ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΜΟΥ

Με τα βραβεία δεν τα έχω και πολύ καλά είναι η αλήθεια. Με κάνουν να αισθάνομαι λίγο άβολα.Είναι ίσως που για να τα παραλάβω πρέπει να έχω πάει κομμωτήριο, να έχω κάνει νύχια, να γράψω λόγο (μπουχαχαχα).

Από το καλοκαίρι ως σήμερα, διάφορα φιλαράκια μου έχουν δώσει μερικά από αυτά που κυκλοφορούν (χάθηκε βρε ένα Πρώτου Γυναικείου Ρόλου?). Η αλήθεια είναι ότι δεν θυμάμαι όλα όσα μου δώσανε και ποιοι (είναι και η ηλικία που δεν βοηθάει), προσπάθησα να τα βρώ στο sync αλλά δεν έχω και χρόνο για ψάξιμο αυτές τις μέρες είναι η αλήθεια.
Οπότε ενδεικτικά βάζω όσα θυμάμαι, και ζητώ χίλια συγνώμη από όσους θα ξεχάσω.

Sunshine Award
by Και λοιπόν; και συνεπώς; και γι'αυτο?
και το βρωμερό μου Milch που το ξέχασα άλλα δε θα μου κρατήσει κακία ελπίζω.

Funny Cow Award
by Gi Gaga Kouni Beli
Imagination Award
by Choose to be me

ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΗΣ ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΠΑΛΑΜΗΣ
By Soula the bitch from Karditsa

Σας ευχαριστώ όλους για τα βραβεία αυτά και αυτά που ξέχασα (sorry guys), εγώ με την σειρά μου δεν θα τα δώσω πουθενά γιατί το λέω αλήθεια δεν προλαβαίνω αφήστε που δεν θα μπορούσα να αποφασίσω και που να τα δώσω. Όμως δεν θα σας αφήσω έτσι. Για όλους όσους περνάτε από εδώ και τα λέμε ένα μικρό δωράκι. Η Μαρία Κάλλας ερμηνεύει την Habanera από την Carmen του Bizet.
("o Έρωτας είναι ένα ελεύθερο πουλί που μάταια θα τον καλείς αν δεν θέλει να σου 'ρθει, ο έρωτας είναι τέκνο τσιγγάνικο που δεν αναγνωρίζει ποτέ κανένα νόμο" τραγουδάει πάνω κάτω η Carmen γεγονός που 3 πράξεις μετά θα την οδηγήσει στο θάνατο από τα χέρια του πρώην αγαπημένου της).
Θα έχουμε μιαν υπέροχη εβδομάδα :)

ΑΥΡΙΟ ΞΑΝΑ ΣΧΟΛΗ...(κλαψ, λίγμ, σνιφ)

Ουαααααα πως έφυγαν έτσι οι μέρες? Πέρασαν και δεν ακούμπησαν. Σαν αποτυχημένο sex date ένα πράγμα.
Κατάρα!!! Και να πείς πως διάβασα? Σκατά, τίποτα σχεδόν.
Και να πείς πως διασκέδασα? Σκατά, συνέχεια σκεφτόμουν που δεν διάβαζα και μου κοβόταν το κέφι.
Και τι δικαιολογίες τώρα να πώ στους καθηγητές που πάλι δεν θα δούν δουλειά μου?
Oh whateva, απλά θα πάω, μια Κιουρία, μια Θεά (είναι που δεν με έχετε δεί γι΄αυτό και μπορώ να λέω αυτές τις πίπες χοχοχο) και ό,τι θέλει ας γίνει.
Άλλα μέχρι τότε σας αφήνω με μερικά ακόμα ενσταντανέ από το πρόσφατο ή και τό όχι τόσο πρόσφατο παρελθόν μου στα ντουβάρια του Ιδρύματος.
ΘΑ έχουμε μια υπέροχη βδομάδα φίλοι μου (μου το είπανε τον καφέ).

Όσο για την μουσική, παραμένουμε στον χώρο των αυτοκτονιών. Suicidio ερμηνεύει η Μαρία Κάλλας στα 1952 από την όπερα La Gioconda, του Amilcare Ponchielli. Έτσι για να ξεκινήσει καλά η βδομάδα.

01 La Gioconda, opera in 4 acts- Suicidio.mp3

[lyrics and translation from here]

Λευτεριά στους φυλακισμένους!!!

