ΤΟΥ MAHLER ΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ

Σάββατο 8 Ιουνίου 2013

ΑΝ Η ΒΑΡΕΜΑΡΑ ΗΤΑΝ...

πρόσκληση θα ήταν αυτή...

γιατί άλλη δουλειά δεν είχαμε στο Κρεμλίνο να ασχολούμαστε με τα παίγνια της πλέμπας χαχαχαχα

Αν ήταν σκηνοθέτης θα ήταν σίγουρα αυτός:

Αν ήταν ζώο θα ήταν αυτό.:

Αν ήταν πολιτικός θα ήταν αυτός

Αν ήταν σχολικό μάθημα θα ήταν αυτό:

Αν ήταν πανεπιστημιακό μάθημα θα ήταν αυτά:

καταραμένα μαθήματα. Αυτά μου έμειναν για πτυχίο και δεν θέλω να τα δώσωωωωωω

Αν ήταν λαχανικό θα ήταν:

και αυτό γιατί τα κουκιά είναι το μόνο λαχανικό που δεν τρώω.

Αν η βαρεμάρα ήταν μέρος της ζωής του ανθρώπου θα ήταν:

ναι βαριέμαι το σεξ, πειράζει;

Αν ήταν ταινία θα ήταν:

δηλαδή ποιο lame πεθαίνεις.

Αν ήταν τραγουδίστρια θα ήταν:

η Μποφίλου η χαρά της κλαψομούνας αδερφής

Αν ήταν βιβλίο θα ήταν ΟΛΑ του Καζαντζάκη, το Ένα παιδί μετράει τ' άστρα" του Λουντέμη και το παρακάτω:

ευτυχώς ο συγγραφέας του από ο,τι διαβάζω δεν βιοπορίζεται από την συγγραφή.

Αν ήταν πατάτα θα ήταν:

ΤΟ ΦΙΝΑΛΕ ΤΟΥ LOST!!!!!

Αν ήταν σεναριογράφος θα ήταν:

αν και ίσως θα έπρεπε να κράζουμε αυτούς από τους οποίους κλέβει τις ιδέες και όχι τον ίδιο χαχαχαχα

Αν ήταν φοιτητική παράταξη θα ήταν:

ΟΛΕΣ!!!!

Και δεν καταδέχομαι καν να βάλω εικόνες τους όπως δεν καταδέχτηκα ποτέ να ψηφίσω σε φοιτητικές εκλογές.

Αν η βαρεμάρα ήταν γκόμενος θα ήταν:

δηλαδή πιο κρυόκωλος πεθαίνεις.

Ουφ, αυτά με το παιχνίδι του Ρας. Άντε σας αφήνω τώρα. Όποιος θέλει το παίζει, το παιχνίδι εννοώ. Καλό Σαββατόβραδο σε όλους σας :)

Υ.Γ: Και επειδή δεν μπορώ να σας αφήσω χωρίς βίντεο, αν η βαρεμάρα ήταν Σαιξπηρική, θα ήταν:

Παρασκευή 7 Ιουνίου 2013

ΘΑ ΣΠΑΣΩ ΚΟΥΠΕΣ

Βασικά ο τίτλος είναι παραπλανητικός, γιατί οι φωτογραφίες που θα ακολουθήσουν είναι από κούπες που δεν θα ήθελα να σπάσουν ποτέ.

Το πόστ ήθελα να το κάνω καιρό, αλλά επισπεύσθηκε λόγω του παιχνιδιού της Ζουζουνάρας.

Πάμε λοιπόν.

Πρώτη κούπα μια υπέροχη δημιουργία της Κατερίνας μας και τελευταίο απόκτημά μου.

Αν πάτε στην σελίδα του εργαστηρίου Εργάνη θα δείτε όλες τις υπέροχες δημιουργίες τους και που μπορείτε να τις βρείτε.

Δεύτερη κούπα, δώρο κι αυτή από τον φίλο Toymaker. Μια κούπα με ένα δεινοσαυράκι που λέει "Που είναι το φαγητό μου;" - απορώ πως του ήρθε η ιδέα για το δώρο αυτό χαχαχα

Συνεχίζουμε με άλλη μια κούπα δώρο. Μην κράξετε που είναι από τα Στάρμπακς, είναι και γαμώ τις κούπες, χωράει τα πάντα (με το συμπάθιο) και πάνω από όλα είναι δώρο από τις κοριτσάρες μου του Freedom Island. Φιλιά μαναράκια μου :)

Άλλη μια κούπα δώρο και ίσως η πλέον αγαπημένη μου αφού είναι η παλιότερη που έχω και ήταν αυτή που με έκανε να αγαπήσω τις κούπες και να αρχίσω να τις μαζεύω. Μια κούπα με γατούλες, γατούλεεεεες νιαρρρρρρ πρρρρρ και κυρίως τον χοντρό ξαπλωμένο γάτο Bo-Bo cat με τον οποίο ταυτίστηκα από την πρώτη στιγμή.

Τέλος, μια κούπα δώρο από το μακρινό Μπέρμινχαμ του Η. Βασιλείου, αναμνηστική του διαγωνισμού τραγουδιού της Γιουροβίζιον του 1998!!!

Ααααα θα το ξέχναγα. Πάρτε και μια φωτογραφία από ένα από τα προικά μου σερβίτσια. Χειροποίητη κι αυτή, αλλά λοιπές λεπτομέρειες δεν έχω.

Λοιπόν, αυτά από τις κούπες, υπάρχουν κι άλλες αλλά βαριέμαι να βγάζω φωτογραφίες τώρα. Η πρώτη δώρο της Κατερίνας κατατίθεται και στον διαγωνισμό που προανέφερα. Καλή επιτυχία μου χαχαχα.

Α, και μιας και την Τρίτη θα δούμε στο Ηρώδειο τον Ιπτάμενο Ολλανδό του Βάγκνερ, πάρτε ένα υπέροχο ντουέτο από την 2η πράξη του έργου. Καλό Που-Σου-Κου σε όλους σας :)