Τρίτη 21 Ιουλίου 2009

ΝΕΟ ΜΟΥΣΕΙΟ, SAME SHIT!!!

[Από την είσοδο της έκθεσης του Μουσείου]

Καλησπέρα αγάπες
Ω ναι αυτό είναι νέο πόστ. Ούτε εγώ δεν το πολύ πιστεύω άλλα να που βρήκα χρόνο και διάθεση να γράψω.
Όπως θα θυμάστε είχαμε μείνει στην ανήθικη πρόταση του Mr F να επισκεφτούμε το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης πριν ακόμα οι βρικόλακες επιστρέψουν στα φέρετρά τους και οι αδερφές του Sodade στις ντουλάπες τους.

Αν και αρχικά είχα φάει μια φρίκη διότι θα έπρεπε να ξυπνήσω από τις 5:30 το πρωί για να είμαι 8 στο Μουσείο, τελικά είπα να ενδώσω.

Το Νέο Μουσείο Ακρόπολης έχει σελίδα στο ίντερνετ. Και κάπου εδώ τελείωσαν τα καλά που είχα να πώ.

Οκ για το πόσο φρικτά ανένταχτο είναι στο αστικό του περιβάλλον το Μουσείο και για το θέμα με την προτεινόμενη κατεδάφιση 2 διατηρητέων κτηρίων δεν θα πώ κάτι διότι το θέμα έχει εξαντληθεί εδώ και πολύ καιρό. (By the way αν θέλετε να δείτε μερικές από τις αρχιτεκτονικές προτάσεις για την λύση του προβλήματος που έχει ανακύψει με τα κτήρια που κρύβουν την θέα της Ακρόπολης από το εστιατόριο δείτε εδώ.)

Δεν θα κάνω επίσης bitching για το γεγονός πως είχαν χαλάσει ήδη τα μηχανήματα αυτόματου ελέγχου των εισιτηρίων (μα έλεος δηλαδή!!!).

Θα κάνω όμως bitching για το γεγονός πως δεν υπάρχει σαφής διαδρομή που πρέπει να ακολουθήσει κάποιος για να δεί τα εκθέματα (πάλι καλά που έχει 3 ορόφους και κάπως προσανατολίζεσαι).

Θα κάνω επίσης bitching για το γεγονός πως δεν επιτρέπεται η φωτογράφηση παρά μόνο στην αίθουσα των γλυπτών του Παρθενώνα.

Περισσότερο όμως θα κάνω bitching για το γεγονός πως το Μουσείο απέτυχε στο να εκπληρώσει τον εκπαιδευτικό του ρόλο που κατά την γνώμη μου είναι ο κύριος λόγος ύπαρξης ενός μουσείου. Ναι και η φύλαξη και διατήρηση θα μου πείτε είναι ρόλος ενός μουσείου, όμως αυτό γίνεται και στις αποθήκες του.

Η έκθεση των αντικειμένων έπρεπε να γίνεται με τρόπο που θα συντελεί στην κατανόηση των κοινωνικών, πολιτικών και καλλιτεχνικών συνθηκών που συνετέλεσαν στη δημιουργία αυτού του εκπληκτικού συνόλου αρχιτεκτονικής που ονομάζουμε Ακρόπολη των Αθηνών. Τα κείμενα που υπάρχουν ανηρτημένα δεν αρκούν κατά την γνώμη μου. Η Ακρόπολη δεν είναι ένα σύνολό κτηρίων που πάγωσε στον 5ο π.Χ. αιώνα άλλα ένα σύνολο μνημείων η μορφή και η χρήση των οποίων ακολούθησε την ιστορική πορεία της πόλεως των Αθηνών. Όλα αυτά απουσίαζαν δυστυχώς.

Όπως απουσιάζει και η ιστορία του μνημείου από την απελευθέρωση των Αθηνών ως τις μέρες μας όταν πλέων ο χώρος της Ακρόπολης έπαψε να έχει χρηστικό χαρακτήρα και αντιμετωπίστηκε ως ιστορικό καλλιτεχνικό μνημείο. Που είναι η ιστορία των ανασκαφών? Η ιστορία των αναστηλώσεων? (οκ την τελευταία ίσως την κρύβουν διότι μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα οι αναστηλωτές έκαναν περισσότερο ζημιά παρά καλό στα μνημεία).

Επίσης, γιατί απουσιάζουν μερικές εικόνες για το ποια ήταν τα οικοδομικά στυλ των Αρχαίων Ναών και πως ονομάζονταν τα μέρη τους? Από πού και ως πού πρέπει να ξέρει ο κάθε επισκέπτης που δεν έχει κάνει ειδικές σπουδές τι είναι μια ζωφόρος, ένα τρίγλυφο, μια μετώπη και σε πιο σημείο ενός Ναού βρίσκονταν αυτά?

