας που βαριέμαι τώρα να αναφέρω ονομαστικά γιατί θα πρέπει να βάλλω και τα λίνκια και μόλις ξύπνησα και γουργουρίζω πάνω στην πολυθρόνα μου προσπαθώντας με τα πατουσάκια μου να πληκτρολογήσω το κείμενο και oh my God τι μαλακίες γράφω πάλι…

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή.

Η πρόσκληση του αγαπητού Καποτάκου έλεγε μάζοξη στις 19:00. Εγώ και ο Toymaker πήγαμε στις 20:00 ελπίζοντας να είμαστε fashionably late και στην περίπτωση μου απλά late γιατί το levis τζίν από το καλάθι της λαϊκής δεν το λές και υψηλή ραπτική.

Anyway, και για να μη τα πολυλογώ, αφού φτάσαμε και είπαμε τα κλασσικά αντρικά, «καλησπέρα χρυσή μου», «αχ μωρή, Θεά είσαι και σήμερα», και αφού φιληθήκαμε στον αέρα για να μην χαλάσει ο στόκος στη μούρη και αφού προσκυνήσαμε το Είδωλο που είχε βολευτεί σε ένα…σκαμπό, συνειδητοποιήσαμε πως την δόξα θα μας την έκλεβαν οι One happy dot, και Soula που ήρθαν με κάνα 2 χρόνια καθυστέρηση άλλα δεν θα κάνω άλλο bitching γιατί είναι Κυριακή και δεν πρέπει.

Το consept ήταν να φέρει κάθε καλεσμένος το δικό του στολίδι για το δέντρο. Έκαστο εξ αυτών παρουσιάστηκε από το μοντέλο Giorgos με φόντο τον κώλο και την πλάτη αεροδρόμιο ενός εκ των Ιατρών που είχαν κληθεί ως Υποστήριξη σε περίπτωση εγκεφαλικών, καρδιακών, σπασίματος νυχιών κ.λ.π. Ο έτερος τον Ιατρών, σεμνός και ταπεινός όπως πάντα (κοινώς σιγανό ποταμάκι) παρατηρούσε διακριτικά μετά του Νομπελίστα, Πουλι-τζερίστα συγγραφέα της παρέας καθώς και του Βαμπίρου που επειδή δεν είχαμε να τον ποτίσουμε True Blood έφυγε νωρίς και καλά μου για να πάει σε μια γιορτή.

Οι φίλοι Παύλος Τελίτσας και Μπασνία – δεν θα καταλάβεις ποτέ τι γράφω, ήταν υπεύθυνοι της κάβας καθώς είχα δώσει ρητές εντολές να μην με αφήσουν να πιώ γιατί χάνω τον έλεγχο και χθές έπρεπε να είμαι σοβαρός. Τελικά κάτω από τα άγρυπνα μάτια τους κατάφερα να πιώ μόνο μισό μπουκάλι Serkova και έγινα Τσαρίνα άλλαααααα δεν είπα λέξη δεν εξέθεσα κανένα, όχι για να μη λέτε.

Διακριτική όπως πάντα, η παρουσία του εκπροσώπου τύπου της Χαριλάου Τρικούπη ενώ την γενική απογοήτευση προκάλεσε το υπερβολικό ντύσιμο του σκηνοθέτη και προαγωγού, έεε παραγωγού ήθελα να πώ, της βραδιάς από τον οποίο περιμέναμε να δούμε αυτό το κάτι παραπάνω. Δεν πειράζει όμως, οψόμεθα. Για τον Ναυπηγό της παρέας δεν θα πώ κάτι γιατί άλλος νόμιζα πως ήταν, γεγονός που έκανε αργότερα την παρέα να λυσσάξει στα γέλια με την βλακεία μου.

Ε, και κάπως έτσι, στολίσαμε το δέντρο, το καπελώσαμε, βγάλαμε άπειρα βίντεα και φωτογραφίες, τσακίσαμε σαν τα ζώα το cheese cake της Dot (και ω, ναι υπάρχει εντελώς ενοχοποιητικό βίντεο και γιαυτό), ε και αφού ντυθήκαμε πήγαμε για ένα ποτό, έτσι βρε για το καλό της ημέρας.

