Καριόλα Χώρα...

...πόσους πολίτες δεύτερης κατηγορίας μπορείς να αντέξεις; Ψόφα λοιπόν Εσύ και οι υπουργοί σου που τόσο άσχετοι είναι ώστε να θεωρούν φύση τον ανθρώπινα κατασκευασμένο θεσμό της νομικής κατοχύρωσης της συμβίωσης-τον γάμο. 

Το μυστήριο της Πολιτείας Χάμελιν

Θέατρο Πόρτα χτες το βράδυ για την ειδική βραδινή παράσταση του παιδικού έργου "Το μυστήριο της Πολιτείας Χάμελιν". 

 

[Οι φωτογραφίες δεν είναι δικές μου αλλά δεν βρήκα στο site του θεάτρου το όνομα του φωτογράφου]

Η αλήθεια είναι πως είχα χρόνια, τι χρόνια, δεκαετίες να παρακολουθήσω παιδικό θέατρο. Η χθεσινή πρόσκληση ενός καλού φίλου να δούμε "Το μυστήριο της Πολιτείας Χάμελιν" ήταν μια πρόκληση τόσο γιατί είναι μια παράσταση για παιδιά, όσο και γιατί τα Κυριακάτικα βράδια πρέπει να κατανικήσεις την βαρεμάρα και την κούραση για να βγεις έξω. 

Όμως αποζημιωθήκαμε πλήρως για την επιλογή που κάναμε αφού η παράσταση ήταν πραγματικά υπέροχη. Τα ωραία ξεκίνησαν από την αρχή, όταν την είσοδό μας προετοίμασε ο Γιώργος Παπαγεωργίου (εγώ πότε θα γίνω ιππότης) που με μια κιθάρα και αστείρευτο χιούμορ μας έβαλε στο κλίμα. Γιατί κακά τα ψέματα οι ενήλικες με τις σκέψεις και τα προβλήματά μας θέλουμε λίγο "σπρώξιμο" για να μπούμε σε παραμυθένια διάθεση. Εξαιρετικοί και όλοι οι υπόλοιποι ηθοποιοί που έδειχναν να απολαμβάνουν το έργο (σε κείμενο και σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου) κάνοντας την δίωρη παράσταση μια εξαιρετική εμπειρία, και το ενθουσιώδες χειροκρότημα στο τέλος απόλυτα δικαιολογημένο.  

Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή. Το Μεσαίωνα, η πόλη Χάμελιν μαστίζεται από επιδημία αρουραίων. Ένας αυλητής αναλαμβάνει να μαγέψει με την μουσική του τα ποντίκια και να τα οδηγήσει εκτός πόλης έναντι αμοιβής. Όταν όμως ολοκληρώνει το έργο του και οι κάτοικοι δεν τηρούν την υπόσχεσή τους προς αυτόν, τότε κλέβει τα παιδιά τους μαγεύοντας τα με τον ίδιο τρόπο που έκανε και με τους αρουραίους, βυθίζοντας την άλλωστε χαρούμενη πολιτεία στην σιωπή και στην θλίψη. 

Την ιστορία αυτή που ενδεχομένως έχει τις ρίζες της σε πραγματικά γεγονότα, αναλαμβάνουν να μας διηγηθούν οι 6 ηθοποιοί της παράστασης που παριστάνουν τροβαδούρους του Μεσαίωνα που επισκέπτονται την πόλη στην οποία έχουν απομείνει μόνο 3 παιδιά. Μια κωφάλαλη κοπέλα που δεν μπορούσε να ακούσει την μαγική μουσική, μια τυφλή κοπέλα που δεν έβλεπε να ακολουθήσει τα υπόλοιπα παιδιά, και ένας μικρός με πατερίτσες που δεν κατάφερε να περπατήσει αρκετά γρήγορα για να φτάσει τον αυλητή και τα παιδιά. Την ιστορία του Χάμελιν διηγούνται στους τροβαδούρους κι αυτοί σε εμάς. 

Όσο για το τι ακριβώς έγινε στο Χάμελιν και που πήγαν τα παιδιά, υπάρχουν 3 πιθανά φινάλε. Το μυστηριώδες, το ευτυχισμένο και το ηρωικό. Η παράσταση τελειώνει με όποιο από τα 3 επιλέξουν οι θεατές, κάτι που σίγουρα θα λατρέψουν οι μικροί που θα δουν την παράσταση. Εμείς χτες (οι μεγάλοι) διαλέξαμε το μυστηριώδες και αρκετά σκοτεινό, αν και υποψιάζομαι πως με κοινό παιδιών θα παίξει σοβαρά το ηρωικό. Ποιο παιδί άλλωστε δεν θα ήθελε να γίνει ιππότης; 

