ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΔΕΝ ΘΑ ΘΕΛΑ

Καλημέρα, καλημέρα σε όλους και όλες.

Σήμερα θα παίξουμε λίγο. Ο καλός μου Doctor Proktor ζήτησε να δεί το desktop του υπολογιστή μου.

Σε αντίθεση με όλους τους άλλους, που συμμάζεψαν, καθάρισαν πρίν μας δείξουν τα δικά τους, εγώ θα σας το δείξω σε όλη του την γουρουνιά. Φυσικά οι φωτογραφίες με τα τεκνά έχουν φλουταριστεί γιατί είμαστε και μπλόγκ πχιότητας και πολιτισμού. Υπάρχουν και κάποια πολύ διασκεδαστικά στοιχεία άλλα σας αφήνω να τα ανακαλύψετε μόνοι σας.


Kαι επειδή με τόσα εικονίδια που να δείτε το background, σας επισυνάπτω και το wallpaper σκέτο (πρίν ήταν με απ’όλα χαχαχαχαχα).

ΚΑΙ ΝΑΙ ΛΕΙ WINDOWS 7!!!!

Γιατί όχι μόνο δεν μάθαμε που πάθαμε με τα SVIsta άλλα θα βάλουμε και πρώτοι τα νέα Windows όταν βγούν. Αμέ τι νομίζετε μπρίκια κολλάμε?

Στο παιχνίδι θα καλέσω τους Ντέμη, Ψεύτικό Πέτρο, Μέγα Μπάσταρδο, Los Karamitros, Μecomitso (μόνο και μόνο επειδή λέει πως το κλείνει το μαγαζί), WanteD, Kyziko και τον Ασκαρδαμυκτί. Ε, αυτούς, καλά είναι. Φυσικά παίζει όποιος θέλει και μπορεί, και όποιος δεί το παιχνίδι και γουστάρει κι ας μην τον κάλεσα.


Και πρίν σας αφήσω, το βίδεο που ΟΛΟΙ περιμένατε άλλα μόνο ο Κώστας ζήτησε ευθέως. Η Ασπασία ως Αδελφή Θεοπίστη, «σας παρακαλώ δεν θα θελα». Μαζί της εμφανίζονται η Χριστίνα Μαρκάτου, η Σάσα, η Ντορίτα Μαρκάτου, ένας ιδρωμένος οικοδόμος, ένας τορναδόρος, η Καρανάσιου, και σε guest εμφάνιση ο Αντώνιο Μπαντέρας. (το πχιοτικό βίδεο είναι μια προσφορά της Soulas).

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ!!!!

Ο Καποτάκος σε παλαιότερο στολισμό χριστουγεννιάτικου δέντρου, σε άλλες αθώες εποχές πρίν αρχίσει να κάνει παρέα με αδερφές που θεωρούν και αυτή την ιερή στιγμή, αυτό το όμορφο έθιμο, αφορμή για παρτούζα. See you there guys!!! Γράσο ποιος θα φέρει???

ΚΑΛΟ ΠΟΥ-ΣΟΥ-ΚΟΥ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ

TROVATORE goes BIOS

"Η όπερα, βέβαια, ήταν ανέκαθεν ερωμένη με ακριβά γούστα, από την εποχή ήδη που γεννήθηκε στη χρυσή φλωρεντινή της κούνια. Θα ήταν όμως τάχα η πρώτη κοσμική κυρία (πείτε την και Παραστρατημένη) με την τόλμη ή την ανάγκη να προσφέρει την εύνοιά της σε νεαρούς, φτωχούς, ακόμη και κουρελήδες εραστές, που όσα θα αδυνατούσαν να της προσφέρουν σε ανέσεις και πλουσιοπάροχα δώρα θα τα αντιστάθμιζε η παράφορη αφοσίωση και η νεανική τους φλόγα; Όσο για τα πλούτη..." ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

ΟΙ ΟΠΕΡΕΣ ΤΩΝ ΖΗΤΙΑΝΩΝ

Χθές λοιπόν, μετά από την προτροπή του φίλου Αντώνη, και την προνοητικότητα του να κλείσει εισιτήρια, βρεθήκαμε παρά την βροχή και τους κλειστούς δρόμους του κέντρου, με εκλεκτή παρέα να παρακολουθούμε την παράσταση της όπερας Il Trovatore του Τζουζέπε Βέρντι (που είναι κάργα υποψήφια για όπερα της Δευτέρας λόγω σεναρίου).

