Σάββατο 28 Απριλίου 2012

YASOU HELLADA

Λίγες μόλις ημέρες πριν τις εκλογές και αμφότεροι πολιτικοί  και πολίτες αυτού του τόπου δείχνουν έτοιμοι για την σημαντικότερη όπως λένε εκλογική αναμέτρηση (τουλάχιστον μεταπολιτευτικά) της χώρας.

Οι μεν πρώτοι στελεχώνουν τα ψηφοδέλτια τους με το καλύτερο δυνατό υλικό από εξέχουσες προσωπικότητες του ποδοσφαίρου, της τηλεόρασης, των twitter και facebook (ω ναι υπάρχουν και κάποιοι που προωθούνται εκλογικά ως υπερδραστήριοι των social media). Συνάπτουν" ανίερες" προεκλογικές συμμαχίες με αποκλειστικό σκοπό την είσοδο στην Βουλή των πόρδων, και δεν ντρέπονται να ζητούν την ψήφο του λαού είτε επειδή ψήφισαν το μνημόνιο χωρίς να το έχουν διαβάσει (sic) είτε επειδή τώρα (που το διάβασαν) πιστεύουν πως μπορούν να το διαπραγματευτούν. 

Ο δε ελληνικός λαός, μετά από ώριμη σκέψη  και περισυλλογή, έκανε την αυτοκριτική του, εντόπισε τους πραγματικούς υπευθύνους που τον οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση και αποφάνθηκε πως:

  1. Για τους κάθε λογής Τσοχατζόπουλους που ο ίδιος ψήφιζε εδώ και δεκαετίες,
  2. Για τους διάφορους Εφραίμ που του πίνουν το αίμα στο όνομα της μίας ομοούσιας και αδιαίρετης Τριάδας (που αν υπήρχε Θεός αυτούς που μιλούν εξ ονόματός του θα είχε κάψει πρώτους),
  3. Για τις λοβιτούρες σε κάθε δημόσιο έργο,
  4. Για τα φακελάκια σε πολεοδομίες, νοσοκομεία κ.λ.π.
  5. Για τις καταπατήσεις δημόσιας γής,
  6. Για τα πολιτικά ρουσφέτια και το βόλεμα εκατοντάδων χιλιάδων ατόμων σε καλοπληρωμένες θέσεις άνευ αντικειμένου,
  7. Για τις εκατοντάδες χιλιάδες μούφα συντάξεις σε άτομα που δεν εργάστηκαν ποτέ, νεκρούς που ποτέ δεν δηλώθηκε ο θάνατός τους και παραπληγικούς που είχαν υγεία ολυμπιονίκη,
  8. Για την "επένδυση" τρισεκατομμυρίων ευρώ από ευρωπαϊκές επιδοτήσεις επί 30 χρόνια σε πόρσε καγιέν, γούνες Χουντάλας και αυθαίρετες τριζονέτες με πισίνα σε αιγιαλούς και δάση,
  9. Για τις παράνομες χωματερές σε κάθε ρεματιά,
  10. Για το γεγονός πως η χώρα (που όπως θέλουμε να λέμε γέννησε τον πολιτισμό και τις τέχνες) έχει καταντήσει μια απέραντη μπουζουκλερί,

 για όλα αυτά και άλλα τόσα, του φταίνε: 
  1. Οι Εβραίοι (κλασικά), 
  2. Η Λέσχη Βίλντεμπεργκ, 
  3. Ο διεθνής καπιταλισμός (που ζεί με μοναδική του επιδίωξη να βάλει χέρι στα πετρέλαια, το χρυσό και τον αρίστης ποιότητας Καλαματιανό μπάφο που παράγει η χώρα), 
  4. Οι Γερμανοί που δεν του επέστρεψαν το κατοχικό δάνειο (για να το αξιοποιήσει όσο αξιοποίησε και το σχέδιο Μάρσαλ) 
  5. Και φυσικά οι μετανάστες (οι οποίοι ήταν καλοδεχούμενοι όσο καιρό αποτελούσαν φτηνό εργατικό δυναμικό αλλά και ένα χαμηλότερο από τον μέσο Έλληνα κοινωνικό στρώμα ώστε ακόμα και ο πλέον λιγούρης να μπορεί να νοιώθει λίγο άρχοντας).
Και έτσι με ήσυχη πλέον την συνείδησή του αφού απεφάνθη πως είναι για άλλη μια φορά ένα αθώο θύμα διεθνών συνωμοσιών και ξένων κέντρων εξουσίας θα ψηφίσει στις ερχόμενες εκλογές ένας Θεός ξέρει τί-όπως λένε οι δημοσκοπήσεις μέχρι και Χρυσή Αυγή, και θα περιμένει από τις 7 του μήνα να ρίξει τις ευθύνες για το όποιο αποτέλεσμα σε όλους όσους θεωρεί υπευθύνους, πλην του πραγματικά μοναδικού ενός, του ιδίου. 

