BURN BABY BURN...

Η καλή μου Θέια Ντόννα (και όχι Μαντόνα), με κάλεσε σε ένα παιχνίδι κάψιμο για γερά νεύρα. Θέλει λέει να της κάνω ένα σουντράκ καμένο όσο και οι στιγμές που επένδυσαν μουσικά τα τραγούδια του.

Μετά από πολύ σκέψη, αποφάσισα να κάνω παιχνίδι με το πρόσφατο 6μηνο κάψιμό μου. Όχι πως δεν είχα αντίστοιχες στιγμές και στο παρελθόν, απλά τώρα έχω καλύτερο μουσικό γούστο είναι η αλήθεια, οπότε και καλύτερη μουσική επένδυση.

Κάθισα λοιπόν, σκεπτικά, έγραψα, έσβησα, διάβασα παλιές συνομιλίες στο msn, άλλα όλως περιέργως δεν έκλαψα. Να είναι που ηρέμησα (όπως επεσήμανε ο tovene592)??? Να είναι που προσπαθώ να είμαι πλέον αλλού??? Δεν ξέρω…

Τα τραγούδια που θα ακολουθήσουν, έχουν ανεβεί παλαιότερα εδώ σε αντίστοιχα καμένες αναρτήσεις. Η παρουσίαση γίνεται χρονολογικά.
Καλή σας διασκέδαση (λέμε τώρα)...




Το παραπάνω κείμενο είχε γραφτεί χθές (ναι τα πόστ μου δεν γίνονται συνήθως με την μία). Τα τραγούδια είχαν επιλεγεί καθώς και τα συνοδευτικά κείμενα και τα λίνκ και έμενε μόνο η συρραφή και το ανέβασμά τους…

Όμως ήρθες χθές βράδυ με τον πλέον αναπάντεχο τρόπο στη σκέψη μου, και κατάλαβα πως δεν υπήρχε λόγος πλέον για αυτή την ανάρτηση. Τα τραγούδια που ανέβηκαν από εδώ για σένα τα ξέρεις, τα συναισθήματα που τα συνόδευαν επίσης...

Από όλα τα τραγούδια που είχα σκοπό να ανεβάσω, βάζω μόνο το Voyage Voyage των Desireless που ανέβασα στις 11 Φεβρουαρίου, τότε που πλέον είχα καταλάβει πως τα ταξίδια μας μόνο παράλληλα μπορούσαν να είναι (και αυτό στην καλύτερη περίπτωση)…

και πως ακόμα κι αν δεν ήσουν «αλλού» εγώ ποτέ δεν θα μπορούσα να είμαι ο προορισμός σου…

Καλά μας ταξίδια μικρέ μου.

Au dessus des vieux volcans
Glisse des ailes sous les tapis du vent
Voyage, voyage
Eternellement
De nuages en marécages
De vent d’Espagne en pluie d’équateur
Voyage, voyage
Vole dans les hauteurs
Au dessus des capitales
Des idées fatales
Regardent l’océan

Voyage, voyage
Plus loin que la nuit et le jour
Voyage
Dans l’espace inouï de l’amour
Voyage, voyage
Sur l’eau sacrée d’un fleuve indien
Voyage
Et jamais ne revient

Sur le Gange ou l’Amazone
Chez les blacks, chez les sikhs, chez les jaunes
Voyage, voyage
Dans tout le royaume
Sur les dunes du Sahara
Des iles Fidji au Fujiyama
Voyage, voyage
Ne t’arrêtes pas
Au dessus des barbelés
Des coeurs bombardés
Regardent l’océan

Voyage, voyage
Plus loin que la nuit et le jour
Voyage
Dans l’espace inouï de l’amour
Voyage, voyage
Voyage, voyage

Voyage, voyage
Plus loin que la nuit et le jour
Voyage
Dans l’espace inouï de l’amour
Voyage, voyage
Sur l’eau sacrée d’un fleuve indien
Voyage
Et jamais ne revient.

και μία μετάφραση στα αγγλικά από αυτόματο online μεταφραστή που δεν ξέρω πόσο καλή δουλειά κάνει, απλά για να πάρετε μιαν ιδέα.