Πολύ καλό σας βράδυ, βδομάδα και μήνα και αν πάτε στην παράσταση με τα παιδιά σας ελπίζω να περάσετε όσο καλά περάσαμε κι εμείς χτες :)

Χίμαιρες

Λίγο πριν δώσει τους όρκους της για να γίνει μοναχή, η Ida έρχεται αντιμέτωπη με ένα παρελθόν που δεν ήξερε πως υπάρχει. Με οδηγό την θεία της Wanda προσπαθεί να ανακαλύψει την τύχη των Εβραίων γονιών της κατά τον πόλεμο.  Στην διάρκεια της αναζήτησής της θα ανακαλύψει πόσο πραγματικά ήταν αγαπητοί οι Εβραίοι στην Πολωνία αλλά και πόσο χιμαιρική είναι η ζωή έξω από τους προστατευτικούς τοίχους του μοναστηριού. Μια ζωή με την οποία ή συγκρούεσαι και καταστρέφεσαι, ή την ακολουθείς παθητικά και "αργοπεθαίνεις". 

Εξαιρετικά πλάνα, ασπρόμαυρο τετράγωνο κάδρο, ένα οπτικό αριστούργημα που ίσως σε κάνει να χάνεις την ουσία της ταινίας - ναι τόσο όμορφο είναι. Χωρίς εξάρσεις και υπερβολικούς συναισθηματισμούς και με φινάλε απλά συγκλονιστικό. 

Χίμαιρα και η "πολυδιαφημισμένη" ζωή στον Σουηδικό παράδεισο. Τουλάχιστον κατά την άποψη του Ρόι Άντερσον. Πολίτες σαν ζόμπι ή βρικόλακες προσπαθούν απλά να επιβιώσουν μέσα στο ένοχο παρελθόν της χώρας τους, το αφιλόξενο αστικό περιβάλλον, αλλά και μια τυπολατρία που σπάει κόκαλά. Όταν σε μια χώρα όλοι οι κάτοικοί της χαίρονται να ακούνε πως οι συνομιλητές τους περνάνε καλά, αλλά κανείς δεν το κάνει στα αλήθεια, ίσως είναι ώρα για να καθίσουν και να συλλογιστούν την ύπαρξή τους. 

Τελευταίο μέρος της τριλογίας του Άντερσον (μετά τα Τραγούδια από το 2ο όροφο και το Εμείς οι ζωντανοί) άψογα εκτελεσμένο αν και ίσως κάπως ακαδημαϊκό και υπερβολικά στυλιζαρισμένο. Ως φίλος των προηγούμενων ταινιών το αγάπησα κι αυτό. Παίζει όμως να μην συμβεί με όλους όσους το δουν. Γεμάτο πάντως το Άστυ στην Κοραή και πολύ χαίρομαι γι αυτό. 

Χίμαιρα και η ευτυχία για την Μαρίνα, ηρωίδα στην θεατρική μεταφορά της "Μεγάλης Χίμαιρας" του Καραγάτση στο θέατρο Πορεία.  Στοιχειωμένη από την καταστροφική σχέση των γονιών της αλλά και την ιδεαλιστική άποψη για την Ελλάδα, που γνώρισε μέσα από τα έργα των αρχαίων την ποιητών, η Μαρίνα έρχεται αντιμέτωπη με την σκληρή πραγματικότητα της ζωής της συζύγου ναυτικού σε νησιωτική επαρχεία της χώρας μας, και συντρίβεται.

Αν και δεν έχω διαβάσει το βιβλίο για να γνωρίζω αν έγινε καλή ή όχι μεταφορά του στο σανίδι, ήταν μια παράσταση που εμένα με κέρδισε. Με έκανε να γνωρίσω το κείμενο και δεν προσέβαλε την αισθητική μου. Μια καλή παράσταση αν και όχι όσο μπορεί να προδίδει ο ντόρος ττης τρελής επιτυχίας στο κόψιμο εισιτηρίων. 

Αντί υστερόγραφου, μια ερώτηση. Είναι χίμαιρα μια πιθανή σωτηρία του γένους μας στα άστρα από τα οποία γεννηθήκαμε ή φτάνει η ανθρώπινη επιδεξιότητα και το πείσμα για να καταφέρουμε αυτό που φαντάζει αδύνατο; Μπορούμε να δίνουμε άραγε υποσχέσεις πιστεύοντας ακράδαντα πως θα τις τηρήσουμε; 

Το Interstellar δίνει υπερβολικά πολλές απαντήσεις για να είναι η νέα Οδύσσεια του διαστήματος. Δεν πάει όμως να είναι απίστευτα γοητευτική όπως θέλω να ελπίζω πως είναι και ένα πραγματικό ταξίδι στα άστρα. 

Καλό βράδυ σε όλους σας :)

Europa

Tόσο υπέροχα όμορφη από μακριά...τόσο γεμάτη μυστήρια για όσους φτάσουν κάποια στιγμή στην επιφάνειά της.