Anyway, το ιδιαίτερο της παράστασης δεν ήταν ούτε στο ντεκόρ από μπετά του υπογείου του Bios, ούτε στα casual ρούχα ως κοστούμια, ούτε φυσικά στη φραπεδιά και το iPod που είδαμε κατά την διάρκειά της να κρατάνε οι ερμηνευτές.

Ήταν στο ότι η μουσική για ορχήστρα της όπερας όπως την έγραψε ο Βέρντι είχε μεταγραφεί για μικρό σύνολο οργάνων και μάλιστα όχι όλων κλασσικών, από τον συνθέτη Χαράλαμπο Γωγιό ο οποίος είχε και την μουσική διεύθυνση. Μια εκπληκτική κατά τη γνώμη μου δουλειά για την οποία αξίζουν συγχαρητήρια στον κύριο Γωγιό, ο οποίος κατάφερε να «παίξει» (και ας μου επιτραπεί ο όρος αυτός), με την μουσική σεβόμενος απόλυτα την αρχική παρτιτούρα και διατηρώντας αναλλοίωτη την αίσθηση και το χαρακτήρα του έργου.

Περιμένουμε με ανυπομονησία τα επόμενα βήματα του Χαράλαμπου και της ομάδας «Οι όπερες των ζητιάνων».
Και πάλι συγχαρητήρια.

***εξαιρετική κριτική έχει γραφτεί στο μπλόγκ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ. Κάπου εκεί είχαμε κάνει μια σύντομη συζήτηση για το φυσικό χώρο της όπερας ο οποίος αν και δεν θα αρνηθούμε πως είναι τα μεγάλα λυρικά θέατρα, δεν αποκλείει την επιτυχημένη παρουσίασή τους σε εναλλακτικότερους χώρους.
____________________________________________________________________

Υ.Γ: Συγχαρητήρια αξίζουν επίσης στον υπεύθυνο υπερτιτλισμού Δημήτρη Δημόπουλο ή αλλιώς djimDjim για την άψογη και ευφυέστατη παρουσίαση των υποτίτλων που συζητάει όλη η οπερατική Αθήνα.

***ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ, ΤΗΝ ΕΡΧΟΜΕΝΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 26/11 ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟ BIOS ***

"Mira di acerbe...Vivrà!" Dame Joan Sutherland (Leonora) and Jonathan Summers (Conte). Sydney Opera House. 1985.

"D'amor sull'ali rosee" Raina Kabaivnaska film 1975

"Tacea la notte placida" Raina Kabaivnaska film 1975

"Trovatore Finale 1964" Gwyneth Jones - Giulietta Simionato - Bruno Prevedi - Peter Glossop

ΣΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΑΔΕΛΦΕΣ ΜΟΥ, ΣΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ...

Καθόμουν αμέριμνος στην Louis XV πολυθρόνα μου πριν λίγες μέρες μιλώντας στο τηλέφωνο με ένα φίλο μου στο εξωτερικό, όταν κατάλαβα πως είχα και 2η γραμμή.

-Μπαράκ bro, πρέπει να σε αφήσω γιατί κάποιος με παίρνει. ΟΧΙ καλέ, στο τηλέφωνο εννοώ. Τα φιλιά μου στην Μισέλ και τα παιδιά, και όταν με το καλό εγκατασταθείτε στο D.C. πείτε το μου να σας στείλω μια νταμιτζάνα λάδι από την Μάνη.

-Παύλο, τι έκπληξη είναι αυτή? Που βρήκες το τηλέφωνό μου?

- Ήμουν στα ΚΤΕΛ Λιοσίων τις προάλλες….

-Καλά μην συνεχίζεις κατάλαβα. Τι μπορώ να κάνω για σένα?