With the top of the old volcanos
Slip of the wings under the carpets of the wind Voyage, voyage
Eternally
Clouds in marshes
Of wind of Spain in rain of equator Travels, voyage
Fly in the heights
With the top of the capitals
Fatal ideas
Look at the ocean

Travel, voyage
Further the night and the day Travels
In the amazing space of the love Travels, voyage
On the crowned water of an Indian river Travels
And never does not return

On Gange or the Amazon
To the blacks, to the sikhs, to the yellows Travels, voyage
In all the kingdom
On the dunes of the Sahara
Fiji islands in Fujiyama
Travel, voyage
Do not stop you
With the top of the barbed wires
Bombarded hearts
Look at the ocean
Travel, voyage
Further the night and the day Travels
In the amazing space of the love Travels, voyage
Travel, voyage

Travel, voyage
Further the night and the day Travels
In the amazing space of the love Travels, voyage
On the crowned water of an Indian river Travels
And never does not return.

Για τους πραγματικούς κανόνες του παιχνιδιού, μπορείτε να πάτε στις Θείας Ντόννας για να τσεκάρετε τι πρέπει να κάνετε. Θα προσκαλέσω νέα παιδάκια στο χώρο, γιατί οι παλαιότεροι το έχουμε ξαναπαίξει αυτό το παιχνίδι.
Πολλά φιλιά σε όλους.

Οι τυχεροί-άτυχοι είναι: Alexis, Antoine, Profylaktiko, Hourglass, Brainwaves, Mr.Wintour, Oblivion, και όποιος άλλο θέλει να παίξει το χαρούμενο αυτό καλοκαιρινό παιχνίδι...

____________________________________________________________________________

Υ.Γ: Και για να μήν πάθει στερητικό σύνδρομο η One Happy Dot που το περιμένει πως και πώς, στο πικ-απ δίπλα η Kirsten Flagstad ερμηνεύει μοναδικά τον "Θάνατο της Ιζόλδης" από την όπερα του Wagner, Tristan und Isolde.

INFLAMMATUS ET ACCENSUS

Οι βιολογικές οντότητες ποτέ δεν έμαθαν τον πραγματικό λόγο κατάρρευσης του συστήματος ψηφιακών ολογραμμάτων. Κάποιοι μίλησαν για σφάλμα στο hardware, άλλοι για εγγενές πρόβλημα στο software διαχείρισης που όμως λειτουργούσε αψεγάδιαστα για πάνω από 200 χρόνια. Οι λίγοι που αναφέρθηκαν σε πιθανότητα εξωγενούς παρέμβασης αγνοήθηκαν επιδεικτικά.

Το γεγονός πάντως ήταν, πως τα ψηφιακά ολογράμματα που προστάτευαν τις βιολογικές οντότητες εδώ και αιώνες από την βίωση της πραγματικότητας ξαφνικά κατέρρευσαν…

Και τα όντα έμειναν εμβρόντητα να αντικρίζουν τον αληθινό κόσμο…

Και οι γονείς είδαν τα παιδιά τους για πρώτη φορά, και οι φίλοι αντίκρισαν τους φίλους, και οι εραστές ένοιωσαν τα πραγματικά σώματα που αγκάλιαζαν…

Αλλά κυρίως, οι βιολογικές μονάδες, άκουσαν τις αληθινές φωνές, και τα αληθινά λόγια, και τους μέχρι πρότινος «αληθινούς όρκους αγάπης»…

Και σαν ένα σώμα που η καρδιά του σπάζει σε χίλια κομμάτια, τα εκατομμύρια των όντων έβγαλαν όλα μαζί ΜΙΑ κραυγή πόνου και απελπισίας καθώς η αλήθεια έκαιγε τα σωθικά τους..

Στο χάος που ακολούθησε, ελάχιστοι διασώθηκαν για να ξεκινήσουν από την αρχή, με μόνη παρακαταθήκη την βεβαιότητα πως οι απόγονοί τους θα διέπρατταν ξανά τα ίδια λάθη…

Καλημέρα και καλή βδομάδα σε όλους. Ναι δεν είναι το "καμένο" πόστ που μου είπατε να μην κάνω, όμως το προς συζήτηση θέμα βρίσκεται εντός της ιστορίας. Πολλά φιλιά σε όλους.

