ΠΑΝΤΑ ΤΕΤΟΙΑ

Κέφι, γλέντι χορός από τον περιοδεύοντα θίασο του Θείου Socrates στο βουκολικό κωμειδύλλιο «Ο Ο.Σ.Φ.Π. στην Ευρώπη», έργο σε 2 πράξεις για κυπριακή λύρα, και ορχήστρα μπουζουκιών.

Μήπως, λέω μήπως από του χρόνου να κάνουν έδρα τους το Δελφινάριο αντί το Γ.Καραϊσκάκης???


Αυτά τα ολίγα, από εμένα, καλό πρωτάθλημα να έχουμε χωρίς εντάσεις και αδικαιολόγητα πάθη (πως τολμάω και το λέω αυτό μετά τα όσα έγραψα από πάνω…) και ας χαρούμε όλοι σαν γνήσιοι φίλαθλοι την κατάκτηση του Ντάμπλ (όχι μπέργκερ σκέτο Ντάμπλ) από την ΕυρωΠανάθα των επιτυχιών.

Και μην ξεχνάτε, σας αγαπώ.

LAST NIGHT I DREAMT THAT SOMEBODY LOVED ME (UPDATED)

Καλημέρα παίδες
Ναι είπα να κάνω μια καινούρια ανάρτηση πρίν η έναρξη της εξεταστικής σε μια βδομάδα με απομακρύνει ξανά από το μπλόγκ μου.

Πρωτίστως να σας ευχαριστήσω όλους από τα βάθη της καρδιάς μου για τα μηνύματά σας στο προηγούμενο πόστ. Συγνώμη που δεν βρήκα τον χρόνο να απαντήσω σε καθέναν σας ξεχωριστά. Το θέμα υγείας που σας ανέφερα έχει πάρει την ιατρική οδό και ελπίζουμε για το καλύτερο διότι πάνω από όλα είμαστε φύσει αισιόδοξοι άνθρωποι.

Όσο για το διάβασμα, αυτό δεν πάει όπως θα ήθελα αλλά ελπίζω στις 29 Σεπτεμβρίου που παραδίδω το τελευταίο μάθημα να έχω ευχάριστα να σας πώ.

Για κάποιο λόγο δυσκολεύομαι να γράψω σήμερα. Δεν ξέρω από πού να αρχίσω, τι να γράψω...τελικά αν το αφήσεις σε αφήνει (το γράψιμο).

Χαίρομαι πάντως που αυτό τον καιρό που τον περνάω στην Αθήνα έχω πολλούς φίλους και γνωστούς που βγαίνουμε και τα λέμε και περνάμε καλά χωρίς κολλήματα, παρεξηγήσεις ή άλλες μαλακίες. Ελπίζω δε να συνεχίσουμε έτσι όμορφα και στο μέλλον.

Ολόκληρο το Σεπτέμβριο έχω εξεταστική η οποία τελειώνει μια μέρα πρίν τα γενέθλιά μου how cool is that??? (που θα έλεγε και ο φίλος Πρόβατος). Μετά το πόστ για την συμπλήρωση των 32 χρόνων μου (δεν το πιστεύω πως πλέον λέω αυτή την ηλικία), έλεγα να κάνω αλλαγές στο μπλόγκ τόσο στη θεματολογία του όσο και στην μορφή/σχεδίασή του. Όμως οργανωτικός πολύ δεν είμαι οπότε μάλλον θα το αφήσω στην τύχη του και πάλι και όπως βγει, άστε που δεν προβλέπω να έχω και χρόνο για αλλαγές στο layout…

Και επειδή δεν θέλω να αναφερθώ σε όσα με χάλασαν αυτές τις μέρες, θα αναφερθώ στα εντελώς χαζά. Δηλαδή στις 2 ταινίες με τις οποίες έχασα τον χρόνο μου 2 βράδια και με μόνο καλό το ότι δεν μου κόστισαν δραχμή.

