Δευτέρα 5 Μαΐου 2014

ΠΙΟ ΚΛΙΣΕ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ

Ο Μαϊλο, μικρός γιος οικογένειας Κελτών, βλέπει την οικογένειά του να σφαγιάζεται από Ρωμαίους στρατιώτες. Πουλιέται σκλάβος και φροντίζει καθώς μεγαλώνει να διοχετεύσει το μίσος του για αυτούς, στις αρένες όπου διαπρέπει ως μονομάχος. 
Στην πορεία ερωτεύεται κόρη καλής οικογένειας που όμως είναι κατά βάθος μια αντισυμβατική ανάρχα που επίσης δεν γουστάρει τους Ρωμαίους, επειδή η ίδια είναι Πομπηιανή (say what???). Την κορασίδα αυτή πολιορκεί όμως και ο συγκλητικός Κόρβους που βρίσκεται στην Πομπηία για δουλειές και όλως τυχαίως ήταν αυτός που είχε σφάξει την οικογένεια του Μάϊλο (πεθαίνω). 
Αναμενόμενα, λίγο πριν την μεγάλη μέρα του στην αρένα της Πομπηίας, γίνεται φίλος με τον καλύτερο μονομάχο της πόλης (φυσικά μαύρο) και μαζί τελικά ξευτελίζουν με τις ικανότητές τους την Ρώμη (ναι σίγουρα).  
Κι εκεί που οι 2 μονομάχοι καταλαβαίνουν πως οι Ρωμαίοι δεν έχουν μπέσα και δεν θα ελευθερωθούν παρά την νίκη τους, και ενώ ο Κόρβους (που σημειωτέον ερμηνεύει μοναδικά  με αγγλική προφορά ο ακατούρητος Τζάκ Μπάουερ) εκβιάζει τον πατέρα της κοπέλας να του την δώσει για νύφη αλλιώς θα τους ρίξει στα λιοντάρια, σκάει ο Βεζούβιος και γίνεται της Πομπηίας. 

Σας φάνηκε κάπως γνωστή η ιστορία; Αυτό θα έλειπε να μην. Τόσες σειρές και ταινίες έχουμε δεί με σχεδόν πανομοιότυπο θέμα! Μιλάμε για το έπος της κλισεδούρας. Κάθε σκηνή αναμενόμενη, κάθε διάλογος χιλιοειπωμένος. Όλοι όσοι αξίζουν να πεθάνουν το παθαίνουν και ούτε η εντελώς ανιστόρητη παρουσίαση της έκρηξης του Βεζούβιου δεν σώζει τα πράγματα, oύτε καν οι κοιλιακοί του Τζόν Σνόου που παίζει τον Μάϊλο.  

Την προτείνω ανεπιφύλακτα αν θέλετε να πέσετε σε κόμμα από τα γέλια ή την βαρεμάρα.

Το μόνο χειρότερο είναι οι δηλώσεις του συνήθους υπόπτου:
Γιατί τελικά η μνήμη του Έλληνα είναι πιο κοντή και από ψωλή Κινέζου. 

Αυτά τα ωραία για σήμερα. Καλή βδομάδα βρε :)

Σάββατο 3 Μαΐου 2014

Iris - Wim Mertens/The Belly of an architect - Peter Greenaway

Βλέποντας ξανά χτες την υπέροχη - τουλάχιστον για τους αρχιτέκτονες - ταινία του Peter Greenaway, The belly of an architect, έβαλα στο γραμμόφωνο το σουντρακ της ταινίας από τον Wim Mertens. Το ένα οδήγησε στο άλλο και έμεινα να ανακαλύπτω το υπέροχο κομμάτι Iris που σας παραθέτω, αν και άσχετο με την ταινία.

Ένας μετρίως(;) αξιόλογος αρχιτέκτονας από την Αμερική, η φήμη του οποίου οφείλεται στον μεταμοντερνισμό (που δικαιολογούσε και συγχωρούσε τα πάντα) και στα χρήματα του πεθερού του (που χρηματοδοτεί τα κτήρια του), μεταβαίνει με την γυναίκα του στην Ρώμη για να επιμεληθεί μιας αναδρομικής έκθεσης για  τον Etienne-Louis BoulleΠασίγνωστο (στους αρχιτεκτονικούς κύκλους αποκλειστικά) συνάδελφό του  του οποίου τα οράματα και η δημιουργική σκέψη έρχονται σε πλήρη αντίθεση (ως προς την ποσότητα) με το κτισμένο του έργο.



