Αμερικανική πολιτική

«Απλώς στον 21ο αιώνα δεν συμπεριφέρεσαι με λογικές 19ου αιώνα εισβάλλοντας σε άλλη χώρα με εντελώς χαλκευμένο πρόσχημα»

Είπε σήμερα ο Τζόν Κέρι, υπουργός εξωτερικών των Η.Π.Α. προφανώς αναγνωρίζοντας από ιδία  (ή και αηδία) πείρα τι θα πει χαλκευμένο πρόσχημα. Υποθέσω στο Ιράκ (με τα υπαρκτά όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ) αν τους έχει μείνει ακόμα διάθεση για γέλια, θα έχουν πέσει στα πατώματα...

Στην όπερα του Μότσαρτ Mitridate Re di Ponto, ο βασιλεύς έχει περισσότερα προβλήματα από την εξωτερική πολιτική με τους Ρωμαίους. Ο ένας του γιος προσπαθεί να του φάει την γυναίκα, ο έτερος και την γυναίκα και τον θρόνο. Ε, λογικό στο τέλος να φαρμακωθεί ο μονάρχης με τόσες καλιαρντοσίνες που γίνονται στο παλάτι του. Πόσα να αντέξει; Καλό υπόλοιπό Κυριακής και φυσικά καλά να περάσετε την Καθαρά Δευτέρα. 

Philomena (2013)

Πρώτη προβολή χτες για την ταινία Philomena (που βγαίνει στις αίθουσες αυτή την Πέμπτη από την feelgood). Βασισμένη στην αληθινή ιστορία της Philomena Lee, θύμα ενός εκ των πολλών εγκλημάτων της Καθολικής Εκκλησίας (που προσωπικά αγνοούσα) - και της άγνοιας των ανθρώπων. 

Η Τζούντι Ντένς ερμηνεύει εκπληκτικά την Philomena την γυναίκα που 50 χρόνια μετά την αναγκαστική υιοθεσία του παράνομου εκτός γάμου παιδιού της, τον αναζητά. Αρωγός της ένας σνομπ δημοσιογράφος με κατεστραμμένη καριέρα που ψάχνει το θέμα που θα του προκαλέσει ενδιαφέρον και ίσως τον αναστήσει επαγγελματικά. 

Ίσως λίγο κλισέ η σχέση μεταξύ των 2 τόσο διαφορετικών πρωταγωνιστών, σίγουρα μια ιστορία που κάποιος εύκολα θα χαρακτήριζε μελό (αν δεν ήξερε πως επρόκειτο για μια φρικτά αληθινή ιστορία). Πάνω από όλα όμως, μια γυναίκα που μέσα στην "απλότητά" της επιλέγει και καταφέρνει να μην μισήσει κανέναν. Και ένα προφανές σημάδι, μια κίνηση από τον χαμένο γιο που σου σπαράζει την καρδιά. 

Μια πολύ όμορφη ταινία τελικά. Καλή σας μέρα.

Για μια ενδιαφέρουσα κριτική για την ταινία μπορείτε να πατήσετε και εδώ.

Υ.Γ: Στην μουσική μας η Mary Coughan και το Magdalen laundry τραγούδι για τα βασανισμένα κορίτσια σαν την Philomena.

Άσε μας κουκλίτσα μου Vol.2

Να υποθέσω για αυτό της έχει γίνει ο πάτος αγνώριστος της πόλης; Το απαλλοτρίωσα από εδώ.

Υ.Γ: Τελικά το μόνο που μπορεί να σώσει αυτή την πόλη από την μιζέρια της είναι μια ντουζίνα πυρηνικές βόμβες. Είμαι σίγουρος πλέον. 

The war of the Roses (1989)

Σαρκαστικό, μαύρο (αν και θα μπορούσε και περισσότερο), σίγουρα προσωπικά λατρεμένο. Προτεινόμενο για κάθε εορτασμό Αγίου Βαλεντίνου που θέλει να σέβεται τον εαυτό του. 

Πολύ καλημέρα σας και πάλι.

Ο σεβασμός κύριε Υπουργέ (λολ) του Πολιτισμού (ξανά λολ)...

είναι κάτι που κερδίζεται, δεν οφείλεται. 

Και για να μην ξεχνιόμαστε ποιο πραγματικά είναι το ήθος σας ας απολαύσουμε το παρακάτω βίντεο.

Ρουφήξτε λοιπόν το αυγό σας Πανούλη. Άλλωστε όπως ο ίδιος αναρωτιέστε στο  βίντεο στο 2:40 σημείο, "το χιούμορ δεν χρειάζεται στην πολιτική;"

Καλημέρα σε όλους σας, καλή βδομάδα και ΠΑΝΤΑ ΤΕΤΟΙΑ σε όσους τα αξίζουν.

Υ.Γ: Αμαυρώθηκε εκδήλωση της τιμημένης Ελληνικής Προεδρίας της Ε.Ε. Ρε νούμερο πας καλά; Εδώ γίνεται ο χαμός στην Ουκρανία τόσες βδομάδες και δεν κάνατε τίποτα ως προεδρία. Σε χάλασε που σε αποθέωσαν;

Meanwhile somewhere in Florida...

Κοπελιά σε νοιώθω απόλυτα!! (Αφιερωμένο σε εμένα και τις Παρασκευές με τα αξημέρωτα τους).

Bonus, Ellie reloaded!

Meanwhile at the White House...

Ή αλλιώς, της πουτάνας στο Οβάλ γραφείο.

Μόνο στο Netflix (χαχαχα), και στα τόρεντς. 

MusicAeterna-Θεόδωρος Κουρεντζής (2013)

Για άλλη μια φορά εκπληκτικό το μουσικό σύνολο και ο μαέστρος του. Υπέροχα και τα έργα Dixit Dominus του Handel και Dido and Aeneas του Purcell.

Πολύ καλημέρα σας :)

A, το ξέχασα, τσέπωσα και βραβείο από τον φίλο Jkok Skroutzako. Να είσαι καλά φίλε :)