THE X-FILES: I WANT TO FORGET
Δηλαδή πώς να κάνεις τον θεατή να πεθάνει από βαρεμάρα αλλά κανονικά όμως όχι αστεία. Μα καλά τι σκέφτονταν όταν έκαναν αυτή την ταινία??? Οκ τα dollars θα μου πείτε. Αλλά ρε παίδες δώστε και κάτι στο θεατή που επί 2 ώρες τον γαργαλούσε το δάχτυλό του να πατήσει το 16x στο fast forward και μετά να δεί το σήριαλ με τους Πυροσβέστες στο ΜEGA. Ανούσιοι διάλογοι, άθλιο σενάριο και ένας Μόλντερος και μια Σκάλι να βαριούνται την ζωή τους. Ντροπή απλά. Έτσι κι εγώ πνίγω τον «πόνο» μου στους τελευταίους κύκλους της σειράς που δεν είχα δει όταν παίζονταν στην τηλεόραση.

INDIANA JONES and the Kingdom of the Crystal Skull
Εδώ να δείτε τρικυμία εν κρανίο!!! Απίστευτο σενάριο, γεμάτο αναφορές στις παλαιότερες ταινίες, ουσιαστικά για μένα παρόδια των ταινιών αυτών. Με μία Καιτούλα Μπλάνσετ που μέχρι την μέση της ταινίας περιμέναμε με τον αδερφό μου να την δούμε για να καταλάβουμε πως τελικά ήταν η Ρωσίδα επιστήμονας, μεταφυσικός, καρατέκας, ξιφομάχος με την μαύρη καούκα!!! Έκλαψα τα λεφτά που δεν έδωσα αυτό έχω να πώ μόνο!!! Ναι οκ η ταινία είχε εφέ αλλά who fucking cares, δεν είμαστε 10 χρονών για να μασάμε μόνο με εφέ.

Λοιπόν, κάπου εδώ θα πρέπει να σας αφήσω διότι πρώτον δεν έχω πολύ χρόνο, δεύτερον δεν έχω καθόλου έμπνευση (αυτό είναι το πιο βαρετό πόστ ever όμως).

Πριν φύγω, να σας υπενθυμίσω πως στις 31 Αυγούστου έχουμε τρελή ιστορία από τον μέτρ του τρόμου Toymaker το Blogspot.com Infinity για τον εορτασμό των 12 μηνών ζωής του μπλόγκ του, στην οποία πρωταγωνιστούμε πολλά γνωστά μπλογκόπαιδα και έχουμε τον φρικιαστικό θάνατο που μας αξίζει μουχαχαχαχα.

Επίσης, την 1η του μήνα, και για να μας μπεί καλά, θα φιλοξενήσω το 3ο και τελευταίο μέρος του Ναού. Και για να γουστάρουμε σας έχω και τρέιλερ για το πόστ από τον ίδιο το συγγραφέα.

Αυτά προς το παρόν παιδάκια. Ελπίζω και εύχομαι να είσαστε όλοι πολύ πολύ καλά και μη μου στενοχωριέστε που τελειώνουν οι διακοπές, Christmas is only 4 months away!!!

_________________________________________________

Ah you bitch I thing I'm gonna cum!!!!

Χθες το βράδυ, πέρασα από την Κρύπτη του Toymaker για μια κινηματογραφική εμπειρία από τα βάθη του χρόνου. Η ταινία ονομάζεται The last house on the left σκηνοθεσίας Wes Craven. Είναι ένα θρίλερ του 1972 που προκάλεσε σόκ όταν προβλήθηκε και είναι ακόμη απαγορευμένη η προβολή του σε αρκετές χώρες. Για πιο λόγο??? Δείτε το απόσπασμα και θα καταλάβετε...

ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ...

Ένα θέμα υγείας ενός πολύ αγαπημένου μου ανθρώπου, που ελπίζουμε να μπορέσει να το ξεπεράσει, έθεσε ξανά το θέμα των προτεραιοτήτων.

Αυτή τη στιγμή νοιώθω πως πρέπει να αφοσιωθώ στον άνθρωπο αυτό, και στις σπουδές μου που έχω παρατήσει.

Κάνω λοιπόν ένα μικρό διάλειμμα από τον e-κόσμο για να κάνω αυτά που πρέπει. Δεν χάνομαι, τα τηλέφωνά μου και το μαιλ μου το έχετε και εννοείτε θα τα λέμε όπως τόσο καιρό και από κοντά.

Έχω ένα κείμενο γραμμένο για τις 2 τελευταίες παραστάσεις του Φεστιβάλ Αθηνών που όταν βρώ τη διάθεση θα το ανεβάσω κάποια στιγμή.