STABAT MATER-Giovanni Battista Pergolesi 1710-1736

Inflammatus et accensus
per te, Virgo, sim defensus
in die judicii

Be to me, o Virgin, nigh
lest in flames I burn and die,
in Ηis awful judjment day


___________________________________________________________________
To μουσικό θέμα από το Λαβύρινθο του Πάνα που παίζει στο πικ-απ δίπλα είναι μια ευγενική προσφορά του Γ. που ίσως ποτέ δεν μάθει πόσο σημαντική ήταν η χθεσινή νύχτα.

ΕΙΔΑΜΕ ΑΜΛΕΤ ?

Πήγαμε λοιπόν την Τρίτη στον περίφημο Άμλετ της Schaubühne σε σκηνοθεσία Thomas Ostermeier. Αν και οι προσδοκίες ήταν πολλές, τα συναισθήματα μετά την παράσταση ήταν ανάμικτα. Σίγουρα ήταν η πλέον εντυπωσιακή έως τώρα θεατρική παράσταση του Φεστιβάλ Αθηνών. Άψογη αισθητικά ήταν ένα θέαμα από αυτά που δεν παρουσιάζονται συχνά στην χώρα μας.

Όμως…, πολύ χτύπημα και ουρλιαχτό βρε παιδιά…, πολλή «βία» και σωματικός κόπος.
Είναι αλήθεια απαραίτητο ο Αμλέτ να κοπανιέται πάνω κάτω, να τρώει χώματα να ουρλιάζει για να καταλάβει το κοινό πως υποδύεται τον τρελό;;;
Δεν τα «λέει» όλα το κείμενο του Σαίξπηρ;;;
Μήπως πλέον το κοινό έχει τόσο πολύ εθιστεί στην «τηλεοπτική βία» που είναι αναγκαίο να σερβίρεται αυτή και στις θεατρικές σκηνές;;;
Δεν είμαι κατά των «πρωτοποριακών» σκηνικών παρουσιάσεων, ούτε είμαι ο τύπος που περιμένει να δεί «χλαμύδες και σανδάλια» επί σκηνής. Όταν όμως έχουμε να κάνουμε με ένα τέτοιου «μεγέθους» κείμενο, η τεχνολογία, και οι όποιες σκηνικές «ακρότητες» και ερμηνευτικές πρωτοπορίες θα πρέπει να το εξυπηρετούν και όχι να το «καπελώνουν». Οκ, θα μου πείτε αυτό πρέπει να συμβαίνει σε όλα τα έργα συμφωνώ. Υπάρχουν όμως σύγχρονα κείμενα που ο λόγος τους απαιτεί μια έντονη σκηνική αναπαράσταση για να λειτουργήσει. Ένα κλασσικό έργο όπως ο Άμλετ δεν ξέρω αν το χρειάζεται, δεν είμαι όμως θεατρολόγος ούτε άλλου είδους ειδικός οπότε μπορεί να κάνω και λάθος (θα ήθελα πολύ να ακούσω και τις δικές σας γνώμες). Στην συγκεκριμένη παράσταση για παράδειγμά, εγώ την «έχασα» τη σκηνή τρέλας της Οφηλίας. Και μια και μιλάμε για την Οφηλία, η ερμηνεία του ρόλου από την ίδια ηθοποιό που ερμηνεύει την Γερτρούδη έγινε κανόνας;;; Γιατί είναι η δεύτερη φορά που το βλέπω σε ένα μήνα.
___________________________________________________________________________
Την Δευτέρα, είχα την τύχη (έστω και μετά από μία μικρή περιπέτεια) να δώ το «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» την όπερα του Benjamin Britten βασισμένη φυσικά στο ομότιτλο κείμενο του Σαίξπηρ. Εδώ δεν έχω παρά μόνο καλά να πώ. Ήταν όλα στη «σωστή θέση». Υπέροχες ερμηνείες, καταπληκτική σκηνοθεσία, σκηνικά, άψογη (όσο μπορούσα να κρίνω) μουσική εκτέλεση του έργου. Πραγματικά ήταν η καλύτερη, πληρέστερη και αρτιότερη παραγωγή όπερας που έχω δεί στην Ελλάδα εδώ και χρόνια (πάντα κατά την άποψή μου). Για περισσότερες πληροφορίες και φωτογραφικό υλικό, απευθυνθείτε στο κακό παιδί της όπερας τον φίλο Parsifal.
___________________________________________________________________________
Την Παρασκευή που μας πέρασε έκανα και μια βόλτα από την Επίδαυρο για μιαν άλλη πολυσυζητημένη παράσταση, το «Happy days» του Μπέκετ. Κι εδώ έμεινα εντυπωσιασμένος από αυτό που είδα, όμως ο Μπέκετ και ο κόσμος του μου είναι εντελώς άγνωστοι οπότε δεν μπορώ να κρίνω αν είδα ένα σωστό ανέβασμα του έργου. Πιστεύω όμως πως επρόκειτο για μία πολύ καλή παράσταση που δεν πρόδιδε το κείμενο. Αυτό που ήταν ως συνήθως στον κόσμο του ήταν το κοινό μέρος του οποίου είχε έρθει κατευθείαν από το «Δελφινάριο» προφανώς, γι’ αυτό και χειροκρότησε με την «αποκάλυψη» της ηθοποιού στην αρχή, και γι’ αυτό ξέσπαγε σε τρανταχτά γέλια σε κάθε ευκαιρία.
__________________________________________________________________________
Και κλείνω, ναι το ξέρω σας κούρασα, με την έκθεση που διοργάνωσαν οι γκαλερί Fizz και Έκφραση (Βαλαωρίτου 9α) με έργα νέων καλλιτεχνών. Πραγματικά εντυπωσιάστηκα με τα όσα είδα, υπήρχαν μερικά πολύ καλά έργα. Βέβαια ένοιωσα λίγο άσχημα που άτομα στην ηλικία μου ή και μικρότερα έχουν καταφέρει τόσα πολλά, άλλα χάρηκα κιόλας γιατί μέσα σε όλους τους καλλιτέχνες εκθέτει και μια φίλη μου την ομολογουμένως εντυπωσιακή δουλειά της. Η έκθεση διαρκεί μέχρι τις 26 Ιουλίου, και αν περνάτε από εκεί ρίξτε μια ματιά αξίζει νομίζω τον κόπο.


