ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΧΟΛΗ...

Le Corbusier is here...αναζήτησε τον.

πού είναι καλέ και τον ψάχνω μια βδομάδα? γκρρρρρρρ

Επίσης αναζητούνται ή καταζητούνται (όπως το πάρει κάνεις) οι αδερφές Dalton

όσο για τις pilates ήταν απλά αναμενόμενο...

the do it yourself files...

και για το τέλος, μερικά παλιά άλλα πολύ αγαπημένα.


the toualeta files (που φυσικά σε μια avant-garde σχολή σαν την δική μας είναι μεικτές)

Μετά την ομιλία της βλάχας της Zaha στα πλαίσια του Meragon Plus

ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΛΕΜΕΕΕΕ!!!!!!!!!!!!

Παρ' όλα αυτά, ΘΑ έχουμε ένα υπέροχο Σου-Κου

Επειδή σήμερα ούτε ο ΟΤΕ την παλεύει και προσπαθώ από το πρωί να κάνω αυτό το πόστ, μουσικούλα δεν θα προσπαθήσω να βάλω. Άντε τυχερά, σας έφεξε πάλι χαχαχα

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΡΟΚ...

Cecilia Bartoli Di due rai languir constante [Antonio Vivaldi]

...συμπεραίνω πως μάλλον ήταν τόσο ψυχοφθόρος όσο και στις μέρες μας :)

ΘΑ έχουμε μιαν υπέροχη βδομάδα (αν και εμένα θα πήξει η μούνα μου από το διάβασμα γκρρρρ)

ΕΙΔΑΜΕ, ΑΚΟΥΣΑΜΕ, ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΑΜΕ

[πόστ με μουσική autoplay]

Κάνοντας ένα μικρό διάλειμμα από τα αρχιτεκτονικά, ΕΙΔΑΜΕ από κοντά την θεατρική ομάδα "ΟΙ ΧΡΥΣΟΘΗΡΕΣ" που μας μετέφεραν με την ζωντάνια και το ταλέντο τους σε ένα παρισινό μπιστρό καθιστώντας μας θεατές μιας περίεργης απόπειρας αυτοκτονίας από ασιτία. Τώρα πόσο αυτό είναι εφικτό μέσα σε ένα γκουρμέ εστιατόριο με λαχταριστές λιχουδιές δεν μένει παρά να το ανακαλύψετε με την σειρά σας παρακολουθώντας την παράσταση.

Περισσότερες πληροφορίες για το έργο ΕΝΑ ΑΔΕΙΟ ΠΙΑΤΟ ΣΤΟ ΜΠΙΣΤΡΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΒΟΔΙ, μπορείτε να δείτε ΕΔΩ (από όπου και οι 2 φωτογραφίες) και ΕΔΩ.
Αντώνη σε ευχαριστούμε πολύ πολύ για την πρόσκληση. Πολλά συγχαρητήρια σε όλη την ομάδα.


Λίγες μέρες πρίν, ΑΚΟΥΣΑΜΕ τις Νατάσσα Μποφίλιου - Ελεωνόρα Ζουγανέλη - Ρίτα Αντωνοπούλου (υπάρχουν πολλά λίνκ για τις κοπέλες αν γκουγκλίσετε τα ονόματά τους) στην "Τεχνόπολις" στο Γκάζι να μας ταξιδεύουν με τις υπέροχες φωνές τους, τις υπέροχες μουσικές και τους στίχους, όσο εμείς παίζαμε με τις φωτογραφικές μας μηχανές.



[Μία από τις 2 έγχρωμες ή και οι 2 είναι του φίλου basnia άλλα δεν θυμάμαι ποιές τράβηξε ο ίδιος και ποιες εγώ]

Και ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΑΜΕ τυχεροί που υπάρχουν νέοι άνθρωποι στα θέατρα, τις μουσικές σκηνές, στην απέναντι καρέκλα στο μπάρ, που δημιουργούν με την ψυχή τους για εκείνους και για εμάς.

ΘΑ έχουμε ένα υπέροχο σου-κού με φθινοπωρινό καιρό, άλλα ανοιξιάτικη διάθεση.