Πολλά φιλάκια σε όλους.

ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΑ ΠΡΩΙΝΑ...

...θα τα βρούμε ξανά, αγκαλιά στο κρεβάτι. Έτσι λέει η Πρωτοψάλτη και δεν έχω κανένα λόγο να την αμφισβητήσω.

Επειδή όμως αυτή την στιγμή δεν έχω κάποιον να το μοιραστώ αυτό το πρωινό, λέω να παίξω στο παιχνίδι που με κάλεσε ο φίλος Antoine, και ξεκίνησε το xeblogarisma. Το παιχνιδάκι είναι εύκολο και απλό. 10 ερωτησούλες και πρόσκληση 3-7 ατόμων για να παίξουν, α…και αναφορά του δημιουργού του παιχνιδιού, είναι όρος και αυτό.

Anyway, here we go!!!

1. ΣΕΞ
α) είμαι γυναίκα με προτίμηση στους άντρες
β) είμαι άντρας με προτίμηση στις γυναίκες
γ) είμαι γυναίκα με προτίμηση στις γυναίκες
δ) είμαι άντρας με προτίμηση στους άντρες
ε) είμαι απ΄όλα με προτίμηση σε όλα

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Β γιατί είμαι και μερακλής

2. HOBBY
α) μαγειρική - γυμναστήριο
β) μασάζ - ποδηλασία
γ) ταξίδια - τοξοβολία
δ) συναυλίες - κολύμπι
ε) μοντελισμός - βόλτες με το σκάφος

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Α για να καίω όσα τρώω, και να τρώω όσα καίω διατηρόντας το υπέροχο ολοστρόγγυλο κορμί μου.

3. ΤΕΧΝΗ
α) μουσική
β) χορός
γ) κινηματογράφος - θέατρο
δ) λογοτεχνία
ε) ζωγραφική - γλυπτική - αρχιτεκτονική

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όλα πλήν ίσως του χορού τον οποίο προσπαθώ να παρακολουθώ χωρίς να πολύ καταλαβαίνω.

4. ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ
α) αριστερά
β) κεντροαριστερά
γ) κεντροδεξιά
δ) δεξιά
ε) πάρ'το αλλιώς

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν τις βάζω σε ταμπέλες και δεν είναι καθαρόαιμα κάποια από όλες όμως πλέον θα επέλεγα το Α.

5. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ
α) μαθηματικά - γεωμετρία
β) χημεία - φυσική
γ) έκθεση και γλώσσα
δ) ιστορία - γεωγραφία
ε) θρησκευτικά και γυμναστική

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πραγματικά αγαπημένο μάθημα υπήρξε πάντα η Ιστορία. Η Γεωγραφία είναι το χειρώτερό μου, και η ερώτησή μου αν προ ετών αν έχει καθαρή θάλασσα στον Καρέα (που νόμιζα είναι παραλία) έχει μείνει θρυλική.


6. ΑΠΑΠΗΜΕΝΟ PET
α) γατάκι
β) σκυλάκι
γ) ψαράκι
δ) πουλάκι
ε) κροκοδειλάκι

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: ΓΑΤΟΥΛΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΣ

7. ΔΙΑΚΟΠΕΣ
α) στη θάλασσα
β) στο βουνό
γ) στη Μύκονο
δ) στη Γαύδο
ε) στην Αθήνα

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Με καλή παρέα οπουδήποτε.


8. ΧΡΩΜΑ
α) λευκό
β) κόκκινο
γ) μοβ
δ) μπλε
ε) μαύρο

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο συνδιασμός λευκού, κόκκινου και μαύρου (το οποίο οκ θεωρητικά δεν είναι χρώμα που λέει και ο Antoine.

9. ΣΗΜΕΙΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ
α) κρεβατοκάμαρα
β) κουζίνα
γ) τουαλέτα
δ) σαλόνι
ε) πατάρι

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κρεβατοκάμαρα για χουζούρι και ύπνο.

10. Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΧΕΣΗ ΜΟΥ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ
α) 7 ώρες
β) 7 ημέρες
γ) 7 μήνες
δ) πάνω από 7 χρόνια
ε) ε, όχι και 7 χρόνια.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Για πάντα, αυτό ψάχνω όσο θυμάμαι τον εαυτό μου (pathetic isn't it??)