Αυτά προς το παρόν. Και όσοι ανησυχούν για το «θέμα της Δευτέρας» ας μην φοβούνται. Δεν θα ανεβάσω αυτό που έλεγα. Πονάει πολύ (και από ότι κατάλαβα όχι μόνον εμένα) οπότε σκέφτηκα κάτι εντελώς τρελό για να δικαιολογηθεί και ο τίτλος του ιστολογίου χαχαχαχα.
Καλημέρα σε όλους. Φιλάκια!!!

________________________________________________________________

Υ.Γ: Καλά θα το ξέχναγα τελείως!!! Χθές πήγα με τρελή παρέα και είδαμε Mama Mia.!!! Η Μαρία, η Αννά-Μαρία κι Εγώ περάσαμε τέλεια, διότι μπορεί η υπόθεση να ήταν χαζή, αλλά όλη η ταινία plus τα τραγούδια των υπέροχων ΑΒΒΑ (ναι μου αρέσουν οι ΑΒΒΑ χχαχαα) έκαναν τη βραδιά υπέροχη. Ο Κώστας και η άλλη Μαρία της παρέας μάλλον δεν μας μιλάνε που τους τρέξαμε σε αυτό το αίσχος όπως το αποκάλεσαν. Οκ εγώ για τους δικούς μου λόγους συγκινήθηκα κάποια στιγμή, αλλά ας κρατήσω και κάτι για τον εαυτό μου....

Mamma Mia! The Movie - The Winner Takes It All

a lover or a friend...που λέει και το τραγούδι...

