Pride (2014)

Μπαίνουν τα ανθρώπινα δικαιώματα σε καλούπια; Σειρά προτεραιότητας; Τα δικά μου και δικά σου δικαιώματα; Κάποιοι 30 χρόνια πριν είπαν όχι. Και μπροστά στο απάνθρωπο νεοφιλελέφθερο κράτος (και παρακράτος) της Θάτσερ, πάλεψαν μαζί παρά τις χαοτικές τους διαφορές. 

Αυτή είναι και η ιστορία τους όπως αποδίδεται στην ταινία Pride. Ενδεχομένως ωραιοποιημένα κάπως, όμως με το μήνυμα σαφές. Υπάρχει δύναμη στην συλλογικότητα. Υπάρχει μεγαλείο στο να αναγνωρίζεις πως δεν υπάρχουν πολίτες δεύτερης κατηγορίας. 

Σας αφήνω, αφού ευχηθώ μια καλή αν και αφόρητα ζεστή βδομάδα, με το τραγούδι Bread and Roses όπως ακούγεται σε μια από τις ομορφότερες σκηνές της ταινίας. Καλή σας μέρα :)

The origin of love

When the earth was still flat,

And the clouds made of fire,

And mountains stretched up to the sky,

Sometimes higher,

Folks roamed the earth

Like big rolling kegs.

They had two sets of arms.

They had two sets of legs.

They had two faces peering

Out of one giant head

So they could watch all around them

As they talked; while they read.

And they never knew nothing of love.

It was before the origin of love.

The origin of love

And there were three sexes then,

One that looked like two men

Glued up back to back,

Called the children of the sun.

And similar in shape and girth

Were the children of the earth.

They looked like two girls

Rolled up in one.

And the children of the moon

Were like a fork shoved on a spoon.

They were part sun, part earth

Part daughter, part son.

The origin of love

Now the gods grew quite scared

Of our strength and defiance

And Thor said,

"I'm gonna kill them all

With my hammer,

Like I killed the giants."

And Zeus said, "No,

You better let me

Use my lightening, like scissors,

Like I cut the legs off the whales

And dinosaurs into lizards."

Then he grabbed up some bolts

And he let out a laugh,

Said, "I'll split them right down the middle.

Gonna cut them right up in half."

And then storm clouds gathered above

Into great balls of fire

And then fire shot down

From the sky in bolts

Like shining blades

Of a knife.

And it ripped

Right through the flesh

Of the children of the sun

And the moon

And the earth.

And some Indian god

Sewed the wound up into a hole,

Pulled it round to our belly

To remind us of the price we pay.

And Osiris and the gods of the Nile

Gathered up a big storm

To blow a hurricane,

To scatter us away,

In a flood of wind and rain,

And a sea of tidal waves,

To wash us all away,

And if we don't behave

They'll cut us down again

And we'll be hopping round on one foot

And looking through one eye.

Last time I saw you

We had just split in two.

You were looking at me.

I was looking at you.

You had a way so familiar,

But I could not recognize,

Cause you had blood on your face;

I had blood in my eyes.

But I could swear by your expression

That the pain down in your soul

Was the same as the one down in mine. 

That's the pain,

Cuts a straight line

Down through the heart;

We called it love.

So we wrapped our arms around each other,

Trying to shove ourselves back together.

We were making love,

Making love.

It was a cold dark evening,

Such a long time ago,

When by the mighty hand of Jove,

It was the sad story

How we became

Lonely two-legged creatures,

It's the story of

The origin of love.

That's the origin of love.

Ηροδότου Ιστορίαι - Κλειώ

"και θα προχωρήσω στη συνέχεια της ιστορίας μου σταματώντας το ίδιο σε μικρές και μεγάλες πόλεις ανθρώπων. Γιατί όσες ήταν μεγάλες παλιότερα, οι πιο πολλές τους έχουν γίνει μικρές, και όσες στα χρόνια μου ήταν μεγάλες, πριν ήταν μικρές. Την ανθρώπινη λοιπόν ευδαιμονία ξέροντάς την, πως δεν στέκει αμετακίνητη, θα μνημονεύσω το ίδιο και τις δύο."