Λοιπόν παίδες, τόσο απλό ήταν το παιχνιδάκι αυτό. Τώρα ποιους να καλέσω που οι μισοί έχετε πάει διακοπές??? Λοιπόν τυχαιροί-άτυχοι, είναι η Tulipa Nera, Μαριλένα (χαχα μόλις γύρισες από διακοπές και σε έχωσα), Μr.F, Coming Through, Ilive2loveme, Όναρ, Naya, Spy (που πήζει κι αυτός όπως κι εγώ στην Αθήνα), Hfaistionas, Οne happy dot, Mr Wintour.
Ουπς πολλά έβαλα...καλά δεν πειράζει. Παίδες εννοείτε πως παίζετε όσοι έχετε διάθεση και θέλετε, και όποτε θέλετε. Φυσικά μπορείτε να παίξετε και όσοι δεν προσκληθήκατε, ενδεικτικά είναι όλα.

Μετά από το σχόλιό του, διορθώνω την παράληψή μου και προσκαλώ και το φίλο P.O.V. of a G. να παίξει αφού αυτό δεν θα τον εμποδίσει με την διπλωματική του.
_______________________________________________________________
Υ.Γ. 1: Ο P.O.V. of a G. έχει όσα στοιχεία χρειάζεται και μας ευχαριστεί όλους για την συμμετοχή μας, οπότε το λίνκ στο παρακάτω πόστ δεν ισχύει πλέον.

HELP P.O.V. of a G.

Καλημέρα, καλημέρα σε όλους και καλό μήνα.
Σήμερα είμαι πάλι σε καλή διάθεση άνευ λόγου, και πολύ αισιόδοξος κ.λ.π...
Υποθέτω κάπως έτσι έρχεται το εγκεφαλικό (όπως είχε πεί και ένας φίλος μου παλιότερα)...

Anyway...είδα χτές την ανάρτηση του τρελού παιδιού από το Manchester, Help?Plz? και είπα να βοηθήσω κι εγώ αν γίνεται. Λοιπόν, ο P.O.V.ούλης κάνει πτυχιακή (να δώ εγώ πότε θα κάνω) και στα πλαίσια αυτής κάνει μια στατιστική έρευνα πάνω στην μουσική για την οποία χρειάζεται τη βοήθειά μας. Είναι μια μικρή έρευνα που δεν παίρνει παραπάνω από 5 λεπτά και μπορείτε να την κάνετε ακολουθώντας το παρακάτω λίνκ.

http://freeonlinesurveys.com/rendersurvey.asp?sid=yjhjxj3b6ba5eq7467672

Για περισσότερες πληροφορίες, πατήστε στο Help?Plz? που θα σας βγάλει στο μπλόγκ του μικρού μας φίλου. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων όλους.

P.OV.ούλη δεν σε ρώτησα για να κάνω αυτή την ανάρτηση αλλά ελπίζω να είναι οκ.
Το Help των Bananarama είναι έτσι γιατί κολάει με το θέμα.
Ο Philippe Jaroussky που παίζει στο πικ-απ δίπλα, είναι επειδή μου αρέσει πολύ πολύ και επειδή το μπλόγκ υποστηρίζει την πχιότητα.

Πολλα φιλάκια σε όλους σας παιδιά να είστε καλά :)


Υ.Γ: Ελπίζω να μπεί άπειρος κόσμος να συμμετάσχει στην έρευνα και να έχεις τόσα πολλά στοιχεία που να πήξει η μούνα σου όλο το καλοκαίρι να τα επεξεργάζεσαι και να βγάζεις συμπεράσματα. Τι νόμιζες από καλοσύνη το έκανα το πόστ? όχι βέβαια!!! Δεν θα είμαι ο μόνος που θα λιώνει στο διάβασμα όλο τον Αύγουστο. Μου χαχαχαχα (σατανικός γέλωτας).

