Η ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ

"ως εραστής παράφρων ιστάμενος ενώπιον του πτώματος ερωμένης περιποθήτου, εφαντάζετο ο ταλαίπωρος οτι δύναται δια των ασπασμων αυτού και των περιπτύξεων να εμφυσήση ζωήν εις σώμα νεκρόν. σώμα σώζον μεν εισέτι καλλονήν απαράμιλλον, αλλ'ουδέν ήττον άψυχον"

Παπαρρηγόπουλος

για την προσπάθεια του Αυτοκράτορα Ιουλιανού να σώσει τις λατρείες των Θεών

[Η φωτογραφία δικιά μου, και για τον νέο blogger και φίλο f-anonymos που θέλει να ξέρει, ναι είναι επεξεργασμένη κάργα στο Photoshop]

Για  κάποιο λόγο (ε μη ρωτάς πολλά) το παρακάτω είναι το τραγούδι μου, today I am a jailer lolol (by ASA)

ΘΑ έχουμε ένα υπέροχο Pride αύριο και γενικά ένα σούπερ Σου-Κού. Πολλά φιλιά σε όλους :)

ΘΡΗΝΕ ΤΩΝ ΓΗΠΕΔΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ...(and some Callas)

Καλημέρα σε όλους και όλες. Όχι δεν θα μιλήσουμε για τις φετινές σαρωτικές επιτυχίες της ΕυρωΠανάθας, δεν είμαστε άλλωστε άνθρωποι υπερόπτες να υπερηφανευόμαστε για τα επιτεύγματά μας. Είμαστε όμως αρκούντως σκατόψυχοι ώστε να γλεντάμε με τις αποτυχίες και τα ξεφτυλίκια των άλλων χοχοχο. 

Για όσους λοιπόν δεν το έχουν μάθει ακόμα, είναι πλέον γεγονός. Μετά τα πέτσινα χρόνια (ένεκα των πέτσινων μαϊμού πρωταθλημάτων), επιστροφή για τον περιοδεύοντα θίασο του Socrates στα πέτρινα χρόνια, ή αλλιώς στα χρόνια του κορνέ (μιας και θα πέσουν πολλοί κορνέδες φέτος στο "Γεώργιος Καραϊσκάκης". 

Πέμπτος (5ος) κατετάγη φέτος ο Θρήνος μετά την ολοκλήρωση των play ωχ και πλέον σε λιγότερο από 2 μήνες ξεκινάει τις "Ευρωπαϊκές" του υποχρεώσεις σε μαγικές εξωτικές χώρες όχι μόνον εκτός συνθήκης Σέγκεν αλλά και εκτός χάρτη. Το μόνο κακό είναι πως τα παιχνίδια θα μας βρίσκουν στις παραλίες (τέτοιες ώρες που παίζουν) και δεν θα μπορούμε να τα απολαύσουμε live, άλλα δεν πειράζει, το Radio Kabul να είναι καλά και θα μαθαίνουμε τα αποτελέσματα.

Κάτι περισσότερο δεν έχω να πώ προς το παρόν. Καλή επιτυχία στον Ολυμπιακό της καρδιάς μας (πρρρρρρρ), στον Αντώναρο τον Κηπουρό και στον Καραμήτρογλου τον Πιστολίνο. 

Το παρόν πόστ αφιερώνεται με αγάπη στους συντρόφους Ασκαρδαμυκτί, Karkinos7 και Ερωτευμένη Σχιζοφρενής, που φέτος θα πιαστεί το ποπουλίνο τους από το καθισιό στον καναπέ ΑΧΑΧΧΑΧΑΑΧΧΑ.

ΘΑ έχουμε ένα υπέροχο 3ήμερο!!! Φιλιάαααα

Υ.Γ: Τελικά είναι μεγάλη πίκρα να σε λένε Socrates και να μην είσαι φιλόσοφος.

Οι φωτογραφίες (πλην αυτής με τους κορνέδες) και η έμπνευση είναι κλεμμένες από την βαζελίνα μου την gatti  η ποία με την σειρά της τις "απαλλοτρίωσε" από εδώ www.greenwebfans.com, στο πόστ της οποίας μπορείτε να δείτε αναλυτικό αφιέρωμα.

 ____________________________________________________

Το 1965, η Μαρία Κάλλας είναι ήδη μύθος. Έτσι στις 19 Μαρτίου όταν εμφανίζεται στην Νέα Υόρκη ως Tosca στην ομώνυμη όπερα του Puccini,  το κοινό παραβιάζοντας κάθε πρωτόκολλο που θέλει τους ερμηνευτές να επευφημούνται μετά το τέλος της ερμηνείας τους (ενός τμήματος ή της συνολικής), την αποθεώνει με το που εμφανίζεται επί σκηνής και σχεδόν πριν προλάβει να τραγουδήσει. Γιατί αυτό πραγματικά αξίζει στους Μύθους.