(Μετάφραση Δ.Ν. Μαρωνίτης, Εκδόσεις Γκοβόστη)

Ελλαδιστάν 2015

"Αυτές οι εικόνες δεν θα κατέβουν ποτέ. Ο ελληνικός λαός πιστεύει. Και αυτή είναι η πιο ξεκάθαρη απάντηση σε εκείνον που τόλμησε να μου πει ότι θα πρέπει να κατεβάσουμε τις εικόνες. Ξέρω πού ανήκει, ξέρω ποιο πρόγραμμα λέει κάτι τέτοιο. Αυτές οι εικόνες δεν θα κατεβούν ποτέ"

"Στην αφίσα αυτή γίνεται μία ασεβεστάτη εξομοίωση του περιστεριού ως συμβόλου του Αγίου Πνεύματος με το σύμβολο του twitter. Ως Χριστιανός Ορθόδοξος και ως Έλληνας πολίτης διαμαρτύρομαι γι’ αυτή την πράξη, η οποία καταδεικνύει την έλλειψη ευαισθησίας και σεβασμού του κ. Τσίπρα προς την Ορθόδοξη Πίστη και Παράδοση του λαού μας"

"δίωξη για εξύβριση των θείων του είχε ασκηθεί ύστερα από ερώτηση στην Βουλή του πλέον προφυλακισμένου για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, χρυσαυγίτη βουλευτή, Χρήστου Παππά."

"Συνεχίζονται οι αντιδράσεις για τα χθεσινά επεισόδια που προκάλεσαν βουλευτές και μέλη της Χρυσής Αυγής, καθώς και μέλη παραθρησκευτικών οργανώσεων, και είχαν ως αποτέλεσμα την ματαίωση της πρεμιέρας της παράστασης «Corpus Christi» στο θέατρο Χυτήριο."


Βέβαια όταν έχεις τέτοια μπουμπούκια για υπουργούς...

[this is Greece]

[κάτω κεφάλι]

[in.gr]

[Παραπολιτική]

...και αυτό το μαλάκα για πρωθυπουργό...

ε, δεν μπορείς να περιμένεις και πολλά. 

Λευκές νύχτες

Σάλος στον επιχειρηματικό κόσμο από την άρνηση της παραχώρησης άδειας για διοργάνωση "Λευκής Νύχτας" στην Κηφισιά την Παρασκευή. Διότι στον άκρως τουριστικό δήμο των βορείων προαστίων δεν είναι λίγοι αυτοί που θα θελήσουν να αγοράσουν κομπιούτερ και κιλότες κατά τη 1 τα ξημερώματα λίγο πριν πάνε για ποτό, ή επιστρέφοντας από αυτό.

Βέβαια το να σε εξυπηρετεί αξημέρωτα ένας κακοπληρωμένος (αν πληρώνεται) υπάλληλος που θα χτυπάει διπλοβάρδια εκείνη την μέρα (ενώ και την Κυριακή είναι ανοιχτά τα καταστήματα) δεν μπορεί παρά να σε κάνει τον καταναλωτή να αισθανθείς λίγο περισσότερο λευκός εσύ και οι νύχτες σου. Έστω και αν το πολυκατάστημα που θα ψωνίζεις δεν ακριβώς φυτεία βάμβακος στον Αμερικανικό Νότο. 

Αλλά όπως είχε πει και στο ραδιόφωνο γνωστό νούμερο, "κάποιοι δουλεύουμε όλη την βδομάδα και περιμένουμε μια Κυριακή να βγούμε να καταναλώσουμε να νοιώσουμε άνθρωποι!!!".

Καταναλώστε και νιώστε λοιπόν, οι γκιλοτίνες μπορούν να περιμένουν...

Καριόλα Χώρα...

...πόσους πολίτες δεύτερης κατηγορίας μπορείς να αντέξεις; Ψόφα λοιπόν Εσύ και οι υπουργοί σου που τόσο άσχετοι είναι ώστε να θεωρούν φύση τον ανθρώπινα κατασκευασμένο θεσμό της νομικής κατοχύρωσης της συμβίωσης-τον γάμο. 