Ο ΝΑΟΣ 2 (Μια ιστορία του Toymaker)

Ο ΝΑΟΣ 2
(The uncensored version)
Hosted by mahler
Ο εφιάλτης δεν έχει τελειώσει…
Η ιστορία είναι αυστηρώς ακατάλληλη για άτομα κάτω των 18

«Λένε πως όταν ο Πάπας εκδίωξε τους Ναΐτες οι οποίοι είχαν όμως διαφθαρεί και επιδίδονταν ακόμα και στο σοδομισμό , δέκα από αυτούς κατέφυγαν στο ναό Saint-Merri … Εκεί επικαλέστηκαν το Σατανά, μέσα σε χώρο ιερό, και τον προστάτη δαίμονα τους Baphomet… Ο Σατανάς με τη σειρά του τους έκανε αθάνατους και υπηρέτες του… και μέχρι σήμερα κυκλοφορούν ανάμεσα μας»

Ένα μήνα μετά από τα γεγονότα της πρώτης ιστορίας…

Είχε περάσει ένας μήνας και η Hélène δεν είχε δώσει κανένα σημείο ζωής. Η οικογένεια της είχε αναφέρει την εξαφάνιση της στην αστυνομία. Την υπόθεση είχε αναλάβει ο αστυνόμος Jean Basset. Η οικογένεια της Hélène τον ενημέρωσε για τις δραστηριότητες της. Ο αστυνόμος έδειξε ζωηρό ενδιαφέρον για την υπόθεση και τους υποσχέθηκε να κάνει ότι περνάει από το χέρι του.
Αφού ολοκλήρωσε την έρευνα του στο συγγενικό και φιλικό περιβάλλον και αφού οι έρευνες δεν είχαν οδηγήσει πουθενά, αποφάσισε να επισκεφτεί την εκκλησία Saint-Merri στο Παρίσι.

Εκκλησία Saint-Merri

Εκείνη τη μέρα δεν έλεγε να σταματήσει να βρέχει. Έφτασε στο ναό αλλά δεν μπήκε κατευθείαν μέσα. Στάθηκε για λίγο κάτω από την ομπρέλα του και άναψε ένα τσιγάρο. Χάζεψε τους δαίμονες που κυριαρχούσαν στις οξυκόρυφες απολήξεις του ναού…και τα περίπλοκα ανάγλυφα με σκηνές από την κόλαση… Πέταξε το τσιγάρο του, έκλεισε την ομπρέλα του και μπήκε μέσα. Στο εσωτερικό του ναού επικρατούσε ησυχία. Η συννεφιασμένη και βροχερή μέρα σε συνδυασμό με τα κεριά που άναβαν βοηθούσαν στο να δημιουργηθεί μια αρκετά μυστηριακή ατμόσφαιρα. Ο ναός έμοιαζε άδειος.
-Είναι κανείς εδώ;
Ο ιερέας του ναού έκανε την εμφάνιση του.
-Πως θα μπορούσα να σας βοηθήσω;
Ο αστυνόμος έδειξε το σήμα του και προχώρησε κατευθείαν στο θέμα που τον απασχολούσε. Έδειξε μια φωτογραφία της Hélène και ρώτησε τον ιερέα αν είχε δει την κοπέλα.
-Ναι, βέβαια… Την θυμάμαι, πολύ ευγενική κοπέλα. Μελετούσε την ιστορία του ναού. Πάει περίπου ένας μήνας που την είδα.
-Την έχετε ξαναδεί από τότε;
-Δυστυχώς όχι, λυπάμαι.
Ο αστυνόμος έδειχνε να μην πείθεται απόλυτα αλλά ευχαρίστησε τον ιερέα και έφυγε. Η βροχή έξω είχε σταματήσει και ο ήλιος έκανε την εμφάνιση του φωτίζοντας από κάθε πλευρά το ναό και τα περίτεχνα βιτρό του.