IL RITORNO DI MAHLER ALLA PATRIA

Κοινώς επέστρεψα (καλά στην Αθήνα είμαι από την Δευτέρα το πρωί, αλλά εδώ δεν μου έκανε και πολύ κέφι να μπώ είναι η αλήθεια.

Ήμουν φιλοξενούμενος σε ένα Παναθηναϊκο σπίτι (όπως βλέπετε απο το φωτογραφικό ντοκουμέντο),

Εργαζόμουν κάπου εδώ (και καλά μου πίκρα και μπουχουχου), 

είχα παρέα το γατόνι που είδατε και στην ανάρτηση που έκανα από το νησί,

και δουλειά έκανα, και καλή παρέα είχα και μια χαρά πέρασα και πάντα τέτοια που λένε παράπονο δεν έχω. 

Οκ η αλήθεια είναι πως στην αρχή φρικάρισα λίγο που ανέπνεα οξυγόνο και άκουγα κάτι πουλάκια να κελαηδάνε ολη μέρα και μύριζαν και λέλουδα κι έτσι, α και που δεν είχα κινητό και ίντερνετ αλλά μετά συνήθισα είναι η αλήθεια. Αφού να φανταστείτε ούτε το iPod μου δεν αναζήτησα που στην Αθήνα δεν το αποχωρίζομαι ποτέ. Βέβαια κάποια στιγμή το Σαββάτο 2 μέρες πριν επιστρέψω "έσπασα" και έβαλα Τρίτο να ακούσω την ραδιοφωνική αναμετάδοση της Lulu του Alban Berg από την ΜΕΤ αλλά κατά τα άλλα στάθηκα στο ύψος μου χαχαχα.

Περισσότερα δεν έχω να σας πω, θα σας αφήσω με μερικές φωτογραφίες από το νησί και την υπεροχή μουσική του Richard Strauss στο τελικό τρίο από την όπερα Der Rosenkavalier επειδή το ακούσαμε χθές στο Μέγαρο Μουσικής από την Staatskapelle Dresden υπό τον Georges Pretre σε ερμηνείες των Anne Schwanewilms, Genia Kuhmeier και Bernarda Fink. μ

Στο βίντεο που ακολουθεί, ερμηνεύουν οι Kathleen Battle, Elisabeth Soderstrom και Frederica von Stade από το Centennial Gala για τα 100 χρόνια της ΜΕΤ στα 1983 υπό την διεύθυνση του James Levine. 

ΘΑ έχουμε ένα υπέροχο υπόλοιπο σαββατοκύριακου και μιαν υπέροχη βδομάδα. Πολλά φιλιά σε όλους.  

O Ναός της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας καθώς μπαίνουμε στο κάστρο της Χώρας

Εκκλησάκι δίπλα στο κάστρο

 Δώμα με θέα

Στο Κάστρο μέσα

Παραλία Αγίας Πελαγίας (όχι μπάνιο δεν έκανα αν και με φώναζε η θάλασσα να βουτήξω)

Εκκλησάκι στο Κάστρο της Χώρας

Το αντικείμενο εργασίας μου

Το αντικείμενο εργασίας μου (ξανά)

Απλά για τα χρώματα

Στο κάστρο

Ναός της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας

STA KITHIRA GIA DOULEIA (UPDATED)

Sta Kithira gia douleia, me "klemeno" Wi-Fi pou paizei na hathei se ligo, horis sima kinitou tis perissoteres wres, horis na borei na girisei to pliktorlogio sta Ellinikos, alla me fadastiki parea-synergates, kai tin pio glikia fatsoula ever na mou kanei agapes. Niaaaaaarrrrrr

Kalws i kakws den iparhei hronos (kai sindesi lololol) gia net. Na eisaste oloi poli poli kala. Tha ta poume internetikws kai apo koda se mia vdomada pou epistrefw. FILIAAAAAAAAAAAAA

POSO FATSA EISAI POSOOOOOO

ΠΟΣΤ ΚΡΑΞΙΜΟ Vol. 2 (Ιστορίες γυμναστηρίου)

Δεν μπορώωωω θα κράξω ο άνθρωπος (και δεν το θέλω με ξέρετε εμένα).