Μια καλή αρχή

Χωρίς μεγάλη προώθηση και ενημέρωση. Σε ώρα εργασίας πολλών, και μέρα διακοπών ακόμα για περισσότερους, δεν μαζευτήκαμε και λίγοι. 

Την επόμενη φορά περισσότεροι :)

Και αφού τελείωσε η πορεία από την πλατεία Βαρνάβα προς την Βουλή, φύγαμε μια ομάδα χαρωπά Αρκουδάκια στο ηλιοβασίλεμα.

Ακολούθησε μπυρίτσα και όμορφη κουβέντα στο στέκι μας το Δυάρι, και για το κλείσιμο (άκου Κουμπάρα) καταπληκτικά σουβλάκια από τον Έλβις. 

Πολύ καλό σου-κού σε όλους σας :)

Nessun dorma

"Καθώς έπιναν και τα έλεγαν ο Κ. και ο Ζ., όπως κάθε ζευγάρι που κάθεται να πιει μια μπίρα έξω, πέρασαν πίσω τους δυο νεαροί πάνω σε παπάκι και τους πέταξαν ένα κουβά απόνερα μπουγάδας. Ο Ζ. σηκώθηκε να ζητήσει τον λόγο, αλλά οι νεαροί εξαφανίστηκαν."

Το δεύτερο ημίχρονο που ακολούθησε, περιελάμβανε προπηλακισμό αρκετό ξύλο, και τον ένα εκ των 2 στο νοσοκομείο με σπασμένο αστράγαλο... 

Σκέφτομαι πόσες φορές πίνω τον καφέ μου ή την μπύρα μου με φίλους σε μη "εγκεκριμένα" στέκια των αδερφών. Σε μέρη μακριά από την τρέντι πλατεία Αγίας Ειρήνης και τους περί αυτής δρόμους, ή από το πάλαι ποτέ "πουστροχωριό" του Γκαζιού. Φτηνά την έχω γλιτώσει μάλλον. Ίσως γιατί όλοι στην παρέα ήμαστε το "σωστό χρώμα", ίσως γιατί τυχαίνει να μην πολυφαίνεται σε κάποιους από εμάς η υπόθεση (που θα έλεγε και ο Άγιος Θεσσαλονίκης). 

Χορικά περιορισμένα τα ανθρώπινα δικαιώματα και αρκεί να μη σου φαίνεται το πόσο διαφορετικός είσαι από τους γύρω σου και είσαι απολύτως ασφαλής. 

Πόσο μάλλον όταν τα ανθρώπινα δικαιώματα γίνονται (μέχρι και αυτά) βορά στο πολιτικό παιχνίδι μιας χώρας καταρρέουσας, μιας χώρας στην οποία μάλλον όλοι "κοιμούνται". 

Αγαπημένα μου φασιστάκια

 [Δερβενιώτης για πάντα]

Αφιερωμένο στα φασιστάκια που σήμερα έκαναν πάλι πορεία στην Νίκαια. 

Εν τω μεταξύ στην Νέα Ορλεάνη...

....................................................

Όταν μια τηλεοπτική σειρά πηγαίνει καλύτερα με κάθε σεζόν που περνά.

ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ-ΠΑΠΑΔΙΣΤΑΝ

Κάνουμε ένα μικρό, επιβεβλημένο όμως, διάλειμμα για διαφημίσεις από τα οπερατικά μας διότι η επικαιρότητα "τρέχει". 

Χθές αργά το βράδυ ή νωρίς το πρωί σήμερα είχαν αναρτηθεί σε στύλους στην Σταδίου (ίσως και αλλού δεν ξέρω) τα κάτωθι "πανό" που παρακινούσαν τον κόσμο για συγκέντρωση διαμαρτυρίας σήμερα το απόγευμα έξω από το σπίτι του πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Σημίτη

