Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011

ΒΡΑΒΕΙΟ

Έλαβα κι εγώ το βραβείο μου χτες από την γλυκιά Sweety (thaaaanks)
Βέβαια, κανένα βραβείο δεν είναι τσάμπα, πάντα έχει κάποιο χωσέ από πίσω (σας παρακαλώ, δεν θα ήθελα). Κοινώς πρέπει να αναφέρω τον δωροθέτη (τσέκ το έκανα), να αναφέρω 7 πράγματα για εμένα (ακολουθεί παρακάτω), και τέλος να κάνω πάσα το βραβείο σε άλλους 15 μπλόγκερς (έλεος ρε παιδιά χαχα).
Λοιπόν πάμε στα εύκολα, δηλαδή στα 7 πράγματα που ίσως δεν ξέρατε για εμένα, πάντα τα υποψιαζόσασταν και μάλλον θα πληρώνατε για να μην τα μάθετε ποτέ. 

1-Ακούω φανατικά Τρίτο Πρόγραμμα (πέφτεις από τα σύννεφα έτσι??).
2-Ακούω επίσης φανατικά Sendra fm. Λατρεύω δε απεριόριστα τους Καμένους στο ζέσταμα την καλύτερη πρωινή ενημερωτική εκπομπή κάθε μεσημέρι στις 4. 
3-Κάποτε υπήρξα οπαδός του Θρήνου μέχρι και στο Καραϊσκάκης έχω πάει (μπλιαχ, φτου, εμετός).
4-Τρώω τα πάντα (σε βλέπω που γελάς) και αυτό φαίνεται στο φακό (πόσες κάμερες γράφουν επάνω σου μωρή χοντρή???-πολλές και είναι και 3D χοχοχο). 
5-Η σχολή μου, το μπουρδέλο το ίδιο δηλαδή, είναι ουσιαστικά κλειστή από το Πάσχα (ναι ανοίξαμε και 3 βδομάδες το καλοκαίρι my ass) και ακόμα χρωστάμε εξεταστικές Ιουνίου, Σεπτεμβρίου και πρέπει να βρούμε και χρόνο για να κάνουμε εξάμηνο. Δεν γαμιόμαστε λέω εγώ...
6-Πιστεύω ακράδαντα πως όσο έχω χέρια δεν χρειάζομαι άντρα. 
7-Δόξα το Θεό δεν πιστεύω πως υπάρχει Θεός. 

Και τώρα στα ωραία. Να διαλέξω τους 15 τυχερούς της βραδιάς. 
Θα ξεκινήσω με τους "ραδιοφωνικούς παραγωγούς" της παρέας έτσι μιας και αναφέρθηκα στα αγαπημένα μου ραδιόφωνα πρίν.
1-Evil Chef ή αλλιώς ο καθαρματένιος  μάγειρας, αν και τις μουσικές του μια χαρά τις μαγειρεύει τις μέρες που παίζει (πρόγραμμα εδώ).
2-Lemonostiftis που σήμερα είχε την Δευτέρα Παρουσία του εδώ , κάθε Παρασκευή 10:00-12:00 (είπα σήμερα να σε ακούσω και με τάραξαν στα τηλέφωνα). 
3-Παύλος ο Μέγας Μυστήριος που κάνει εκπομπές καθημερινά 21:00-22:00 εδώ.
4-Γαυράκος επειδή πέρα από Γαύρος (όλοι έχουμε κουσούρια) είναι και καλό παιδί και κάποτε είχε πεί οτι κάνει και εκπομπή κάπου αλλά δεν θυμάμαι που και πότε, συγνώμη ρε φίλε :)
5- Στην Coula που είναι κατηγορία από μόνη της και ξέρω πως λατρεύει τα παιχνίδια. 
6-Στον Αμερικλάνο  (τσου ρε ταγάρι που μου θες και iPhone) για τον ανομολόγητο έρωτά του με την Κινέζα αφέντρα. 
7-Στην Γκρινιάρικο Μαρούλι μπας και σταματήσει την γκρίνια χαχαχα (φίλι τεράστιο).
8-Στον Brother που μάλλον χρειάζεται μια ευκαιρία για παιχνίδι, άντε μικρέ σε έφτιαξα πάλι.
9-Στόν Άσωτο Γιό για να προλάβω την Coula που ξέρω οτί θα τον καλέσει χαχαχα
10-Στον φίλο Leviathan για τις symphonic metal μουσικές επιλογές του και τις ταινιοκριτικές του :)
11-Στον αγαπημένο όλων Ηφαιστίωνα που περιμένει από στιγμή σε στιγμή τα πρώτα χιόνια υποθέτω εκεί στα βόρεια. 
12-Στον Randy Marsh για το Τίποτα στα Σοβαρά και τις ατελείωτες στιγμές γέλιου, επίσημο μπλόγκ λατρείας του Μίστερ Μπούτια και γιατί οι Εβραίοι και οι Μασόνοι του σβήνουν συνέχεια το λογαριασμό στο facebook. Κουράγιο σύντροφε δεν θα περάσει η τρομοκρατία τους χαχαχα. 
13-Στον Δημήτρη γιατί τρελαίνομαι να διαβάζω ιστορίες από την καθημερινότητά του στην Ιαπωνία. 
14-Στην γατάρα Φούλη γιατί είναι τρελά ρόκ και ψυχούλα. 
15-Τέλος στον Mr Hubert γιατί πάνω από όλα είναι φιλαράκι :)-καλή επιτυχία με την εξεταστική μικρέ. 

