ΠΑΜΕ ΚΩΜΩΔΙΑ!!!

Είναι γεγονός, το αποφασίσαμε. Στις 17/2 θα πάμε Δημόπουλο στο Nixon για την όπερα σε 1 πράξη για ερμηνευτή και μικρόφωνο "ΑΝΤΙ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΟΥ", που τι διδακτορικό αγάπη μου, εδώ στα 32 παλεύουμε να τελειώσουμε τη 2η σχολή άλλα πως να την τελειώσουμε αφού αντί να διαβάζουμε κάνουμε πόστ και πάμε σε stand-up comedy...

Θα μου πείτε πως το flyer από πάνω λέει κάθε Δευτέρα. Ναι οκ, απλά την Τρίτη είναι μια παράσταση έκτακτη και για καλό σκοπό αφού τα έσοδα θα πάνε στο Σύλογο Καρκινοπαθών, Φίλων και Ιατρών Κ.Ε.Φ.Ι. οπότε είπαμε με την παρέα να πάμε τότε.

Τις υπόλοιπες μέρες τα λεφτά πάνε όλα στην τσέπη του Δημόπουλου ο οποίος θέλει να αγοράσει Πόρσε, όχι για να βγάλει γκόμενα άλλα για την φουκαριάρα τη μάνα του.

Μέχρι λοιπόν να έρθει η Τρίτη, σας αφήνω με 2 βίδεα του καλλιτέχνη έτσι για να πάρετε μια γεύση.

ΑΝΤΙ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΟΥ (teaser) from MovieTeller on Vimeo.

ΑΝΤΙ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΟΥ (promo) from MovieTeller on Vimeo.

Και για την φιλενάδα highvoltagepress που έχει το θράσος να αμφισβητεί την σχέση μου με τον Τσάρο Βλαδίμηρο, ένα ενσταντανέ από το περσινό μας Πάσχα στην Αγία Πετρούπολη. Όπως πάντα σεμνός και ταπεινός με το ξανθό μαλλάκι μου μαζεμένο με ρόζ μαντίλι παρακολουθώ με κατάνιξη την Θεία Λειτουργία (ναι οκ χασμουριέμαι λίγο άλλα τι να καμω με πειράξαν τα λιβάνια). Αυτά καλή μου για να μην λές πως κάτι κάνεις με τον Βλάντι μου.

Αυτά για σήμερα. Καλό Σου-ΚΟυ ΘΑ έχουμε (I know I will).

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ και να μην το ξεχάσω, αύριο ο MADούλης 30άνταρίζει!!! Περάστε να του ευχηθείτε χρόνια πολλά, καλή ψυχή και άλλα γραφικά που λέμε σε όσους διασχίζουν τον ηλικιακό Ρουβίκωνα...καλά τι γράφω βραδιάτικα πάλι....
Εγώ θα του αφιερώσω μια πουτανιάρικη άρια από τον Κουρέα της Σεβίλης, έτσι για να γουστάρει, σε 3 διαφορετικές ερμηνείες.

Beverly Sills, Una Voce Poco fa

Cecilia Bartoli, Una Voce Poco fa

Maria Callas, Una Voce Poco fa

TRIONFI AMORE

Antonio Canova, "Έρωτας και Ψυχή", 1787-1793 μάρμαρο, Μουσείο Λούβρου

Trionfi Amore, φινάλε της όπερας Ορφές και Ευριδίκη (1762), του Christoph Willibald Ritter von Gluck

Royal Opera House (Covent Garden)
Jochen Kowalski ... Orfeo
Gillian Webster ... Euridice
Jeremy Budd ... L'Amore

Αφιερωμένο στον Έρωτα Νικητή, στον Έρωτα Θριαμβευτή, διότι παρά την χυδαία εμπορευματοποίηση της 14ης Φεβρουαρίου όλοι θα θέλαμε κατά βάθος να γιορτάζουμε αυτή την ημέρα.

