Καριόλα Χώρα...

...πόσους πολίτες δεύτερης κατηγορίας μπορείς να αντέξεις; Ψόφα λοιπόν Εσύ και οι υπουργοί σου που τόσο άσχετοι είναι ώστε να θεωρούν φύση τον ανθρώπινα κατασκευασμένο θεσμό της νομικής κατοχύρωσης της συμβίωσης-τον γάμο. 

Κάτι που λείπει

Ακόμη δεν έχω εντοπίσει για ποιο λόγο δεν μπορεί να με συγκινήσει όσο θα περίμενα η Μποφίλιου. Δεν είναι άσχημα τα τραγούδια της και η φωνή της αν και στάσιμη είναι σε άψογη κατάσταση. Κάτι όμως πάντα λείπει όταν την βλέπω ζωντανά. Να φταίει που ποτέ δεν συνδύασα τα τραγούδια της με κάποιο προσωπικό γκομενικό δράμα ώστε να κόβω φλέβες με τα τραγούδια της; Να είναι που ξενερώνω με τις χιψτεριές τύπου "καμιά φορά τα τραγούδια μας επιλέγουν δεν τα επιλέγουμε" που είναι μόνο για τα τηλεγλέντια του Παπαδόπουλου; Ίσως πάλι να είναι πως μου δίνει την εντύπωση οτι η υπερβολική ερμηνεία της επί σκηνής γίνεται για να καμουφλάρει το γεγονός πως δεν τραγουδάει "δικά της βιώματα"; Ενδεχομένως απλά να φταίει το γεγονός πως δεν έχω ακούσει ποτέ ολόκληρο δίσκο της με προσοχή πέρα από τα σκόρπια στο ραδιόφωνο. Όπως και να έχει, όταν είσαι με καλή παρέα, τρως πιτσούλα, πίνεις μπυρίτσα και γελάς μέχρι δακρύων, η νύχτα δεν μπορεί παρά να είναι επιτυχής. 

Υ.Γ: Το γεγονός πάντως πως την Τρίτη (για Τετάρτη δεν ξέρω) ήμασταν στην συναυλία της όλοι όσοι την κράζουμε ως λίγη αυτά τα χρόνια, ίσως να λέει πως κάποτε θα γίνει αγαπημένη. 

MusicAeterna-Θεόδωρος Κουρεντζής (2013)

Για άλλη μια φορά εκπληκτικό το μουσικό σύνολο και ο μαέστρος του. Υπέροχα και τα έργα Dixit Dominus του Handel και Dido and Aeneas του Purcell.

Πολύ καλημέρα σας :)

A, το ξέχασα, τσέπωσα και βραβείο από τον φίλο Jkok Skroutzako. Να είσαι καλά φίλε :)

Germans can jazz

Τουλάχιστον αυτά τα 3 παλικάρια το έκαναν εξαιρετικά σήμερα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Εδώ μπορείτε να ακούσετε δείγματα της δουλειάς τους. Καλό σας βράδυ!

Εκκένωση

Η καλύτερη θεατρική μου εμπειρία εδώ και πολύ καιρό. Καταπληκτικό το κείμενο και η παρουσίασή του. Ακόμα και ο Τζόρτζογλου ήταν ανεκτός χτές. Πραγματικά υπέροχη παράσταση!

Στην μουσική μας σήμερα, ένα συγκρότημα που πολύ πρόσφατα ανακάλυψα μέσω ενός καλού φίλου. Οι The Divine Comedy στο αριστουργηματικό Generation sex. Καλή σας ημέρα :)

Generation sex respects the rights of girls

Who want to take their clothes off

As long as we can all watch that's okay

And generation sex elects the type of guys

You wouldn't leave your kids with

And shouts off with their heads if they get laid

Lovers watch their backs as hacks in macs

Take snaps through telephoto lenses

Chase Mercedes Benz' through the night

A mourning nation weeps and wails

But keeps the sales of evil tabloids healthy

The poor protect the wealthy in this world

Generation sex injects the sperm of worms

Into the eggs of field mice, so you can look real nice

For the boys, and generation sex is me and you

And we should really all know better

It doesn't really matter what you say

Στην μνήμη της Κάλλας

Με μια πρωτότυπη (για τα ελληνικά δεδομένα) εκδήλωση τίμησε η Εθνική Λυρική χθές την μνήμη της Μαρίας Κάλλας που πέθανε σαν σήμερα στο Παρίσι το 1977.