Δεν φτάνει που πάτε στην τουαλέτα και κατουράτε απ'έξω και πρέπει να κάνουμε καταδρομική για να κάνουμε τσισα μας.

Δεν φτάνει που βγαίνετε από τις τουαλέτες ΧΩΡΙΣ να πλένετε τα χέρια σας (ιιιιιουυυυυ λέμε) και μετά μαγαρίζετε τους αλτήρες και τα όργανα. 

Δεν φτάνει που είσαστε κάποιοι τόσο gym freaks που πρέπει να πάρετε αμέσως την προτεϊνούλα σας μόλις τελειώσει το workout και τρώτε μπανάνες στα αποδυτήρια καθώς γδύνεστε με αποτέλεσμα την δημιουργία μιας αναγουλιαστικής μυρωδιάς μπανανοιδρωτίλας.

Τώρα βαριέστε και να πάτε στο καλάθι να πετάξετε τις τσίχλες σας????

ΖΩΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

_______________________________________

Άλλα επειδή πρέπει να διατηρήσουμε κι ένα επίπεδο και να έρθουμε στα ίσα μας, μεταφερόμαστε στα 1983 σε γκαλά για τα 100 χρόνια της Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης. Leontyne Price και Luciano Pavarotti σε ντουέτο από την δεύτερη πράξη της όπερας Un ballo in Maschera (Χορός μεταμφιεσμένων) του G. Verdi.

EUROPA RICONOSCIUTA

Χθές ήμασταν καλεσμένοι του Κυρίου Ευρωπαίου. Όχι μην φανταστείτε κάποιο δυσκοίλιο γκαλά σε καμιά Πρεσβεία, δεν είμαστε εμείς για τέτοια (άλλωστε ποια Πρεσβεία πλέον μπορεί να με ταΐσει εμένα σε μπουφέ με τέτοια κρίση χαχαχα). 

Όχι λοιπόν, ήμασταν καλεσμένοι του φίλου και μπλόγκερ Ταχυδρόμου, κατά κόσμο Νίκου Νυφούδη, ο οποίος μας παρουσίασε το πρώτο του (αν δεν κάνω λάθος) βιβλίο, "Ο Κύριος Ευρωπαίος και η παρέα του". Ένα παραμύθι για την ιστορία της Ευρωπαϊκής ένωσης και των θεσμών της, ένα βιβλίο για τους ανθρώπους της. Και λέω για τους ανθρώπους της, διότι το  τεχνητό πολιτικό-οικονομικό μόρφωμα που ονομάζουμε Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να μας είναι δυσνόητο, ακατανόητο ή και αδιάφορο (αχ πόσο πιο κόσμιο μπορεί να γίνει αυτό το πόστ), όμως η Ευρώπη μπορεί και πρέπει να γίνει οι άνθρωποι της. 

Και νομίζω αυτό που μου άρεσε στην χθεσινή παρουσίαση, είναι που ο Νίκος μας μίλησε για την Ευρώπη της καρδιάς του, αυτήν που γνωρίζει εδώ και χρόνια μέσα από τα ταξίδια του, την συμμετοχή του σε προγράμματα, και την τριβή του με "εκπροσώπους" των λαών της Ευρώπης, και όχι την Ευρώπη των τεχνοκρατών που οκ κι αυτοί χρειάζονται, και οι θεσμοί τους και οι νόμοι τους αλλά η Ευρώπη είναι πολλά παραπάνω από τις Βρυξέλλες (θέλω να ελπίζω). 

Όσο για τους 2 κυρίους που προλόγισαν μπορεί να μας κούρασαν λιγάκι με τις κοινοτοπίες τους αλλά οκ πολιτικοί είναι δικαιολογούνται λίγο τα παιδιά :)

Αυτά τα ολίγα λοιπόν από μένα, (όταν διαβάσω και το βιβλίο θα σας κάνω και μια καλύτερη παρουσίαση). Νικολή καλή αρχή στο ταξίδι σου στα βιβλιοπωλεία και τις καρδιές των μικρών και μεγάλων αναγνωστών σου.

