Γκολφω (2013)

Χρόνια μετά την Γιαπωνέζικης αισθητικής Γκόλφω (beta 2.3 και beta 3.2), επιστροφή (δική μου ως θεατή) στο γνωστό έργο του Σπύρου Περεσιάδη. Αυτή την φορά στην παράσταση του Εθνικού Θεάτρου. Μια εξαιρετική ανάγνωση του έργου σε όλα τα επίπεδα. Ενός έργου που παρά την διακωμώδηση που έχει υποστεί στα τόσα χρόνια της ύπαρξής του, έχει στιγμές πραγματικά συγκλονιστικές. 

Γκόλφω

Αχ η αγάπη μάνα μου
πεντάκριβη μανούλα
χόρτο δεν είναι για να βγει 

με τόση ευκολία, 

είναι δεντρί βαθύρριζο μα θες για να το βγάλεις 

πριχού μονάχο μαραθεί σ' οργώνει τη καρδιά σου

βγαίνει μαζί με τη καρδιά.

Ειν' η αγάπη βάτος

που αν τύχει μάνα και μπλεχτείς μέσα στις αγκαθιές του

δε ξεμπερδεύεις εύκολα,

θα φύγεις λαβωμένος.

Είναι η αγάπη θάλασσα

που γλυκοκυματίζει

κι αν τύχει τα γαλάζια της νερά σε ξεγελάσουν

τις ομορφιές της λιμπιστείς κι απλώσεις τα πανιά σου

δεν είναι μάνα βολετό πίσω για να γυρίσεις

κι αν σε βοηθήσουν οι καιροί με κίνδυνο μεγάλο

στην άλλη άκρια θε να βγεις αλλιώτικα εχαθης.

Είναι η αγάπη φονικό

που ζωντανό σ' αφήνει.

Είναι η αγάπη ξενιτιά που παίρνει το παιδί σου

και κάθε μέρα καρτερεις μη και γυρίσει πίσω.

Είναι η αγάπη όνειρο που θέλεις για να τρέξεις

μ' από τη γη τα πόδια σου δε λεν να ξεκολλήσουν.

Είναι η αγάπη χείμαρρος

χυμά και σε συντρίβει.

Αρρώστια είναι ν' αγαπάς, αρρώστια που σε λιώνει
μα δεν γυρεύεις γιατρικό, δεν θέλεις να μερώσεις

Αγάπη είναι ν’ αγαπάς όποια πληγή σου ανοίγει.

Αγάπη είναι η μοναξιά που πρέπει στον καθένα.

Αγάπη είναι να κοιτάς την πόρτα ολοένα.

Αγαπη είναι να μιλάς στα φίλια και στα δέντρα,

στις πέτρες στα τριαντάφυλλα,

στους τοίχους,

στα ταβάνια.

Αχ είναι η αγάπη μάνα μου.

Ας είναι καλά τα φτηνά εισιτήρια για ανέργους που φέτος θα μπορέσω να δώ αρκετές παραστάσεις :)

Καλό μεσημέρι σε όλους σας. 

Repulsion (1965)

H πρώτη αγγλόγλωσση ταινία του Πολάνσκι με την υπέροχη Κατρίν Ντενέβ στον ρόλο της Βελγίδας Κάρολ που ζεί με την αδερφή της σε ένα διαμέρισμα στο Λονδίνο. Η Κάρολ ζει σε ένα κόσμο δικό της. Έναν κόσμο γεμάτο "ρωγμές". Απωθούμενη και ταυτόχρονα ελκυόμενη από το σέξ, ζει οριακά λειτουργική τόσο στο χώρο της δουλειάς της όσο και στο "αφιλόξενο" για αυτήν περιβάλλον του Λονδίνου. 

Όταν η αδελφή της θα φύγει διακοπές με τον παντρεμένο γκόμενό της και η Κάρολ μείνει μόνη της, οι ρωγμές θα γίνουν βάραθρα και η ζωή της θα μετατραπεί σε μια ιστορία "αστικού τρόμου" με ολέθριες συνέπειες για την ίδια και τους γύρω της. 

Η ταινία είναι για μένα ένα αριστούργημα οπότε δεν έχω παρά να σας προτείνω να την δείτε. Καλό σου-κού :)

Gloria (2013)

H Gloria είναι μια γυναίκα στο μέσο της ζωής της. Χωρισμένη εδώ και 12 χρόνια και με τα παιδιά της να έχουν ακολουθήσει τον δρόμο τους, προσπαθεί να ξαναφτιάξει την ζωή της (όπως συνηθίζουμε να λέμε). Πόσα όμως είναι διατεθειμένη να υποστεί/αντέξει ώστε να γίνει αυτό; Και τελικά χρειάζεται φτιάξιμο η ζωή της Gloria ή είναι ήδη μια χαρά; 

Αν θέλετε απαντήσεις σε αυτά, δεν μένει παρά να δείτε την πολύ όμορφη (κατά την γνώμη μου) ταινία. Καλό σου-κού παίδες :)

To σημερινό τραγούδι δεν θα μπορούσε να είναι παρά μόνον αυτό.