Όλως περίεργως, και με μία ταχύτητα που δεν χαρακτηρίζει τον κλάδο τους, σήμερα κατά τις 10 το πρωί υπάλληλοι του δήμου ξήλωναν τα εν λόγω πανό, διότι προφανώς αυτά ήταν και οι μόνες εστίες μολύνσεως της βρωμεροτέρας των πρωτευουσών του Δυτικού κόσμου.Τα συγχαρητήριά μου για τα αντανακλαστικά του σε όποιον διέταξε τον άμεσο καθαρισμό. Ως προς τους διοργανωτές του εγχειρήματος, use tweeter next time :)

Μιας και μιλάμε για αντανακλαστικά, ο αγαπημένος όλων μας και λαοφιλέστατος ημών μητροπολίτης, ο Άγιος Πειραιώς εξέδωσε χτές, όπως ενημερώθηκα από το in.gr και άλλα μπλόγκς, ανακοίνωση σε ότι αφορά το προς ψήφιση αντιρατσιστικό νόμο που αυτή την στιγμή βρίσκεται στο στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης και σύμφωνα με τον οποίο θα μπορούν να ασκούνται ακόμη και αυτεπάγγελτα διώξεις σε όσους υποκινούν βία κατά συγκεκριμένων ομάδων μεταξύ των οποίων και οι ομοφυλόφιλοι. 

Σύμφωνα με αυτήν "Ντρέπομαι ως Ορθόδοξος Επίσκοπος και ως Έλλην πολίτης που αναπνέω τον ίδιο αέρα και πατώ τα ίδια χώματα με τον κ. Καστανίδη" ενώ σε άλλο σημείο συνεχίζει τον λόγο αγάπης του λέγοντας "Όπως καλώς γνωρίζουμε από την επιστήμη της εγκληματολογίας εν σχέσει προς το γενετήσιο ένστικτο υφίστανται δυστυχώς στην περασμένη ανθρώπινη φύση εκτρωματικές ψυχοσωματικές εκπτώσεις, όπως η παιδοφιλία, η ομοφυλοφιλία, η νεκρολαγνεία και άλλες αποκρουστικές εκδηλώσεις ιδιαζόντως ειδεχθείς, που ευτελίζουν το ανθρώπινο πρόσωπο και χωματοποιούν την αθάνατον ψυχήν του". Για να συμπληρώσει "απειλώντας" τον Υπουργό κύριο Καστανίδη με τιμωρία στην Κόλαση για το νομοσχέδιο που προωθεί "Και επειδή εκ των έργων του αποδεικνύεται ότι δεν πιστεύει στην κρίση του αιωνίου Θεού δημόσια του λέγω ότι θα θυμηθεί "σύντομα" τον ταπεινό μου λόγο όταν αναποδράστως, εκών άκων, όπως κάθε άνθρωπος, θα βρεθεί ενώπιόν Του αλλά θα είναι πολύ αργά γι' αυτόν".

Άγιε Πατέρα, πέρα από το γεγονός πως τσουβαλιάσατε μαζί την παιδοφιλία, την ομοφυλοφιλία και την νεκροφιλία (απορώ πως του ξέφυγε η κοπρολαγνεία, τα οιδιπόδεια, τα τριολέ), γεγονός που θα έκανε κάθε σοβαρό επιστήμονα να σκίσει τα διπλώματα του, πως μπορείτε αλήθεια και ζείτε με τέτοιο μίσος μέσα στην καρδιά σας; Διότι έναν λόγο αγάπης και συμπόνιας δεν έχουμε ακούσει από εσάς (αν και η αλήθεια είναι πως δεν παρακολουθούμε και πολύ στενά τα πεπραγμένα σας) τόσο καιρό.

Όπως και να έχει, εγώ θα σας αφιερώσω ένα βιντεάκι, από ένα θρησκευτικό κομμάτι, το τελευταίο μέρος του Exsultate, jubilate του Mozart, το Allegro γνωστό και ως Alleluia διότι αν ο Θεός σας υπάρχει σίγουρα θα είναι Όμορφος, όπως όμορφο είναι και αυτό το μικρό μουσικό κομμάτι και όχι γεμάτος χολή και κακία. Ερμηνεύει μοναδικά (νομίζω δηλαδή) η Kathleen Battle.

