Iris - Wim Mertens/The Belly of an architect - Peter Greenaway

Βλέποντας ξανά χτες την υπέροχη - τουλάχιστον για τους αρχιτέκτονες - ταινία του Peter Greenaway, The belly of an architect, έβαλα στο γραμμόφωνο το σουντρακ της ταινίας από τον Wim Mertens. Το ένα οδήγησε στο άλλο και έμεινα να ανακαλύπτω το υπέροχο κομμάτι Iris που σας παραθέτω, αν και άσχετο με την ταινία.

Ένας μετρίως(;) αξιόλογος αρχιτέκτονας από την Αμερική, η φήμη του οποίου οφείλεται στον μεταμοντερνισμό (που δικαιολογούσε και συγχωρούσε τα πάντα) και στα χρήματα του πεθερού του (που χρηματοδοτεί τα κτήρια του), μεταβαίνει με την γυναίκα του στην Ρώμη για να επιμεληθεί μιας αναδρομικής έκθεσης για  τον Etienne-Louis Boulle. Πασίγνωστο (στους αρχιτεκτονικούς κύκλους αποκλειστικά) συνάδελφό του  του οποίου τα οράματα και η δημιουργική σκέψη έρχονται σε πλήρη αντίθεση (ως προς την ποσότητα) με το κτισμένο του έργο.

Περισσότερο οραματιστής από δημιουργός και ο ήρωας της ταινίας, αφήνεται να παρασυρθεί από τις εμπνεύσεις του για την έκθεση, από τα ερείπια της Ρώμης, και το "φάντασμα" του πρώτου της Αυτοκράτορα Γαΐου Οκταβιανού Αυγούστου, παραμελώντας πλήρως την γυναίκα του, την φθίνουσα υγεία του αλλά και τελικά την υλοποίηση των εμπνεύσεών του. Τυπικός αρχιτέκτονας δηλαδή (lol).

H πρησμένη του κοιλιά που "εγκυμονεί" καρκίνο, δηλητηρίαση με σύκα ή απλά δυσπεψία, η φουσκωμένη κοιλιά της εγκύου γυναίκας του, ο θόλος του Πανθέου της Ρώμης αλλά και ο αντίστοιχος του Κενοταφίου του Νεύτωνα, μπλέκονται σε ένα συνεχές παιχνίδι μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, θέλω και πραγματοποιώ.

Και αν στην αρχή της ταινίας οι πρωταγωνιστές της δηλώνουν πως "η καλή αρχιτεκτονική πρέπει να χειροκροτείται", στο τέλος της βλέπουμε πως ο αρχιτέκτονας, φεύγει από τον κόσμο αυτό πάντα μόνος.

Πολύ καλό σας Σαββατόβραδο. 

Μπράβο στον υπουργό μας!!!

Ολόκληρη η είδηση εδώ. Επιτέλους και κάτι λειτουργεί σε αυτή την χώρα. 

Υ.Γ: Θέλω να ανεβάσω ένα σοβαρό πόστ (λέμε τώρα) και δεν με αφήνουν σε ησυχία. 

ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ!!!

Αφού προσπάθησε να μας πείσει πως το να είσαι περήφανη αδερφή αρκεί για να κατέβεις υποψήφιος, πως είναι πολιτική θέση το να ξέρουμε πόσοι πέρασαν από το κρεβάτι του και πόσα χρέωναν, αφού είδε πως το να βγάζει την ζωή του στην φόρα με τον τρόπο που το έκανε δεν κέρδιζε τίποτα και προσπάθησε να κερδίσει ψήφους κράζοντας άλλους συνυποψηφίους του ως επίσης ομοφυλόφιλους (αλλά κρυφές), ε αφού με αυτά και άλλα πολλά είδε τα ποσοστά του να μην ξεκολλάν από το μηδέν, έκανε αυτό που θα έκανε κάθε σοβαρός υποψήφιος. Βγήκε, κατήγγειλε και απήλθε. Στο καλό (για να το θέσω κομψά) και να ΜΗΝ μας ξανάρθεις. Εκτός κι αν σοβαρευτείς (ως πολιτικός) και σταματήσεις να το παίζεις και φιλελέ. 

Αγαπημένα μου φασιστάκια

 [Δερβενιώτης για πάντα]

Αφιερωμένο στα φασιστάκια που σήμερα έκαναν πάλι πορεία στην Νίκαια. 

Τροφή για σκέψη vol.2

Αντε γαμήσου Αλαφούζε

Τι θα κάνω τώρα εγώ τα απογεύματά μου;;;; Πως θα ενημερώνομαι;;;; Πως θα ψυχαγωγούμαι;;;;

Ιονέσκο-Ρινόκερος

Όπως συνήθως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, η εμφάνιση του διαφορετικού, του παραλόγου, εν προκειμένω ενός ρινόκερου στην πλατεία μιας Γαλλικής πόλης, προκαλεί τον τρόμο και κυρίως την αμφιβολία. Η επανάληψη του φαινομένου σκορπίζει την αμφισβήτηση μεν αλλά φουντώνει τις συζητήσεις για τα αίτια και τις συνέπειες. Και καθώς το φαινόμενο εξαπλώνεται και οι πολέμιοι και αμφισβητίες γίνονται υποστηρικτές, οι εναπομείναντες άνθρωποι διερωτώνται: Έχει νόημα να αντιστέκονται παραμένοντας άνθρωποι και μειοψηφία ή ίσως έχουν δίκιο όλοι όσοι επέλεξαν να γίνουν παχύδερμα;

Εξαιρετικό το έργο του Ιονέσκο-δεν το γνώριζα πριν δω την παράσταση, και πολύ καλή η μεταφορά του στην σκηνή από το θέατρο Θησείον. Από ότι βλέπω η παράσταση πήρε και παράταση οπότε παίζει και να την προλάβετε. Καλημέρα σε όλους :)

Ο Θρύλος του Μαϊκλ Κόλχαας (2013)

O Michael ζεί σε μια εποχή χωρίς πολλές προσδοκίες. Ένα πιάτο φαγητό και ένα κεραμίδι και είσαι "άρχοντας". Ελάχιστες οι αναζητήσεις και τα θέλω. Σε αυτό τον κόσμο, ο Michael ψάχνει ή μάλλον απαιτεί δικαιοσύνη όταν πέφτει θύμα ενός τοπικού άρχοντα. Και είναι διατεθειμένος να κάνει (και να θυσιάσει) τα πάντα για να του αποδοθεί.