Καλή τελευταία προεκλογική βδομάδα ΘΑ έχουμε. Να πιάσετε τον Μάη την Τρίτη κατά προτίμηση σε κάποιαν εξοχή και να περνάτε όσο καλύτερα γίνεται. Πολλά φιλιά σε όλους σας :)

Στην μουσική μας σήμερα η Μαρία Κάλλας στο φινάλε της όπερας Il Pirata του Bellini, εδώ από ρεσιτάλ στο Αμβούργο στα 1959. Και επιλέγουμε σήμερα την Μαρία Κάλλας διότι υπήρξε η μεγαλύτερη ερμηνεύτρια όπερας που έζησε ποτέ, όχι επειδή ήταν Χελλίν, ή τις το χρωστούσαν επειδή οι πρόγονοι της έχτιζαν Παρθενώνες (όταν οι άλλοι τρώγαν βελανίδια) και δημιούργησαν την φιλοσοφία και την δημοκρατία, αλλά επειδή όπως μαρτυρούν όσοι την γνώρισαν δούλευε περισσότερο από κάθε άλλον για να μπορεί να είναι η καλύτερη. Γιατί δημιούργησε η ίδια τον μύθο της και δεν περίμενε να της χαριστεί αυτός από τους άλλους. 


Σάββατο 21 Απριλίου 2012

ΒΡΩΜΙΣΕ ΕΚΛΟΓΕΣ Vol.2

Εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες Ι

Παρασκευή και 13 ΙΙ

Ζάππειο ΙΙΙ

You can run, but you can't hide. Ο τρόμος παραμονεύει μουχαχαχα. Ή εναλλακτικά, άσε μας ρε Αντώνη εσύ και ο γρύλος σου. 

Στην μουσική μας σήμερα, η Gilda και ο Δούκας της Μάντοβα από την όπερα Rigoletto του Verdi αποχαιρετούν ο ένας τον άλλο υποσχόμενοι αιώνια αγάπη, όρκους πίστης που ο Δούκας με την πρώτη ευκαιρία θα καταπατήσει χωρίς ντροπή οδηγώντας την Gilda (μετά από μια σειρά γεγονότα που δεν είναι της παρούσης) στον θάνατο. 

Καλό σαββατοκύριακο ΘΑ έχουμε. Πολλά φιλιά σε όλους σας παίδες :)

Τρίτη 17 Απριλίου 2012

ΒΡΩΜΙΣΕ ΕΚΛΟΓΕΣ Vol. 1


Από κλόουν, γελωτοποιούς, και σούργελα άλλο τίποτα και αυτές οι εκλογές. Από την Σκύλα στην Χάρυβδη ένα πράγμα αλλά τι να κάνουμε μιαν απόφαση θα πρέπει να την πάρουμε. Εύχομαι στο διάστημα που μένει μέχρι τις εκλογές να το σκεφτούμε, να το ζυγίσουμε και να πάρουμε την καλύτερη δυνατή απόφαση. 

βρε λες???? Αν και αυτή γράφεται Αστέρω χαχα

Στην μουσική μας σήμερα, μιά από τις μεγαλύτερες φαρμακωμούνες της όπερας, η πριγκίπισσα Αμπιγκαϊλλε (που πας μαντάμ με αυτό το όνομα) αποφασίζει να πάρει την τύχη στα χέρια της και αφού είναι χιλοπιτιασμένη (και μπάσταρδη  όπως θα μάθει αργότερα) να πνίξει τους εχθρούς της στο αίμα τους και να γίνει βασίλισσα. ερμηνεύει η Maria Guleghina. Καλό βράδυ σε όλους σας παίδες. 