Το ίδιο βράδυ…

Ο αστυνόμος ήταν στο διαμέρισμα του. Είχε κάνει ένα μπάνιο και είχε ξαπλώσει. Στο κομοδίνο δίπλα από το κρεβάτι ήταν ένα ποτήρι με ουίσκι. Πήρε στα χέρια του ένα βιβλίο που είχε δανειστεί από την Εθνική βιβλιοθήκη για τους ναούς του Παρισιού. Ένα τέταρτο μετά τον είχε πάρει ο ύπνος.
Η πόρτα στο διαμέρισμα του αστυνομικού Jean Basset χτύπησε. Ο αστυνόμος ξύπνησε. Κοίταξε το ρολόι του, ήταν 3 το πρωί. Σηκώθηκε και κατευθύνθηκε προς την πόρτα.
-Ποιος είναι;
Κοίταξε από το ματάκι της πόρτας και με έκπληξη διαπίστωσε πως απ’ έξω στεκόταν η Hélène.
-Μισό λεπτό.
Φόρεσε το μποξεράκι που βρισκόταν στο πάτωμα και άνοιξε την πόρτα.
Η Hélène με το που άνοιξε η πόρτα μπήκε μέσα.
-Μα τι, πως;
Ο αστυνόμος δεν πήρε καμία απάντηση…
Η Hélène άρχισε να τον φιλάει. Σε λίγο θα βρίσκονταν γυμνοί να κάνουν έρωτα. Ο αστυνόμος κάποια στιγμή σταμάτησε και την κοίταξε στα μάτια. Τότε με φρίκη διαπίστωσε πως το σώμα της Hélène άρχισε να μελανιάζει και να αποσυντίθεται… Μια τούφα από τα μακριά μαλλιά της έμεινε στα χέρια του… Αίμα και κομμάτια από σάρκα και δέρμα άρχισαν να πέφτουν στο πάτωμα. Ένα μαύρο υγρό, ανακατεμένο με αίμα άρχισε να τρέχει από το στόμα της. Μια φωνή ακούστηκε, η φωνή της Hélène… «Στο Ναό…»
Η Hélène είχε εξαφανιστεί…
Φόρεσε τα ρούχα του και βγήκε στο δρόμο. Παρά την προχωρημένη ώρα ήταν αποφασισμένος να πάει στο ναό.

Εκκλησία Saint-Merri

Έφτασε στο ναό. Έξω επικρατούσε η σιωπή. Προχώρησε προς την κεντρική είσοδο. Ήταν ανοιχτά. Άνοιξε σιγά την πόρτα του ναού και κρυφοκοίταξε. Πάγωσε. Παρακολουθούσε ένα όργιο αίματος και ανίερου έρωτα. Τι ήταν αυτά τα πλάσματα; Είχαν άσπρο πρόσωπο και κόκκινα μάτια και δόντια… Κατασπάραζαν μια ομάδα ανθρώπων, ενώ κάποια από αυτά τα πλάσματα συνουσιάζονταν μαζί τους ταυτόχρονα. Στο κέντρο του ναού, μπροστά από την Αγία Τράπεζα δέσποζε ένας ανάποδος σταυρός. Ένα από αυτά τα πλάσματα παρακολουθούσε. Ο αστυνόμος τον αναγνώρισε… ήταν ο ιερέας…Αφού τελείωσαν, είδε να μετακινούν μια πλάκα κάτω από το σταυρό και να αποχωρούν.
Την αρχική αμηχανία διαδέχθηκε η αποφασιστικότητα. Ότι και αν ήταν αυτά τα πλάσματα, έπρεπε να τα σταματήσει…
Δεν έχασε χρόνο, κατευθύνθηκε στο αμάξι του και άνοιξε το πορτ μπαγκάζ. Πήρε τα δύο μπιτόνια βενζίνης που είχε πάντα στο αμάξι και επέστρεψε στο ναό. Μπήκε μέσα. Το αίμα είχε εξαφανιστεί, δεν υπήρχε ίχνος απ ‘ότι συνέβη πριν λίγο. Στη θέση του ανάποδου σταυρού υπήρχε ένας κανονικός. Κατευθύνθηκε προς τα εκεί και μετακίνησε την πλάκα που είχαν μετακινήσει τα πλάσματα νωρίτερα. Μια πέτρινη σκάλα οδηγούσε σε ένα υπόγειο δωμάτιο. Στο χώρο έκαιγαν κεριά. Τότε διαπίστωσε πως οι κόκκινοι περίεργοι κατ’ ομολογία τοίχοι του υπόγειου διαμερίσματος κινούνταν… Με το φως των κεριών δεν έβλεπε καλά…
-Θεέ μου…
Οι τοίχοι ήταν φτιαγμένοι από ανθρώπινο δέρμα, σάρκα και αίμα. λειτουργούσαν σαν κουκούλια για τα πλάσματα αυτά… Ο ναός ήταν ζωντανός…Ο ναός τρεφόταν από τα θύματα τους. Άνοιξε τα μπιτόνια και έλουσε τους τοίχους…
Στο κέντρο του χώρου ήταν τοποθετημένο ένα γλυπτό…
«Διαβολική αναπαράσταση, ερμαφρόδιτο αγαλματίδιο , ο Baphomet αποτελούσε μια -πανθεϊστική και μαγική απεικόνιση του απόλυτου-. Θεωρούνταν προστάτης των Ναϊτών»
Η φωνή που ακούστηκε ήταν του ιερέα που ήταν ακριβώς πίσω του… Ο αστυνόμος έκανε στροφή και οπισθοχώρησε…
Ο ιερέας παρατήρησε τα μπιτόνια… Ο αστυνόμος έβγαλε τα σπίρτα από την τσέπη του, άναψε ένα και το πέταξε στον τοίχο. Ο ναός τυλίχτηκε στις φλόγες… Κραυγές και ουρλιαχτά άρχισαν να βγαίνουν μέσα από τους τοίχους…Γύρισε να δει τον ιερέα αλλά είχε εξαφανιστεί… συνειδητοποίησε τότε πως ο ναός ολόκληρος καιγόταν και πως αν έμενε λίγο ακόμα εκεί θα γινόταν και ο δικός του τάφος…
Βγήκε έξω… άναψε ένα τσιγάρο και παρακολούθησε για λίγο το ναό που καιγόταν…
Σε λίγο θα ερχόταν η πυροσβεστική… έπρεπε να φύγει… κανείς ούτως ή άλλως δεν θα πίστευε την εξήγηση του.

