416-415 π.Χ./2009 μ.Χ.

Εκεί, στα μέσα του Πελοποννησιακού πολέμου στα 416-415 π.Χ. οι Αθηναίοι αποφασίζουν να εξολοθρεύσουν τους κατοίκους της Μήλου (σφάζοντας όλους τους ενήλικες άνδρες και πουλώντας τις γυναίκες και τα παιδιά ως δούλους) στηρίζοντας την απόφασή τους στην πιο ελεεινή και απροκάλυπτη εκδήλωση κυνισμού...

Μήλιοι: Αλλά πώς είναι δυνατόν να είναι εξ ίσου συμφέρον για εμάς να γίνομε δούλοι, και συγχρόνως να είναι δικό σας συμφέρον να γίνετε κυρίαρχοί μας;
Αθηναίοι: Διότι σας παρέχεται η ευκαιρία να υποταχθείτε, αποφεύγοντας τα έσχατα δεινά, εμείς δε, θα ωφεληθούμε μη καταστρέφοντάς σας.
Μήλιοι: Ώστε, δεν θα μας δεχθείτε να είμεθα φίλοι σας και όχι εχθροί σας, αλλά να διατηρήσομε την ειρήνη και την ουδετερότητά μας;
Αθηναίοι: Όχι. Γιατί η έχθρα σας μας βλάπτει πολύ λιγότερο από τη φιλία σας. Και τούτο διότι εις τα όμματα των υπηκόων μας, η φιλία σας θα είναι τεκμήριο αδυναμίας, ενώ το μίσος σας θα είναι τεκμήριο ότι είμαστε ισχυροί.

ΘΟΥΚΥΔΊΔΗΣ ΒΙΒΛΙΟ Ε' 92-95
(για το πλήρες κείμενο δείτε εδώ)

Για να μήν ξεχνάμε πως οι ίδιοι άνθρωποι που "δίδαξαν" δημοκρατία και πολιτισμό στην ανθρωπότητα είναι οι ίδιοι που "δίδαξαν" τακτικές γενοκτονίας και "εθνοκάθαρσης" πολύ πρίν τους Ισραηλινούς, τους Γερμανούς, τους Βρετανούς, τους Ρωμαίους...

Για να μην ξεχνάμε, πως ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή είναι δυστυχώς εφεύρημα των φιλοσόφων και των ρομαντικών ποιητών...

Για να μην ξεχνάμε, πως δεν είναι ο πόλεμος που σκληραίνει τις ψυχές των ανθρώπων αλλά η σκληρότητα των ψυχών μας που κάνει τον πόλεμο τόσο φρικτό και ας προσπαθούμε να κρυφτούμε πίσω από το αραχνοΰφαντο πέπλο του πολιτισμού μας..

Παρ' όλα αυτά, θα τολμήσω να υποστηρίξω πως ΘΑ έχουμε μια καλή χρονιά, αν προσπαθήσουμε λίγο και δεν τα αφήσουμε όλα στην Τύχη.

Καλό μας βράδυ.

Σας αφήνω με το 2ο μέρος από την Ορχηστρική σουίτα αριθμός 3, έργο καταλόγου BWV 1068 του Johann Sebastian Bach (1685-1750) που μου θύμησε ο Μικρός Ναυτίλος σήμερα το πρωί, σε 3 διαφορετικές εκτελέσεις, η πρώτη με την μπαρόκ ορχήστρα του Ton Koopman, η δεύτερη απο την τρομπέτα του Sergei Nakariakov, και η τρίτη απο το Helsinki Flute Quartet σε μεταγραφή του Dmitry Varelas.
Στο πικ-απ δίπλα, (και ναι σε auto play),το ίδιο κομμάτι απο το φωνιτικό σύνολο, Ensemble Planeta(Classic Acappella Group).

Ton Koopman _ The Amsterdam Baroque Orchestra

Sergei Nakariakov

Helsinki Flute Quartet (D.Varelas, Y.Hyppenen, S.Hyvonen, A.Rikkonen) plays arrangement by D.Varelas of J.S.Bach Air from the Orchestral Suite

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΩΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ, ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΣΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ!!!

