[τα 2 προσεχώς-γιατί έχω και πρόγραμμα όχι μαλακίες]
Στην μουσική μας σήμερα η Μαρία Κάλλας στο φινάλε της όπερας Medea του Luigi Cherubini, (Dallas 1958). Γιατί σήμερα είμαι σε πολύ "δραματική διάθεση" χαχαχα. Καλό βράδυ σε όλους σας. ΘΑ έχουμε μιαν υπέροχη βδομάδα.
Τι θα μπορούσε να δει απο αρχιτεκτονικής άποψης κάποιος στο Πέραμα σήμερα? Λιμενικές εγκαταστάσεις και ναυπηγεία; δεξαμενές πετρελαίου; πολυκατοικίες; Βασικά όλα τα παραπάνω, και επιπροσθέτως μια δίκαιη νομίζω υποψηφιότητα για Χρυσό Τούβλο 2012. (πατήστε το λίνκ να δείτε τους υπολοίπους υποψηφίους).
Κίονες (Τοσκανικού ρυθμού μάλιστα), μπαλούστρα διακοσμητικά φουρούσια, μια γυψοθύελλα βρε αδερφέ, πράγματα που βέβαια έχουμε δεί σε πλείστες άλλες νεοκακόγουστες οικοδομές.
[έξτρα προσοχή στο fail του ξύλινου στεγάστρου της ταράτσας τύπου στάνη που τόσο αρμονικά δένει με το υπόλοιπο κατασκεύασμα]
'Όμως το στοιχείο που κάνει την διαφορά είναι η μνημειώδης είσοδος με τα 2 αγάλματα Νικών (να υποθέσω) έτοιμες να δαφνοστεφανωνόσουν τον ηρωικό περαστικό που καταφέρνει να κρατήσει τα γέλια του βλέποντας το αριστούργημα αυτό.
Με την υποψία πως και το εσωτερικό της οικίας θα είναι παρομοίως μια ωδή στο κάλος, σας αφήνω και σας καληνυχτίζω.
Στην μουσική μας και σήμερα η Connie Francis στο υπέροχο Don't break the heart that loves you γιατί πως να το κάνουμε, με τόσο κιονόκρανο και αέτωμα η διάθεση δεν μπορεί παρά να παραμένει κλασική. Ένα υπέροχο βράδυ σε όλους σας.
Στην μουσική μας σήμερα η Connie Francis στο τραγούδι "The impossible dream" που μόλις πριν λίγο ανακάλυψα εδώ. Γιατί τελικά το να μπορείς να ονειρεύεσαι στις μέρες μας είναι τόσο όμορφα vintage. Αφιερωμένο σε όλους τους ονειροπόλους εκεί έξω. Καλή σας μέρα, και καλό μήνα :)
To dream
the impossible dream
To fight
the unbeatable foe
To bear
with unbearable sorrow
To run
where the brave dare not go
To right
the unrightable wrong
To love
pure and chaste from afar
And to try when
your arms are too weary
To reach
the unreachable star
Well this is my
quest, to follow that star
No matter
how hopeless, no matter how far
To fight
for the right without question or pause
To be
willing to march into hell for a heavenly cause
And I know
if I'll only be true to this glorious quest
That my
heart will lie peaceful and calm when I'm laid to my rest
but the very next day την έδωσα σε άλλον περισσότερο
ηλιοκαμένο και με καλύτερη κορμάρα από την δικιά σου. Και που να σφίξουν οι
ζέστες δηλαδή...
Η εξεταστική τελείωσε, τα μαθήματα τα σοβαρά θα τα δώσουμε
τον Σεπτέμβριο γιατί δεν προλαβαίναμε τώρα, κοινώς μαύρο καλοκαίρι και αυτό του
2012. Δεν το βάζω πάντως κάτω και έτσι σήμερα αποφάσισα να περάσω μια βόλτα από
το ραδιομέγαρο του Sin Radio για να καφριλιάσω στην τελευταία εκπομπή του
Παύλου του Λουστράκου περίπου στις 9 το βράδυ (αν έχω τελειώσει την μασαμπούκα
μέχρι τότε). Σχόλια, μουσικές παραγγελιές, κράξιμο, στο μπλόγκ του
Λουστράκου.