Το ίδιο πρωί…

Ο αστυνομικός Jean Basset βρισκόταν στο διαμέρισμα του. Είχε κάνει ένα μπάνιο και παρακολουθούσε τις πρωινές ειδήσεις στην τηλεόραση. Μια δημοσιογράφος ανέφερε « Η εκκλησία Saint-Merri στο Παρίσι χρονολογούνταν περίπου από το 1500 με 1552. Χθες βράδυ το σπουδαίο αυτό θρησκευτικό μνημείο τυλίχτηκε στις φλόγες. Η αστυνομία κάνει λόγο για εμπρησμό. Με απόφαση του δημάρχου ο ναός θα αναστηλωθεί.» Έκλεισε την τηλεόραση και έκανε να φύγει… Άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματος. Έξω τον περίμενε ο ιερέας…
-Νόμιζες ότι θα τελείωνε έτσι;
Ο ιερέας όρμησε καταπάνω του και κάρφωσε τα δόντια του στο λαιμό του αστυνομικού…

3 χρόνια μετά…

Ο ναός Saint-Merri ήταν έτοιμος να λειτουργήσει ξανά. Οι καμπάνες χτυπούσαν χαρμόσυνα και ο ιερέας του ναού υποδεχόταν για ακόμα μια φορά το ποίμνιο του…

ΤΕΛΟΣ

Ακολουθούν στο Toymaker’s Diary…

Είδωλο στον καθρέφτη…και αν το είδωλο που αντικρίζεις στον καθρέφτη δεν είναι το δικό σου;

Αυτό…δεν έπρεπε να γεννηθεί…τώρα που γεννήθηκε δεν θέλει να πεθάνει…

Σφαγή σε έρημο επαρχιακό δρόμο 2: Αδιέξοδο…

The pelt Killer aka Γραμμή αίματος…το 3ο post…

ΝΥΧΤΑ ΣΤΑΣΟΥ (update)

"καλά αυτός είναι τύφλα μεθυσμένος, μπορεί και να μου κάτσει, πάω"

Ποιος τελειωμένος και μπλόγκερ είπε την παραπάνω ατάκα χτές???? Βρείτε την απάντηση και κερδίστε πλούσια δώρα, από μπλουζάκια "Ήμουν κι εγώ στο S-Cape", αναμνηστικές κούπες και καπέλα, μέχρι ένα αντίτυπο της ανέκδοτης χρονογραφίας "S-Cape οι πρώτοι 4 μήνες- The fasomata stories".
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!!!