SI, VENDETTA, TREMENDA VEVDETTA

Είναι κάποιες μέρες που προσπαθούσα να γράψω μιαν ανάρτηση για την Eκδίκηση, προσπαθώντας να πώ κάποια λόγια όπως προσπάθησα να κάνω για την Αλήθεια την προηγούμενη Δευτέρα…

Όμως ξαφνικά κατάλαβα πως η εκδίκηση, είναι ένα θέμα που με ξεπερνάει κατά πολύ. Τόσο ώστε να δυσκολεύομαι να γράψω για αυτήν…

Δεν ξέρω αν κάποιοι βρίσκουν τη γαλήνη ή την δικαίωση στην εκδίκηση, ούτε αν υπάρχει ηθική στην εξόντωση του αντιπάλου…

Όμως για μένα η εκδίκηση είναι ένα σκοτεινό μονοπάτι που ξέρω πως αν το περάσω θα είναι δρόμος χωρίς γυρισμό. Έτσι αποφασίζω να μην το διαβώ ποτέ…
__________________________________________________________________________________
O Rigoletto, αναζητά την εκδίκησή του παρά τις αντιρρήσεις της κόρης του…
Diana Damrau - Zeljko Lucic - "Si, Vendetta" - Rigoletto - 2008


Το τέλος της ομώνυμης όπερας, τον βρίσκει να κρατά στα χέρια του το νεκρό σώμα της κόρης του, θύμα της ίδιας του της εκδίκησης…
Sutherland - Leo Nucci, Rigoletto finale



Αυτά τα ολίγα για σήμερα, καλή σας μέρα και καλή εβδομάδα.

Κάποιοι φίλοι και επισκέπτες, δήλωσαν την επιθυμία να γράψουν κάτι πάνω στο θέμα Εκδίκηση. Αυτή την φορά δεν θα κάνω συγκεκριμένες πάσες. Όσοι και όποιοι θέλετε γράφετε κάτι σχετικό.

VENI, VIDI, VICI

Τι είδαμε και τι θα δούμε λοιπόν αυτές τις μέρες…

Προ 2 εβδομάδων ξεκινήσαμε με την Πειραματική σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Το πρόγραμμα περιελάμβανε 2 έργα Ελλήνων δημιουργών, και το Der Kaiser von Atlantis (λεπτομέρειες για το πλήρες πρόγραμμα και τους συντελεστές εδώ).
Δεν θα σας πώ ποια από τις 3 όπερες αντέξαμε με τον MrWintour να δούμε, και αυτό γιατί η εμπειρία ήταν κακή πέρα από κάθε προσδοκία…
Ένα εντελώς πρωτόλειο έργο με παιδαριώδες λιμπρέτο, μουσική χωρίς καμία έμπνευση και σκηνοθετική προσέγγιση σχολικής παράστασης.
Ως πότε θα μας δουλεύουν στην Πειραματική??? Πότε θα καταλάβουν ότι άλλο Πειραματισμός και άλλο Ερασιτεχνισμός??? Και δεν μπορεί να φταίει μόνο η κακή χρηματοδότηση. Η απουσία ενδιαφέροντος από τους συντελεστές, και διάθεσης και όρεξης δεν καλύπτεται από τα χρήματα. Το σταματώ εδώ γιατί θα αρχίσω να χώνω και δεν θέλω περισσότερο…
___________________________________________________________________________

Την Δευτέρα που μας πέρασε, παρακολούθησα την παράσταση «Λυσσασμένη Γάτα» από την Schaubühne. Νομίζω πως για την παράσταση μίλησε υπέροχα ο Oblivion παραθέτοντας φωτογραφίες λέξεις και συναισθήματα καθώς και ο antigonos και νομίζω αξίζει να περάσετε από τα μέρη τους να δείτε. Εγώ θα ήθελα να πώ πως μου έλειψε από την παράσταση αυτό το νοσηρό κλίμα του παρακμάζοντος Αμερικανικού Νότου στο οποίο αναφέρεται το έργο (αν και αυτή ήταν η σκηνοθετική γραμμή). Επίσης δεν με έπεισε απόλυτα το σκηνικό καθώς η οργάνωσή του με την είσοδο και έξοδο των ηθοποιών από πολλές μεριές (και όχι μόνο από την γυάλινη πρόσοψη) δεν βοηθούσε στην κατανόηση του χώρου εκτός και αν πρόθεση ήταν να δειχθεί ένα «διαλυμένο» αρχιτεκτονικό κέλυφος όπως «διαλυμένες» ήταν οι σχέσεις των μελών της οικογένειας. Ίσως πάλι να λέω και μαλακίες who knows…Όμως ο συμβολισμός του κλουβιού με το γύπα που περιμένει να κατασπαράξει τα θύματά του όπως τον αναφέρει ο antigonos ήταν ευφυέστατος (εγώ να πώ την αλήθεια δεν τον κατάλαβα όσο έβλεπα την παράσταση αλλά διαβάζοντας το, το βρήκα εξαιρετικό ως εύρημα).

