Η ΓΟΗΤΕΙΑ ΜΙΑΣ ΜΠΑΡΟΚ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗΣ

-Είναι στ' αλήθεια τόσο κακή η επίδρασή σας, Λόρδε Χένρυ;

Τόσο κακή όσο λέει ο Μπάζιλ;

-Δεν υπάρχει καλή επίδραση, κύριε Γκρέι. Κάθε επίδραση είναι ανήθικη, ανήθικη από επιστημονική άποψη.

-Γιατί;

-Γιατί να επηρεάζω έναν άνθρωπο σημαίνει να του δίνω την δική μου ψυχή. Δεν σκέφτεται πιά με τον φυσικό του τρόπο ούτε φλογίζεται από τα δικά του πάθη. Οι αρετές του γίνονται ψεύτικες. Τ' αμαρτήματά του, αν υπάρχει κάτι στον κόσμο που να μπορείς να το πείς αμάρτημα, είναι δανεικά. Γίνεται η ηχώ της μουσικής κάποιου άλλου, ηθοποιός ενός ρόλου που δεν γράφτηκε γι' αυτόν.

Oscar Wilde "Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι"

Aπό την όπερα Rinaldo του G.F. Handel.,ακούμε την άρια Cara sposa, amante cara από τον κόντρα τενόρο David Daniels.

Cara sposa, amante cara,

dove sei?

Deh! ritorna a' pianti miei!

Del vostr' Erebo sull'ara,

colla face del mio sdegno

io vi sfido, o spirti rei.

My dear betrothed, my dear love,

where are you?

Come back at my tears!

Evil spirits, I defy you

with the fire of my wrath

on your infernal altar

[Μία παρτίδα πινκ-πόνκ στο κυλικείο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών τον Οκτώβριο του 2009]

ΘΑ έχουμε ένα ενδιαφέρον Σου-Κου με διάφορες επιδράσεις σε πίνκ και πόνκ. Καλό σας βράδυ :)

Η ΓΟΗΤΕΙΑ ΜΙΑΣ ΜΠΑΡΟΚ ΟΝΕΙΡΩΞΗΣ

Stefano Dionisi ως Farinelli στην ερμηνεία της άριας του Δαρείου, Ombra fedele anch'io από την όπερα Υδάσπης του Riccardo Broschi (1698 – 1756), από την ταινία Farinelli il Castrato. Στην "ανακατασκευή" της φωνής του  διάσημου  castrato Farinelli,  η σοπράνο  Ewa Mallas-Godlewska και ο κόντρα τενόρος Derek Lee Ragin.

Ombra fedele anch'io 

Sul margin di Lete

Seguir volIdol mio

Che tanto adoro.

Che bella pace e questa 

Cha consolar sen resta 

Il mio martoro. 

As a faithful shade, I too

On the banks of Lethe

Will follow my idol 

Whom I adore.

What lovely peace is this 

That alone can console

My suffering. 
[στίχοι και μετάφρασή τους από εδώ]

   [Φωτογραφία κάτω από μια σκαλωσιά στην Πειραιώς]

Ποιος θα μπορούσε αλήθεια σήμερα να γράψει τόσο όμορφους στίχους???

Καλό απόγευμα σε όλους :)

Η ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ

"ως εραστής παράφρων ιστάμενος ενώπιον του πτώματος ερωμένης περιποθήτου, εφαντάζετο ο ταλαίπωρος οτι δύναται δια των ασπασμων αυτού και των περιπτύξεων να εμφυσήση ζωήν εις σώμα νεκρόν. σώμα σώζον μεν εισέτι καλλονήν απαράμιλλον, αλλ'ουδέν ήττον άψυχον"

Παπαρρηγόπουλος

για την προσπάθεια του Αυτοκράτορα Ιουλιανού να σώσει τις λατρείες των Θεών

[Η φωτογραφία δικιά μου, και για τον νέο blogger και φίλο f-anonymos που θέλει να ξέρει, ναι είναι επεξεργασμένη κάργα στο Photoshop]

Για  κάποιο λόγο (ε μη ρωτάς πολλά) το παρακάτω είναι το τραγούδι μου, today I am a jailer lolol (by ASA)

ΘΑ έχουμε ένα υπέροχο Pride αύριο και γενικά ένα σούπερ Σου-Κού. Πολλά φιλιά σε όλους :)

ΘΡΗΝΕ ΤΩΝ ΓΗΠΕΔΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ...(and some Callas)

Καλημέρα σε όλους και όλες. Όχι δεν θα μιλήσουμε για τις φετινές σαρωτικές επιτυχίες της ΕυρωΠανάθας, δεν είμαστε άλλωστε άνθρωποι υπερόπτες να υπερηφανευόμαστε για τα επιτεύγματά μας. Είμαστε όμως αρκούντως σκατόψυχοι ώστε να γλεντάμε με τις αποτυχίες και τα ξεφτυλίκια των άλλων χοχοχο. 