Καλό Που-Σου-Κού σε όλους σας παίδες. Πολλά φιλιά και ελπίζω
να τα πούμε το βράδυ :)
Στην μουσική μας σήμερα οι Erasure με το Love to hate you
Βασικά οι παρακάτω ταινιάρες είναι παντός καιρού, αλλά κακά τα ψέματα το καλοκαιράκι που έχουμε και χρόνο περισσότερο και μας έχει βαρέσει και ο ήλιος, τι καλύτερο από μια ταινία βασισμένη σε έξυπνο σενάριο, πρωτοποριακή σκηνοθεσία και στιβαρές ερμηνείες;
Χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση, ορίστε μερικές επιλογές που αξίζουν τον κόπο και τον χρόνο να τις κατεβάσετε.
Μισή άνθρωπος, μισή βαμπίρ (αλίμονο άλλωστε) πολεμάει τους Ναζί με τα σπαθιά της ή τους ξύλινους πλάστες της κουζίνας της, και θα έκανε τα πάντα για την δικαιοσύνη στον κόσμο ή απλά για ένα τεράστιο σάντουιτς.
Ένας γιγαντιαίος κροκόδειλας, ένας ακόμα ποιο γιγαντιαίος καρχαρίας και στην μέση η απελπισμένη ανθρωπότητα να προσπαθεί να επιβιώσει από τα κτήνη, ή απλά από την φαντασία των παραγωγών.
Η αφίσα, αλλά και το τρέιλερ τα λένε όλα. (κάπου έχει κάνει πόστ και ο Randy για αυτό το αριστούργημα αλλά δεν θυμάμαι που).
Και αφού έκανα το χρέος μου να σας ενημερώσω για αυτά τα καλλιτεχνικά διαμάντια, πάω να κάνω ένα ακόμα ντούζ γιατί δεν παλεύεται σήμερα η κατάσταση. Καλό βράδυ σε όλους σας παίδες. ΘΑ έχουμε μιαν υπέροχη βδομάδα...καλέ ποιον κοροϊδεύω; μια γαμημένα ζεστή βδομάδα θα έχουμε.
Λίγα λεπτά πρίν, έπεσε το βλέμμα μου στο πόστ της αγαπημένης μας γεροντοκόρης Hitori Tana, με τίτλο Και αυτό το καλοκαίρι. Εν συντομία σε αυτό, η αιωνία κόρη κλαίγεται για το γεγονός πως θα περάσει άλλο ένα καλοκαίρι χωρίς άντρα και θα πάει διακοπές με την μάνα της και μια χοντρή θειά της. Και επειδή είχα πολλά να της γράψω αποφάσισα να το κάνω με την μορφή ανοιχτής επιστολής μπας και την συνετίσω.
Νίκαια 25 Ιουνίου 2012
Αγαπημένη μου Hitori Tana
Υπέπεσε στην αντίληψή μου το υπαρξιακό δράμα που βιώνεις, και επειδή αν και δεν γνωριζόμαστε σε νοιώθω ως αδερφή ψυχή, έχω να σου πώ τα ακόλουθα.
Μία φορά αν πάς με άντρα διακοπές θα γίνεις μετά λεσβία. Να τον
έχεις συνέχεια "γυναίκα αυτό, γυναίκα το άλλο", να κυκλοφορεί με το
σώβρακο και την φανέλα-που μετά βίας θα συγκρατεί την κοιλούμπα-στο δωμάτιο και
οι μύγες να κάνουν πάρτι στις πατούσες του. Να πηγαίνετε για φαγητό και
καλοκαιριάτικο να τρώει όλο το κρεμμύδι από την χωριάτικη σαλάτα (που Jesus
όλοι ξέρουμε πως είναι απλά για ντεκόρ όχι για να το τρώμε με θερμοκρασία 42 βαθμούς υπό
σκιά) και μετά να το ιδρώνει την υπόλοιπη μέρα-διότι "άσε μας
ρε γυναίκα που θα κάνω πάλι μπάνιο, έκανα πριν φύγουμε από την Αθήνα".
