MusicAeterna-Θεόδωρος Κουρεντζής (2013)

Για άλλη μια φορά εκπληκτικό το μουσικό σύνολο και ο μαέστρος του. Υπέροχα και τα έργα Dixit Dominus του Handel και Dido and Aeneas του Purcell.

Πολύ καλημέρα σας :)

A, το ξέχασα, τσέπωσα και βραβείο από τον φίλο Jkok Skroutzako. Να είσαι καλά φίλε :)

Icons στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Το μουσικό θέατρο... στα άκρα. Δύο αναπάντεχα προκλητικά έργα του Sir Peter Maxwell Davies: Vesalii Icones και Miss Donnithorne’s Maggot,  σε χορογραφία- σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ρήγου, με το Ergon Ensemble σε διεύθυνση του Kasper de Roo.

Peter Maxwell Davies:
- Miss Donnithorne’s Maggot, έργο 60 - Μουσικό θέατρο για σοπράνο ή μέτζο σοπράνο και ενόργανο σύνολο
- Vesalii icones, έργο 42 - Μουσικό θέατρο για χορευτή, σόλο βιολοντσέλο και ενόργανο σύνολο

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Αλέξανδρος Μούζας

Χορογραφία - σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ρήγος
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης 
Επιμέλεια κοστουμιών: Γιώργος Σεγραδάκης 
Βοηθός σκηνοθέτη: Άγγελος Μ. Παναγόπουλος
Καμεραμάν (Vesalii icones): Τάκης Λυκοτρίφτης

Σολίστ (Miss Donnithorne): Άρτεμις Μπόγρη σοπράνο
Χορευτής (Vesalii icones): Τάσος Καραχάλιος

Ergon Ensemble
Μουσική διεύθυνση: Kasper de Roo

Ιδιαίτερα τα μουσικά έργα. Από αυτά που δύσκολα αγαπάς με την πρώτη ακρόαση (ή και την δεύτερη), όμως σου αφήνουν μια αίσθηση πως θα ήθελες να τα εξερευνήσεις περισσότερο. Ίσως και λόγω και τις εξαιρετικής οπτικοποιησης τους από τον Κ.Ρηγό, που ευτυχώς (για μας χτες) άφησε κατά μέρους τις "σκηνογραφίες" μπουζουκόβιων σκυλιών της Ελληνικής πίστας. Υπέροχοι οι μουσικοί αλλά και οι δύο ερμηνευτές η σοπράνο Άρτεμις Μπόγρη και ο χορευτής Τάσος Καραχάλιος τον οποίο φυσικά και απολαύσαμε ολοτσίτσιδο, αλίμονο άλλωστε, παράσταση του Ρηγού και ντυμένος δεν γίνεται. 

Υ.Γ: Είδα Gravity προχτές...

Σιγά την ταινία ρε παιδιά...

Dallas byers club (2013)

Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη συνηθίζουμε να λέμε. Παρομοίως και δύο πολύ καλές ερμηνείες δεν φτάνουν για να κάνουν την ταινία αριστούργημα. 

Βασισμένο σε αληθινή ιστορία, φορτωμένο με υποψηφιότητες για όσκαρ, είναι σίγουρο πως θα σαρώσει σε εισιτήρια. Πόσοι όμως θα συγκινηθούν, πόσοι θα νοιώσουν πως ενημερώθηκαν, πόσοι θα το ξαναδούν και εν συντομία πόσοι θα το κατατάξουν στις μεγάλες στιγμές του κινηματογράφου; Νομίζω λίγοι. Τουλάχιστον εγώ δεν "ψήθηκα" την πρώτη φορά που το είδα (με δεύτερη μπορεί να αλλάξω γνώμη). Αν θα έπρεπε να συνοψίσω αυτά που θα ήθελα να πω, θα δανειζόμουν τα γραφόμενα ενός άλλου "κριτικού" τα οποία και θα προσυπογράψω. "Personally, I’d have preferred it to just be more distinctive. Bolder. Scarier. Uglier. Queerer.". Προσθέτοντας μόνο πως κάπου στο μέσον της η ταινία έκανε κοιλιά και βαρέθηκα γεγονός που δεν περίμενα να συμβεί. Ή όπως αλλιώς το έγραψε κάποιος άλλος, "The problem is that while Ron may not run out of steam, the film about him does.". Για τα υπόλοιπα θα σας παρέπεμπα εδώ, άλλη μια κριτική μη αποθεωτική που εγώ βρίσκω να με καλύπτει. 