Υ.Γ: Εντελώς άσχετο με την ανάρτηση, δεξιά που λέει "φίλοι της όπερας" εσείς βλέπετε όσους έχουν κάποια στιγμή δηλωθεί ως αναγνώστες? γιατί εγώ δεν το βλέπω εδώ και καιρό και δεν ξέρω πως να το διορθώσω να μην φαίνεται αυτή η μαυρίλα. Όποιος έχει καμιά ιδέα ας μου πεί. 

Σάββατο 7 Απριλίου 2012

ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

"Ο Αντώνιος*, όστις είχεν εκπαιδευθή εν Αθήναις, επεσκέφθη επανειλημμένως την πόλιν...και επεί μακρόν εν αυτή διέμεινεν.[...] Εκολάκευσε δε και περιεποιήθη τους Αθηναίους σφόδρα, μιμούμενος την τε ενδυμασίαν και τα ήθη αυτών, αποκαλών εαυτόν Αθηναίον και εστιών τους πολίτας. οι δ' Αθηναίοι προέβησαν εις τοσούτον χαμερπείας αντικολακεύοντες αυτόν, ώστε εξήλειψαν μεν τα ονόματα των βασιλέων της Περγάμου Ευμένους και Αττάλου εκ των αυτοίς αφιερωμένων κολοσσιαίων ανδριάντων και αντάυτών επέγραψαν το του Αντωνίου, ανεκήρυξαν δε αυτόν θεόν Διόνυσον και ως τοιουτον τον ηρραβώνισαν μετά της παρθένου Αθηνάς, της πολιούχου θεάς. η χαμερπής όμως αυτή και ασεβής κολακεία απέβη τοις Αθηναίοις λίαν ακριβή, διότι ο πονηρός γαμβρός εζήτησε και έλαβεν ως προίκα κατά τινάς μεν 1000 τάλαντα, κατ'άλλους δ'έτι πλείονα."
(Κωνσταντινίδης, "Ιστορία των Αθηνών από Χριστού γεννήσεως μέχρι του έτους 1821", σελ.51)



Σήμερα αντί μουσικής, ένα βίντεο από τις (κατά την γνώμη μου) αηδιαστικές εκδηλώσεις λατρείας των ιθαγενών κατά την αγόρευση του Ρομπέρτο Μπενίνι ως επίτιμου διδάκτορα του Α.Π.Θ. (προφανώς γιατί 10 χρόνια μετά την μία και μοναδική του επιτυχία στον κινηματογράφο με την γλυκερή μεν, πλην συγκινησιακή δε La vita e bella θεωρείται άξιος για μια τέτοια τιμή). Ο ηθοποιός επανέλαβε για πολλοστή φορά μπροστά σε κάμερα τους γνωστούς πιθηκισμούς του, καραγκιοζιλίκια με υποκλίσεις και γκριμάτσες (τύπου μεθυσμένη γκόμενα στο facebook) φορώντας την πανεπιστημιακή τήβεννο, μέσα σε παροξυσμό χειροκροτημάτων και ιαχών από τους εκστασιασμένους παρευρισκόμενους. Ανεβαίνοντας δε στο βήμα, διάβασε σε άψογα Ελληνικά τις γνωστές πίπες "θέλω να σας φιλήσω όλους στο στόμα" και κάτι ανάλογα, προκαλώντας φρενίτιδα στο πλήθος που προφανώς και μόνο η υπόσχεση μιας τέτοιας πράξης ήταν ικανή να το φέρει σε οργασμό. Και για να ολοκληρωθεί το καλαμπούρι, είπε  (όπως ενημερωθήκαμε από τα ρεπορτάζ) κάποια στιγμή, πως η" Ελλάδα δεν χρωστάει στην Ευρώπη, αλλά η Ευρώπη στην Ελλάδα" παπαγαλίζοντας ένα από τα εμετικά τσιτάτα με τα οποία τόσο ντόπιοι όσο και αλλοδαποί αφελείς (εδώ αυτολογοκρίθηκα το ομολογώ) προσπαθούν να εξισώσουν (;), ισοσκελίσουν (;) ένας Θεός ξέρει, την αναμφισβήτητη συμβολή των αρχαίων κατοίκων της σημερινής Ελλάδας στην διαμόρφωση του Δυτικού Πολιτισμού, με τις λοβιτούρες, τα χρέη, την απατεωνιά, την διασπάθιση δημοσίου χρήματος και πλείστα άλλα που συνθέτουν την συμβολή του νεοέλληνα στον πολιτισμό τα τελευταία 150 χρόνια (ήμουν κι εγώ τυφλός και κουφός στην Ζάκυνθο και έγινε θαύμα).