Και πάμε στον 3ο όροφο με την περίφημη αναπαράσταση του Παρθενώνα. Οκ αν και δεν με ενθουσίασαν οι μεταλλικές κολόνες δεν θα ισχυριστώ πως έπρεπε να γίνει κάποια ανακατασκευή όπως έγινε στον Βωμό της Περγάμου στο Βερολίνο. Όμως βρε αθεόφοβοι που στήσατε τον γλυπτό διάκοσμο, πως είναι δυνατόν να βάζετε σε ψηλότερη θέση τα γλυπτά από την ζωφόρο και τις μετώπες και χαμηλότερα τα γλυπτά των αετωμάτων??? Επειδή αυτά είναι πιο grande και dive? Και οκ όσοι δεν ξέρουν πως ήταν ένας Αρχαίος Ναός μπορεί να μην ενοχλούνται άλλα εγώ γιατί θα πρέπει να βλέπω τον Παρθενώνα τούμπα? Ας μην μιλάγατε για αναπαράσταση του μνημείου να μην είχα να πώ κάτι.

[3ος όροφος με τα γλυπτά του Παρθενώνα]

Όσο δε για το γεγονός πως τα κλεμμένα τα έχετε σε κάτασπρα κάκιστα ενοχλητικά αντίγραφα ακόμα κι αυτό θα μπορούσα να το δεχθώ ως μέρος της πολιτικής του μουσείου για την προώθηση της θέσεως περί αναγκαιότητας επιστροφής των μαρμάρων από το Βρετανικό Μουσείο. Όμως θεωρώ εντελώς παιδιάστικη και γελοία την απάλειψη του ονόματος του Βρετανικού Μουσείου από τις πινακίδες με τα εκμαγεία και την χρησιμοποίηση του ΒΜ το οποίο και στην αρχή νόμιζα πως ήταν Βόρεια Μετώπη. Δηλαδή σε μερικά εκμαγεία μπορούμε να γράψουμε Μουσείο του Λούβρου, ή Αρχαιολογικό Μουσείο Κοπεγχάγης άλλα όχι Βρετανικό Μουσείο? Δηλαδή τι φοβάστε μη και καλά πάνε επισκέπτες από το δικό μας μουσείο στο Βρετανικό? Τι παιδιάστικο και χαζό Θεέ μου. Όσο δε για την περίφημη ενότητα με το μνημείο που διασφαλίζεται λόγω της εγγύτητας του Μουσείου με το Βράχο της Ακρόπολης, ένα θα πώ. Οι πίπες αγάπες μου είναι για να γίνονται όχι να λέγονται.

[Άποψη του Παρθενώνα από τον 3ο όροφο]

Δυστυχώς o τρόπος έκθεσης των γλυπτών δίνει την εντύπωση πως αυτά χρησιμοποιήθηκαν για να δημιουργηθεί ένα Μουσείο προπαγανδιστικό του και καλά ήμαστε γαμάτοι που οι πρόγονοί μας έφτιαξαν ωραία μάρμαρα, τώρα δώστε μας και τα κλεμμένα πίσω. Η επιστροφή των μαρμάρων δεν είναι πανάκεια. Σημαντικότερη είναι κατά την ταπεινή μου γνώμη η κατανόηση των μνημείων και των ιστορικών συνθηκών που τα δημιούργησαν παρά η έξαρση της εθνικής μας υπερηφάνειας για τα όσα έκαναν οι πρόγονοί μας 2.500 χρόνια πρίν.

Το Νέο Μουσείο έχει την υποδομή να γίνει πραγματικά ένας χώρος εκπαίδευσης και πολιτισμού για όλους όσους το επισκέπτονται. Θα γίνει?

Περισσότερες φωτό από την επίσκεψη στο Μουσείο εδώ. Εγώ σπάστηκα που δεν άφηναν φωτογραφίες στον υπόλοιπο χώρο οπότε έβγαλα ελάχιστες.

