ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ...

που είχαν την μαγκιά να βγούν φανερά και να μιλήσουν για αυτό που τους ενοχλεί, τους απασχολεί, όπως θέλετε το λέτε.
Ακόμη και αν κάποιος δεν συμφωνεί με τις απόψεις των παιδιών, δεν μπορεί παρά να χειροκροτήσει το θάρρος τους και να χαρεί με το καθάριο βλέμμα τους.
Ίσως στις νέες γενιές να υπάρχει ελπίδα τελικά.
Πολλά φιλιά από εμένα και ευχές για ένα υπέροχο σου-κού (εγώ έχω Μέγαρο σήμερα οπότε σίγουρα θα περάσω τέλεια χιχιχι).
Α και για να μην το ξεχάσω, κάτι ξινές αδερφούλες που όταν είδατε το βίντεο χαλαστήκατε και πήγατε να πνιγείτε από την χολή σας, βγάλτε το σκασμό και βούρ πίσω στην τρύπα σας ποντίκια.

ΧΑΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ...

ή καλύτερα, στο "σύμπαν" της Τέχνης της Πρώιμης Αναγέννησης.

 

O Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, Fra Filippo Lippi, 1440-1445

 

Το όραμα του Αγίου Βερνάρδου, Filippino Lippi, 1480

 

Παναγία Βρεφοκρατούσα, Jean Fouquet, 1450

Το μαρτύριο του Αγίου Σεβαστιανού, Andrea Mantegna, 1480

Αγία Τριάδα, Massaccio, 1427

Και μά την αλήθεια, τι ταξίδι ήταν αυτό :)

Η εργασία τελείωσε, παρουσιάστηκε και αύριο παραδίδεται. H εξεταστική βέβαια ξεκινάει από Δευτέρα...fuck...σε 8 μέρες δίνω Δομική 1...double fuck!!!

Όπως και να έχει, πολλά φιλιά σε όλους, καλό βράδυ και ελπίζω όλοι να είσαστε καλά (οι αναρτήσεις μαζεύτηκαν πάλι  όπως καταλαβαίνετε).

____________________________________________

Υ.Γ: Τι είναι περισσότερο τραγικό τελικά? ότι θυμάμαι την διαφήμιση ή ότι πρόλαβα και φόρεσα τις συγκεκριμένες ποδιές???( το αντρικό φυσικά όχι αυτό που φοράει η Μαριάννα).

1000 ΚΑΙ 1 ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕΤΑ...

Το δράμα, όπως έχετε ήδη καταλάβει, τελείωσε χθές κατά τις 12:30 το βράδυ όταν καταφέραμε με έναν ευγενέστατο είναι η αλήθεια υπάλληλο να βρούμε και να διορθώσουμε το πρόβλημα με το ίντερνετ. 

Πέρα από το γεγονός ότι τραβάω γενικά μέγιστο ζόρι όταν κάτι δεν δουλεύει χωρίς να μπορώ να εξηγήσω το γιατί (όποιος με έχει δεί να προσπαθώ να φτιάξω κάτι ας πούμε σε υπολογιστή και να μην τα καταφέρνω ξέρει τι εννοώ), στην περίπτωση της απώλειας σύνδεσης αυτών των ημερών κατάλαβα επίσης πόσο εξαρτημένος είμαι από το δίκτυο κυρίως σε θέματα επικοινωνίας και ενημέρωσης. Ακόμη και στις περιπτώσεις που μπορούσα να αποκτήσω την πληροφορία που ήθελα με άλλο τρόπο ,το γεγονός πως δεν μπορούσα να το κάνω με αστραπιαία ταχύτητα όπως έκανα μέσω διαδικτύου με τρέλαινε. 

Ήθελα να δώ αν έχει ας πούμε απεργία στα λεωφορεία μια μέρα κι έπρεπε να σταθώ σε κάποιο δελτίο τηλεόρασης να ακούσω ένα κάρο πίπες μέχρι να μάθω αυτό που ήθελα αντί να το μάθω σε 2-3 δευτερόλεπτα. Είναι ανησυχητικό το πόσο έχουμε εθιστεί στις πάσης φύσεως ευκολίες που μας παρέχει η τεχνολογία τελικά, και κυρίως (στην δική μου περίπτωση) στο θέμα του ότι έχουμε μάθει να γίνονται όλα τόσο γρήγορα...

Υ.Γ 1: Πάλι καλά που δεν έχω facebook...θα ξεραίνονταν και οι φράουλες στην φάρμα και θα είχα καταλήξει στο τρελάδικο

Υ.Γ 2: Μα καλά 1000+ αναρτήσεις μετά από 5 μόλις μέρες αποχής? και οκ οι μισές ήταν από τσοντάδικα και πειρατάδικα αλλά ακόμη κι έτσι, 1000+ αναρτήσεις!?!?!