Στο πικ-απ, η Sarah Brightman στο τραγούδι The Fly από το άλμπουμ FLY, γιατί παραδόξως ήμαστε σε κάπως πόπ διάθεση αυτή την στιγμή

I know a colourful room
Where we can fly
And take a spin to the moon
On Aunt Angelica's pie
I am a fly, pie in the sky
Across a harvest of stars
And constellations
We'll drink
A starjuice on Mars

Miss our connection and cry
Coz I don't know why

I am a fly

The major is dead
It went to his head
We gonna fly

U.F.O. ATTACK

Αλήθεια ποιο αστέρι σκέφτηκε να βάλει αυτόν τον φεγγίτη πάνω στην στέγη του Νεοκλασικού?

Μήπως να τα αφήναμε καλύτερα να πεθάνουν με αξιοπρέπεια?

COMING THIS OCTOBER

Because I kind of actually like being back to E.M.P.

This is Modern
(Villa Savoye) by Le Corbusier

This is Postmodern
(Piazza d' Italia) by Charles Willard Moore
This is probably both...
(Centre Pompidou) by Richard Rogers & Renzo Piano

Στο πικ-άπ, ακούμε τον David Daniels στην άρια Cara Sposa από την όπερα Rinaldo του Georg Friedrich Händel. Στο βίδεο ο ίδιος ερμηνευτής στην ίδια άρια από παράσταση του 2003.

YOGA, PILATES ή TSIKOULATES?

αλήθεια, όταν 2 φίλοι σου σου κάνουν δώρο σχεδόν 1 κιλό σοκολάτα, είναι που θέλουν να σου σαμποτάρουν την δίαιτα (την ποιά;;;) και να σου χαλάσουν τη γράμμωση (α χα χουχα), ή απλά ξέρουν πως με τα κιλά μετριέται η αγαμία σου?

Υ.Γ: Προς ανακούφιση των περισσοτέρων βαριέμαι ακόμα να βάλω μουσική.

ΠΟΥΣΤΡΩΝΙΑ ΣΕ LIMIT UP

Όταν πέφτεις το μεσημέρι για ύπνο...
και βλέπεις πως το στενό της Αιόλου από Κολοκοτρώνη ως την άλλη οδό που δεν θυμάμαι ποιά είναι, είναι η σαλοτραπεζαρία του σπιτιού σου,
άλλα σαλόνι δεν υπάρχει μόνο 2 μεγάλες ροτόντες (κυκλικό τραπέζι για όσους έχουν γεννηθεί μετά το 85 και δεν έχουν δεί ποτέ) μία έξω από το καφέ "Αιόλου" και μια έξω από το "Μαγκαζέ"
και στο πρώτο κάθονται πλήθος γνωστοί σου μπλόγκερς σε παρεξηγήσιμους συσχετισμούς-συνδυασμούς
ενώ εσύ κάθεσαι στη ροτόντα Μαγκαζέ με 2 τύπους που τους θές χωρίς να τους ξέρεις
και παρακολουθείς ένα ραδιοφωνικό σήριαλ στην τηλεόραση που είναι ταυτόχρονα και πόστ και το χειρότερο παίζει σε αυτό ο Καπουτζίδης
ενώ στο άλλο τραπέζι η μάνα σου (η δικιά μου ντε) στρώνει τραπεζομάντιλο τυρκουάζ από αυτά τα αλέκιαστα για να σερβίρει φαγητό,
και τα μόνα λόγια που ακούς είναι από μπλόγκερ που όταν τον ρωτάς γιατί δεν μιλάει στους υπόλοιπους σου απαντά "διότι θέλω πρωτίστως να επικοινωνήσω με τον εαυτό μου"...
Τότε ξέρεις πως έχεις πάει στο Μαγκαζέ περισσότερες φορές από όσες χρειάζεται και τα πουστρώνια έχουν κάνει limit up...

ή ότι απλά έφαγες πολύ το μεσημέρι και βαρυστομάχιασες.

Υ.Γ 1: Πρώτη μέρα στη Σχολή σήμερα και ούτε ένα καλό γκομενάκι να γκαβλώσουμε, μόνο μια καλή πιθανότητα για εκδρομή στη Φλωρεντία τέλη Νοέμβρη και οι παρακάτω ανακοινώσεις...και ύστερα απορώ που έχω εφιάλτες...



Υ.Γ. 2: Μουσική δεν έχει σήμερα, βαριέμαι χαχαχαχα

MIND THE G.A.P.

Photo by gaykarkinos 7, πολιτικο σχόλιο δικό μου.

Φυσικά στο πικ-άπ τι άλλο από Carl Orff και Carmina Burana...

Θα έχουμε ένα υπέροχο εκλογικό 3ήμερο.