-Να ήθελα να σου προτείνω να γράψεις ένα κείμενο για μένα για την Παρασκευή.

-Με μεγάλη μου χαρά. Έχω περιορισμό στο θέμα ή το μέγεθος?

- Όχι κάνε ό,τι θες.

-Καλώς Παύλο μου θα σκεφτώ κάτι και θα σου απαντήσω σύντομα.

Κλείνοντας το τηλέφωνο άρχισα να αναρωτιέμαι. Το μπλόγκ του Παύλου είναι ένα σοβαρό ιστολόγιο. Να του έδινα να δημοσιεύσει την μελέτη μου «Αποδομώντας την Ιζόλδη – Η ζωή της σύγχρονης γυναίκας στη μεταφεμινιστική κοινωνία της Βομβάης»; Η μήπως την εργασία μου πάνω στη «Σχετικότητα του μινιμαλιστικού σχεδιασμού στην αρχιτεκτονική της Άνω Τραχανοπλαγιάς Ευρυτανίας».

Όμως μετά συνειδητοποίησα πως μου δίνεται μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να μπουρδελέψω και αυτό το σοβαρό ιστολόγιο διαλογισμού και σκέψης με την ανεκδιήγητη καφρίλα μου και έτσι πήρα την απόφασή μου.

Χωρίς λοιπόν άλλη αναμονή, σας παραθέτω σε πρώτη σχεδίαση beta 1, την μελέτη μου

«Από την Εμμανουέλλα στην Justine, μια σύντομη αναφορά στις ηρωίδες που μας έκαναν άντρες»

(οκ ξέρω οτι σκέφτεστε πως με μένα δεν έκαναν και πολύ καλή δουλειά, άλλα η πρόθεση μετράει).

Λοιπόν κάντε κλίκ στο λίνκ για να διαβάσετε το κείμενο στο μπλόγκ του Παύλου, και περιμένω εκεί τα σχόλια, και τις παρατηρήσεις σας.

Πολλά φιλάκια παίδες, και θα έχουμε ένα υπέροχο Που-Σου-Κου-Δου (το Δου είναι για τα ρεμάλια τους φοιτητές).

TERRA INCOGNITA

Για να μην γίνει ο κόσμος μας "άγνωστη Γή", ας κάνουμε μια προσπάθεια να εξασφαλίσουμε την επιβίωση του είδους μας χωρίς αυτό να γίνεται σε βάρος ολόκληρου του Πλανήτη.

Είναι μια μικρή, ελάχιστη ανάρτηση για το περιβάλλον, συμμετοχή στην κίνηση Save the Earth του φίλου και γείτονα Brainwaves. Γιατρέ μου εύχομαι καλό ταξίδι, και να τα βρείς όλα δεξιά (όχι Δεξιά χαχαχα) στην μακρινή Σουηδία. Πολλά φιλιά και θα τα λέμε από msn.

Το τραγούδι των ΑΒΒΑ που θα ακούσεις δίπλα αν κάνεις κλίκ στο πικ-απ, δεν έχω ιδέα τι λέει άλλα μου φάνηκε χαρούμενο και άρα ταιριαστό για να ευχηθώ καλό δρόμο.

ΕΧΩ ΜΙΑΝ ΥΠΟΨΙΑ...

...πως δεν θέλετε να σας ξαναμιλήσω για ποδόσφαιρο. Κάνω λάθος??

Αν εξαιρέσουμε το "μην μας τα σπάς με το ποδόσφαιρο" βλέπω πως το φίλαθλο (λέμε τώρα) κοινό γουστάρει να δεί Στέλλα Μπέζ στον πάγκο του Παναθηναϊκού ως προπονήτρια ή ως σφουγγαρίστρα (με όποια έννοια θέλετε αυτό το τελευταίο).

Από την άλλη ο Πατέρας Εφραίμ και ο Σύζυγος Μάρας πήραν ακριβώς τα ίδια ποσοστά!!!! Καλά ούτε για ξεκάρφωμα ρε παιδιά μια διαφοροποίηση??