Σάββατο 4 Ιουλίου 2009

Η ΚΟΝΤΕΣΣΑ ΕΣΤΕΛΛΑ ΝΤΕ ΣΤΡΙΝΤΕΝΗ

Εγώ θεωρητικά θα έπρεπε να κάνω πανηγυρικό πόστ για την κάθοδο του Mr F στας Αθήνας για το Gazi Fuck Tour 2009 μιας και το κλίμα είχε λίγο βαρύνει με τους έρωτες και τις Αυτοκράτειρες.
Όμως χθές μου στέλνει μήνυμα το παλικάρι όπου μέσα στα άλλα έλεγε "έκλεισα εισιτήρια για το μουσείο 8-10 ΤΟ ΠΡΩΙ!!!!!!!!!!!!!"
Και διαβάζω το μήνυμα ξανά και ξανά και δεν μπορώ να πιστέψω στα μάτια μου, και οκ θα τον κράξω και επί προσωπικού όμως δεν κρατιέμαι και θα τον κράξω κι απο δώ.

Μαρή τρελή Σαλονικιά, 8-10 το πρωί? τι με πέρασες για καμιά πληβεία να ξυπνάω χαράματα?
Ναι μπορεί να μην είμαι και Αυτοκράτειρα άλλα Κοντέσσα είμαι τουλάχιστον. Μια Κοντέσσα βέβαια ολίγον τί αφηρημένη που λέει και το τραγούδι που παίζει δίπλα στο πικ-άπ (ε ναι βρε πατήστε για να ακούσετε). Τέσπα θα το καταπιώ και αυτό...

Άντε τρελά αγόρια και κορίτσια, σας αφήνω με το σούπερ τραγουδάκι του Γιώργου Μαρίνου, "Η Κοντέσσα Εστέλλα Ντε Στριντένη" έτσι για να ανέβει λίγο η διάθεση. Με βροχούλα ή χωρίς, ΘΑ είναι ένα υπέροχο Σου-Κού.


Τετάρτη 1 Ιουλίου 2009

Κάλλιστον εντάφιον ο Έρως...

...για να παραφράσουμε την περίφημη φράση της Αυτοκράτειρας Θεοδώρας, but at least this time I am not talking about me.

Πέμπτη 25 Ιουνίου 2009

ABOUT SILENCE...

"...if you listen to Beethoven or to Mozart
you see that they are always the same.
But if you listen to traffic, you see it's always different"

John Cage talking about silence




John Cage "4'33"




και επειδή εγώ είμαι πολύ μικρός και άσχετος για να μιλήσω για αυτό το έργο θα αφήσω τον Rowlf από τον Εξώστη να το κάνει για μένα.

4'33, αριστούργημα ή απάτη?

Θα έχουμε ένα υπέροχο Που-Σου-Κου με ποτάκι αύριο στο roof garden του Bios να τα πούμε και από κοντά.
Φιλιά σε όλους.

Πέμπτη 18 Ιουνίου 2009

ΈΝΑΣ ΡΩΣΟΣ, ΕΝΑΣ ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΣ, ΚΑΙ Ο ΠΟΛΩΝΟΣ PENDERECKI

Αστικό Λεωφορείο πριν λίγες μέρες.
Μετανάστης από την πρώην Σοβιετική Ένωση συζητάει με το μελλοντικό αφεντικό του.

-Ρε, μην τους πείς πως είμαι Ρώσος δεν θα με προσλάβουν. Πόντιος να τους πείς πως είμαι. Άλλωστε εγώ έχω και ταυτότητα, πήγα και φαντάρος. Τι με πέρασες εμένα, ΠΑΚΙΣΤΑΝΟ;

Σκέφτομαι πως τελικά πάντα βρίσκεται κάποιος να πάρει την θέση μας στο τελευταίο σκαλί της κοινωνικής πυραμίδας εξυψώνοντας ταυτόχρονα εμάς στο αμέσως ανώτερο. Κι αν τις Φιλιππινέζες την δεκαετία του 80, αντικατέστησαν στον πάτο οι Αλβανοί την δεκαετία του 90 και αυτούς οι Ρωσοπόντιοι για να πάρουν την θέση τους σήμερα οι Πακιστανοί, ποιοί άραγε έμειναν για να βρεθούν στη θέση τους 10 χρόνια από σήμερα;

Στο πικ-απ δίπλα, ακούγεται (αν πατήσετε το play) το Ich will einen Weg finden από την όπερα Die Teufel von Loudun του K. Penderecki