Όσο
για διασκέδαση τι να σου πώ. Όλο και κάποιο μαλακωκάναλο σε καφετέρια θα παίζει
ποδόσφαιρο από το περιφερειακό πρωτάθλημα του Σάο Πάολο και θα θέλει να το δεί.
κι εσύ θα ξεροσταλιάζεις μόνη σαν το πεπόνι δίπλα του όσο θα κατεβάζει μπύρες
και θα ρεύεται/πέρδεται (αν είσαι άτυχη να έχει τσιμπήσει και κάνα σουβλάκι με
το γύρο του θανάτου όσο βλέπει τον αγώνα).
Και κάπως έτσι θα έχεις σπαταλήσει τις διακοπές σου, τα
φράγκα σου, τα νιάτα σου (λέμε τώρα) και όχι σ’αγαπώ δεν θα ακούσεις στο
Αυγουστιάτικο φεγγάρι, ούτε ένα «στάσου μύγδαλα».
Πάνε λοιπόν όπως και κάθε χρόνο διακοπές με την μανούλα και την θεία Τασούλα και άσε τις υπόλοιπες να χαραμίσουν και αυτό το καλοκαίρι τους με το να ονειρεύονται ηλιοβασιλέματα με τον Λάκη Κομνηνό ή έστω τον Νίκο Οικονομόπουλο.
Αληθινά δικός σου
Mahler76
Υ.Γ: Και μην ακούσεις τις πλανεύτρες που θα σου πουν πως άλλο ο γκόμενος και άλλο ο σύζυγος, διότι αγάπη μου όλα τα γουρούνια ίδια είναι. Το πολύ πολύ αντί πριν από κάθε του απαίτηση να ακούς "γυναίκααααα" να ακούς "μωρό μου".
Στην μουσική μας σήμερα το άσμα Je suis Bossu από τα Ημισκούμπρια, featuring Φοίβος Δεληβοριάς. Διότι κανένα καλοκαίρι δεν είναι όπως στις ταινίες με την Ναθαναήλ.
Περνώντας από τα διαδικτυακά λημέρια-προσπαθώντας να σκοτώσω τον χρόνο μου μέχρι την ανακοίνωση της σύνθεσης της νέας κυβέρνησης (λέμε τώρα), έπεσα σε ένα μπλογκοπαίχνιδο που σκέφτηκε ο turigr και είπα να παίξω μία.
Λοιπόν οι κανόνες απλοί και ξάστεροι. Τσεκάρετε την ημερομηνία γέννησής σας (την πραγματική σας βλέπω), και μετά πάτε στις ακόλουθες σελίδες με όλα τα τραγούδια που έγιναν νούμερο 1 στο Ηνωμένο Βασίλειο ή στις Η.Π.Α. Στην συνέχεια κάνετε πόστ τα 2 τραγούδια και αφήνετε τους αναγνώστες σας να γελάσουν με τις μουσικές συμπτώσεις ή απλά με την ηλικία σας.
Εγώ λοιπόν γεννήθηκα 30 Σεπτεμβρίου του 76 και άρα σύμφωνα με τις λίστες, στον αστερισμό των ABBAκαι του Dancing Queenως προς το Η.Β.
Ένα πραγματικό παιδί της DISCO (ή έστω της funk για τους σκληροπυρηνικούς), για να δικαιολογήσω και τον τίτλο του πόστ.
Φυσικά μπορούν να παίξουν όλοι, αλλά θα καλέσω για το καλό την κουμπαρούλα μου Αθηνά, την συντρόφισσα στο ράφι και παγκοσμίως διάσημη γεροντοκόρη Hitori Tana, την φιλενάδα Όναρ (κι ας μην έπαιξα στο δικό της παιχνίδι), την αγαπημένη Kat και όλους τους παραγωγούς και ακροατές του Sin Radio με τους οποίους περνάμε τόσο όμορφες μουσικές βραδιές.
Καλό βράδυ από εμένα και άντε αύριο να έχουμε κυβέρνηση να σωθεί ο τόπος χαχαχαχα.