Σεβασμός μηδέν στους μύθους

Ολοκληρώθηκε σήμερα με επιτυχία το 6ο Φιλανθρωπικό Παζάρι του Μεροπείου. Λίγα τα απούλητα αντικείμενα, μεταξύ των οποίων τα παρακάτω δύο.

Σεβασμός μηδέν στους μύθους πλέον :(

A good mariage (2014)

Ένα τυπικό αμερικανικό ζευγάρι, με τα παιδάκια του, την δουλίτσα του (ο άντρας φυσικά) το σπιτάκι τους, και ένας μανιακός δολοφόνος, μιλάμε άλλωστε για βιβλίο του King. Τι θα συμβεί όταν η σύζυγος καταλάβει πως ο αντρούλης της μακελεύει στα ρεπό του αθώες κορασίδες; Και μάλιστα όταν ο τελευταίος καταλάβει πως η σύζυγος κατάλαβε; 

Θα συμβεί μια από τις χειρότερες πιο βαρετές ταινίες όλων των εποχών. ΔΕΝ είναι cult, ΔΕΝ είναι camp, ΔΕΝ είναι καν trash. Είναι απλά χειρότερη και από επιπέδου ALTER που θα λέγαμε και με τον αδερφό μου. Κάκιστο σενάριο, αν είναι έτσι και το βιβλίο-ντροπή για Stephen King, αισχρές ερμηνείες...δεν, δεν έχω λόγια για να περιγράψω την αθλιότητα.

Όχι 5.1 βαθμός δεν της αξίζει στο imdb, αλλά κάτω από το μηδέν. Δύο άνθρωπες καθίσαμε στον καναπέ να την δούμε, ένας κατάφερε να την τελειώσει (ποιος άραγε;) και αυτό για να μην σηκωθεί και ξυπνήσει τον έτερο που κοιμόταν σε κωματώδη κατάσταση. 

Αν βγει ποτέ στους κινηματογράφους σας εκλιπαρώ να μην την δείτε. Θα χάσετε τα λεφτά και τον χρόνο σας. Ούτε για κατέβασμα. Το ποστ αυτό είναι μια έκκληση για να μείνετε μακριά, μια σύσταση προσοχής του Υπουργείου Υγείας. 

Εγώ σας προειδοποίησα και αμαρτίαν ουκ έχω. Καλό σας βράδυ. 

Υ.Γ: Στην αρχή πιστεύαμε πως πονούσαν τα μάτια μας επειδή είχε ανέβει κατά λάθος ο κορεσμός των χρωμάτων στις ρυθμίσεις της τηλεόρασης. Ω, τι λάθος...

Σαν ψέμα

Η Μαρίνα Κωστάκη είναι μια χωρισμένη οπότε και (φυσικά) καραβοτσακισμένη.

Μαζεύοντας τα πράγματά της από το σπίτι που στέγασε την ζωή της με τον πρώην, αναπολεί τις καλές και κακές στιγμές τους, όλα όσα τους έδεσαν αλλά και όσα τους οδήγησαν στον χωρισμό. Μέσα στους τοίχους του σπιτιού, αλλά και στην καρδιά της Μαρίνας, ελοχεύει ένα μυστικό. Μια τραγωδία με ξακάθαρο θύμα αλλά όχι και δράστη.

Και κάπου εκεί τα όρια μεταξύ λογικής και παράνοιας χάνονται. Οι ενοχές μπερδεύονται με τον καταλογισμό των ευθυνών με την λύτρωση να είναι τελικά το μάλλον δύσκολο ζητούμενο.

[Γιάννης Τσούκας. Σεναριογράφος, σκηνοθέτης και μόλις 25 ετών. Τα νεύρα μου]

Σαββάτο βράδυ και επίσκεψη στον πολυχώρο Fabrica με τον Μυστήριο φίλο για την παράσταση "Σαν ψέμα", ένα μονόλογο και πρώτο έργο του Γιαννη Τσούκα (ο οποίος κάνει και την σκηνοθεσία), με ερμηνεύτρια την Καλή Δάβρη. Πρώτη δραματική ερμηνεία και για την Καλή που απέδωσε εξαιρετικά το σκληρό κείμενο του "Σαν ψέμα". Πραγματικά ελπιδοφόρο που γίνονται προσπάθειες και μάλιστα πετυχημένες από νέους ανθρώπους, σε μιαν εποχή που θα μάλλον δεν είναι η ευκολότερη για τους καλλιτέχνες - θα μου πείς είναι για τους υπόλοιπους; Μάλλον όχι.

Αν θέλετε να δείτε την παράσταση των παιδιών, έχετε μέχρι το τέλος του μήνα διορία, κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 9 το βράδυ. 