Εκκένωση

Η καλύτερη θεατρική μου εμπειρία εδώ και πολύ καιρό. Καταπληκτικό το κείμενο και η παρουσίασή του. Ακόμα και ο Τζόρτζογλου ήταν ανεκτός χτές. Πραγματικά υπέροχη παράσταση!

Στην μουσική μας σήμερα, ένα συγκρότημα που πολύ πρόσφατα ανακάλυψα μέσω ενός καλού φίλου. Οι The Divine Comedy στο αριστουργηματικό Generation sex. Καλή σας ημέρα :)

Generation sex respects the rights of girls

Who want to take their clothes off

As long as we can all watch that's okay

And generation sex elects the type of guys

You wouldn't leave your kids with

And shouts off with their heads if they get laid

Lovers watch their backs as hacks in macs

Take snaps through telephoto lenses

Chase Mercedes Benz' through the night

A mourning nation weeps and wails

But keeps the sales of evil tabloids healthy

The poor protect the wealthy in this world

Generation sex injects the sperm of worms

Into the eggs of field mice, so you can look real nice

For the boys, and generation sex is me and you

And we should really all know better

It doesn't really matter what you say

Αυταπάτες

Στην μουσική μας o Michael Nyman και το  Chasing sheep is best left to shepherds. Γιατί τώρα τελευταία την ξανακουσα μινιμαλιστικά. Καλό σας ξημέρωμα :)

Luton (2013)

H ιστορίες/α τριών ανθρώπων που φαινομενικά δεν τους ενώνει τίποτα πέρα από τα αισθήματα οργής, αηδίας και περιφρόνησης που τους κατακλύζουν. Δεν μπορώ να πώ περισσότερα για να μην γίνω spoiler. Δεν είναι ΤΟ αριστούργημα αλλά αξίζει νομίζω να την δείτε αν την πετύχετε κάπου. Καλό ξημέρωμα :)

Δωσε γκαζι μωρη αναπηρη!

Δεν έχω λόγια. Βίκυ ωραίο βρακάκι...

The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover (1989)

Προχτές το μενού είχε κάτι διαφορετικό. Peter Greenaway και το "Ο μάγειρας, ο κλέφτης, η γυναίκα του και ο εραστής της".

 Ένας κάγκουρας γυφτομαφιόζος με την γυναίκα και την συμμορία του, πηγαίνουν καθημερινά σε γκουρμέ εστιατόριο στο οποίο ο ίδιος πουλάει νταβατζιλίκι. Όχι δεν τρώει τσάμπα, πλερώνει. Χυδαίος όσο δεν παίρνει, ρεύεται και πέρδεται εν ώρα φαγητού, τρώει και με τα χέρια. Μια ομορφιά δηλαδή. Λογικό η γυναίκα του (Έλεν Μίρρεν) να τον έχει σιχαθεί. Με τις πλάτες του γκουρμεδιάρη μάγειρα του εστιατορίου ο οποίος επίσης έχει σιχαθεί τον πάτρονα μαφιόζο, συνάπτει σεξουαλική σχέση με έναν εκ των πελατών, με τον οποίο ξεχαρμανιάζει ανάμεσα στην εναλλαγή των πιάτων. Τουαλέτες, ο πάγκος με τα τυριά, η αποθήκη με τους άρτους, είναι μερικά από τα ειδυλλιακά τοπία στα οποία ολοκληρώνεται η παράνομη σχέση πάντα υπό τον φόβο της ανακάλυψης. Ε, λογικό πως τα καλά δεν διαρκούν και πολύ. Οι παράνομοι εραστές γίνονται τσακωτοί και ακολουθούν σκηνές απείρου κάλους για τις οποίες δεν θα πώ περισσότερα θα πρέπει να δείτε την ταινία.

Δεν ξέρω αν ισχύουν ή όχι οι αποδιδόμενοι στο έργο συμβολισμοί, όπως για παράδειγμα οτι αποτελεί αναπαράσταση της Θατσερικής πολιτικής σκηνής, και άλλα που είδα, όμως και χωρίς αυτά η ταινία είναι ένα χάρμα οφθαλμών. Ο σκηνοθέτης κάνει επίδειξη δεξιοτεχνίας, ενώ υπάρχουν παντού σαφείς αναφορές στις αρχικές του σπουδές που ήταν στην ζωγραφική. Γεωμετρικότητα στις συνθέσεις των κάδρων, έντονα χρώματα, "νεκρές φύσεις", υπέροχα κοστούμια από τον γνωστό μόδιστρο Γκοτιέ, συνθέτουν ένα υπερβολικό λίγο, σίγουρα μεταμοντέρνο θέαμα. Τέλος την όλη ταινία ντύνει μοναδικά η υπέροχη μουσική του Michael Nyman δείγμα της οποίας ακούτε και στο τρέιλερ της ταινίας που ακολουθεί. Δεν έχω να πω κάτι άλλο, δείτε την!!!

Καλό μεσημέρι :)