Πολλά φιλιά σε όλους σας παίδες :)

(όλες οι φωτογραφίες από το εσωτερικό του βιβλίου είναι από το το Βeetroot Design Group Blog)

Υ.Γ: Παρακαλούνται οι 3 (μάλλον Σαλονικιοί) που κάθονταν μπροστά μου και δίπλα μου να επικοινωνήσουν με την διεύθυνση. Ο σφίχτης με το λευκό μπλουζάκι που δεν είχε σβέρκο προορίζεται για μένα, οι άλλοι 2 θα απαλλοτριωθούν από τους υπολοίπους της παρέας. Ευχαριστώ.
Που ήσουν ρε Akanonisti να δείς που έδωσα το 9άρι μου πάλι. Μάλλον σε Πόντιο χαχαχαχαχα
___________________________________

Στο πικ-άπ, ακούμε την Diana Damrau (Θεά, Θεά) στην άρια  Quando piu irate freme από την όπερα Europa Riconosciuta του Antonio Salieri, όπως την ερμήνευσε στα επανεγκαίνια του Teatro alla Scala στις 07/12/2004

IN OPERA VERITAS

Στην όπερα συνήθως ο έρωτας θριαμβεύει...

έστω λίγο πρίν το θάνατο...

ή ταυτόχρονα με αυτόν...

παραμύθια θα μου πείς..΄'ομως φίλε μου τα παραμύθια αυτά είναι απολύτως αληθινά για αυτές τις 2-3 ώρες που διαρκεί μια παράσταση, κάτι που σπανίως συμβαίνει στην πραγματική ζωή (ίσως έτσι καταλαβαίνεις το κόλλημα μου).

Στον Rigoletto η Gilda αποφασίζει να θυσιάσει την ζωή της για τον άνθρωπο που αγαπά άλλα δεν θα είναι ποτέ δικός της μιας και δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα αισθήματά της.

Παραμύθια σου λέει μετά...άρε καταραμένο πιόμα...

***ΣΗΜΕΡΑ*** KABULI KID - Ειδική Προβολή για τον νεαρό Αφγανό Χαμιντουλάν Ναζαφί

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ “KABULI KID” ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΦΙΛΙΠ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010, ΩΡΕΣ: 18:30, 20:30, 22:30, ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΕΝΟΣ ΑΚΟΜΑ ΠΑΙΔΙΟΥ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ.

Αντιγράφω από CineStef 

"Την Κυριακή 28 Μαρτίου το βράδυ, μια μητέρα περνούσε με τα παιδιά της από το σημείο που εξερράγη άλλη μια βόμβα στην Αθήνα. Αυτή τη φορά ήταν στα Πατήσια. Ο γιος της, 15 χρόνων, σκοτώθηκε, διαμελίστηκε. Η κόρη, 10 ετών τραυματίστηκε, τυφλώθηκε. Η μάνα δεν φέρει τραύματα στο σώμα της. Αυτή τη φορά, τα θύματα ήταν Αφγανοί πρόσφυγες.

Η συζήτηση στο facebook, ο θυμός κι η ντροπή μας για αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, κατέληξε στην απόφασή μας να ζητήσουμε μια έμπρακτη συγγνώμη, σαν Έλληνες πολίτες, από τους ανθρώπους που η ελπίδα τους για μια καλύτερη ζωή, έγινε θάνατος, αναπηρία και απώλεια. Η σύνθεση των απόψεων και των ιδεών που διατυπώθηκαν , χάρις στα Νέα Μέσα και τη δυναμική τους, οδήγησε στη διοργάνωση μιας εκδήλωσης που κύριο στόχο έχει να αναδείξει έμπρακτα αξίες όπως αυτές της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης."

Αντιγράφω από Μαμά ετών 38 [που με την σειρά της το αντέγραψε από το Μικρό-Αναλόγιο] 

"Σκοπός της προβολής είναι η συγκέντρωση χρημάτων για την οικογένεια του νεαρού Αφγανού Χαμιντουλάν Ναζαφί που σκοτώθηκε απο την έκρηξη βόμβας στα Πατήσια την 28 Μαρτίου 2010, και της αδερφούλας του.

Η είσοδος θα είναι ΕΛΕΥΘΕΡΗ ωστόσο θα υπάρχει ένα κουτί που ο καθένας θα μπορεί να συνεισφέρει ό,τι μπορεί. Το ποσό που θα συγκεντρωθεί θα δοθεί εξ ολοκλήρου στην μητέρα του θύματος, κυρία Ζάχρα Ναζαφί.

Η άτυπη ομάδα πρωτοβουλίας απο το facebook:

Ρίτσα Μασούρα (αρχική ιδέα)
Γιώργος Καραχάλιος (επικοινωνιακά fb)
Αρετή Καλεσάκη (επαφή με ιδιοκτήτη Σινε ΦΙΛΙΠ)
Πέγκυ Καρατζοπούλου-Βάβαλη (ιδέα προβολής ταινίας)
Στράτος Σαφιολέας (ιδέα για άνοιγμα λογαριασμού )
Δημήτρης Σπύρου (προσέφερε τον κινηματογράφο)
Και πολλοί φίλοι που προστέθηκαν μετά.