Υ.Γ: "Απαιτούμε την επιστροφή της ξανθιάς σερβιτόρας στο El-Cielo, την επανατοποθέτηση του Στέργιου στο Blue Train, και της "6ης Αίσθησης" της Χριστίνας Κωλέτσα στην play list του S-Cape". Επαναστατική κίνηση-Αυτοδιαχειριζόμενο Γκάζι
___________________________________________________________________________

Ο φίλος Dante επέστρεψε σήμερα στον τόπο του εγκλήματος, την Αθήνα δηλαδή, και είπαμε μιας και είναι ένα από τα καλύτερα παιδιά που κυκλοφορούν, ναι καλύτερο και από τον Πλούταρχο και από τον Αρναούτογλου, να του κάνουμε ένα μικρό πάρτι, ξέρετε από αυτά που μαζευόμαστε 20 bloggers και τα σπάμε, για να τα πούμε κιόλας πρίν το διαλύσουμε όλοι για διακοπές και σου ξου μου.

Έλεγα λοιπόν, να βρεθούμε κατά τις 22:00 στο σταθμό Κεραμεικός από την έξοδο την επάνω τη μεγάλη προς Γκάζι, για να πάμε στο El Cielo, το καλοκαιρινό Kazarma δηλαδή που είναι πάνω από το χειμερινό, που είναι πάνω από το Blue Train, για χαλαρό ποτάκι, κουβεντούλα και τα λοιπά (ελάτε τώρα που δεν καταλάβατε τι εννοώ).

Ακολούθως και ανάλογα με τα κέφια θα μεταφερθούμε σε κάποιο χορευτάδικο κάτα πάσα πιθανότητα στο S-Cape (σε λίγο θα μας χαιρετάνε με τα μικρά μας ονόματα στα μαγαζιά αυτά το βλέπω).

Λοιπόν αυτά, επειδή πνίγομαι και δεν έχω χρόνο να στέλνω μαιλ σε κάθε έναν ξεχωριστά, συν το ότι θέλουμε να γνωρίσουμε και καινούριο κόσμο, όσοι θέλετε να έρθετε στείλτε κάνα μήνυμα εδώ, ή στο μαίλ μου. Φυσικά η πρόσκληση δεν αφορά μόνο gay αγοράκια μην επαναλαμβάνομαι. Θα χαρούμε πολύ πολύ να σας δούμε αύριο.

Μάκια ρε παίδες

Υ.Γ. 1: Φασώματα, χουφτώματα και ανταλλαγές τηλεφώνων επιτρέπονται μόνο στους υπαίθριους χώρους των εγκαταστάσεων και μόνο παρουσία τρίτου που θα μπορεί να επιβεβαιώσει το γεγονός. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, απαγορεύεται η φωτογράφιση με ή χωρίς φλάςςςςς καθώς και η ηχογράφηση μέρους ή ολόκληρης της βραδιάς. Ευχαριστώ.

Υ.Γ. 2: Για την ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ παράσταση του "Κουκλόσπιτου" του Ιψεν (σε μιά διασκευή του από τον Mabou Mines) που είδα εχθές, θα σας γράψω από βδομάδα όταν δώ και την τελευταία μου φετινή παράσταση στο Φεστιβάλ Αθηνών, το "Περιμένοντας τον Γκοντό". Απλά δεν προλαβαίνω τώρα να το ανεβάσω αυτό που ήθελα. ΑΑΑΑΑ, και μήν το ξεχάσω, την Δευτέρα θα φιλογενήσω το 2ο μέρος από το "Ναο" του φίλου Toymaker. μην το χάσετε.

TRANQUILITY...

Στην οσμή του βρεγμένου χώματος μετά την καταιγίδα

Στο ταξίδι στους δακτυλίους του Κρόνου που είσαι σίγουρος πως θα κάνεις

Στα γέλια των δικών σου ανθρώπων

Στα όνειρα που σταμάτησες να βλέπεις

Στην ψυχή του Ταννχώυζερ που έχει σωθεί από το τελευταίο δάκρυ της Ελίζαμπετ



Στην πεποίθηση πως όλα και όλοι πήραν το δρόμο τους

Στο καθάριο βλέμμα

Στη σταθερή φωνή

Στις επιθυμίες του

Στη μουσική ενός τσέλου


Επιτέλους,…ηρεμία.