Όλως περιέργως ο δρόμος μας έβγαλε στο My Bar, όπου με την ευγενική χορηγία του Μπασνία τα ποτά γίναν 2, τα σφηνάκια άλλα τόσα, αλλά για κάποιο απροσδιόριστο λόγο νομίζω πως δεν εξετράπην καθόλου τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω.

Και αν αναρωτιέσαι φίλε και φίλη, ναι περάσαμε υπέροχα, και χαίρομαι που έχουμε αυτή την παρεούλα και κάνουμε το χαβαλέ μας.

Καποτάκο να είσαι καλά και ευχαριστούμε πολύ για την πρόσκληση και την φιλοξενία, και είσαι Θεός απλά.

Καλές γιορτές να έχουμε, καλά Χριστούγεννα, και ευτυχισμένο το 2012.

Υ.Γ: Πολλά φιλιά στον the G(reat)ay expectations για την τηλεφωνική του παρέμβαση και τις ευχές, και ελπίζουμε να τον δούμε και από κοντά σύντομα.

άντρες σου λέει μετά..τσ, τσ, τσ, φωτιά θα πέσει να σας κάψει.


Μπλόγκερς, που τους χάνεις που τους βρίσκεις μπροστά στο pc



τα βάλατε ψιλά να μην τα φτάνω. Πόσο γύφτοι είσαστε?


Ποιός μαλάκας έφερε και κρέμασε την Κάλλας στο δέντρο?


Σταμάτα μαρή να τρώς!!!!


Στα γόνατα στολίστηκε αυτό το δέντρο....



Μα καλά, που εστιάζει ο φωτογράφος? Σας παρακαλώ δεν θα θελα

ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΔΕΝ ΘΑ ΘΕΛΑ

Καλημέρα, καλημέρα σε όλους και όλες.

Σήμερα θα παίξουμε λίγο. Ο καλός μου Doctor Proktor ζήτησε να δεί το desktop του υπολογιστή μου.

Σε αντίθεση με όλους τους άλλους, που συμμάζεψαν, καθάρισαν πρίν μας δείξουν τα δικά τους, εγώ θα σας το δείξω σε όλη του την γουρουνιά. Φυσικά οι φωτογραφίες με τα τεκνά έχουν φλουταριστεί γιατί είμαστε και μπλόγκ πχιότητας και πολιτισμού. Υπάρχουν και κάποια πολύ διασκεδαστικά στοιχεία άλλα σας αφήνω να τα ανακαλύψετε μόνοι σας.


Kαι επειδή με τόσα εικονίδια που να δείτε το background, σας επισυνάπτω και το wallpaper σκέτο (πρίν ήταν με απ’όλα χαχαχαχαχα).

ΚΑΙ ΝΑΙ ΛΕΙ WINDOWS 7!!!!

Γιατί όχι μόνο δεν μάθαμε που πάθαμε με τα SVIsta άλλα θα βάλουμε και πρώτοι τα νέα Windows όταν βγούν. Αμέ τι νομίζετε μπρίκια κολλάμε?

Στο παιχνίδι θα καλέσω τους Ντέμη, Ψεύτικό Πέτρο, Μέγα Μπάσταρδο, Los Karamitros, Μecomitso (μόνο και μόνο επειδή λέει πως το κλείνει το μαγαζί), WanteD, Kyziko και τον Ασκαρδαμυκτί. Ε, αυτούς, καλά είναι. Φυσικά παίζει όποιος θέλει και μπορεί, και όποιος δεί το παιχνίδι και γουστάρει κι ας μην τον κάλεσα.


Και πρίν σας αφήσω, το βίδεο που ΟΛΟΙ περιμένατε άλλα μόνο ο Κώστας ζήτησε ευθέως. Η Ασπασία ως Αδελφή Θεοπίστη, «σας παρακαλώ δεν θα θελα». Μαζί της εμφανίζονται η Χριστίνα Μαρκάτου, η Σάσα, η Ντορίτα Μαρκάτου, ένας ιδρωμένος οικοδόμος, ένας τορναδόρος, η Καρανάσιου, και σε guest εμφάνιση ο Αντώνιο Μπαντέρας. (το πχιοτικό βίδεο είναι μια προσφορά της Soulas).

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ!!!!

Ο Καποτάκος σε παλαιότερο στολισμό χριστουγεννιάτικου δέντρου, σε άλλες αθώες εποχές πρίν αρχίσει να κάνει παρέα με αδερφές που θεωρούν και αυτή την ιερή στιγμή, αυτό το όμορφο έθιμο, αφορμή για παρτούζα. See you there guys!!! Γράσο ποιος θα φέρει???

