Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

A Streetcar Named Desire (1951)

Λεωφορείον ο πόθος για σήμερα. Τα λόγια είναι για περιττά για την εκπληκτική μεταφορά στον κινηματογράφο του θεατρικού του Tennesse Williams (με την σειρά τα έχω πάρει χαχα). Καλή θέαση σε όσους από εσάς αποφασίσετε να το δείτε. 


6 σχόλια:

  1. Εγώ πάλι, δεν θέλω μαγεία!
    Προτιμώ την σκληρή πραγματικότητα.
    Καλό μήνα κουμπαρούλη μου!

    ΥΓ. Η αγαπημένη μου φράση από το έργο είναι αυτή της Μπλανς: "Εγώ πάντα βασιζόμουν στην καλοσύνη των ξένων".
    Όχι ότι έχει σημασία αυτή η αναφορά, αλλά έτσι... για την ιστορία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κουμπαρούλααααα επέστρεψεεεες!!!! Καλό μήνα.

    Δεν μπορώ την σκληρή πραγματικότητα, έχει Στουρνάρα και Σαμαρά μπρρρρρ. Πάντως είναι αλήθεια πως αυτή είναι η φράση που με εκφράζει περισσότερο. Πολλά φιλιάαααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. το ξαναείδα πρόσφατα, απίστευτες σκηνές και φράσεις!

    καλό μήνα :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πραγματικά φανταστική ταινία καλή μου Ουφ!

    Καλή σου μέρα και καλό μήνα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. εμένα γιατί δε μου αρέσει αυτό το έργο;;;
    το έχω δει δυο φορές, αλλά δεν είδα κάτι να μου κάνει κλικ για να το θεωρήσω τόσο καλό!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Χμ, τι να πώ. πιστεύω πως είναι πολύ καλή από όλες τις απόψεις, κείμενο, ερμηνείες, σκηνοθεσία. Αλλά φυσικά δεν είναι απαραίτητο να αρέσει σε όλους. Ίσως να μην σε άγγιξε προσωπικά και για αυτό να μην την αγαπάς :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ρίξε κι εσύ μερικά μπετά, μπορείς :)

ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ

Related Posts with Thumbnails