Πάρτε τώρα άλλη μια Βίκυ Λέανδρος για να μάθετε. Οι στίχοι είναι του Λευτέρη Παπαδόπουλου γεγονός που και ο ίδιος είμαι σίγουρος θα ήθελε να ξεχάσει. Η μουσική είναι από την Λίμνη των Κύκνων (Jesus). Α, μην το ξεχάσω να πάτε να δείτε όταν έρθει το Black Swan. Τα σπάει!!

Καλό σου-κού παίδες. ΘΑ έχουμε μιαν εξαιρετική βδομάδα.

5η ΗΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΙΝΤΕΡΝΕΤ

Κανονικά το θέμα είναι για να το βγάλει η Σκατιάνα στην εκπομπή της. Αδερφή προσπαθεί να επιβιώσει για 5η συνεχόμενη ημέρα χωρίς ίντερνετ. Πως τα βγάζει πέρα χωρίς gayromeo, blogs, msn και you tube. H καθημερινή πάλη για αντιμετώπιση του στερητικού συνδρόμου. Μιλούν φίλοι και συγγενείς του παθόντος και ένα παρολίγον fuck date.

Κοινώς όταν κάποια στιγμή καταφέρει ο ΟΤΕ να φτιάξει την τηλεφωνική γραμμή μου και να αποκαταστίσει το ίντερνετ θα τα ξαναπούμε (γιατί να ξανακάνω πόστ από την Σχολή δεν το βλέπω).

Πολλά φιλιά σε όλους και όλες (δυστυχώς απο εδώ δεν έχω χρόνο και διάθεση να κοιτάξω τα δικά σας μπλογκάκια να ενημερωθώ για τα νέα σας).

Φυσικά δεν θα σας άφηνα χωρίς μουσική σε ένα τόσο καμμένο πόστ. Πάρτε λοιπόν μια Βαρώνη (όχι την Τζίνα Βαρώνη καλέ) την Λέανδρος σε μια κομματάρα που πολύ μου αρέσει και που στο τσάκ δεν κατάφερα να ακούσω και ζωντανά χαχαχαχα. Τα λέμε κάποια στιγμή στο μέλλον  :))

ΤΑ ΤΡΙΑ ΜΟΥ...

...χρόνια κλείνω σήμερα ως mahler76 σε αυτό το μπλόγκ. Σαν πολλά δεν μαζεύτηκαν???

3 χρόνια διαδικτυακός χαβαλές, εκβιασμοί, τσιμεντώσεις, πολιτικές δολοφονίες, μια εξουδετέρωση πυρηνικής κεφαλής, άπειρα τραβήγματα στο καζανάκι (διότι εγώ σε αντίθεση με τον Jack Bauer  τον Ακατούρητο πήγαινα τουαλέτα όλα αυτά τα χρόνια), μα πάνω από όλα γνωριμίες με πολλούς υπέροχους ανθρώπους κάποιοι από τους οποίους έγιναν η 2η οικογένεια μου όλα αυτά τα χρόνια και τους αγαπώ με όλη την δύναμη της ψυχής μου.  

Σας εύχομαι από καρδιάς κάθε καλό για αυτές τις γιορτινές μέρες, να τις περάσετε με τα αγαπημένα σας πρόσωπα και ο καινούριος χρόνος που έρχεται να μας φέρει πάνω από όλα υγεία (γιατί χρήμα και δόξα δεν το κόβω και πολύ πιθανό χαχαχαχα).

Φυσικά, δεν θα σας άφηνα χωρίς μουσική μέρες που είναι. Τι άλλο από την μεγαλύτερη ερμηνεύτρια όλων των εποχών. Την Μαρία Κάλλας στην άρια Tu che la vanita από την όπερα Don Carlos του Verdi. 

Καλή σας ημέρα :)

MY G SPOT

Το δικό μου Green spot, με τις γλαστρούλες μου ευφυώς τοποθετημένες δίπλα σε σκάνερ και εκτυπωτή και πάνω από το πολύμπριζο με όλα τα καλώδια χαχαχα. Για δε τις γιορτινές μέρες .και το δεντράκι μου, στολισμένο (μεταξύ άλλων) με τις χειροποίητες μπάλες της καλής μου Artanis (που πλέον κάνει Χριστούγεννα με το μαγιό), και το μπλέ ψαράκι δώρο της φίλης Μαριλένας που οκ για άλλη δουλειά ήταν αλλά εγώ εκεί το βόλεψα.

Πολλά φιλιά και ευχές για μια καλή ημέρα :)

Στην μουσική μας σήμερα, άλλη μια κυρία από τα παλιά, η Dusty Springfield στα αριστουργηματικά (κατά την γνώμη μου) τραγούδια Son of a preacher man, All I see is you, και 24 hours from Talsa.

Encore un moment!