ΚΑΛΟ ΠΟΥ-ΣΟΥ-ΚΟΥ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ

TROVATORE goes BIOS

"Η όπερα, βέβαια, ήταν ανέκαθεν ερωμένη με ακριβά γούστα, από την εποχή ήδη που γεννήθηκε στη χρυσή φλωρεντινή της κούνια. Θα ήταν όμως τάχα η πρώτη κοσμική κυρία (πείτε την και Παραστρατημένη) με την τόλμη ή την ανάγκη να προσφέρει την εύνοιά της σε νεαρούς, φτωχούς, ακόμη και κουρελήδες εραστές, που όσα θα αδυνατούσαν να της προσφέρουν σε ανέσεις και πλουσιοπάροχα δώρα θα τα αντιστάθμιζε η παράφορη αφοσίωση και η νεανική τους φλόγα; Όσο για τα πλούτη..." ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

ΟΙ ΟΠΕΡΕΣ ΤΩΝ ΖΗΤΙΑΝΩΝ

Χθές λοιπόν, μετά από την προτροπή του φίλου Αντώνη, και την προνοητικότητα του να κλείσει εισιτήρια, βρεθήκαμε παρά την βροχή και τους κλειστούς δρόμους του κέντρου, με εκλεκτή παρέα να παρακολουθούμε την παράσταση της όπερας Il Trovatore του Τζουζέπε Βέρντι (που είναι κάργα υποψήφια για όπερα της Δευτέρας λόγω σεναρίου).

Anyway, το ιδιαίτερο της παράστασης δεν ήταν ούτε στο ντεκόρ από μπετά του υπογείου του Bios, ούτε στα casual ρούχα ως κοστούμια, ούτε φυσικά στη φραπεδιά και το iPod που είδαμε κατά την διάρκειά της να κρατάνε οι ερμηνευτές.

Ήταν στο ότι η μουσική για ορχήστρα της όπερας όπως την έγραψε ο Βέρντι είχε μεταγραφεί για μικρό σύνολο οργάνων και μάλιστα όχι όλων κλασσικών, από τον συνθέτη Χαράλαμπο Γωγιό ο οποίος είχε και την μουσική διεύθυνση. Μια εκπληκτική κατά τη γνώμη μου δουλειά για την οποία αξίζουν συγχαρητήρια στον κύριο Γωγιό, ο οποίος κατάφερε να «παίξει» (και ας μου επιτραπεί ο όρος αυτός), με την μουσική σεβόμενος απόλυτα την αρχική παρτιτούρα και διατηρώντας αναλλοίωτη την αίσθηση και το χαρακτήρα του έργου.

Περιμένουμε με ανυπομονησία τα επόμενα βήματα του Χαράλαμπου και της ομάδας «Οι όπερες των ζητιάνων».
Και πάλι συγχαρητήρια.

***εξαιρετική κριτική έχει γραφτεί στο μπλόγκ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ. Κάπου εκεί είχαμε κάνει μια σύντομη συζήτηση για το φυσικό χώρο της όπερας ο οποίος αν και δεν θα αρνηθούμε πως είναι τα μεγάλα λυρικά θέατρα, δεν αποκλείει την επιτυχημένη παρουσίασή τους σε εναλλακτικότερους χώρους.
____________________________________________________________________

Υ.Γ: Συγχαρητήρια αξίζουν επίσης στον υπεύθυνο υπερτιτλισμού Δημήτρη Δημόπουλο ή αλλιώς djimDjim για την άψογη και ευφυέστατη παρουσίαση των υποτίτλων που συζητάει όλη η οπερατική Αθήνα.

***ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ, ΤΗΝ ΕΡΧΟΜΕΝΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 26/11 ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟ BIOS ***

"Mira di acerbe...Vivrà!" Dame Joan Sutherland (Leonora) and Jonathan Summers (Conte). Sydney Opera House. 1985.

"D'amor sull'ali rosee" Raina Kabaivnaska film 1975

"Tacea la notte placida" Raina Kabaivnaska film 1975

"Trovatore Finale 1964" Gwyneth Jones - Giulietta Simionato - Bruno Prevedi - Peter Glossop