Καλό βράδυ σε όλους σας :)

Υ.Γ: Στα όποια σχόλια θα παρακαλέσω να δείξετε περισσότερο σεβασμό από όσο μας δείχνει αυτός.

ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ...

που είχαν την μαγκιά να βγούν φανερά και να μιλήσουν για αυτό που τους ενοχλεί, τους απασχολεί, όπως θέλετε το λέτε.
Ακόμη και αν κάποιος δεν συμφωνεί με τις απόψεις των παιδιών, δεν μπορεί παρά να χειροκροτήσει το θάρρος τους και να χαρεί με το καθάριο βλέμμα τους.
Ίσως στις νέες γενιές να υπάρχει ελπίδα τελικά.
Πολλά φιλιά από εμένα και ευχές για ένα υπέροχο σου-κού (εγώ έχω Μέγαρο σήμερα οπότε σίγουρα θα περάσω τέλεια χιχιχι).
Α και για να μην το ξεχάσω, κάτι ξινές αδερφούλες που όταν είδατε το βίντεο χαλαστήκατε και πήγατε να πνιγείτε από την χολή σας, βγάλτε το σκασμό και βούρ πίσω στην τρύπα σας ποντίκια.

FIGHT BACK

"Ξέρω πως δεν μπορούμε να μην εξουσιάζουμε ή να μην υπηρετούμε. Ο καθένας χρειάζεται τους σκλάβους όπως τον καθαρό αέρα. Προστάζω σημαίνει αναπνέω, συμφωνείτε; Και οι πλέον απόκληροι καταφέρνουν να αναπνεύσουν. Και ο έσχατος στην κοινωνική κλίμακα έχει έστω σύζυγο ή παιδί. Αν είσαι εργένης, σκύλο. Με δυο λόγια, η ουσία είναι να μπορείς να θυμώνεις χωρίς να 'χει ο άλλος το δικαίωμα να σου αντιμιλήσει."

Αλμπέρ Καμύ, Η Πτώση, 1948

 Ανώνυμος, Αθήνα 2010

Αφιερωμένο σε όσους δεν έχουν καταλάβει ακόμη πως η όποια διαφορετικότητά τους και η αδυναμία τους να την αποδεχθούν και να την υποστηρίξουν είναι πηγή "δύναμης" και "επιβεβαίωσης" για πολλούς γύρω τους. Η θρησκευτική σχεδόν εγκαρτέρηση και η μοιρολατρία του ότι όλα θα πάνε καλύτερα μόνο αποθρασύνει αυτούς που σας συμπεριφέρονται ως κατώτερους μόνο και μόνο γιατί χρειάζονται κάποιον να βρίσκεται σε χειρότερη μοίρα από τους ίδιους. Make some noise boys and girls :)

_____________________
Επειδή όμως έρχεται τρελό τριήμερο (όταν είσαι φοιτητής η ζωή είναι γεμάτη τριήμερα το ξέρω χαχαχα) σας αφήνω με το ωραιότερο τραγούδι που άκουσα φέτος το οποίο συνοδεύεται από ένα επίσης εξαιρετικό βιντεοκλίπ. The Noisettes, Never Forget you. Πολλά φιλιά σε όλους και εύχομαι να περάσετε όσο καλά θα περάσω εγώ (βασικά αυτό είναι κατάρα γιατί θα διαβάζω 3 μέρες χαχαχαχα).

***ΣΗΜΕΡΑ*** KABULI KID - Ειδική Προβολή για τον νεαρό Αφγανό Χαμιντουλάν Ναζαφί

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ “KABULI KID” ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΦΙΛΙΠ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010, ΩΡΕΣ: 18:30, 20:30, 22:30, ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΕΝΟΣ ΑΚΟΜΑ ΠΑΙΔΙΟΥ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ.

Αντιγράφω από CineStef 

"Την Κυριακή 28 Μαρτίου το βράδυ, μια μητέρα περνούσε με τα παιδιά της από το σημείο που εξερράγη άλλη μια βόμβα στην Αθήνα. Αυτή τη φορά ήταν στα Πατήσια. Ο γιος της, 15 χρόνων, σκοτώθηκε, διαμελίστηκε. Η κόρη, 10 ετών τραυματίστηκε, τυφλώθηκε. Η μάνα δεν φέρει τραύματα στο σώμα της. Αυτή τη φορά, τα θύματα ήταν Αφγανοί πρόσφυγες.