Για όσους λοιπόν δεν το έχουν μάθει ακόμα, είναι πλέον γεγονός. Μετά τα πέτσινα χρόνια (ένεκα των πέτσινων μαϊμού πρωταθλημάτων), επιστροφή για τον περιοδεύοντα θίασο του Socrates στα πέτρινα χρόνια, ή αλλιώς στα χρόνια του κορνέ (μιας και θα πέσουν πολλοί κορνέδες φέτος στο "Γεώργιος Καραϊσκάκης". 

Πέμπτος (5ος) κατετάγη φέτος ο Θρήνος μετά την ολοκλήρωση των play ωχ και πλέον σε λιγότερο από 2 μήνες ξεκινάει τις "Ευρωπαϊκές" του υποχρεώσεις σε μαγικές εξωτικές χώρες όχι μόνον εκτός συνθήκης Σέγκεν αλλά και εκτός χάρτη. Το μόνο κακό είναι πως τα παιχνίδια θα μας βρίσκουν στις παραλίες (τέτοιες ώρες που παίζουν) και δεν θα μπορούμε να τα απολαύσουμε live, άλλα δεν πειράζει, το Radio Kabul να είναι καλά και θα μαθαίνουμε τα αποτελέσματα.

Κάτι περισσότερο δεν έχω να πώ προς το παρόν. Καλή επιτυχία στον Ολυμπιακό της καρδιάς μας (πρρρρρρρ), στον Αντώναρο τον Κηπουρό και στον Καραμήτρογλου τον Πιστολίνο. 

Το παρόν πόστ αφιερώνεται με αγάπη στους συντρόφους Ασκαρδαμυκτί, Karkinos7 και Ερωτευμένη Σχιζοφρενής, που φέτος θα πιαστεί το ποπουλίνο τους από το καθισιό στον καναπέ ΑΧΑΧΧΑΧΑΑΧΧΑ.

ΘΑ έχουμε ένα υπέροχο 3ήμερο!!! Φιλιάαααα

Υ.Γ: Τελικά είναι μεγάλη πίκρα να σε λένε Socrates και να μην είσαι φιλόσοφος.

Οι φωτογραφίες (πλην αυτής με τους κορνέδες) και η έμπνευση είναι κλεμμένες από την βαζελίνα μου την gatti  η ποία με την σειρά της τις "απαλλοτρίωσε" από εδώ www.greenwebfans.com, στο πόστ της οποίας μπορείτε να δείτε αναλυτικό αφιέρωμα.

 ____________________________________________________

Το 1965, η Μαρία Κάλλας είναι ήδη μύθος. Έτσι στις 19 Μαρτίου όταν εμφανίζεται στην Νέα Υόρκη ως Tosca στην ομώνυμη όπερα του Puccini,  το κοινό παραβιάζοντας κάθε πρωτόκολλο που θέλει τους ερμηνευτές να επευφημούνται μετά το τέλος της ερμηνείας τους (ενός τμήματος ή της συνολικής), την αποθεώνει με το που εμφανίζεται επί σκηνής και σχεδόν πριν προλάβει να τραγουδήσει. Γιατί αυτό πραγματικά αξίζει στους Μύθους.

IL RITORNO DI MAHLER ALLA PATRIA

Κοινώς επέστρεψα (καλά στην Αθήνα είμαι από την Δευτέρα το πρωί, αλλά εδώ δεν μου έκανε και πολύ κέφι να μπώ είναι η αλήθεια.

Ήμουν φιλοξενούμενος σε ένα Παναθηναϊκο σπίτι (όπως βλέπετε απο το φωτογραφικό ντοκουμέντο),

Εργαζόμουν κάπου εδώ (και καλά μου πίκρα και μπουχουχου), 

είχα παρέα το γατόνι που είδατε και στην ανάρτηση που έκανα από το νησί,

και δουλειά έκανα, και καλή παρέα είχα και μια χαρά πέρασα και πάντα τέτοια που λένε παράπονο δεν έχω. 