Αυτό θα έλυνε πολλά προβλήματα τελικά..

Αυτό το είχα υποσχεθεί στο προηγούμενο φωτογραφικό πόστ από την Σχολή
(και επειδή εσύ ζηλεύεις το κάνεις θέμα? του απαντούν από κάτω χαχαχα)


Ευτυχώς σταμάτησε να βρωμάει χαχαχα

Φέρε τα κλεμενα, έλα μόνος σου χαχαχαχαχα
Τι να έχει άραγε το ψυγείο?

εγώ να δείς χοχοχο

Σκοτώνει και τα μικρόβια επίσης...

Γιατί είχαμε ανέκαθεν οικολογική συνείδηση...

Πες τα ρε άνθρωπε!!!

Κάτι μου λέει ότι το pc της κοπελιάς δεν την παλεύει...
Κι αν γίνεται δεν χτίζεται ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ
Εμένα μου λές!



ΑΡΕ ΚΑΝΕΛΟ!!!
Πολύ περισσότερα από ένας απλός σκύλος.
R.I.P. (02/07/2008). To E.M.Π. δεν είναι το ίδιο χωρίς εσένα...


seriously τώρα...

ΚΑΛΗ ΧΩΝΕΨΗ

Εμ τι άλλο να ευχηθώ, φάγαμε σαν κτήνη μέσα στις γιορτές, τον φάγαμε από παντού το 2009, μόνο η χώνεψη μας έμεινε.

Πάντως δεν ξέρω αν είναι η ιδέα μου, αλλά φέτος πρώτη φορά βλέπω τόση απαισιοδοξία για το νέο έτος.

Εγώ με την σειρά μου να ευχηθώ καλή χρονιά, με υγεία, δημιουργικότητα και αγάπη και ό,τι θέλει ας φέρει το 2010. Βαρέθηκα να περιμένω και να ελπίζω, δεν είμαι και από τους τύπους που σχεδιάζουν...

Και φυσικά τι καλύτερο για να ξεκινήσει η νέα χρονιά, από το να απολαύσουμε την Μαρία Κάλλας σε 2 εκπληκτικές ερμηνείες. Στο βίντεο, η άρια Oh don fatale από την όπερα Don Carlos του G. Verdi. άπο ρεσιτάλ της 16ης Μαρτίου στο Αμβούργο.

[translation: The Aria database]



[original video source]

Στο πικ-απ, παραμένουμε στις ερμηνείες της Μαρίας Κάλλας αυτή την φορά όμως μεταφερόμαστε στο Παρίσι στα 1963 όπου μεταξύ άλλων η Κάλλας ερμηνεύει την τελευταία άρια από την Madama Butterfly του G. Puccini, Con onor muore (να πεθαίνεις με τιμή). H μικρή γιαπωνέζα Cio-Cio San (Madama Butterfly) έχει πέσει θύμα της ευπιστίας της και του Έρωτα. Ο άντρας που αγαπά (άλλα την παντρεύτηκε για πλάκα) και που τόσο καρτερικά περιμένει χρόνια τώρα, επιστρέφει με την νέα του γυναίκα και απαιτεί η Butterfly να τους παραδώσει τον γιό που έχουν αποκτήσει μαζί. Χωρίς να έχει λόγο να ζήσει, η Butterfly αποχαιρετά το παιδί της και βάζει τέλος στην ζωή της με το ίδιο μαχαίρι που κάποτε είχε αυτοκτονήσει και ο πατέρας της.

ΓΕΦΥΡΕΣ Σχεδίασμα 1.4

Μια φωτό και μία πρόσκληση μετά, ένα κείμενο για την Αθήνα, λίγο περίεργο, και "αγχωτικό", και ίσως μίζερο ή απαισιόδοξο όπως η ίδια η σχέση μου με την πόλη.

Ο Athensville, μαζεύει εδώ και μια βδομάδα "ιστορίες" από και για την Αθήνα και τις φιλοξενεί στο μπλόγκ του.

Η δική μου συνεισφορά βρίσκεται εδώ.

Ναι το ξέρω πως σας το λέω κατόπιν εορτής (το πόστ έγινε την Πέμπτη που μας πέρασε) αλλά μαζεύτηκαν πολλές αναρτήσεις και που να προλάβω.