Τέλος αυτοί που διαμόρφωσαν το 4% ψηφίζοντας για καλύτερο προπονητή τον Θλιμμένο Πρίγκιπα Μπάγιεβιτσ, να παρουσιαστούν την Δευτέρα με τους κηδεμόνες και την απολογία τους.

Πέρα από την πλάκα, ας γίνει ένας καλός αγώνας χωρίς εντάσεις και παρατράγουδα, ας κερδίσει ο καλύτερος, (δηλαδή εμείς), και αυτά τα ολίγα. Πολλά φιλιά σε όλους καλό σαββατόβραδο.

___________________________________________________________________

Και επειδή δεν είμαι και σε top διάθεση (οι φιλενάδοι να σταματήσουν τα χάχανα παρακαλώ), σας αφήνω με μερικές ακόμη ερμηνείες της άριας της Ελισάβετ (όχι της Κυρίας Ελισάβετ Soula), έτσι για να ανέβει το κέφι και η διάθεση.

Birgit Nilsson sings Elisabeth's aria from Wagner's Tannhauser. From a 1964 TV broadcast. (ελπίζω προς αποκατάσταση του ειδώλου)

Kirsten Flagstad radio broadcast 1936
(συνοδεία πιάνου)

Leonie Rysanek Vienna State Opera, 1979
(για τον φίλο Ντέμη που η ομάδα του δεν τα κατάφερε και πάλι σήμερα και επειδή μου πρότεινε αυτή την ερμηνία). εδώ έχουμε και κατά την γνώμη μου την καλύτερη απόδοση της μουσικής του Βάγκνερ από όσες ακούσαμε στα βίδεα άλλα μπορεί να κάνω και λάθος μουσικός δεν είμαι.

Τελευταίο update για σήμερα το υπόσχομαι, αλλά μόλις το άκουσα και πολύ με άρεσε. Η ίδια άρια από την Deborah Voigt και την ορχήστρα της Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης.

ΤΑ ΗΣΥΧΑ ΒΡΑΔΙΑ

Μετά τις ατελείωτες κραιπάλες των 15 τελευταίων ημερών, μια βραδιά ήρεμη, ήσυχη στην εκτός χρόνου ζεστή ακόμα Αθήνα.

Στο Θέατρο Βαφείο για την παράσταση "Η Συνοδός".

Προσφορά του Μυστήριου φίλου, της σουπιέρας της γιαγιάς του provatou που για 2η φορά από σπόντα με ευνοεί, και του καλού φίλου Πάυλου The Dot man που μοιράστηκε μαζί μου την πρόσκληση που είχε κερδίσει.

Μια πολύ καλή παράσταση σε έναν όμορφο χώρο (θέλω το τραπέζι που έχει στο υπόγειο τώρα) πρώην βαφείο (απ' όπου και το όνομα του θεάτρου), 2 βήματα από το Blue Train (έλα που δεν ξέρεις που είναι αυτό), και μετά χαλαρό ποτάκι στο προαναφερθέν μαγαζί με 2 φιλαράκια από την μπλογκογειτονιά.

Τέλεια σας λέω!!!

Για την παράσταση έχει γράψει πολύ όμορφα την κριτική του ο Μυστήριος οπότε εγώ δεν έχω να προσθέσω κάτι παραπάνω. Λεπτομέρειες βλέπετε επίσης στο λίκ του μικρού φουαγιέ.

Και πάλι ευχαριστώ πολύ τους 2 Παύλους για την πρόσκληση και την παρέα.

Αυτά τα σύντομα και ολίγα από μένα, φεύγω για να παραστώ στην βράβευση των 4 Χουακίνων για το καλύτερο μαθητικό μπλόγκ. Και εις ανώτερα guys!!!

___________________________________________________________________________

Υ.Γ: Και επειδή ο Παύλος ενθουσιάστηκε με το "σάουντρακ" της παράστασης σας βάζω βίδεα από τις άριες που ακούγονται στην διάρκεια του έργου. Και πάλι ντροπ ον γιού Παύλο Τελίτσα μαν που έκανες σαν να μην τις έχεις ξανακούσει ποτέ πριν, ενώ τις έχω βάλει τόσες φορές στο μπλόγκ μου. Τελικά μόνος μου τα βλέπω τα βίδεα όπερας έτσι δεν είναι???