Εύχομαι οι απανταχού ερωτευμένοι να περάσετε τέλεια του Αγίου Βαλεντίνου όπως και κάθε μέρα, και στα δικά μας οι λεύτερες κορίτσια και αγόρια χαχα.

Que Sera Sera

When I was just a little girl
I asked my mother what will I be
Will I be pretty will I be rich
Here's what she said to me

Que Sera Sera
Whatever will be will be
The future's not ours to see
Que Sera Sera
What will be will be

When I grew up and fell in love
I asked my sweetheart what lies ahead
Will we have rainbows day after day
Here's what my sweetheart said

Que Sera Sera
Whatever will be will be
The future's not ours to see
Que Sera Sera
What will be will be

Now I have children of my own
They ask their mother what will I be
Will I be handsome will I be rich
I tell them tenderly

Que Sera Sera
Whatever will be will be
The future's not ours to see
Que Sera Sera
What will be will be
Que Sera Sera

Θα έχουμε ένα υπέροχο υπόλοιπο Κυριακής, μια υπέροχη εβδομάδα, έναν υπέροχο μήνα. Για το χρόνο όλο δεν εγγυώμαι. Καλή επιτυχία σε όσα φιλαράκια δίνουν ΑΣΕΠ, στους συντρόφους που δίνουν εξεταστική, και όσους δεν αφήνουν τους μαλάκες που πέρασαν από την ζωή τους να τους κάνουν εξίσου μαλάκες.

Υ.Γ: Πόσο καμένος είμαι να κάνω πόστ 3 το πρωϊ;;;;

PANEM ET CIRCENSES

"sed quid
turba Remi? sequitur fortunam, ut semper, et odit
damnatos. idem populus, si Nortia Tusco
fauisset, si oppressa foret secura senectus
principis, hac ipsa Seianum diceret hora
Augustum.iam pridem, ex quo suffragia nulli
uendimus, effudit curas; nam qui dabat olim
imperium, fasces, legiones, omnia, nunc se
continet atque duas tantum res anxius optat,
panem et circenses"

Decimus Iunius Iuvenalis
(late 1st-early 2nd century A.D.)
Satura X. 72-81

"Και τι λέει ο όχλος του Ρώμου; Ακολουθεί την Τύχη, όπως κάνει πάντα, και εξεγείρεται κατά του καταδικασμένου (του Σαιάνου). Αυτός ο ίδιος όχλος, αν η Νόρτια (Ετρούσκα Θεά της τύχης) είχε χαμογελάσει στον Ετρούσκο (τον Σηιάνο), αν ο ηλικιωμένος αυτοκράτορας είχε χτυπηθεί δίχως να το καταλάβει, θα είχε απονείμει την ίδια εκείνη στιγμή τον τίτλο του Αυγούστου στον Σηιανό. Τώρα, που κανένας δεν αγοράζει ή ψηφίζει, το κοινό έχει αποτινάξει προ πολλού τις έγνοιες του. Ο λαός, που κάποτε όριζε διοικήσεις, υπατείες, λεγεώνες και όλα τα άλλα, τώρα δεν ανακατεύεται πια πουθενά και λαχταρά μόνο δύο πράγματα-άρτον και θεάματα."

[Μπράντλιντζερ Π., "Άρτος και θεάματα, θεωρίες για την μαζική κουλτούρα ως κοινωνική παρακμή", 1999, σελ.17-18, Εκδόσεις Νησίδες, Μετάφραση Σαρίκας Ζήσης]

Αφιερωμένο στους τηλεθεατές της αυριανής "ρωμαϊκής" φιέστας στην Ουάσιγκτον.
Αφιερωμένο σε όσους με περισσή ευκολία χρίζουν "καταλληλότερους" για την διακυβέρνησή τους όσους τους υποδεικνύουν τα "τηλεοπτικά μαντεία".
Αφιερωμένο πάνω κάτω σε όλους εμάς δηλαδή.

Από αύριο θα έχουμε Νέο Αυτοκράτορα, και όλα ΘΑ πάνε καλά.
__________________________________________________________

Και επειδή τα λατινικά μου είναι μάλλον ανύπαρκτα, ελπίζω να επέλεξα το σωστό κομμάτι του πρωτοτύπου που αντιστοιχεί στην μετάφραση. Αν όχι, θα έχω ελπίζω την κατανόησή σας.