Στο πικ-απ, επιστρέφουμε στις τελειωμένες ηρωίδες του Verdi και συγκεκριμένα την Abigaille όπως την ερμηνεύει έξοχα η Μαρία Κάλλας, από την όπερα Nabucco.
Η Abigaille που λέτε είναι κόρη Ναβουχοδονόσορα το οποίο μέτραγε εκείνες τις εποχές και στάνταρ σου έβρισκε πρώτο τραπέζι πίστα στα μπουζουξίδικα της Βαβυλώνας.
Όμως επειδή είμαστε στο θαυμαστό κόσμο της όπερας, δεν μπορεί να έχει τον άντρα που αγαπά γιατί αυτός θέλει την αδελφή της που είναι για σπίτι και αργαλειό κι όχι πολεμοχαρής γκόμενα όπως η ίδια.
Και δεν τις φτάνουν οι χυλόπιτες της κορασίδας, μαθαίνει πως τελικά δεν είναι αυθεντική κόρη του μπαμπά της άλλα μπάσταρδη κόρη σκλάβων άρα παίζει να πάρει τον πούλο και στο θέμα της διαδοχής στο θρόνο.
Ε, δεν θέλει και πολύ για να σαλέψει η γυναίκα και αποφασίζει να πάρει την τύχη στα χέρια της αρπάζοντας το θρόνο και πνίγοντας τους εχθρούς της στο ίδιο τους το αίμα you go girl!!!
Η συνέχεια στο Λυρικό Θέατρο της γειτονιάς σας :)

2 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ!!!

Αυτό ήταν κυρίες και κύριοι, κλείσαμε 2 χρόνια (πως περνάνε αλήθεια τα γαμημένα μετά από κάποια ηλικία...).

Δεν μπορώ να πώ, περάσαμε όμορφα, και τους καυγάδες μας τους κάναμε, και τα κουτσομπολιά μας, και με μπλόγκερς γαμηθήκαμε (α χαχαχαχα ok thats a fucking lie but I've always wanted to say that).

Anyway, επειδή δεν έχω και πολύ κέφι και βαριέμαι αφάνταστα, απλά να πώ ένα μεγάλο ευχαριστώ που έρχεστε και τα λέμε από εδώ, και που μοιράζεστε τις ζωές σας και τις σκέψεις σας από τα δικά σας μπλόγκ.

Να είσαστε όλοι καλά, να περάσετε τέλεια τις γιορτές και πάνω από όλα υγεία :)

Καλά Χριστούγεννα

Για αυτή τη ειδική μέρα των μπλογκογενεθλίων μας, αφήνουμε για λίγο τις καραβοτσακισμένες ηρωίδες του Verdi, για να μεταφερθούμε στο βαθύ Μπαρόκ όπως το ερμηνεύει, παραερμηνεύει, παρερμηνεύει όπως θέλετε πείτε το, η Simone Kermes σε γκαλά που έγινε στο Βερολίνο για την ημέρα κατά του Aids. Παρά τις όποιες πιθανές αντιρρήσεις, η Simone δείχνει να το διασκεδάζει, κι εμείς μαζί της, "ροκάροντας" με τον Adolph Hasse όπως καμία πρίν από αυτήν...I think. Φυσικά για την ανακάλυψη του βίντεο αλλά και της ίδιας της καλλιτέχνιδας δεν έχω παρά να ευχαριστήσω τον φίλο Parsifal που ήταν και ο πρώτος μου μπλόγκερ...που διάβασα όχι που γαμήθηκα χαχαχαχαχαχα

WHAT THE FUCK IS THIS?

ok προσπαθώ ο άνθρωπος να μπώ σε εορταστικό κλίμα και να γράψω καμιά καλοσύνη και δεν με αφήνουν να αγιάσω.

Δηλαδή τι παριστάνει αυτή η μεταλλική κατασκευή που σε υποδέχεται (πολύ ταιριαστά) μέσα στα σκουπίδια καθώς πηγαίνεις στον Σταθμό του Ηλεκτρικού στον Πειραιά? Φουγάρο τρένου? φουγάρο πλοίου? Μήπως είναι απλά φαλλικό σύμβολο?

Και ποια η χρησιμότητά της? Είναι πληροφοριακός θάλαμος,αν κρίνω από την ενσωματωμένη τηλεόραση LCD που υπάρχει έμπροσθεν και δεν δείχνει (όπως ήταν αναμενόμενο) τίποτα?