Η συζήτηση στο facebook, ο θυμός κι η ντροπή μας για αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, κατέληξε στην απόφασή μας να ζητήσουμε μια έμπρακτη συγγνώμη, σαν Έλληνες πολίτες, από τους ανθρώπους που η ελπίδα τους για μια καλύτερη ζωή, έγινε θάνατος, αναπηρία και απώλεια. Η σύνθεση των απόψεων και των ιδεών που διατυπώθηκαν , χάρις στα Νέα Μέσα και τη δυναμική τους, οδήγησε στη διοργάνωση μιας εκδήλωσης που κύριο στόχο έχει να αναδείξει έμπρακτα αξίες όπως αυτές της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης."

Αντιγράφω από Μαμά ετών 38 [που με την σειρά της το αντέγραψε από το Μικρό-Αναλόγιο] 

"Σκοπός της προβολής είναι η συγκέντρωση χρημάτων για την οικογένεια του νεαρού Αφγανού Χαμιντουλάν Ναζαφί που σκοτώθηκε απο την έκρηξη βόμβας στα Πατήσια την 28 Μαρτίου 2010, και της αδερφούλας του.

Η είσοδος θα είναι ΕΛΕΥΘΕΡΗ ωστόσο θα υπάρχει ένα κουτί που ο καθένας θα μπορεί να συνεισφέρει ό,τι μπορεί. Το ποσό που θα συγκεντρωθεί θα δοθεί εξ ολοκλήρου στην μητέρα του θύματος, κυρία Ζάχρα Ναζαφί.

Η άτυπη ομάδα πρωτοβουλίας απο το facebook:

Ρίτσα Μασούρα (αρχική ιδέα)
Γιώργος Καραχάλιος (επικοινωνιακά fb)
Αρετή Καλεσάκη (επαφή με ιδιοκτήτη Σινε ΦΙΛΙΠ)
Πέγκυ Καρατζοπούλου-Βάβαλη (ιδέα προβολής ταινίας)
Στράτος Σαφιολέας (ιδέα για άνοιγμα λογαριασμού )
Δημήτρης Σπύρου (προσέφερε τον κινηματογράφο)
Και πολλοί φίλοι που προστέθηκαν μετά.

Λίγα λόγια για την ταινία
KABULI KID – ΤΟ ΜΩΡΟ ΤΗΣ ΚΑΜΠΟΥΛ

Πώς τα βγάζεις πέρα όταν βρίσκεσαι μόνος σ’ ένα ταξί στους δρόμους της Καμπούλ, και είσαι μόλις 6 μηνών άνθρωπος?

Σκηνοθεσία: Barmak Akram
Σενάριο: Barmak Akram & Jean Claude Carriere
Ηθοποιοί: Hadji Gul, Valery Shatz, Helena Alam
Μουσική: Barmak Akram
Διάρκεια: 97’

Υπόθεση
Καμπούλ σήμερα. Η πόλη πασχίζει να συνέλθει μετά από 25 χρόνια πολέμου. Στο ταξί του Κάλεντ μπαίνει μια γυναίκα με το μωρό της. Το πρόσωπό της είναι κρυμμένο πίσω από τη μπούργκα. Παζαρεύουν την τιμή, τα βρίσκουν, φτάνουν στον προορισμό της, πληρώνει, φεύγει. Ο επόμενος πελάτης, βρίσκει στο πίσω κάθισμα το μωρό, παρατημένο. Παρατάει ο Κάλεντ το ταξί και τρέχει να την προλάβει, με το μωρό στα χέρια. Εκείνη έχει χαθεί ανάμεσα στο πλήθος και στις μπουργκοφόρες συμπατριώτισσές της. Μένει σύξυλος μ’ ένα αρσενικό μωράκι έξι μηνών. Ρωτά φίλους και γνωστούς τι πρέπει να κάνει. Πηγαίνει πίσω στο σημείο απ’ όπου την παρέλαβε. Μάταια. Πηγαίνει στην Αστυνομία, σε Ιδρύματα, στα τηλεοπτικά κανάλια. Μάταια. Η μάνα είναι εξαφανισμένη, κι αυτός, ένας μεροκαματιάρης ταξιτζής με γυναίκα και τρεις κόρες, νιώθει υπεύθυνος για αυτό το εξάμηνο αγοράκι.