το χριστουγεννιάτικό μου δέντρο με τις υπέροχες μπάλες της Artanis
ο τίτλος του πόστ με την βοήθεια του μικρού γιατρού Antoine

Ναι φίλες και φίλοι. Πέρασε ένας χρόνος από την πρώτη εκείνη ανάρτηση.

Είχα σκοπό να κάνω ένα τρελό αφιέρωμα σε αυτούς τους 12 μήνες, για τις όμορφες και τις άσχημες στιγμές, για τους ανθρώπους που πέρασαν και κυρίως για αυτούς που τελικά έμειναν.

Είναι όμως πολλά, πάρα πολλά τα όσα βίωσα μέσα από εδώ και μέσω του μπλόγκ οπότε δεν θα μπώ στη διαδικασία να κάνω τελικά απολογισμό.

Απλά να ευχαριστήσω όλους σας για τα όσα μοιραστήκαμε από εδώ και τα δικά σας διαδικτυακά σπιτάκια, να ζητήσω συγνώμη από όποιον μπορεί να στενοχώρησα.

Καλά Χριστούγεννα σας εύχομαι, καλή χρονιά να μας έρθει, με υγεία πάνω από όλα και αγάπη.

KEEP WALKING, KEEP BLOGGING!!!!

και επειδή γενέθλια δεν έχει μόνο το μπλόγκ μου άλλα και ο μικρός Χριστούλης, σας αφήνω με 2 βίδεα από την άρια, "And who may abide" από το ορατόριο Μεσσίας του G.F. Handel.

Το πρώτο με την περισσότερο ακαδημαϊκή, κατά τη γνώμη, μου ερμηνεία της Emma Kirkby και το δεύτερο με την συναισθηματική γεμάτη αγωνία της Magdalena Kozena.

"And who may abide the day of his coming? And who shall stand when he appeareth? For he is like a refiner's fire"

στα deck δίπλα η Julie Andrews τραγουδάει το "I could have danced all night" από το musical "My Fair Lady", έτσι για να μην υπάρχει αμφιβολία πόσο καμένος είμαι...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΖΩΗ

Διότι σήμερα ξύπνησα με εντελώς trashy διάθεση...(οι φωτογραφίες δεν είναι δυστυχώς δικές μου, μου είχαν έρθει με μαιλ πρίν χρόνια).

ΘΑ έχουμε μια υπέροχη εβδομάδα!!!

AGITATO DA UN VENTO

Ταραγμένος από έναν και μόνο άνεμο, για να παραφράσω την άρια Agitata da due venti από την όπερα La Griselda του Antonio Vivaldi, και με διάθεση για ταξιδάκι μέχρι τα μαγευτικά Κύθηρα με συντροφιά παλίες αναμνήσεις αποτυπωμένες σε φίλμ (ναι το πρόλαβα το φίλμ).

Κάπου στο 2003 αν δεν κάνω λάθος,με καλή παρέα από 2 φιλαράκια και με το ομορφότερο φώς που έχω δεί ποτέ.

Πολλά φιλιά σε όλους. Αυτό ΘΑ είναι ένα υπέροχο Που-Σου-Κου.

Στο βίντεο, η Cecilia Bartoli "τα σπάει" στην άρια Agitata da due venti που σας ανέφερα και πρίν, διανθίζοντας ίσως υπερβολικά με φιοριτούρες και φωνητικούς εντυπωσιασμούς την αρχική σύνθεση του συνθέτη, όμως το καταδιασκεδάζει τόσο πολύ (κι εγώ μαζί της) που δεν μπορώ παρά να την λατρέψω.

ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΔΗΜΟΣΙΑ

Δημόσιος χώρος, υλικός ή άυλος, δεν είναι μόνον ο ελεύθερα προσβάσιμος αλλά και ο ελεύθερα χρησιμοποιούμενος (λέω εγώ, και όποιος θέλει μπορεί να διαφωνήσει φυσικά).