Στο πικ-απ, το μουσικό θέμα από την τηλεοπτική σειρά του 1984, "The last days of Pompeii", σε μουσική του Trevor Jones.

416-415 π.Χ./2009 μ.Χ.

Εκεί, στα μέσα του Πελοποννησιακού πολέμου στα 416-415 π.Χ. οι Αθηναίοι αποφασίζουν να εξολοθρεύσουν τους κατοίκους της Μήλου (σφάζοντας όλους τους ενήλικες άνδρες και πουλώντας τις γυναίκες και τα παιδιά ως δούλους) στηρίζοντας την απόφασή τους στην πιο ελεεινή και απροκάλυπτη εκδήλωση κυνισμού...

Μήλιοι: Αλλά πώς είναι δυνατόν να είναι εξ ίσου συμφέρον για εμάς να γίνομε δούλοι, και συγχρόνως να είναι δικό σας συμφέρον να γίνετε κυρίαρχοί μας;
Αθηναίοι: Διότι σας παρέχεται η ευκαιρία να υποταχθείτε, αποφεύγοντας τα έσχατα δεινά, εμείς δε, θα ωφεληθούμε μη καταστρέφοντάς σας.
Μήλιοι: Ώστε, δεν θα μας δεχθείτε να είμεθα φίλοι σας και όχι εχθροί σας, αλλά να διατηρήσομε την ειρήνη και την ουδετερότητά μας;
Αθηναίοι: Όχι. Γιατί η έχθρα σας μας βλάπτει πολύ λιγότερο από τη φιλία σας. Και τούτο διότι εις τα όμματα των υπηκόων μας, η φιλία σας θα είναι τεκμήριο αδυναμίας, ενώ το μίσος σας θα είναι τεκμήριο ότι είμαστε ισχυροί.

ΘΟΥΚΥΔΊΔΗΣ ΒΙΒΛΙΟ Ε' 92-95
(για το πλήρες κείμενο δείτε εδώ)

Για να μήν ξεχνάμε πως οι ίδιοι άνθρωποι που "δίδαξαν" δημοκρατία και πολιτισμό στην ανθρωπότητα είναι οι ίδιοι που "δίδαξαν" τακτικές γενοκτονίας και "εθνοκάθαρσης" πολύ πρίν τους Ισραηλινούς, τους Γερμανούς, τους Βρετανούς, τους Ρωμαίους...

Για να μην ξεχνάμε, πως ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή είναι δυστυχώς εφεύρημα των φιλοσόφων και των ρομαντικών ποιητών...

Για να μην ξεχνάμε, πως δεν είναι ο πόλεμος που σκληραίνει τις ψυχές των ανθρώπων αλλά η σκληρότητα των ψυχών μας που κάνει τον πόλεμο τόσο φρικτό και ας προσπαθούμε να κρυφτούμε πίσω από το αραχνοΰφαντο πέπλο του πολιτισμού μας..

Παρ' όλα αυτά, θα τολμήσω να υποστηρίξω πως ΘΑ έχουμε μια καλή χρονιά, αν προσπαθήσουμε λίγο και δεν τα αφήσουμε όλα στην Τύχη.

Καλό μας βράδυ.

Σας αφήνω με το 2ο μέρος από την Ορχηστρική σουίτα αριθμός 3, έργο καταλόγου BWV 1068 του Johann Sebastian Bach (1685-1750) που μου θύμησε ο Μικρός Ναυτίλος σήμερα το πρωί, σε 3 διαφορετικές εκτελέσεις, η πρώτη με την μπαρόκ ορχήστρα του Ton Koopman, η δεύτερη απο την τρομπέτα του Sergei Nakariakov, και η τρίτη απο το Helsinki Flute Quartet σε μεταγραφή του Dmitry Varelas.
Στο πικ-απ δίπλα, (και ναι σε auto play),το ίδιο κομμάτι απο το φωνιτικό σύνολο, Ensemble Planeta(Classic Acappella Group).