Σας αφήνω με την πεποίθηση πως ΘΑ έχουμε ένα υπέροχο σου-κού και με άλλη μία τεράστια επιτυχία της Shania Twain μιας και είδα πως υπάρχουν φίλοι της στο μπλόγκ αυτό. You are still the one από το μακρινό 1998. Καλό σας βράδυ. 

Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2011

ΤΣΙΜΕΝΤΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙ

[Η φωτογραφία του έργου τέχνης από την Ομόνοια σήμερα]

[οι παρακάτω στίχοι από εδώ]

Shania Twain "Ka-Ching"

We live in a greedy little world--
that teaches every little boy and girl
To earn as much as they can possibly--
then turn around and
Spend it foolishly
We've created us a credit card mess
We spend the money that we don't possess
Our religion is to go and blow it all
So it's shoppin' every Sunday at the mall

All we ever want is more
A lot more than we had before
So take me to the nearest store

[Chorus:]
Can you hear it ring
It makes you wanna sing
It's such a beautiful thing--Ka-ching!
Lots of diamond rings
The happiness it brings
You'll live like a king
With lots of money and things

When you're broke go and get a loan
Take out another mortgage on your home
Consolidate so you can afford
To go and spend some more when
you get bored

All we ever want is more
A lot more than we had before
So take me to the nearest store

[Repeat Chorus]

Let's swing
Dig deeper in your pocket
Oh, yeah, ha
Come on I know you've got it
Dig deeper in your wallet
Oh

All we ever want is more
A lot more than we had before
So take me to the nearest store

[Repeat Chorus]

Can you hear it ring
It makes you wanna sing
You'll live like a king
With lots of money and things
Ka-ching! 

Νομίζω το τραγούδι τα λέει όλα. Για την απληστία και την μαλακία που μας οδήγησαν εδώ που φτάσαμε. Καλό Που-Σου-Κου ΘΑ έχουμε. Πολλά φιλιά σε όλους :)

Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2011

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΑ ΚΥΘΗΡΑ

ένα χρόνο και κάτι ψιλούς μήνες μετά, το Τσιρίγο παραμένει μαγευτικό, όμορφο και ευτυχώς ήρεμο τώρα που πήγα εγώ. 


ένα χρόνο και κάτι ψιλούς μήνες μετά, η δουλειά του αρχιτέκτονα παραμένει μια συναρπαστική εμπειρία. 


ένα χρόνο και κάτι ψιλούς μήνες μετά, το γατόνι έχει γίνει μια γατάρα ΝΑ μάνα 5 αρσενικών γάτων. Κάπως λιγότερο χαδιάρα αλλά εξίσου αξιολάτρευτη. 