Δευτέρα 8 Ιουνίου 2009

ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ & ΦΡΑΟΥΛΕΣ


Και ξαφνικά βρέθηκα με ένα βιβλίο δώρο...
και μετά από πολύ καιρό έπιασα τον εαυτό μου να βυθίζεται στην ζωή δύο άλλων ανθρώπων...
δύο ανθρώπων οικείων όχι τόσο διότι πρόκειται περί δύο ανδρών όσο διότι πρόκειται περί δύο ψυχών που ερωτεύονται...
και ερωτεύονται 'βίαια", και "παθιασμένα", και "έντονα"...
και γρήγορα σαν να μην υπάρχει χρόνος...
και γρήγορα σαν τις κοφτές ανάσες των ηρώων...
σαν την κοφτή σειρά των λέξεων που με ωθούν να το διαβάσω με μιας μέχρι το τέλος...
και πιάνω τον εαυτό μου να γυρίζει πίσω ξανά σε κάποιες σελίδες, ίσως γιατί η ιστορία εξελίσσεται πολύ γρήγορα για μένα, (όπως και κάθε πραγματικός έρωτας θα μπορούσε κάποιος να προσθέσει)...
ίσως γιατί θέλω να κρατήσω για την κατάλληλη στιγμή να διαβάσω το τέλος, ένα τέλος που έχω την υποψία πως θα με 'βυθίσει" στις σκέψεις...αυτές που προσπαθώ εδώ και καιρό να αποφύγω...

Το βιβλίο Τριαντάφυλλα και Φράουλες είναι το πρώτο, από όσο διαβάζω, βιβλίο του Αιμίλιου Βαρνά, ένα δείγμα που με προϊδεάζει για ένα πολλά υποσχόμενο μέλλον.
Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει σε 2 μέρες την Τετάρτη 10 Ιουνίου στο καφέ μπάρ Ελί-Ελά στη Θεσσαλονίκη από τον ίδιο τον συγγραφέα και τον φίλο μας τον Γιώργο Τσιτιρίδη.



Αιμίλιε εύχομαι κάθε επιτυχία σε αυτή σου την πρώτη προσπάθειά. Σε ευχαριστώ για το βιβλίο αυτό.

Σας αφήνω με ένα μικρό κομμάτι από το βιβλίο, και την μαγευτική φωνή της Annie Lennox στο κομμάτι Precious, πρώτο κομμάτι του "soundtrack" του βιβλίου, να παίζει στο πικ-απ δίπλα.

Ο Ανχέλ τηλεφώνησε νωρίς το πρωί, δεν είχαν περάσει ούτε είκοσι τέσσερεις ώρες από τότε που του έδωσα το νούμερό μου. Μόλις είχα ανοίξει τα μάτια μου. "Σ΄αγαπάω...", είπε πρίν κλείσει, σέρνοντας την φωνή. "Από τώρα;" σκέφτηκα. Πότε θα πρέπει να του πώ κι εγώ το ίδιο; Θα ντραπώ, θα διστάσω, μήπως δε με πιστέψει, άλλα θα του το πώ, θα το τολμήσω, έτσι κι αλλιώς θα είναι αλήθεια.

ΘΑ έχουμε μιαν υπέροχη, έστω και ζεστή εβδομάδα. Καλημέρα σε όλους.

Τετάρτη 3 Ιουνίου 2009

ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ 3 ΗΜΕΡΟ...


Η' μάλλον 2ήμερο διότι βλέπω πως τα εισιτήρια για την παράσταση των Αρουραίων του Gerhart Hauptmann έχουν εξαντληθεί...fuck πως την πάτησα έτσι φέτος? που το έχω το μυαλό μου...



Ευτυχώς όμως υπάρχουν εισιτήρια για τις 10 του μήνα για την Συμφωνική της Βαρσοβίας υπό την διεύθυνση του Krzysztof Penderecki.

Αντιγράφω από το site του Φεστιβάλ Αθηνών:

Krzysztof Penderecki, Agnus Dei (μεταγραφή για έγχορδα)

Κοντσέρτο για βιόλα και ορχήστρα (μεταγραφή για βιολοντσέλο και ορχήστρα, 1983)
Σολίστ: Danjulo Ishizaka, βιολοντσέλο

Συμφωνία αρ. 2 (1979-1980)

Διαβόητος αρχικά, κατά τη δεκαετία του 1960, για την ακραία πειραματική του διάθεση σε έργα όπως τα De natura sonoris και Κατά Λουκάν πάθη, διαβόητος και αργότερα, κατά τις δεκαετίες του 1970 και 1980, εξαιτίας της αμφιλεγόμενης μεταστροφής του προς παραδοσιακότερους ήχους και φόρμες, ο διασημότερος, ίσως, σύγχρονος συνθέτης της Πολωνίας (γνωστός επίσης σε ένα ευρύτερο κοινό χάρη στις ταινίες του Κιούμπρικ και του Λιντς) εμφανίζεται στο αθηναϊκό κοινό επικεφαλής της ορχήστρας Sinfonia Varsovia, της οποίας και διατελεί καλλιτεχνικός διευθυντής.

Και επίσης υπάρχουν ακόμα εισιτήρια για το έργο Μεφίστο Για πάντα.