Για να ακούσετε τον (ακόμα 25 ετών) Γιάννη και την Καλή να μιλούν για την παράσταση, δεν έχετε παρά να ακούσετε την συνέντευξη που έδωσαν στον Παύλο τον Μυστήριο πατώντας από κάτω στο Mixcloud.

Να μην το ξεχάσω, να ευχαριστήσω πολύ τα παιδιά που με άφησαν να φωτογραφίσω κατά την διάρκεια της παράστασης τους. Σας υπόσχομαι καλύτερες φωτογραφίες όταν αποκτήσω τον κατάλληλο εξοπλισμό;)

Πολύ καλημέρα σε όλους σας και να περάσετε καλά ο,τι κι αν κάνετε σήμερα και το σου-κού.

Υ.Γ: Κλέβοντας από το site της Fabrica στην σελίδα για την παράσταση, τη φωτογράφιση της παράστασης έκανε ο Ζώης Τριανταφύλλου Σφακιανάκης. Τη φωτογράφιση της αφίσας και των πορτραίτων ο Θάνος Λένας.Το μακιγιάζ επιμελείται η Γιώτα Αγγελάκη. Τα σκηνικά και τα κοστούμια η Μαίρη Μανιαδάκη. Υπεύθυνοι επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων yourmanager.gr Και τέλος, βοηθός σκηνοθέτη ο Βασίλης Ξυδάκης.

Το τραγούδι της παράστασης έγραψε και ερμήνευσε η Βασιλική Καρακώστα!

San Psema by Pavlos Lamprou on Mixcloud

Για Γκραφιτάδες και όχι μόνο

Ένα event που παίρνει διαστάσεις festival. Η συμμετοχή των 40 κορυφαίων και πρωτοπόρων καλλιτεχνών κάνει από μόνη της το γεγονός μοναδικό...

40 καλλιτέχνες, που έχουν αφήσει ιστορία στους δρόμους, 40 καλλιτέχνες που φέρουν βαρύ όνομα και υπογραφή, έχοντας ένα ευρύ κοινό, που, όχι απλά αποδέχεται την τέχνη τους, αλλά τη συμμερίζεται και τη λατρεύει τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Ένα πιστό κοινό, που θα έχει τη δυνατότητα να παρακολουθήσει και να θαυμάσει από κοντά τους προκατόχους και δημιουργούς της Ελληνικής σκηνής στον χώρο του graffiti να ζωγραφίζουν όλοι μαζί...

Ο Dee71 έρχεται από την Καβάλα να συναντήσει τον παλιό του φίλο Paladin καθώς και το θρυλικό crew των FSP - οι πρώτοι Έλληνες writers, βάφουν από τις αρχές της δεκαετίας του '80 - και θα ενώσουν τις δυνάμεις τους με writers από τις αρχές της δεκαετίας του '90, από Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Καβάλα και Βόλο... Οι Sake (tattoo artist), Artemios, FSP, ZAP, Jasone, Bizare, Spark, Braze (pupet), Ser, Dimer, Dennis, Met, SGB, Senor, Dask, Leki, Moka, Smart, Taze, Wore, TXC, NBW, WFC, INC, LOOTERS, FSB (Heroes), HIT, UDK, 101, 114 και άλλοι πολλοί ,μοιράζονται το ταλέντο και τις εμπειρίες τους σε μια ενιαία oldschool παραγωγή...

Οι καλλιτέχνες θα ξεκινήσουν να βομβαρδίζουν με χρώμα τους τοίχους από τις 10 το πρωί έως τις 8 το βράδυ και εμείς θα τους απολαμβάνουμε με μουσικές επιλογές της OldSchool εποχής δια χειρός Bad Kidz... Στην παρέα μας θα είναι το πολυφωνικό σχήμα HUMAN για ένα καλό μάθημα "ανόργανης" μουσικής, καθώς και ο Ars2 για να "γρατζουνίσει" τα βινύλια, όπως το κάναμε παλιά!

Όσοι πιστοί προσέλθετε, προβλέπονται δυνατές συγκινήσεις...

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014 · 10:00 π.μ. - 8:00 μ.μ.

Θέατρο Κάτω από τη Γέφυρα (Εξωτερικός Χώρος), Νέο Φάληρο, πλησίον σταθμού ΗΣΑΠ "Φάληρο"

---------------------------------------------

Πολύ καλημέρα σας. Ένα φιλαράκι παίρνει μέρος στην διοργάνωση του παραπάνω φεστιβάλ Γκραφιτάδων και είπα να σας ενημερώσω. Εγώ πέρα από το να απολαμβάνω το καλό γκράφιτι στους δρόμους δεν έχω άλλη επαφή με το άθλημα. Ελπίζω όμως να μπορέσω να βγάλω μερικές καλές φωτογραφίες.