Χαρούλης, Κατράκειο 2014

Βρε κάτι δοκιμές που κάνω φέτος το καλοκαίρι ;)

Κονσερβοκούτι

Καλή παρέα, κουβεντούλα, κρασάκι, ουζάκι, νόστιμοι μεζέδες σε εξαιρετικές τιμές, παλιό κλασικό ροκ στα μεγάφωνα. 

Με λίγα λόγια και λίγες φωτογραφίες, μια πολύ όμορφη βραδιά στο Κονσερβοκούτι. Ψιλά στην Ιπποκράτους, σε ένα νεοκλασικό κτίριο, το μεζεδοπωλείο-εστιατόριο που οι φίλοι Γιάννης, Τάκης, Χάρης και Κυριάκος μαγειρεύουν και σερβίρουν για μας. Μπράβο στα παιδιά τόσο για το φαγητό και τις τιμές τους, όσο και για την κοινωνική τους ευαισθησία (αν ψάξετε λίγο θα δείτε πως είναι μια παρέα με συμμετοχή στα πράγματα της πόλης μας).

Βρε Κουμπάρα, άλλη μια μάζωξη με φαγητό και είσαι απούσα. Τι θα γίνει με εσένα; Το συγκεκριμένο πάντως θα το επισκεφτούμε και μαζί οπωσδήποτε. 

Τι ρελάνς...

...των Θεών των ανθρώπων τελευταία. Όλο και περισσότερο θυμίζει να μην είναι 2014...

Μια καλή αρχή

Χωρίς μεγάλη προώθηση και ενημέρωση. Σε ώρα εργασίας πολλών, και μέρα διακοπών ακόμα για περισσότερους, δεν μαζευτήκαμε και λίγοι. 

Την επόμενη φορά περισσότεροι :)

Και αφού τελείωσε η πορεία από την πλατεία Βαρνάβα προς την Βουλή, φύγαμε μια ομάδα χαρωπά Αρκουδάκια στο ηλιοβασίλεμα.

Ακολούθησε μπυρίτσα και όμορφη κουβέντα στο στέκι μας το Δυάρι, και για το κλείσιμο (άκου Κουμπάρα) καταπληκτικά σουβλάκια από τον Έλβις. 

Πολύ καλό σου-κού σε όλους σας :)

Κάτι που λείπει

Ακόμη δεν έχω εντοπίσει για ποιο λόγο δεν μπορεί να με συγκινήσει όσο θα περίμενα η Μποφίλιου. Δεν είναι άσχημα τα τραγούδια της και η φωνή της αν και στάσιμη είναι σε άψογη κατάσταση. Κάτι όμως πάντα λείπει όταν την βλέπω ζωντανά. Να φταίει που ποτέ δεν συνδύασα τα τραγούδια της με κάποιο προσωπικό γκομενικό δράμα ώστε να κόβω φλέβες με τα τραγούδια της; Να είναι που ξενερώνω με τις χιψτεριές τύπου "καμιά φορά τα τραγούδια μας επιλέγουν δεν τα επιλέγουμε" που είναι μόνο για τα τηλεγλέντια του Παπαδόπουλου; Ίσως πάλι να είναι πως μου δίνει την εντύπωση οτι η υπερβολική ερμηνεία της επί σκηνής γίνεται για να καμουφλάρει το γεγονός πως δεν τραγουδάει "δικά της βιώματα"; Ενδεχομένως απλά να φταίει το γεγονός πως δεν έχω ακούσει ποτέ ολόκληρο δίσκο της με προσοχή πέρα από τα σκόρπια στο ραδιόφωνο. Όπως και να έχει, όταν είσαι με καλή παρέα, τρως πιτσούλα, πίνεις μπυρίτσα και γελάς μέχρι δακρύων, η νύχτα δεν μπορεί παρά να είναι επιτυχής. 

Υ.Γ: Το γεγονός πάντως πως την Τρίτη (για Τετάρτη δεν ξέρω) ήμασταν στην συναυλία της όλοι όσοι την κράζουμε ως λίγη αυτά τα χρόνια, ίσως να λέει πως κάποτε θα γίνει αγαπημένη. 

50 Shades of shit

Αδιαμφισβήτητο δείγμα δημοκρατικότητας η ευκολία της έκδοσης. Σίγουρα ευεργετική για τους συγκεκριμένους οίκους που σε χαλεπούς για το βιβλίο (και γενικότερα) καιρούς, μπορούν και επιβιώνουν οικονομικά πουλώντας κατά πολλές χιλιάδες κάποια βιβλία. Και αν αυτό δίνει την δυνατότητα στους εκδοτικούς να επενδύουν και σε νέους συγγραφείς προωθώντας το έργο τους, δεν παύει να είναι λιγάκι στενάχωρο το γεγονός πως εκπαιδεύεται ένα μεγάλο μέρος του κοινού να θεωρεί την ερωτική Αρλεκινογραφία ως πραγματική λογοτεχνία. 

Αν και οι γενικεύσεις εμπεριέχουν πάντοτε κινδύνους, είναι φορές που τόσο εύστοχα (δυστυχώς) μπορεί κάποιος να σκεφτεί πως This is Greece.

Nessun dorma

"Καθώς έπιναν και τα έλεγαν ο Κ. και ο Ζ., όπως κάθε ζευγάρι που κάθεται να πιει μια μπίρα έξω, πέρασαν πίσω τους δυο νεαροί πάνω σε παπάκι και τους πέταξαν ένα κουβά απόνερα μπουγάδας. Ο Ζ. σηκώθηκε να ζητήσει τον λόγο, αλλά οι νεαροί εξαφανίστηκαν."

Το δεύτερο ημίχρονο που ακολούθησε, περιελάμβανε προπηλακισμό αρκετό ξύλο, και τον ένα εκ των 2 στο νοσοκομείο με σπασμένο αστράγαλο... 

Σκέφτομαι πόσες φορές πίνω τον καφέ μου ή την μπύρα μου με φίλους σε μη "εγκεκριμένα" στέκια των αδερφών. Σε μέρη μακριά από την τρέντι πλατεία Αγίας Ειρήνης και τους περί αυτής δρόμους, ή από το πάλαι ποτέ "πουστροχωριό" του Γκαζιού. Φτηνά την έχω γλιτώσει μάλλον. Ίσως γιατί όλοι στην παρέα ήμαστε το "σωστό χρώμα", ίσως γιατί τυχαίνει να μην πολυφαίνεται σε κάποιους από εμάς η υπόθεση (που θα έλεγε και ο Άγιος Θεσσαλονίκης). 

Χορικά περιορισμένα τα ανθρώπινα δικαιώματα και αρκεί να μη σου φαίνεται το πόσο διαφορετικός είσαι από τους γύρω σου και είσαι απολύτως ασφαλής. 

Πόσο μάλλον όταν τα ανθρώπινα δικαιώματα γίνονται (μέχρι και αυτά) βορά στο πολιτικό παιχνίδι μιας χώρας καταρρέουσας, μιας χώρας στην οποία μάλλον όλοι "κοιμούνται". 

Ξαφνικά φέτος το καλοκαίρι...