Και πάλι αντιγράφω από το site:
Με μια παράσταση πάνω στη σατανική γοητεία της εξουσίας, ο πρωτοπόρος Γκυ Κασσίερς –διευθυντής του μεγαλύτερου θεάτρου της Φλάνδρας– συστήνεται στο ελληνικό κοινό.
Βασισμένη στο μυθιστόρημα του Κλάους Μαν Μεφίστο (1936), που εστιάζει στη συνεργασία ενός ηθοποιού με τους Ναζί, η παράσταση Μεφίστο για πάντα (πρώτο μέρος του Τριπτύχου της εξουσίας) θίγει με σημερινούς όρους το ζήτημα της τέχνης και της πολιτικής, του πάθους και του καιροσκοπισμού.
Η σοβαρή και σαρκαστική διάσταση του κειμένου, οι δυνατές ερμηνείες και η σκηνοθεσία –κράμα θεατρικής ποίησης και τεχνολογίας– έχουν ως αποτέλεσμα ένα εκρηκτικό κοκτέιλ.


Λοιπόν αυτά προς το παρόν. Α και επειδή απο Penderecki δεν έχω ιδέα (για μένα θα είναι εκπαιδευτική η συναυλία αυτή), σας αφήνω μουσικά με το κομμάτι Fur Alina του Arvo Part που θα παίζει στο πικ-απ δίπλα αν θελήσετε να το ακούσετε.

Καλό βράδυ σε όλους!

Παρασκευή 29 Μαΐου 2009

Η ΑΠΟΛΥΤΗ, Η ΜΑΝΤΟΝΑ, Η ΜΠΡΙΤΝΥ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΣΤΟ ΜΠΛΕΝΤΕΡ

Οκ ήταν να κάνω καφροπόστ σήμερα για να γιορτάσω την νίκη της Πανάθας και την κατάκτηση του triple crown, άλλα τελικά αναβλήθηκε για την Δευτέρα το πάρτι με τον Πελάτη οπότε είπα να κάνω κάτι άλλο.

Κι εκεί που ετοίμαζα ένα μικρό πόστ αφιέρωμα στην Dame Janet Baker, ήρθε και σας έσωσε το παρακάτω σχόλιο της αγαπημένης Α, μπά? εξ αφορμής δικού μου σχολίου στο πόστ της "Αν έχετε λόξυγκα από το πρωί είναι επειδή η Anna Vissi ξεκινάει διεθνή καριέρα". Οk I know να κατουριέσαι από τα γέλια και μόνο με τον τίτλο.


"τώρα συγνώμη που πετάγομαι στο άσχετο ποστ, αλλά έχω πάθει με την Βισσολατρεία, δεν είχα ιδέα μου έχεις κάνει μεγάλη ζημιά και σ'ευχαριστώ πολύ! τώρα ψάχνω άλλα φόρουμς αναλόγου επιπεδου, την πάτησα

και για πες για πες, υπάρχουν γκέι που λατρεύουν βίσση-μαντόνα ταυτόχρονα? ή βίσση-μπρίτνυ? η μπρίτνυ χαίρει εκτίμησης όμως? μάλλον όχι ε?"


Ο λόγος λοιπόν που γίνεται αυτό το πόστ είναι για να βοηθήσουμε, όσοι γνωρίζουμε και μπορούμε, την μικρή (σπόντα για τα αυριανά σου γενέθλια καλή μου), Α, μπά? να λύσει τα θεμελιώδη κοσμοϊστορικά ερωτήματά της σε σχέση με την Απόλυτη (έλα δεν θέλω κουλαμάρες τώρα ποια είναι η Απόλυτη!!!!)

Α-
Υπάρχουν γκέι που λατρεύουν βίσση-μαντόνα ταυτόχρονα?
Β-Υπάρχουν άτομα (υποθέτω κι εδώ gay αν και δεν το διευκρινίζει), που λατρεύουν βίσση-μπρίτνυ?
Γ-Η μπρίτνυ χαίρει εκτίμησης όμως?

Λοιπόν αυτά φίλες και φίλοι, θα σας παρακαλέσω να αφήσετε τις παρατηρήσεις και τα σχόλιά σας, προτεινόμενους συνδέσμους (κοινώς λίνκς), συνταγές για χορτόπιτες, μηνύματα με σεξουαλικά υπονοούμενα στο χώρο των σχολίων για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε την Α, μπά? να λύσει τις απορίες της.

Σας ευχαριστώ θερμά.

Και ναι ΘΑ έχουμε ένα πολύ τέλειο Που-Σου-Κου.

Womanizer




ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ

Related Posts with Thumbnails