2 ημέρες μετά την επιστροφή μου από το νησί, συνεχίζω να έχω jet lag . 

Καλώς σας βρήκα ξανά.

Υ.Γ: Μαγευτικός, συναρπαστικός υπέροχος συνεχίζει να είναι αιώνες τώρα ο Ρίχαρντ Βάγκνερ. Εδώ το φινάλε της όπερας Parsifal. 



Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2011

SEPTEMBER



Der Garten trauert,
kühl sinkt in die Blumen der Regen.
Der Sommer schauert
still seinem Ende entgegen.
Golden tropft Blatt um Blatt
nieder vom hohen Akazienbaum.
Sommer lächelt erstaunt und matt
In den sterbenden Gartentraum.
Lange noch bei den Rosen
bleibt er stehn, sehnt sich nach Ruh.
Langsam tut er
die müdgeword'nen Augen zu.
The garden is in mourning.
Cool rain seeps into the flowers.
Summertime shudders,
quietly awaiting his end.
Golden leaf after leaf falls
from the tall acacia tree.
Summer smiles, astonished and feeble,
at his dying dream of a garden.
For just a while he tarries
beside the roses, yearning for repose.
Slowly he closes
his weary eyes.







Από το τελευταίο έργο του Richard Strauss, Vier letzte Lieder (Four last songs) ακούμε το September σε ποίηση Hermann Hesse, εδώ ερμηνευμένο από την Elisabeth Schwarzkopf.
Πρώτη ερμηνεία του έργου από την Kirsten Flagstad το 1950 (ερμηνεύτρια που είχε υποδείξει και ο ίδιος ο συνθέτης ως την πρώτη του).

ΘΑ έχουμε έναν υπέροχο Σεπτέμβριο. Καλημέρα σε όλους σας :)

Πέμπτη 25 Αυγούστου 2011

ALMOST SEPTEMBER

Σχεδόν Σεπτέμβριος,
με το αεράκι να διώχνει την ζέστη,
και την Αθήνα ακόμα ιδανική για βόλτες,
παρέα με την φωτογραφική μηχανή και τα φιλαράκια...

[Πεδίον Άρεως]

[Ιερα Οδός & Πειραιώς]
















[οι άνωθεν επτά, Πλάκα]


...και την Natallie Dessay να τραγουδά για την αγάπη του Ιουλίου Καίσαρα ως Κλεοπάτρα στην όπερα του G.F. Handel, Giulio Cesare in Egitto.

V'adoro, pupille

[η μετάφραση της άριας από εδώ, το βίδεο απαλλοτριωμένο από εδώ]

Καλή σας ημέρα και καλό υπόλοιπο καλοκαιριού :)

Δευτέρα 15 Αυγούστου 2011

ΚΡΑΥΓΗ...ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ

Άρχισε ο άντρας σου μετά από χρόνια γάμου να σου κάνει νερά;

Ξυπνάς τα βράδια και δεν τον βρίσκεις δίπλα σου στο κρεβάτι, ούτε κάν χωμένο στο ψυγείο για μεταμεσονύχτιο σνάκ;

Άρχισε να σου γίνεται ξαφνικά τρέντι, να χτενίζει δηλαδή τα μαλλιά, να κάνει μπάνιο και εκτός Σαββάτου, να αλλάζει σώβρακο κάθε μέρα αντί του να γυρίζει το πίσω μπρός ;

Από εκεί που τον φωνάζανε Βαγγέλη στον καφενέ που έπαιζε πρέφα, τώρα άνοιξε μπλόγκ και συστήνεται ως Άγγελος??

Εκεί που σου έλεγε "γυναίκα καφέ", τώρα σου λέει "είσαι Θεά αγάπη μου";

Αν υποπτεύεσαι κι εσύ πως κάτι τρέχει με τον Βαγγέλα, τότε κάνε  προφίλ γιατί τον άντρα σου παίζει να στον έφαγε κάποια αδερφή. 