Λίγα λόγια για την ταινία
KABULI KID – ΤΟ ΜΩΡΟ ΤΗΣ ΚΑΜΠΟΥΛ

Πώς τα βγάζεις πέρα όταν βρίσκεσαι μόνος σ’ ένα ταξί στους δρόμους της Καμπούλ, και είσαι μόλις 6 μηνών άνθρωπος?

Σκηνοθεσία: Barmak Akram
Σενάριο: Barmak Akram & Jean Claude Carriere
Ηθοποιοί: Hadji Gul, Valery Shatz, Helena Alam
Μουσική: Barmak Akram
Διάρκεια: 97’

Υπόθεση
Καμπούλ σήμερα. Η πόλη πασχίζει να συνέλθει μετά από 25 χρόνια πολέμου. Στο ταξί του Κάλεντ μπαίνει μια γυναίκα με το μωρό της. Το πρόσωπό της είναι κρυμμένο πίσω από τη μπούργκα. Παζαρεύουν την τιμή, τα βρίσκουν, φτάνουν στον προορισμό της, πληρώνει, φεύγει. Ο επόμενος πελάτης, βρίσκει στο πίσω κάθισμα το μωρό, παρατημένο. Παρατάει ο Κάλεντ το ταξί και τρέχει να την προλάβει, με το μωρό στα χέρια. Εκείνη έχει χαθεί ανάμεσα στο πλήθος και στις μπουργκοφόρες συμπατριώτισσές της. Μένει σύξυλος μ’ ένα αρσενικό μωράκι έξι μηνών. Ρωτά φίλους και γνωστούς τι πρέπει να κάνει. Πηγαίνει πίσω στο σημείο απ’ όπου την παρέλαβε. Μάταια. Πηγαίνει στην Αστυνομία, σε Ιδρύματα, στα τηλεοπτικά κανάλια. Μάταια. Η μάνα είναι εξαφανισμένη, κι αυτός, ένας μεροκαματιάρης ταξιτζής με γυναίκα και τρεις κόρες, νιώθει υπεύθυνος για αυτό το εξάμηνο αγοράκι.

Μια χαοτική, αστεία, περιπλάνηση σε μια πόλη που προσπαθεί να επιβιώσει, να συνεχίσει να ζει. Αιχμηρή, πλούσια σε δράση και συναισθήματα, η ανατρεπτική κωμωδία του Μπάρμακ Ακράμ, είναι ένα μοναδικό στο είδος του πορτραίτο της συναισθηματικής αφύπνισης ενός άντρα σε μια πόλη η οποία επιστρέφει στους τρελούς ρυθμούς της ζωής μετά από 25 χρόνια βίαιων συγκρούσεων.

ΩΡΕΣ ΠΡΟΒΟΛΗΣ
18.30, 20.30 & 22.30
Τηλ Σινε Φιλιπ: 210-8612476
Οδός Θάσου 11, περιοχή Πλατεία Αμερικής

Η ταινία και ο κινηματογράφος προσφέρονται, αντίστοιχα, από τις εταιρείες ΠΕΓΚΥ ΚΑΡΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ- P.C.V. A.E. και ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΛΑΝΟ (Δ.Σπύρου)

_________________________________________________

Ένας τρόπος να βοηθήσουμε μιαν οικογένεια σε ανάγκη, να διαμαρτυρηθούμε ειρηνικά για τα όσα συμβαίνουν γύρω μας μέσω της τέχνης? Βάλτε ότι θέλετε ως τίτλο. Το μόνο που έχω να πώ είναι συγχαρητήρια σε όσους σκέφτηκαν και οργάνωσαν αυτή την πρωτοβουλία που ελπίζω να βρεί την ανταπόκριση που της αξίζει. Ναι το ξέρω κι εγώ τελευταία στιγμή το θυμήθηκα να το κάνω το πόστ, τώρα όσοι το δείτε και μπορείτε έρχεστε. 

Καλό βράδυ σε όλους σας :)

Υ.Γ: Το μπανεράκι επάνω το πήρα από του Cinestef το μπλόγκ, το έχει και ο Athensville ποιός το έφτιαξε δεν ξέρω.  

Επίσης, τα παιδιά που έκαναν τις αναρτήσεις λένε και για ένα γκρούπ στο Facebook αλλά εγώ επειδή δεν έχω δεν μπορώ να βάλω το λίνκ, anyway το βρίσκετε από τα μπλόγκ των παιδιών.