Σε πέντε σημεία της Αθήνας δόθηκαν ισάριθμες μικρές υπαίθριες συναυλίες στις οποίες ερμηνεύτηκαν μερικές από τις διασημότερες άριες του ρεπερτορίου. Άριες που σημαδεύτηκαν από την ίδια την Κάλλας.

Απροσδόκητα μεγάλο το πλήθος, σίγουρα όχι όλοι φίλοι της όπερας αποκλειστικά, αλλά και άνθρωποι που είδαν και άκουσαν κάτι τέτοιο πρώτη τους φορά. Όπως και να έχει ήταν μια εκδήλωση την οποία απολαύσαμε.

Το επόμενο ραντεβού της Εθνικής Λυρικής σε ανοιχτό χώρο είναι την Πέμπτη 26 του μηνού στον Πειραιά! 

Καλή σας μέρα και πολύ καλή βδομάδα :)

EUROPA RICONOSCIUTA

Χθές ήμασταν καλεσμένοι του Κυρίου Ευρωπαίου. Όχι μην φανταστείτε κάποιο δυσκοίλιο γκαλά σε καμιά Πρεσβεία, δεν είμαστε εμείς για τέτοια (άλλωστε ποια Πρεσβεία πλέον μπορεί να με ταΐσει εμένα σε μπουφέ με τέτοια κρίση χαχαχα). 

Όχι λοιπόν, ήμασταν καλεσμένοι του φίλου και μπλόγκερ Ταχυδρόμου, κατά κόσμο Νίκου Νυφούδη, ο οποίος μας παρουσίασε το πρώτο του (αν δεν κάνω λάθος) βιβλίο, "Ο Κύριος Ευρωπαίος και η παρέα του". Ένα παραμύθι για την ιστορία της Ευρωπαϊκής ένωσης και των θεσμών της, ένα βιβλίο για τους ανθρώπους της. Και λέω για τους ανθρώπους της, διότι το  τεχνητό πολιτικό-οικονομικό μόρφωμα που ονομάζουμε Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να μας είναι δυσνόητο, ακατανόητο ή και αδιάφορο (αχ πόσο πιο κόσμιο μπορεί να γίνει αυτό το πόστ), όμως η Ευρώπη μπορεί και πρέπει να γίνει οι άνθρωποι της. 

Και νομίζω αυτό που μου άρεσε στην χθεσινή παρουσίαση, είναι που ο Νίκος μας μίλησε για την Ευρώπη της καρδιάς του, αυτήν που γνωρίζει εδώ και χρόνια μέσα από τα ταξίδια του, την συμμετοχή του σε προγράμματα, και την τριβή του με "εκπροσώπους" των λαών της Ευρώπης, και όχι την Ευρώπη των τεχνοκρατών που οκ κι αυτοί χρειάζονται, και οι θεσμοί τους και οι νόμοι τους αλλά η Ευρώπη είναι πολλά παραπάνω από τις Βρυξέλλες (θέλω να ελπίζω). 

Όσο για τους 2 κυρίους που προλόγισαν μπορεί να μας κούρασαν λιγάκι με τις κοινοτοπίες τους αλλά οκ πολιτικοί είναι δικαιολογούνται λίγο τα παιδιά :)

Αυτά τα ολίγα λοιπόν από μένα, (όταν διαβάσω και το βιβλίο θα σας κάνω και μια καλύτερη παρουσίαση). Νικολή καλή αρχή στο ταξίδι σου στα βιβλιοπωλεία και τις καρδιές των μικρών και μεγάλων αναγνωστών σου.

Πολλά φιλιά σε όλους σας παίδες :)

(όλες οι φωτογραφίες από το εσωτερικό του βιβλίου είναι από το το Βeetroot Design Group Blog)

Υ.Γ: Παρακαλούνται οι 3 (μάλλον Σαλονικιοί) που κάθονταν μπροστά μου και δίπλα μου να επικοινωνήσουν με την διεύθυνση. Ο σφίχτης με το λευκό μπλουζάκι που δεν είχε σβέρκο προορίζεται για μένα, οι άλλοι 2 θα απαλλοτριωθούν από τους υπολοίπους της παρέας. Ευχαριστώ.
Που ήσουν ρε Akanonisti να δείς που έδωσα το 9άρι μου πάλι. Μάλλον σε Πόντιο χαχαχαχαχα
___________________________________

Στο πικ-άπ, ακούμε την Diana Damrau (Θεά, Θεά) στην άρια  Quando piu irate freme από την όπερα Europa Riconosciuta του Antonio Salieri, όπως την ερμήνευσε στα επανεγκαίνια του Teatro alla Scala στις 07/12/2004