Προφανώς κάπως έτσι βίωσε το δράμα η κορασίδα του παραπάνω προφίλ που βρήκα σε γνωστό πουστροσάιτ (στο οποίο είχα μπεί εντελώς τυχαία). Αποφάσισε λοιπόν μέσα στην απελπισία της να κάνει προφίλ εκεί που ψωνίζεται ο δικός της, βάζοντας φωτογραφία της Απόβλητης από το cd Κραυγή διότι αυτό είναι και τούτο το προφίλ. Μια κραυγή απελπισίας. 

Μήπως πήγες με τον άντρα μου???
Μήπως τον είδες???
Μήπως ξέρεις που πάει τα βράδια???

Αν κι εσύ φίλε αναγνώστη που είσαι gay, bisexual ή bicurius, μπορείς να βοηθήσεις την μανδάμ να σώσει το γάμο και το σπιτικό της (την αξιοπρέπειά της άσε την πήρε το κύμα), στείλε μήνυμα στο προφίλ kraugi (ναι έτσι το γράφει χαχαχα) και λύτρωσέ την μέρα που είναι. Αλλιώς την βλέπω να κάνει τάμα στα Facebook της Παναγιάς (βοήθειά μας μέρα που είναι) μπάς και τον βρεί.


Εναλλακτικά, βάλε να παίζει στο πικ-απ το "Θέλω να κάνω ταραχή" της Ρίτας Σακελαρίου και ρίξε μια ντίσκο-τσιφτετελιά.

Καλό μεσημέρι σε όλους και χρόνια πολλά σε εορτάζοντες και εορτάζουσες. 

Τετάρτη 3 Αυγούστου 2011

ΑΛΛΑ ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ + ΜΙΑ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ

"Ένα μήνα αργότερα σε συνάντησα στο δρόμο...χωρίς να το πολυπιστεύω, σου πρότεινα να πάμε για χορό. Είπες απλώς ναι, why not. Ήταν 23 Οκτωβρίου 1947...Μετά την τρίτη ή την τέταρτη έξοδό μας, επιτέλους σε φίλησα. Δεν βιαζόμασταν"
Αντρέ Γκόρζ-Γράμμα στη Ντ.

Στα 1947 κάποιοι άνθρωποι δεν βιάζονταν, κάποιοι άνθρωποι κατάφερναν και έδεναν τις ζωές τους για πάντα. 
Το καταπληκτικό αυτό τελευταίο βιβλίο του Αντρέ Γκόρζ, που γνώρισα από ανάγνωση μέρους του στην εκπομπή "Που πάει η μουσική όταν δεν την ακούμε πιά" του Μενέλαου Καραμαγγιώλη από την συχνότητα του Τρίτου Προγράμματος, είναι-όπως αναφέρει στο επίμετρο της έκδοσης ο Μιχάλης Μήτσου "μια δημόσια επανόρθωση, μια ερωτική εξομολόγηση και μια προαναγγελία θανάτου. Η αρχή του είναι συγκλονιστική, το τέλος του αφόρητο. Ο συγγραφέας, που αποκάλυψε ότι έγραψε αυτό το βιβλίο κλαίγοντας, προειδοποιεί ότι δεν θα παραστεί στην κηδεία της γυναίκας του...θα φύγει μαζί της...επειδή είναι (ξανά) ερωτευμένος μαζί της και δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτήν".


“Γίνεσαι ογδόντα δύο χρονών. Έχεις κοντύνει έξι εκατοστά, ζυγίζεις όλο κι όλο σαράντα πέντε κιλά και είσαι ακόμα όμορφη, γοητευτική κι επιθυμητή. Πάνε πια σαρανταοκτώ χρόνια που ζούμε μαζί και σε αγαπώ περισσότερο από ποτέ. Νιώθω και πάλι μέσα στο στήθος ένα σπαρακτικό κενό που μονάχα η ζεστασιά του κορμιού σου πάνω στο δικό μου το γεμίζει”
Αντρέ Γκόρζ-Γράμμα στη Ντ.