Περισσότερο οραματιστής από δημιουργός και ο ήρωας της ταινίας, αφήνεται να παρασυρθεί από τις εμπνεύσεις του για την έκθεση, από τα ερείπια της Ρώμης, και το "φάντασμα" του πρώτου της Αυτοκράτορα Γαΐου Οκταβιανού Αυγούστουπαραμελώντας πλήρως την γυναίκα του, την φθίνουσα υγεία του αλλά και τελικά την υλοποίηση των εμπνεύσεών του. Τυπικός αρχιτέκτονας δηλαδή (lol).






H πρησμένη του κοιλιά που "εγκυμονεί" καρκίνο, δηλητηρίαση με σύκα ή απλά δυσπεψία, η φουσκωμένη κοιλιά της εγκύου γυναίκας του, ο θόλος του Πανθέου της Ρώμης αλλά και ο αντίστοιχος του Κενοταφίου του Νεύτωνα, μπλέκονται σε ένα συνεχές παιχνίδι μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, θέλω και πραγματοποιώ.




Και αν στην αρχή της ταινίας οι πρωταγωνιστές της δηλώνουν πως "η καλή αρχιτεκτονική πρέπει να χειροκροτείται", στο τέλος της βλέπουμε πως ο αρχιτέκτονας, φεύγει από τον κόσμο αυτό πάντα μόνος.

Πολύ καλό σας Σαββατόβραδο. 

Τετάρτη 30 Απριλίου 2014

Μπράβο στον υπουργό μας!!!

Ολόκληρη η είδηση εδώ. Επιτέλους και κάτι λειτουργεί σε αυτή την χώρα. 

Υ.Γ: Θέλω να ανεβάσω ένα σοβαρό πόστ (λέμε τώρα) και δεν με αφήνουν σε ησυχία. 

Κυριακή 27 Απριλίου 2014

ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ!!!


Αφού προσπάθησε να μας πείσει πως το να είσαι περήφανη αδερφή αρκεί για να κατέβεις υποψήφιος, πως είναι πολιτική θέση το να ξέρουμε πόσοι πέρασαν από το κρεβάτι του και πόσα χρέωναν, αφού είδε πως το να βγάζει την ζωή του στην φόρα με τον τρόπο που το έκανε δεν κέρδιζε τίποτα και προσπάθησε να κερδίσει ψήφους κράζοντας άλλους συνυποψηφίους του ως επίσης ομοφυλόφιλους (αλλά κρυφές), ε αφού με αυτά και άλλα πολλά είδε τα ποσοστά του να μην ξεκολλάν από το μηδέν, έκανε αυτό που θα έκανε κάθε σοβαρός υποψήφιος. Βγήκε, κατήγγειλε και απήλθε. Στο καλό (για να το θέσω κομψά) και να ΜΗΝ μας ξανάρθεις. Εκτός κι αν σοβαρευτείς (ως πολιτικός) και σταματήσεις να το παίζεις και φιλελέ. 




Τετάρτη 16 Απριλίου 2014

Ιονέσκο-Ρινόκερος


Όπως συνήθως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, η εμφάνιση του διαφορετικού, του παραλόγου, εν προκειμένω ενός ρινόκερου στην πλατεία μιας Γαλλικής πόλης, προκαλεί τον τρόμο και κυρίως την αμφιβολία. Η επανάληψη του φαινομένου σκορπίζει την αμφισβήτηση μεν αλλά φουντώνει τις συζητήσεις για τα αίτια και τις συνέπειες. Και καθώς το φαινόμενο εξαπλώνεται και οι πολέμιοι και αμφισβητίες γίνονται υποστηρικτές, οι εναπομείναντες άνθρωποι διερωτώνται: Έχει νόημα να αντιστέκονται παραμένοντας άνθρωποι και μειοψηφία ή ίσως έχουν δίκιο όλοι όσοι επέλεξαν να γίνουν παχύδερμα;

Εξαιρετικό το έργο του Ιονέσκο-δεν το γνώριζα πριν δω την παράσταση, και πολύ καλή η μεταφορά του στην σκηνή από το θέατρο Θησείον. Από ότι βλέπω η παράσταση πήρε και παράταση οπότε παίζει και να την προλάβετε. Καλημέρα σε όλους :)

ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ

Related Posts with Thumbnails