BIRGIT NILSON Τόκυο 1969 "Dich teure Halle" [Από την όπερα Τανχόιζερ του Βάγκνερ]

JESSYE NORMAN Carnegie Hall Centennial Gala, 1991 "Dich teure Halle" [Από την όπερα Τανχόιζερ του Βάγκνερ]

MARIA CALLAS "Vissi d'arte" [από την όπερα Τόσκα του Πουτσίνι]

ANNA NETREBKO Salzbourg 2005 "E strano" [Από την όπερα του Βέρτνι, Η Τραβιάτα]

ANNA NETREBKO St. Petersburg, Mariinsky Theatre, June 2003 "Adio del pasato" [Από την όπερα του Βέρτνι, Η Τραβιάτα]

Ελπίζω Παύλο να μην ξέχασα κάτι. Το ρώσικο παίζει στο μπλόκ του Μυστήριου. Κατι μου λέει πως μιλόντας για την όπερα την έκαψα την παράσταση, ελπίζω όμως όχι.

ΚΑΛΟ ΠΟΥ-ΣΟΥ-ΚΟΥ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ.

ΤΩΡΑ ΕΞΗΓΟΥΝΤΑΙ ΟΛΑ!!!!

Εμ βέβαια!!! Τώρα εξηγούνται όλα!!!

Ο άνθρωπος δεν είναι προπονητής, είναι τεντάς!!!

Ουστ λοιπόν κι εσύ, γιατί έχουμε και δουλειές να κάνουμε.


Και όχι, ο Θεός δεν μπορεί να σε βοηθήσει όταν είσαι εντελώς άσχετος. Οπότε σταμάτα να κοιτάζεις ψηλά, γιατί θα φάς καμιά ροχάλα στο μάτι και μετά θα λές πως είμαστε και κάφροι.

Υ.Γ: Και σταματήστε να λέτε πίπες περί Μπάγιεβιτς (tovene592 σε σένα μιλάω).
Έλεος!!! Όλοι θα τον πάρουμε αυτόν???

Υ.Γ: ρίξτε και μια ψήφο στην έρευνα επάνω. Μπορείτε κι εσείς να κάνετε την διαφορά
___________________________________________

ΚΑΛΟ ΣΟΥ-ΚΟΥ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΟΡΑ!!!!

ΟΚΝΗΡΙΑ

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ 7 ΘΑΝΑΣΙΜΩΝ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΩΝ

ΟΚΝΗΡΙΑ
A story from the Toymaker's Diary
Hosted by mahler76


Για τον ΦΘΟΝΟ διαβάστε εδώ
Ο greecerella φιλοξενεί τη ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ
Ο Leviathan φιλοξενεί την ΠΛΕΟΝΕΞΙΑ
Η naya's nightmares φιλοξενεί την ΛΑΓΝΕΙΑ
Η One happy dot φιλοξενεί τη ΛΑΙΜΑΡΓΙΑ

Αφού διαβάσετε τις ιστορίες για τα 6 αυτά Θανάσιμα Αμαρτήματα, διαβάστε την ΟΡΓΗ που κλείνει τον κύκλο των 7 Θανάσιμων Αμαρτημάτων σε ένα φινάλε που συνδυάζει όλες τις ιστορίες.



Ο Κώστας ήταν ιδιοκτήτης ενός από τα μεγαλύτερα και πολυτελέστερα εστιατόρια της πόλης. Εκείνο το βράδυ το εστιατόριο ήταν κλειστό για τον κόσμο… το είχε νοικιάσει για ένα βράδυ ένας επιχειρηματίας που θα έκανε το τραπέζι στη νέα του κατάκτηση… ανδρική κατάκτηση… (ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ)

Ο Κώστας είχε κληρονομήσει το εστιατόριο από τον πατέρα του και δε διακρινόταν για τη εργατικότητα του…