Cat On a Hot Tin Roof-Λυσσασμένη Γάτα
Maggie and Brick argue in a scene from the Tennessee William's play. With Elizabeth Taylor as Maggie and Paul Newman as Brick. (1958)

___________________________________________________________________________
Σήμερα πάμε Επίδαυρο για να δούμε “Happy days”, που δεν μπορέσαμε να δούμε πέρυσι λόγω των καταστρεπτικών πυρκαγιών. Ελπίζω να είναι μια καλή παράσταση και ανυπομονώ πραγματικά να την δώ. Θα σας ενημερώσω ελπίζω σύντομα για τα όσα δώ.
___________________________________________________________________________

***Και για όσους άντεξαν να διαβάσουν μέχρι τώρα, να ανακοινώσω πως αύριο βράδυ κατά τις 10:30 θα κάνουμε 2η μπλογκο-συνάντηση στο σταθμό Κεραμικός του Μετρό, έξοδος προς Γκάζι, όχι Κωνσταντινουπόλεως. Φυσικά η συνάντηση δεν είναι μόνο για gay αγοράκια αλλά για όλους όσους θέλουν. Οι Alexis, Theia Dona, και Mr.Wintour ενημερώνονται πως το μάθημα είναι εργαστηριακό και μετρούν ήδη μιαν απουσία έκαστος οπότε 2η συνεχόμενη θα σημαίνει πως θα κοπούν και θα κάνουν το μάθημα ξανά του χρόνου χαχαχαχαχαχα (ναι η συνάντηση είναι Τ.Ε.Ι. για όποιον δεν κατάλαβε). Πολλά φιλιά σε όλους και ελπίζω να σας δούμε αύριο.

Orest ist tot???

Είναι ο Ορέστης νεκρός???
Και αν αυτό δεν είναι αλήθεια, που βρίσκεται το ψέμα και που η πραγματικότητα???
Στην "αλήθεια" της συζυγοκτόνου Κλυταιμνήστρας, ή στην "αλήθεια" του μητροκτόνου Ορέστη????

«Πάντως η ζωή δεν είναι τόστ, και η αλήθεια τυράκι- ζαμπονάκι για να είναι πάντοτε στην μέση».

Ας μιλήσουμε λοιπόν για την αλήθεια, με λέξεις (όπως αφελώς έπραξα πιο πάνω εγώ), μουσική ή ό,τι άλλο επιθυμείτε εσείς, λίγο πρίν όλοι μας χαθούμε στην αλήθεια(???) της θάλασσας και του καλοκαιρινού ήλιου.

Προσκαλώ (χωρίς να αποκλείω οποιονδήποτε άλλο) σε αυτή την συζήτηση τους: Basnia, Tulipa nera, Mailo, Coming through, WanteD, The hourglass, Profilaktiko, Liaki, Alexis, Antoine, Negma, Krasi kai nero sta oneira mas, Sink into oblivion, Νaya, Mr. Wintour, Butterfly, One Big DJ, Akon, Οναρ, Αρτάνις .

Έχω την εντύπωση πως έχωσα πολύ κόσμο....Παίδες sorry, παίζετε αν θέλετε φυσικά, προσκαλείτε όσους θέλετε, γράφετε ό,τι θέλετε, αρκεί να είναι "ΠΕΡΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ".