Οκ η αλήθεια είναι πως στην αρχή φρικάρισα λίγο που ανέπνεα οξυγόνο και άκουγα κάτι πουλάκια να κελαηδάνε ολη μέρα και μύριζαν και λέλουδα κι έτσι, α και που δεν είχα κινητό και ίντερνετ αλλά μετά συνήθισα είναι η αλήθεια. Αφού να φανταστείτε ούτε το iPod μου δεν αναζήτησα που στην Αθήνα δεν το αποχωρίζομαι ποτέ. Βέβαια κάποια στιγμή το Σαββάτο 2 μέρες πριν επιστρέψω "έσπασα" και έβαλα Τρίτο να ακούσω την ραδιοφωνική αναμετάδοση της Lulu του Alban Berg από την ΜΕΤ αλλά κατά τα άλλα στάθηκα στο ύψος μου χαχαχα.

Περισσότερα δεν έχω να σας πω, θα σας αφήσω με μερικές φωτογραφίες από το νησί και την υπεροχή μουσική του Richard Strauss στο τελικό τρίο από την όπερα Der Rosenkavalier επειδή το ακούσαμε χθές στο Μέγαρο Μουσικής από την Staatskapelle Dresden υπό τον Georges Pretre σε ερμηνείες των Anne Schwanewilms, Genia Kuhmeier και Bernarda Fink. μ

Στο βίντεο που ακολουθεί, ερμηνεύουν οι Kathleen Battle, Elisabeth Soderstrom και Frederica von Stade από το Centennial Gala για τα 100 χρόνια της ΜΕΤ στα 1983 υπό την διεύθυνση του James Levine. 

ΘΑ έχουμε ένα υπέροχο υπόλοιπο σαββατοκύριακου και μιαν υπέροχη βδομάδα. Πολλά φιλιά σε όλους.  

O Ναός της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας καθώς μπαίνουμε στο κάστρο της Χώρας

Εκκλησάκι δίπλα στο κάστρο

 Δώμα με θέα

Στο Κάστρο μέσα

Παραλία Αγίας Πελαγίας (όχι μπάνιο δεν έκανα αν και με φώναζε η θάλασσα να βουτήξω)

Εκκλησάκι στο Κάστρο της Χώρας

Το αντικείμενο εργασίας μου

Το αντικείμενο εργασίας μου (ξανά)

Απλά για τα χρώματα

Στο κάστρο

Ναός της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας

STA KITHIRA GIA DOULEIA (UPDATED)

Sta Kithira gia douleia, me "klemeno" Wi-Fi pou paizei na hathei se ligo, horis sima kinitou tis perissoteres wres, horis na borei na girisei to pliktorlogio sta Ellinikos, alla me fadastiki parea-synergates, kai tin pio glikia fatsoula ever na mou kanei agapes. Niaaaaaarrrrrr

Kalws i kakws den iparhei hronos (kai sindesi lololol) gia net. Na eisaste oloi poli poli kala. Tha ta poume internetikws kai apo koda se mia vdomada pou epistrefw. FILIAAAAAAAAAAAAA

POSO FATSA EISAI POSOOOOOO

ΠΟΣΤ ΚΡΑΞΙΜΟ Vol. 2 (Ιστορίες γυμναστηρίου)

Δεν μπορώωωω θα κράξω ο άνθρωπος (και δεν το θέλω με ξέρετε εμένα).

Δεν φτάνει που πάτε στην τουαλέτα και κατουράτε απ'έξω και πρέπει να κάνουμε καταδρομική για να κάνουμε τσισα μας.

Δεν φτάνει που βγαίνετε από τις τουαλέτες ΧΩΡΙΣ να πλένετε τα χέρια σας (ιιιιιουυυυυ λέμε) και μετά μαγαρίζετε τους αλτήρες και τα όργανα. 

Δεν φτάνει που είσαστε κάποιοι τόσο gym freaks που πρέπει να πάρετε αμέσως την προτεϊνούλα σας μόλις τελειώσει το workout και τρώτε μπανάνες στα αποδυτήρια καθώς γδύνεστε με αποτέλεσμα την δημιουργία μιας αναγουλιαστικής μυρωδιάς μπανανοιδρωτίλας.