___________________
Καραγάτσης και Καββαδίας. Δυο ταξιδευτές του λόγου, ο ένας και των θαλασσών, μια σχέση πέρα από την φιλία, θα τολμούσα να πω αδερφική (άλλωστε η προσφώνηση αδελφέ συναντάται συχνά στην αλληλογραφία τους), όπως σκιαγραφείται σε αυτή την επετειακή έκδοση των μεταξύ τους επιστολών και καρτ-ποστάλ.

35 "συνομιλίες" για την τέχνη τους, τις ζωές τους και φυσικά για την θάλασσα, δώρο ενός αγαπημένου φίλου που θέλω να τον θεωρώ με την σειρά μου αδερφό :)

Και μιας και μιλήσαμε για θάλασσες, ας μας ταξιδέψει στους Ωκεανούς η Birgit Nilsson με δύο ερμηνείες της της άριας Ozean, du ungeheuer  από την όπερα Oberon του C. M. von Weber. Η πρώτη από ρεσιτάλ του 1964, η δεύτερη από τηλεοπτική παραγωγή των αρχών της δεκαετίας του 70, "απαλλοτριωμένες" από εδώ και εδώ.





Καλό βράδυ σε όλους και καλή αρχή ή καλή συνέχεια στις διακοπές σας :)

Υ.Γ 1: Κάνοντας αυτό το πόστ, βρήκα μια πολύ όμορφη παρουσίαση του Γράμματος στην Ντ. στο μπλόγκ Ανάγνωση.

Υ.Γ 2: Με αφορμή και κάποια σχόλια στο προηγούμενο πόστ, να επισημάνω πως η όποια παρουσίαση βιβλίου, γίνεται επειδή κάτι με άγγιξε ή μου κίνησε το ενδιαφέρον σε αυτά και όχι απαραίτητα επειδή είναι αντικειμενικά αριστουργήματα. Το μπλόγκ είναι προσωπικό κι εγώ δεν είμαι επαγγελματίας "αναγνώστης" ή κριτικός όπως επίσης τα όποια πόστ δεν είναι κατ'ανάγκη προτάσεις αγοράς.

Υ.Γ 3: Αν και δεν τρελαίνομαι με τις διαδικτυακές ψηφοφορίες αυτή που ξεκίνησε στο μπλόγκ Παράλληλα Βλέμματα κάτι μου είπε λόγω του θέματός της. Αν σας ενδιαφέρει λοιπόν να πείτε την γνώμη σας ως προς το ποια θεωρείται την καλύτερη πεντάδα ταινιών που προβλήθηκαν πέρσι στην χώρα μας, κάντε μια βόλτα από εδώ. 

Κυριακή 24 Ιουλίου 2011

2 ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Πρώτη μας στάση το Express Oriana, το πρώτο βιβλίο της Αγγελίνας Ρωμανού.

 Ένα ταξίδι με την υπερταχεία της καύλας, της επιθυμίας-και μάλιστα της πραγματικής της ανόθευτης.

 Με γλώσσα συχνά προκλητική (όπως θα έλεγαν μάλλον κάποιοι) αλλά σίγουρα αληθινή. 

Δεύτερη στάση μας το (και πάλι πρώτο) μυθιστόρημα του Χρήστου Ιωαννίδη με τίτλο Κάτι άλλαξε. 
Τρείς άνθρωποι κινούμενοι στα γεωγραφικά όρια της Ευρώπης

και μια φιλία ετών που δοκιμάζει τα όρια της. (για το αν τα ξεπερνάει θα πρέπει να διαβάσετε το βιβλίο χαχαχα).

Όπως βλέπετε από βιβλία (σχολής) σε βιβλία πάλι κατέληξα. Εμ τα θέλει κι εμένα ο κώλος μου χαχα. Σας αφήνω με το No more I love you's της καταπληκτικής Annie Lennox. 



Υ.Γ: Ναι μαντάμ μπορείς να διαβάσεις τα βιβλία και εκτός καλοκαιριού χαχαχαχα

ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ

Related Posts with Thumbnails