Αυτά και καλή μας εβδομάδα :)

Birgit Nilsson & Gwyneth Jones Final Scene Elektra_Wiener Staatsoper. January 22, 1982

Υ.Γ: Και αν θέλετε όντως να ξεκινήσει καλά η βδομάδα, περάστε από τον μεγάλο μας DJ (One Big DJ) και ακούστε το θαυμάσιο κομμάτι που έχει βάλει και έχω κολήσει και ακούω ώρες ξανά και ξανά.

KEEN ON BOYS does Athenians...(updated)

***Καλημέρα καλημέρα!!!! Ξύπνησα επιτέλους από την χτεσινή μας μικρή κραιπάλη. Ήταν μακράν η πολυπληθέστερη μπλογκοσυνάντηση που κάναμε ποτέ, και αν είχαν έλθει όλοι οι προσκεκλημένοι θα έπρεπε να κάνουμε ρεζερβέ όλο το Blue Train!!! Χάρηκα πολύ που τα είπαμε παίδες γιατί με κάποιους είχαμε πολύ καιρό να βρεθούμε. Ιδιαίτερα θα ευχαριστήσω τα νέα μέλη της παρέας μας, τους The hourglass καi Profilaktiko που έκαναν δυναμική εμφάνιση, και φυσικά την Μαρία που θέλησε χτές να με αποκαταστήσει βρίσκοντάς μου γκόμενο (ανεπιτυχώς φυσικά). Τώρα για τους υπόλοιπους ρε παιδιά βαριέμαι να γράψω πόσοι και πoioi παραβρεθήκαμε, ήμασταν και πολλοί ζωή να έχουμε, όμως χάρηκα πολύ πολύ που ήσασταν όλοι καλά. Μάκια τρελά αγόρια και κορίτσια!!!***
(και επειδή΄όταν έπαιξε η 6η Αίσθηση στο S-Cape είχαμε ποιάσει το μπουρου μπούρου και δεν τίμησα δεόντως την Χριστίνα Κωλέτσα, πάρτε και το βίδεο να έχετε!!! Καλά MADούλη σκυλάδικο το έκανα το μαγαζί)

Δηλώσεις συμμετοχής στα κατά τόπους ταξιδιωτικά γραφεία ή στα τηλέφωνα, e-mail της διεύθυνσης. Keen on Boys Live and Unplugged, The Gazi fuck tour 2008.

Freude, schöner Götterfunken

Friedrich von Schiller
Ode an die Freude

O Freunde, nicht diese Tone!
Sondern lasst uns angenehmere anstimmen
Und freudenvollere!         

Freude schoner Gotterfunken,
Tochter aus Elysium,
Wir betreten feuertrunken,       
Himmliche dein Heiligtum!        
Deine Zauber binden wieder,      
Was die Mode Streng geteilt;     
Alle Menschen werden Bruder,   
Wo dein sanfter Flugel weilt  

Wem der gross e Wurf gelungen,
Eines Freundes Freund zu sein,
Wer ein holdes Weib errungen,  
Mische seinen Jubel ein!
Ja, wer auch nur eine Seele      
Sein nennt auf dem Erdenrund!    
Und wer's nie gekonnt, der stehle
Weinend sich aus diesem Bund    

Freude trinken alle Wesen
An den Bursten der Natur;      
Alle Guten, alle Bosen         
Folgen ihrer Rosenspur      
Kusse gab sie uns und Reben,   
Einen Freund, gepruft im Tod;  
Wollust ward dem Wurm gegeben,   
Und der Cherub steht vor Gott!

Froh, wie seine Sonnen fliegen   
Durch des Himmels pracht'gen Plan,
Laufet, Bruder, eure Bahn,
Freudig, wie ein Held zum Siegen 

Seid umschlungen, Millionen   
Diesen Kuss  der ganzen Welt!  
Bruder! Uber'm Sternenzelt   
Muss  ein lieber Vater wohnen 
Ihr sturzt nieder, Millionen?
Ahnest du den Schopfer, Welt?
Such' ihn uber'm Sternenzelt!
Uber Sternen muss  er wohnen

.......................μέχρι νεοτέρας η "Ωδή στη Χαρά"
απο την 9η συμφωνία του Μπετόβεν,
επειδή έτσι το ζήτησε (χωρίς να το πολυκαταλάβει)
στο προηγούμενο πόστ ο Hfaistionas