Τώρα βαριέστε και να πάτε στο καλάθι να πετάξετε τις τσίχλες σας????

ΖΩΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

_______________________________________

Άλλα επειδή πρέπει να διατηρήσουμε κι ένα επίπεδο και να έρθουμε στα ίσα μας, μεταφερόμαστε στα 1983 σε γκαλά για τα 100 χρόνια της Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης. Leontyne Price και Luciano Pavarotti σε ντουέτο από την δεύτερη πράξη της όπερας Un ballo in Maschera (Χορός μεταμφιεσμένων) του G. Verdi.

EUROPA RICONOSCIUTA

Χθές ήμασταν καλεσμένοι του Κυρίου Ευρωπαίου. Όχι μην φανταστείτε κάποιο δυσκοίλιο γκαλά σε καμιά Πρεσβεία, δεν είμαστε εμείς για τέτοια (άλλωστε ποια Πρεσβεία πλέον μπορεί να με ταΐσει εμένα σε μπουφέ με τέτοια κρίση χαχαχα). 

Όχι λοιπόν, ήμασταν καλεσμένοι του φίλου και μπλόγκερ Ταχυδρόμου, κατά κόσμο Νίκου Νυφούδη, ο οποίος μας παρουσίασε το πρώτο του (αν δεν κάνω λάθος) βιβλίο, "Ο Κύριος Ευρωπαίος και η παρέα του". Ένα παραμύθι για την ιστορία της Ευρωπαϊκής ένωσης και των θεσμών της, ένα βιβλίο για τους ανθρώπους της. Και λέω για τους ανθρώπους της, διότι το  τεχνητό πολιτικό-οικονομικό μόρφωμα που ονομάζουμε Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να μας είναι δυσνόητο, ακατανόητο ή και αδιάφορο (αχ πόσο πιο κόσμιο μπορεί να γίνει αυτό το πόστ), όμως η Ευρώπη μπορεί και πρέπει να γίνει οι άνθρωποι της. 

Και νομίζω αυτό που μου άρεσε στην χθεσινή παρουσίαση, είναι που ο Νίκος μας μίλησε για την Ευρώπη της καρδιάς του, αυτήν που γνωρίζει εδώ και χρόνια μέσα από τα ταξίδια του, την συμμετοχή του σε προγράμματα, και την τριβή του με "εκπροσώπους" των λαών της Ευρώπης, και όχι την Ευρώπη των τεχνοκρατών που οκ κι αυτοί χρειάζονται, και οι θεσμοί τους και οι νόμοι τους αλλά η Ευρώπη είναι πολλά παραπάνω από τις Βρυξέλλες (θέλω να ελπίζω). 

Όσο για τους 2 κυρίους που προλόγισαν μπορεί να μας κούρασαν λιγάκι με τις κοινοτοπίες τους αλλά οκ πολιτικοί είναι δικαιολογούνται λίγο τα παιδιά :)

Αυτά τα ολίγα λοιπόν από μένα, (όταν διαβάσω και το βιβλίο θα σας κάνω και μια καλύτερη παρουσίαση). Νικολή καλή αρχή στο ταξίδι σου στα βιβλιοπωλεία και τις καρδιές των μικρών και μεγάλων αναγνωστών σου.

Πολλά φιλιά σε όλους σας παίδες :)

(όλες οι φωτογραφίες από το εσωτερικό του βιβλίου είναι από το το Βeetroot Design Group Blog)

Υ.Γ: Παρακαλούνται οι 3 (μάλλον Σαλονικιοί) που κάθονταν μπροστά μου και δίπλα μου να επικοινωνήσουν με την διεύθυνση. Ο σφίχτης με το λευκό μπλουζάκι που δεν είχε σβέρκο προορίζεται για μένα, οι άλλοι 2 θα απαλλοτριωθούν από τους υπολοίπους της παρέας. Ευχαριστώ.
Που ήσουν ρε Akanonisti να δείς που έδωσα το 9άρι μου πάλι. Μάλλον σε Πόντιο χαχαχαχαχα
___________________________________

Στο πικ-άπ, ακούμε την Diana Damrau (Θεά, Θεά) στην άρια  Quando piu irate freme από την όπερα Europa Riconosciuta του Antonio Salieri, όπως την ερμήνευσε στα επανεγκαίνια του Teatro alla Scala στις 07/12/2004