Αυτά τα ωραία για σήμερα. Πολύ καλό βράδυ σε όλους σας. Καλές Πασχαλινές διακοπές σε όσους την κάνετε κάπου για ξεκούραση. Πολλά πολλά φιλιά :)

Υ.Γ: Ε, αυτή την φορά τουλάχιστον, την βγάλαμε φτηνά με κανά μπουφέ με καναπεδάκια χαχαχα


*Ναι καλέ αυτός της Κλεοπάτρας

Πέμπτη 22 Μαρτίου 2012

STREET POLITICS

Εξεταστική τέλος, εξάμηνο άρχισε ήδη. Κάναμε το καλύτερο δυνατό και ελπίζουμε για το καλύτερο αποτέλεσμα, Ανάσταση νεκρών, και ζωή του μέλλοντος αιώνος Αμήν. Και να φανταστείτε πως εγώ είμαι καλά. Μιλάμε σήμερα που πήγα σχολή οι περισσότεροι δεν μιλίωντουσταν καν. Καταραμένο κάτεργο μας έφαγες τα νιάτα μας. Στο διάλο μπουρδέλο (LOL).

Τέλος πάντων, πριν χαθώ ξανά στα περί κατασκευών και σχεδιασμών και άλλα γραφικά σας αφήνω με μερικές φωτογραφίες από όταν είχα χρόνο να κάνω βόλτες στο κέντρο. Πολύ καλό σας βράδυ παίδες και ελπίζω όλοι να ήσαστε καλά :)
[βρακί υποθέτω θα αλλάξει από βδομάδα]

[τουλάχιστον η επανάσταση είναι τσάμπα]

[μπα, για κοίτα παρακάτω]

[έφυγες νωρίς, σνιφ]


[από μαριονέτα, στένσιλ. Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται]

[Πες τα ορέ σύντροφε]

[να υποθέσω σε ξεχείλωσαν κι εσένα τα Μνημόνια και το PSI???]

Στην μουσική μας σήμερα κάτι καινούριο (για εμένα) που τσίμπησα τις προάλλες από το Elafini. The boy in the lake από τους The Irrepressibles που αν και έχουν μια ροπή εμφανισιακά και μουσικά στο χιπστερισμό ελπίζω να είναι κάτι περισσότερο. 

Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012

ΟΙ 10 ΜΕΡΕΣ...

...μέχρι το τέλος της εξεταστικής και την παράδοση της εργασίας για την Σύνθεση 7 προβλέπονται πολύ Βαγκνερικές.


(φινάλε της 1ης πράξης από την όπερα Lohengrin)

(φινάλε της όπερας Tannhäuser ) 

(φινάλε της όπερας Fliegende Hollander)

Εύχομαι να είσαστε όλοι καλά, να περνάτε όσο καλύτερα γίνεται και γενικώς  να την παλεύετε :)
Πολύ καλή σας μέρα παίδες. 

Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012

10 ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ ΕΡΜΗΝΕΥΤΕΣ, ΣΕ 20 ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΕΡΜΗΝΙΕΣ

 Συνεχίζοντας το αφιέρωμα στην όπερα ένα πόστ ολίγον τι συνδυαστικό. 10 καλλιτέχνες που αγαπώ (όχι απαραίτητα οι αντικειμενικά καλύτεροι αλλά σίγουρα αυτοί που η παρουσία τους σε μία δισκογραφία θα με έκανε να ακούσω ένα ολόκληρο έργο) σε 20 αγαπημένες ερμηνείες που για εμένα είναι συγκλονιστικές, με κάνουν να αισθάνομαι, 20 άριες που θα έπαιρνα αν μπορούσα και στον άλλο κόσμο. Απολαύστε τες.

1-Maria Callas
Τα λόγια είναι περιττά για τον απόλυτο μύθο της όπερας, την μεγαλύτερη ερμηνεύτρια που έζησε ποτέ. Τραγούδησε σχεδόν κάθε είδους ρεπερτόριο σημαδεύοντας μερικούς ρόλους τόσο ανεξίτηλα που θα μπορούσαν μετά τις ερμηνείες της να έχουν καεί οι παρτιτούρες αφού καμία δεν θα τους αποδώσει καλύτερα.
Θα την ακούσουμε σε 2 από τους ρόλους που σημάδεψε και την σημάδεψαν. Πρώτα ως Norma από την ομώνυμη όπερα του Bellini στην άρια Casta Diva και δευτερευόντως ως Tosca από την Tosca του Puccini στην άρια Vissi d'arte.  


2-Natalie Dessay
Εξαιρετική φωνή, θεατρικότητα και παιχνιδιάρα διάθεση (εκεί τουλάχιστον που χρειάζεται) συνθέτουν μια από τις πλέον γοητευτικές προσωπικότητες της όπερας των ημερών μας.
Η πρώτη μας άρια Se pieta από το νέο της άλμπουμ με άριες της Κλεοπάτρας από την όπερα του Handel Giulio Cesare in Egitto. 

H δεύτερη είναι η άρια Der Holle rache δεύτερη άρια της Βασίλισσας της Νύχτας από την όπερα Ο Μαγικός Αυλός του Mozart. 

3-Philippe Jaroussky
Λατρεμένος κόντρα-τενόρος και απόλυτα χότ γκομενάκι, κοινώς, συνδυασμός που σκοτώνει :)
Η πρώτη μας άρια η Cara la dolce fiamma από την όπερα Adriano in Syria του J.-Ch. Bach.


H δεύτερη είναι η πασίγνωστη άρια Lascia ch'io pianga από την όπερα Rinaldo του Handel που κάποιοι ίσως θυμάστε από τον Αντίχριστο του Τρίερ. 

4-Luciano Pavarotti
Ο απόλυτος άρχοντας της όπερας. Μπορούσε να τραγουδήσει και τραγούδησε σχεδόν τα πάντα. Μπορεί να ξεφτιλίστηκε με εκείνα τα "Pavarotti and friends" που εμφανιζόταν στην σκηνή με κάθε τσόκαρο, όμως κακά τα ψέματα για τους περισσότερους από εμάς ήταν ο αδιαμφισβήτητος στάρ που μας έκανε να αγαπήσουμε την όπερα. Εδώ στις άριες Nessun Dorma από την όπερα Turandot του Puccini και Celeste Aida από την όπερα Aida του Verdi


5-Joan Sutherland
Και φτάσαμε στα δύσκολα. Ήταν ή όχι η μακαρίτισσα μια μεγάλη της όπερας; Αρκούσε που είχε φωνάρα ή θα έπρεπε να ήταν και περισσότερο ερμηνεύτρια να έχει καλύτερη άρθρωση και λιγότερο όγκο στο μαλλί; Ίσως δεν έχει και νόημα να απαντηθεί το ερώτημα, αν και στους οπερατικούς κύκλους πάντα θα γίνονται σφοδρές συζητήσεις περί αυτού, αφού η Joan Sutherland κατάφερνε να ξεσηκώσει τα πλήθη με τις φωνητικές τις ικανότητες τραγουδώντας μέχρι τα βαθιά της γεράματα (για τα δεδομένα της όπερας πάντα). Η πρώτη μας άρια από την όπερα La Fille du regiment του Donizetti, Salut a la France και φυσικά η σκηνή της τρέλας από την Lucia di Lammermoor του ιδίου με πρίν συνθέτη. 