Αργά εκείνο το βράδυ…


Οι υπάλληλοι είχαν τελειώσει το καθάρισμα… Ο επιχειρηματίας είχε φύγει ικανοποιημένος…

Ο Κώστας καθόταν και παρακολουθούσε… το μόνο που έκανε ήταν να δίνει εντολές… καμία άλλη συμμετοχή πέρα από αυτό… και η συμπεριφορά του δεν ήταν πάντα η καλύτερη…

Ο νεαρός που συνόδευε τον επιχειρηματία κάτι του θύμιζε… αλλά δε θυμόταν τι… κάπου τον είχε συναντήσει… Είχε μάθει από το προσωπικό πως είναι μοντέλο αλλά δε θυμόταν να τον έχει δει σε κανένα εξώφυλλο, σε καμιά φωτογράφηση…

Τώρα ήθελε μόνο να επιστρέψει στο σπίτι του… να βάλει ένα ποτήρι ουίσκι και να βυθιστεί στην νέα του δερμάτινη πολυθρόνα που είχε έρθει εκείνο το απόγευμα.

Δεν είχε προλάβει να τη χρησιμοποιήσει ακόμα, αφού οι μεταφορείς έφτασαν την ώρα που εκείνος έφευγε για το εστιατόριο…

Κλείδωσε το εστιατόριο και επέστρεψε σπίτι του…


Επέστρεψε σπίτι του βαριεστημένος…

Έκανε ένα μπάνιο και έβαλε ένα ποτήρι ουίσκι… Κυκλοφορούσε γυμνός παρά το γεγονός ότι ήταν χειμώνας…

Άναψε τσιγάρο και κάθισε στη βαριά δερμάτινη πολυθρόνα του.


Μισή ώρα μετά τον είχε πάρει ο ύπνος…


Ξύπνησε μέσα στη νύχτα… «Θα πρέπει να με πήρε ο ύπνος» σκέφτηκε… «Καλύτερα να πάω στο κρεβάτι»…

Κοίταξε το σώμα του… είχε γεμίσει περίεργα εκζέματα…

Έκανε να σηκωθεί από την πολυθρόνα αλλά δεν τα κατάφερε…

Προσπάθησε ξανά…

«Τι στο καλό»… ψιθύρισε…

Τότε συνειδητοποίησε με τρόμο πως κομμάτια από το δέρμα του είχαν αρχίσει να πέφτουν… δεν μπορούσε να καταλάβει τι συνέβαινε…

Το τηλέφωνο ήταν μακριά και δεν μπορούσε να μετακινηθεί από την πολυθρόνα… ένιωθε τόσο αδύναμος…

Τον έπιασε πανικός…

Ούρλιαξε…


Έπρεπε να σηκωθεί… έπρεπε να φτάσει στο τηλέφωνο…

Έβαλε όλη του τη δύναμη… καθώς σηκωνόταν είδε και άλλα κομμάτια από το δέρμα του να πέφτουν…


Έκανε να περπατήσει… Το σώμα του έλιωνε… Μαζί με το δέρμα τώρα έπεφταν και κομμάτια σάρκας…

Το δεξί του χέρι αποκολλήθηκε και βρέθηκε στο πάτωμα…

Εκζέματα έκανα την εμφάνιση τους και στο πρόσωπο του…το οποίο το ένιωσε να καίγεται…

Οι κραυγές του ακούστηκαν σε όλη την οικοδομή…



Έκανε μερικά βήματα. Κατέρρευσε… τα πόδια του διαλύθηκαν… Έμεινε ένας ανθρώπινος κορμός που σερνόταν βάζοντας όση δύναμη του απέμενε στο αριστερό του χέρι…


Φτάνοντας στο τηλέφωνο, αποκολλήθηκε και το αριστερό του χέρι…

Ξεψύχησε…

ΤΕΛΟΣ

___________________________________________________________________-

Αγαπημένε Παιχνιδοποιέ, αγαπημένε φίλε σου εύχομαι τα καλύτερα για τα γενέθλιά σου. Με υγεία και ανθρώπους δίπλα σου που θα σε αγαπούν. Πολλά πολλά φιλιά γλυκό αγόρι.