Χθές το μεσημέρι λοιπόν μία ομάδα Πολιτών χρησιμοποίησε την Κρατική Τηλεόραση με ειρηνικό τρόπο (αυτό το σημειώνω), ως "βήμα" για να προβάλει τις απόψεις της, τις απόψεις μας αν θέλετε, καθιστώντας για πρώτη φορά την Κρατική τηλεοπτική συχνότητα πραγματικά ΔΗΜΟΣΙΑ.

Ένα μεγάλο μπράβο, και εύχομαι σε ανάλογη συνέχεια και στο μέλλον. Για το συμβάν ενημερώθηκα από εδώ, (απ' όπου και η φωτγραφία), και το βίδεο το τζούρνεψα από την art-em-is-free. (μόλις είδα πως το βίδεο το έχει ανεβάσει και η ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΗ, τώρα παίδες, ποιος πρώτος ποιός δεύτερος δεν ξέρω).

Στο πικ-απ, ακούμε το allegro από το concerto grosso no. 11 in D minor του Antonio Vivaldi στην (είμαι σίγουρος κατά πολλούς) "βέβηλη" μεταγραφή για ορχήστρα του Leopold Stokowski από το παρακάτω cd.

Καλημέρα σε όλους και πολλά φιλιά.

BRAZIL

Brazil, where hearts were entertaining june
We stood beneath an amber moon
And softly murmured "someday soon"
We kissed and clung together

Then, tomorrow was another day
The morning found me miles away
With still a million things to say
Now, when twilight dims the sky above
Recalling thrills of our love
There’s one thing I’m certain of
Return I will to old brazil

[Gazi, Dec.2008]

Η ΦΑΡΣΑ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΓΟΥΟΛΓΟΡΘ

Φάρσα ή δράμα?

Σχόλιο για τις κοινωνίες μας, για εμάς τους ίδιους που ζούμε σε γυάλινους ασφαλείς κόσμους και που θα προτιμούσαμε όταν το γυαλί σπάσει να πάρουμε τα κομμάτια του και να κοπούμε παρά να δούμε τι υπάρχει έξω από αυτό?

Σχόλιο πάνω στις "περιφράξεις" με τις οποίες ορίζουμε τις ζωές μας για να τις προστατεύσουμε, φύλακες και φυλακισμένοι ταυτόχρονα?

Αυτά είναι μάλλον τα δικά μου αυθαίρετα συμπεράσματα ,καθώς δεν έχω διαβάσει σχόλια του ιδίου του συγγραφέα.

Αυτό όμως που σίγουρα καταφέρνουν να κάνουν οι τέσσερις ερμηνευτές υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση του Έκτορα Λυγίζου, είναι μέσα από το κείμενο του Έντα Γουόλς να μας βάλουν σε διαδικασία σκέψης.

Και μόνο για αυτό θα την θεωρήσω την καλύτερη φετινή παραγωγή (από τις λίγες που έχω δεί ως τώρα).

Για περισσότερες πληροφορίες κάντε κλίκ εδώ και εδώ.

Καλό βράδυ σε όλους, με συντροφιά την μαγευτική (κατά την γνώμη μου) φωνή του Philippe Jaroussky στο Alto Giove από την όπερα Polifemo του Nicola Porpora (1686-1768), που ακούγαμε τις τελευταίες μέρες σε ορχηστρική εκτέλεση από το σύνολο LES TALENS LYRIQUES και την μουσική διεύθυνση του Christophe Rousset από το soundtrack της ταινίας Farinelli il castrato.

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΣ

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΣ στις ευχές των φίλων για την ονομαστική μου εορτή

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΣ στην περίεργη θαλπωρή της οικειότητας ενός μπάρ

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΣ στην ανάγκη μου να προλάβω να κάνω όσα δεν τόλμησα ως τώρα

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΣ στις γνώριμες για εμένα μουσικές

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΣ στην δικιά μου "Φάρσα της οδού Γουόλγορθ" όσο η χώρα φλέγεται, αγωνιά και οργίζεται

ευχή δεν έχει για καλή εβδομάδα

θα δούμε πως θα κάτσει.

αυτά για σήμερα