6-Birgit Nilsson
Το ιερό τέρας από την Σουηδία με την τεράστια φωνή και το βιτριολικό χιούμορ δεν θα μπορούσε να λείπει από τις αγαπημένες μου.  Διέπρεψε στους Βαγκνερικούς ρόλους, ως ηρωίδα στις όπερες του Στράους αλλά και στο ιταλικό ρεπερτόριο ως Λαίδη Μάκβεθ και πριγκίπισσα Τουραντότ. Εδώ στο λατρεμένο φινάλε από την όπερα Τριστάνος και Ιζόλδη του Βάγκνερ και στο φινάλε από την Σαλώμη του Στράους.



7-Cecilia Bartoli
Λατρεμένη όσο λίγες όχι μόνο για εμένα αλλά και γενικά, ξεχωρίζει τόσο για την απίστευτη φωνή της, την καταπληκτική τεχνική της, τις ερμηνείες της. Πραγματικά απολαυστική σε όποιο ρόλο κι αν έχει ερμηνεύσει αλλά και μια ερευνήτρια του οπερατικού χώρου αφού έχει ερμηνεύσει ούκ ολίγες φορές ξεχασμένες άριες και έργα. Σήμερα την συναντάμε στο φινάλε Non piu mesta της όπερας La Cenerentola του Ροσίνι και στην άρια Agitata da due venti από την όπερα La Griselda του Βιβάλντι 





Σεμνή και ταπεινή όσο λίγες (από όσο ξέρω τουλάχιστον ελπίζω να μην κάνω λάθος χοχοχο) διέπρεψε τόσο στο προκλασικό όσο και στο μοντέρνο ρεπερτόριο-και βουνό και θάλασσα δηλαδή. Λατρεμένη και αξεπέραστη ως Ορφέας από την όπερα του Gluck, Orfeo ed Euridice από την οποία ακούμε το πασίγνωστο Che faro senza Euridice. Χωρίς σύγκριση και στον θρήνο της Διδούς από την όπερα Dido and Aeneas του Purcell. 



9-Αγνή Μπάλτσα
Η δεύτερη Ελληνίδα της υπόθεσης και δεύτερη σε αναγνωρισιμότητα μετά την Κάλλας (στην Ελλάδα τουλάχιστον). Μια από τις ομορφότερες φωνές και καταπληκτική ερμηνεύτρια, διέπρεψε μεταξύ άλλων ως Carmen και Santuzza. Σε αυτούς τους 2 ρόλους θα την απολαύσουμε και στα παρακάτω αποσπάσματα. Habanera από την Carmen του Bizet και το ντουέτο Tu qui Santuzza από την Cavaleria Rusticana του Mascagni, εδώ με άλλη μια τεράστια μορφή της όπερας τον Jose Carreras




10-Placido Domingo
Kαι κλείνουμε το μικρό μας αυτό αφιέρωμα με άλλο ένα Ιερό Τέρας του μελοδράματος. Καταπληκτική φωνή και ερμηνείες κατάφερε να τραγουδάει ως τις μέρες μας έχοντας σημαδέψει στην μακροχρόνια καριέρα του πολλούς ρόλους όπως αυτός του Οθέλου στην ομώνυμη όπερα του Verdi απο την οποία ακούμε το Dio mi potevi scagliar. Από τον Βαγκνερικό Lohengrin ακούμε In fernem land. 



Αυτά τα ολίγα για σήμερα. Εύχομαι καλό υπόλοιπο Κυριακής σε όλους σας και μια καλή βδομάδα είτε αυτή μας βρεί φτωχούς, είτε ολοκληρωτικά χρεοκοπημένους (όπως καταλαβαίνεται άλλη λύση από τις δύο αυτές δεν βλέπω).

Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2012

ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΠΩΣ ΑΥΤΗ Η ΧΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΗ;;;




Nope, it's Chuck Testa (κλεμμένο το βίντεο από το Τίποτα στα σοβαρά)

Γιατί πριν βγούμε στους δρόμους με τα κουμπούρια και τα ρόπαλα ας ρίξουμε ένα τελευταίο γέλιο.

ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ

Related Posts with Thumbnails