Ton Koopman _ The Amsterdam Baroque Orchestra

Sergei Nakariakov

Helsinki Flute Quartet (D.Varelas, Y.Hyppenen, S.Hyvonen, A.Rikkonen) plays arrangement by D.Varelas of J.S.Bach Air from the Orchestral Suite

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΩΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ, ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΣΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ!!!

το χριστουγεννιάτικό μου δέντρο με τις υπέροχες μπάλες της Artanis
ο τίτλος του πόστ με την βοήθεια του μικρού γιατρού Antoine

Ναι φίλες και φίλοι. Πέρασε ένας χρόνος από την πρώτη εκείνη ανάρτηση.

Είχα σκοπό να κάνω ένα τρελό αφιέρωμα σε αυτούς τους 12 μήνες, για τις όμορφες και τις άσχημες στιγμές, για τους ανθρώπους που πέρασαν και κυρίως για αυτούς που τελικά έμειναν.

Είναι όμως πολλά, πάρα πολλά τα όσα βίωσα μέσα από εδώ και μέσω του μπλόγκ οπότε δεν θα μπώ στη διαδικασία να κάνω τελικά απολογισμό.

Απλά να ευχαριστήσω όλους σας για τα όσα μοιραστήκαμε από εδώ και τα δικά σας διαδικτυακά σπιτάκια, να ζητήσω συγνώμη από όποιον μπορεί να στενοχώρησα.

Καλά Χριστούγεννα σας εύχομαι, καλή χρονιά να μας έρθει, με υγεία πάνω από όλα και αγάπη.

KEEP WALKING, KEEP BLOGGING!!!!

και επειδή γενέθλια δεν έχει μόνο το μπλόγκ μου άλλα και ο μικρός Χριστούλης, σας αφήνω με 2 βίδεα από την άρια, "And who may abide" από το ορατόριο Μεσσίας του G.F. Handel.

Το πρώτο με την περισσότερο ακαδημαϊκή, κατά τη γνώμη, μου ερμηνεία της Emma Kirkby και το δεύτερο με την συναισθηματική γεμάτη αγωνία της Magdalena Kozena.

"And who may abide the day of his coming? And who shall stand when he appeareth? For he is like a refiner's fire"

στα deck δίπλα η Julie Andrews τραγουδάει το "I could have danced all night" από το musical "My Fair Lady", έτσι για να μην υπάρχει αμφιβολία πόσο καμένος είμαι...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΖΩΗ

Διότι σήμερα ξύπνησα με εντελώς trashy διάθεση...(οι φωτογραφίες δεν είναι δυστυχώς δικές μου, μου είχαν έρθει με μαιλ πρίν χρόνια).

ΘΑ έχουμε μια υπέροχη εβδομάδα!!!

AGITATO DA UN VENTO

Ταραγμένος από έναν και μόνο άνεμο, για να παραφράσω την άρια Agitata da due venti από την όπερα La Griselda του Antonio Vivaldi, και με διάθεση για ταξιδάκι μέχρι τα μαγευτικά Κύθηρα με συντροφιά παλίες αναμνήσεις αποτυπωμένες σε φίλμ (ναι το πρόλαβα το φίλμ).

Κάπου στο 2003 αν δεν κάνω λάθος,με καλή παρέα από 2 φιλαράκια και με το ομορφότερο φώς που έχω δεί ποτέ.

Πολλά φιλιά σε όλους. Αυτό ΘΑ είναι ένα υπέροχο Που-Σου-Κου.

Στο βίντεο, η Cecilia Bartoli "τα σπάει" στην άρια Agitata da due venti που σας ανέφερα και πρίν, διανθίζοντας ίσως υπερβολικά με φιοριτούρες και φωνητικούς εντυπωσιασμούς την αρχική σύνθεση του συνθέτη, όμως το καταδιασκεδάζει τόσο πολύ (κι εγώ μαζί της) που δεν μπορώ παρά να την λατρέψω.