Μια χαοτική, αστεία, περιπλάνηση σε μια πόλη που προσπαθεί να επιβιώσει, να συνεχίσει να ζει. Αιχμηρή, πλούσια σε δράση και συναισθήματα, η ανατρεπτική κωμωδία του Μπάρμακ Ακράμ, είναι ένα μοναδικό στο είδος του πορτραίτο της συναισθηματικής αφύπνισης ενός άντρα σε μια πόλη η οποία επιστρέφει στους τρελούς ρυθμούς της ζωής μετά από 25 χρόνια βίαιων συγκρούσεων.

ΩΡΕΣ ΠΡΟΒΟΛΗΣ
18.30, 20.30 & 22.30
Τηλ Σινε Φιλιπ: 210-8612476
Οδός Θάσου 11, περιοχή Πλατεία Αμερικής

Η ταινία και ο κινηματογράφος προσφέρονται, αντίστοιχα, από τις εταιρείες ΠΕΓΚΥ ΚΑΡΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ- P.C.V. A.E. και ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΛΑΝΟ (Δ.Σπύρου)

_________________________________________________

Ένας τρόπος να βοηθήσουμε μιαν οικογένεια σε ανάγκη, να διαμαρτυρηθούμε ειρηνικά για τα όσα συμβαίνουν γύρω μας μέσω της τέχνης? Βάλτε ότι θέλετε ως τίτλο. Το μόνο που έχω να πώ είναι συγχαρητήρια σε όσους σκέφτηκαν και οργάνωσαν αυτή την πρωτοβουλία που ελπίζω να βρεί την ανταπόκριση που της αξίζει. Ναι το ξέρω κι εγώ τελευταία στιγμή το θυμήθηκα να το κάνω το πόστ, τώρα όσοι το δείτε και μπορείτε έρχεστε. 

Καλό βράδυ σε όλους σας :)

Υ.Γ: Το μπανεράκι επάνω το πήρα από του Cinestef το μπλόγκ, το έχει και ο Athensville ποιός το έφτιαξε δεν ξέρω.  

Επίσης, τα παιδιά που έκαναν τις αναρτήσεις λένε και για ένα γκρούπ στο Facebook αλλά εγώ επειδή δεν έχω δεν μπορώ να βάλω το λίνκ, anyway το βρίσκετε από τα μπλόγκ των παιδιών. 

ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ...

[Πόστ με μουσική σε autoplay]

σε κόσμους με μόνη ελπίδα το θαύμα μιας νέας γέννησης....


το χαμόγελο ενός παιδιού...


την προσευχή στους Θεούς...


σε κόσμους τόσο μακρινούς από εμάς που τα προβλήματα τους φαντάζουν καμιά φορά "ψεύτικα" είναι όμως τόσο αληθινά...

Εκεί μας μεταφέρει ο φακός του Γιάννη Κολεσίδη στην έκθεση φωτογραφίας στην Τεχνόπολη στο Γκάζι.

Γιατροί Χωρίς Σύνορα (www.msf.gr)
Το site της έκθεσης (http://www.msf.gr/sites/kolesidis)

Τα φιλιά μου και την πεποίθησή μου για μια καλή εβδομάδα που έρχεται.

Στο πικ-απ ή άρια Lascia ch'io pianga από την όπερα Rinaldo του Georg Friedrich Händel διότι πρίν επιστρέψουμε στο βασικό οπερατικό ρεπερτόριο θέλουμε να το ακούσουμε φιλτραρισμένο από το σήμερα...

Η εκδοχή που ακούτε είναι μια ευγενική προσφορά του Αισθηματική Ηλικία.