Τώρα θα μου πείτε να μην το δω; Τουναντίον. Αφενός δεν είμαι ειδικός οπότε μπορεί απλά να γράφω μαλακίες τόσην ώρα. Αφετέρου παρά τα αδιαμφισβήτητα (νομίζω) προβλήματά της, κάποιους μπορεί να τους παροτρύνει να ενημερωθούν από άλλες πηγές για εκείνη την αρχική εποχή που ο ιός του AIDS γινόταν γνωστός στο ευρύ κοινό και για τον τρόπο που τον αντιμετώπισαν πολιτεία και ασθενείς. Ψάχνοντας το λίγο, έπεσα πάνω στο ντοκιμαντέρ How to survive a plague. 

Δεν το έχω δει ακόμα για να μπορώ να πω αν είναι ή όχι καλό, όμως είναι ένα πρώτο βήμα ενημέρωσης στο οποίο με "έστειλε" το Dallas Buyers Club. 

Καλή θέαση πάντως σε όλους όσοι το δείτε :)

Erbarme dich, Mein Gott

Erbarme dich,

Mein Gott, um meiner Zähren willen!

Schaue hier,

Herz und Auge weint vor dir

Bitterlich. 

English:

Have mercy Lord,

My God, because of this my weeping!

Look thou here,

Heart and eyes now weep for thee

Bitterly.

Μια υπέροχη Κυριακή εύχομαι σε όλους σας :)

Don't fuck with the bishop

Εκτός κι αν έχεις καλή γείωση...

Επιστροφή στον τόπο του εγκλήματος

Στο Ε.Μ.Π δηλαδή.

Αισθήματα και καλαισθησία...

Υψηλή πολιτική...

Αναρχία στο Πολυτεχνείο 

 Ο έχων δύο να υποθέσω; 

 Αντίσταση τώρα...

Γιατί τα πολλά ναρκωτικά ή η πολύ σύνθεση ή ο συνδιασμός τους, φέρνουν πείνα...

Τουλάχιστον στο κανονικό Πολυτεχνείο,της Πατησίων ντε, δεν κάνουμε μαθήματα υπό την φωτοτυπία του Ιησού Χριστού λες και ήμαστε στο σχολείο...

Καλά ξεκινήσαμε και φέτο...

Habemus θέμα...

...διπλωματικής εργασίας. Μικρής κλίμακας δημοτικά κτήρια εκπαιδευτικών δράσεων στην Νίκαια. Δύο τρία δείγματα κτηρίων στα μικρά συνήθως οικόπεδα που βρίσκουμε κενά στο δήμο μας, υπολείμματα προσφυγικών κατοικιών. Βασικός κορμός λειτουργίας τους ο δανεισμός/ανάγνωση βιβλίων σε συνδυασμό με την δυνατότητα διεξαγωγής μαθημάτων σεμιναριακού χαρακτήρα για τους κατοίκους της περιοχής. Στο περίπου τουλάχιστον...

Από σήμερα λοιπόν ουσιαστικά ξεκινάμε (και όποιος Θεός υπάρχει, και αν, ας είναι βοηθός). 

Από την άλλη δεν έχουμε πλέον Κλαούντιο Αμπάντο. Ευτυχώς έχουμε σύμμαχό μας την τεχνολογία. Καλή ανάπαυση Maestro.

Φάουστ

Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών χτες - παρά την βροχή, για τον πολυαναμενόμενο Φάουστ του Μιχαήλ Μαρμαρινού. 

Εντυπωσιακό το θέαμα, υποβλητικό, όμως κακά τα ψέματα αν αγνοείς το κείμενο (όπως εγώ) μάλλον δεν θα καταλάβεις πολλά. Καλές και οι σκηνοθετιές και οι ερμηνευτές που εναλλάσσονται στους ρόλους (μόδα είναι και το γαμήσαμε τα τελευταία χρόνια), αλλά προσωπικά προτιμώ κάτι λιτό και περισσότερο υποστηρικτικό του κειμένου. Πολύ καλή πάντως η δουλειά σε όλα τα επίπεδα της παράστασης.

Καλή Κυριακή σε όλους σας :)