Ακόμη όμως κι αν είχαν απάντηση τα 2 προηγούμενα θεμελιώδη ερωτήματα, υπάρχει κάποιος που να μπορεί να μου απαντήσει τι δουλειά είχαν να φυτευθούν όχι ένας άλλα τέσσερις (4) φοίνικες στην κορυφή της 10 μέτρα και βάλε από το έδαφος? Ποιος θα τους ποτίζει? Έχουν αρκετό χώμα να αναπτυχθούν? Πόσο θένε να μας τρελάνουν? Και για να λέμε τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη, μπορεί κάποιος να μας πεί πόσο στοίχισε αυτο το εξάμβλωμα άνευ λειτουργικής ή αισθητικής αξίας, και πόσο πάνε στην τελική οι "μίζες" για την αγορά φοινικοειδών που τα τελευταία χρόνια βάζουμε και στον κώλο μας? (Jingle bells, jingle bells...there for a fucking Christmas spirit).

Υ.Γ: Το γκομενάκι που κατεβαίνει τις σκάλες με το καταπληκτικό κωλαράκι παρακαλείται να επικοινωνήσει με τα γραφεία της διεύθυνσης. Ευχαριστώ.

Στο πικ-άπ, η Leonora (όχι αυτή της Δύναμης του πεπρωμένου από τα προηγούμενα πόστ, αλλά της όπερας Il Trovatore επίσης του G. Verdi), αποφασίζει να σώσει τον αγαπημένο της Manrico προσφέροντας τον εαυτό της ως αντάλλαγμα στον Conte Di Luna που την πωθεί εδώ και 3,5 πράξεις. Στην πραγματικότητα έχει ήδη φαρμακωθεί γιατί προτιμά να πεθάνει παρά να κάτσει σε άλλον άντρα από αυτόν που αγαπά (ααααχχχ). Ο Κόμης δέχεται, εκείνη άδει από χαρά για την σωτηρία του αγαπημένου της (το απόσπασμα που ακούτε-λέμε τώρα) και όλα βαίνουν προς την τελική τους λύση.

Επειδή όμως το Ιταλικό Μελόδραμα δεν είναι ταινία με την Sandra Bulock για να έχει ευτυχή κατάληξη, η Leonora τα τινάζει με συνοπτικές διαδικασίες (καμιά 15 αρία λεπτά τραγουδιού δηλαδή), ο ξεγελασμένος Κόμης εκτελεί τον Manrico only to find out πώς ήταν ο χαμένος του αδερφός που έψαχνε εδώ και χρόνια και έτσι να πληρωθεί με αίμα η κατάρα μιας γριάς τσιγγάνας μάγισσας.

Ερμηνεύει η Μαρία Κάλλας (έλα που μου θέλετε και πάλι λίνκ) και άλλος ένας που δεν θυμάμαι γιατί δεν βρίσκω το εξώφυλλο του cd να δώ την διανομή χαχαχαχαχα

ΕΙΝΑΙ ΙΔΕΑ ΜΟΥ...

...ή είμαι ο μόνος άνθρωπος που δεν ψάχνει σχέση?

Διότι για το γεγονός πως δεν έχω νοιώσει την παραμικρή πραγματική επιθυμία για σχέση ποτέ (άσχετα αν προσπάθησα να το δοκιμάσω πέρσι) ξέρω πως είμαι μοναδικός.

What's wrong with me? seriously λέμε.

ΚΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΑ ΟΤΙ ΤΑ ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΟΛΑ...

...με το "πάμε βόλτα στα ΙΚΕΑ?" ήρθε το "πάμε βόλτα στα Carrefour?" να με αποτελειώσει.
Γιατί σε εμένα όλα Θεέ μου?

Την Δευτέρα, μου ήρθε mail, έχουμε λέει υποχρεωτική διόρθωση στη Σχολή με μακέτες και σχέδια...σκατά Σου-Κού ΘΑ περάσω πάλι χοχοχοχοχο...
Εκτός κι αν τα γαμήσω όλα και πάω να δώ το Avatar.

Στο πικ-απ, (για να γυρίσουμε λίγο στα κλασσικά) η Μαρία Κάλλας στην άρια Pace, Pace mio Dio από την όπερα LaForza del Destino του Giuseppe Verdi.