Η Μαρία Αντουανέτα (ναι ξέρω σας τα έχω πρήξει κανονικά) έζησε ολόκληρη σχεδόν την ζωή της  (τουλάχιστον μέχρι την αρχή του τέλους το 1789) στην κοσμάρα της. Μια "βασίλισσα του Ροκοκό", μια διασκεδάστρια, μια κοπέλα που σύρθηκε σε έναν γάμο και ένα θρόνο παρά την θέλησή της και επί 20 σχεδόν χρόνια προσπάθησε να σκοτώσει την ανία της ξοδεύοντας χρήματα και γλεντώντας μέχρι αηδίας. Πάνω κάτω όπως την απεικόνισε η Σοφία Κόπολα στην ομώνυμη ταινία όπως μου θύμισε προ ημερών ο Μικρός Ναυτίλος.

Η συμπεριφορά της θα μπορούσε να είναι αυτή της κάθε πλούσιας σημερινής κληρονόμου που ξοδεύει τα χρήματα του μπαμπά της ή του αποθανόντος συζύγου. Η μικρή όμως Αντουανέτα ξόδευε τα χρήματα των υπηκόων της όπως έκαναν και οι περισσότεροι προκάτοχοί της στους θρόνους καθώς αυτό θεωρούσε ως αναφέρετο δικαίωμά της. Δεν κατάλαβε πως το στέμμα της είχε και ευθύνες παρά μόνον όταν ήταν πολύ αργά για εκείνη, όταν είχε ξοδέψει και την τελευταία σταγόνα υπομονής του λαού της. 

Όταν λοιπόν ήρθε η ώρα να χάσει και το κεφάλι της, έχοντας χάσει ήδη όλα όσα έκαναν ευχάριστη την ζωή της, δέχθηκε τον θάνατο καρτερικά και χωρίς εξάρσεις όπως λένε οι βιογράφοι της.

Η περιβόητη Madame du Barry από την άλλη, η παλιά της αντίζηλος, και τελευταία γκόμενα του Λουβοβίκου 15ου όταν βρέθηκε μπροστά στο ικρίωμα λέγεται πως δεν έδειξε την ίδια αξιοπρέπεια. Ούρλιαζε και παρακαλούσε (όπως πιθανότατα θα έκανε ο καθένας μας) και όταν τελικά την τοποθέτησαν στην θέση της γύρισε στον δήμιο της και είπε την ιστορική φράση "Encore un moment" (ένα λεπτό ακόμα) θέλοντας να κρατηθεί όσο μπορούσε περισσότερο σε αυτό που της είχε απομείνει. Την ζωή, όσο ανούσια κι αν αυτή ήταν.

_______________________

Θα έχουμε μιαν υπέροχη βδομάδα θέλω να πιστεύω. Πολλά φιλιά σε όλους σας παίδες.

Στην μουσική μας άλλη μια μεγάλη φωνή του παρελθόντος. Η Marianne Faithfull στο υπέροχο As tears go by των Rolling Stones.

ΓΑΛΛΙΑ, 1789 μ.Χ.

"Η Αυλή, κατατρομαγμένη, αντιλαμβάνεται πως δεν μπορεί να σωθεί τίποτα με μεμονωμένα και τυχαία μέτρα. Αρχίζουν λοιπόν να αναζητούν έναν σωτήρα, που θα εξυγιάνει τα οικονομικά. Δοκιμάζουν τον έναν υπουργό μετά τον άλλο, όλοι τους όμως μεταχειρίζονται μόνο μέσα με προσωρινή αποτελεσματικότητα, τα μέσα του χτές και του σήμερα, που τα γνωρίζουμε καλά (η ιστορία επαναλαμβάνεται): καταφεύγουν σε τεράστια δάνεια, που φαινομενικά απορροφούν τα παλιά, βάζουν μεγάλους φόρους και δασμούς, τυπώνουν χαρτονομίσματα και κόβουν νέα υποτιμημένα χρυσά νομίσματα-με λίγα λόγια, καταφεύγουν στον συγκεκαλυμμένο πληθωρισμό.

Όπως όμως οι αιτίες της αρρώστιας είναι πολύ σοβαρότερες και πιο βαθιές από όσο θέλουν να πιστεύουν και βρίσκονται στην ελαττωματική κυκλοφορία του χρήματος και στην κακή κατανομή του πλούτου-αφού μόνο μερικές φεουδαρχικές οικογένειες κατέχουν κι απολαμβάνουν όλα τα αγαθά-, και επειδή οι γιατροί των οικονομικών δεν τολμούν να κάνουν την απαραίτητη χειρουργική επέμβαση, η ασθένεια του δημοσίου ταμείου γίνεται χρόνια."

Στέφαν Τσβάϊχ, Μαρία Αντουανέτα

Και κάπως έτσι, η λαιμητόμος δεν μπορούσε να περιμένει άλλο...

Σκίτσο της Μαρίας Αντουανέτας από τον ζωγράφο Jacque-Luis David λίγη ώρα πριν την καρατόμηση της.

Στην μουσική μας, μιας και την αναφέραμε στο προηγούμενο πόστ, η Patsy Cline, στα τραγούδια Crazy και I fall to piecies. 

Εύχομαι σε όλους σας ένα πολύ καλό βράδυ.